Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Iwetta

Tłumaczenie: Eligia Bąkowska
Seria: Koliber
Wydawnictwo: Książka i Wiedza
6,16 (61 ocen i 10 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
2
8
3
7
14
6
23
5
12
4
3
3
2
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Iwetta
data wydania
liczba stron
120
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
Marta

Maupassant był mistrzem w kreśleniu portretów kobiecych. "Iwetta" to opowieść pełna zmysłowego uroku, acz z bardzo gorzką pointą. Iwetta, dziewczyna wchodząca w świat, córka znanej kurtyzany, nic nie wie o profesji matki, która jej przyszłość z góry determinuje. Bunt dziewczyny i równocześnie budzenie się uczucia pierwszej miłości tworzą splot powikłań trudnych do rozwiązania dla młodziutkiej...

Maupassant był mistrzem w kreśleniu portretów kobiecych. "Iwetta" to opowieść pełna zmysłowego uroku, acz z bardzo gorzką pointą. Iwetta, dziewczyna wchodząca w świat, córka znanej kurtyzany, nic nie wie o profesji matki, która jej przyszłość z góry determinuje. Bunt dziewczyny i równocześnie budzenie się uczucia pierwszej miłości tworzą splot powikłań trudnych do rozwiązania dla młodziutkiej Iwetty. Maupassant z właściwym mu mistrzostwem psychologicznym opisuje wahania i rozterki swej bohaterki.

 

źródło opisu: okładka

źródło okładki: http://www.bazarek.pl/produkt/778239/iwetta---guy-de-maupassant.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (143)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2072
onika | 2012-07-13

Opowiadanie, które kojarzy mi się z "Naną" Zoli. Chyba głownie dlatego, że przedstawiony w obu utworach świat kurtyzan jest taki...hmmm...momentami nazbyt sielski. Chyba jest to projekcja "pobożnych" życzeń autorów niż naturalistyczny opis, ale obie książki czytało mi się bardzo dobrze.

książek: 1253
nulla | 2016-09-30
Przeczytana: 26 września 2016

Bardzo dobrze się czyta tę książkę, jest to rzeczywiście piękny język. Poza tym jednak historia mnie nie trochę zirytowała.
Wychowana w luksusie dorosła córka kurtyzany zakochuje się, jak sądzi, z wzajemnością. Prowadzi to do uświadomienia sobie przez nią pozycji i profesji matki oraz odkrycia, że nie ma zbyt wielu dróg w życiu, którymi mogłaby sama iść w związku ze swym pochodzeniem. A żadna z tych dróg nie jest drogą, której by sobie życzyła.
Chociaż sam proces zyskiwania tej świadomości, emocje z tym związane i finał całej sytuacji zostały przedstawione udatnie i z dużą wnikliwością, to cała reszta jest kompletnie nieprawdopodobna. Dziewczyna wychowywana w domu schadzek, wśród nie tylko kurtyzan, ale również i córek kurtyzan, uczestnicząca w codziennych zabawach, nie mogła dożyć dorosłości bez wiedzy, czym zajmuje się jej matka i w jakiego rodzaju domu żyje. Jednocześnie Iwetta jest przedstawiana jako dziewczę inteligentne, bystre, o żywym umyśle, nie wahające się zadawać...

książek: 119
Marta | 2011-01-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Opowieść o dumnej, beztroskiej, zarozumiałej i mocno naiwnej pannie, która nagle odkrywa, że jej dotychczasowe życie było farsą, a przyszłość będzie pełna upokorzeń. Bezmyślna beztroska zderzona z prozą życia. Miniaturowe studium psychologiczne dorastania do rzeczywistości. Ciekawe.

książek: 290
Ania Gotowska | 2014-08-09
Przeczytana: sierpień 2014

Jakbyście się czuli, drodzy czytelnicy, będąc młodą, naiwną, dziewiętnastowieczną dziewczyną, która dowiaduje się iż nie spełni swoich romantycznych aspiracji, albowiem jest córką kurtyzany? Do tego pytania mniej więcej sprowadza się maupassantowska „Iwetta”. Można się oczywiście w książce doszukiwać elementów jakichś głębszych dywagacji, charakterystycznych dla twórczości tego autora – dotyczących trudnej sytuacji kobiet pochodzących z niższych warstw w XIX wieku, hipokryzji mieszczańskiego i arystokratycznego środowiska, a także różnych standardów stosowanych w ocenie moralności istniejących klas społecznych. Jednak „Iwettę” uważam stanowczo, za jedną ze słabszych pozycji w dorobku Maupassanta.

Znany z trafnych szkiców psychologicznych kreślonych zwięzłym słowem, pisarz w „Iwettcie” nie rozwija nawet ułamka swoich możliwości. Opisana sytuacja niczego nieświadomej dziewczyny, wychowywanej przez matkę-kurtyzanę, stanowi oczywiście przede wszystkim pretekst dla budowania...

książek: 1286
Algoforos | 2013-07-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 czerwca 2013

Taaak...
Pierwsze, co rzuca się w oczy w przypadku "Kolibrów" to ich szkaradne okładki. Wiem, że nie okładka powinna być miarą oceny książki, ale nie czarujmy się - często pierwszy rzut oka decyduje o tym, czy coś przeczytamy, czy nie, i "Kolibrom" uczyniono pod tym względem krzywdę ogromną, bo za tą odstręczającą szatą graficzną częstokroć kryje się literatura ciekawa i wartościowa.

Tyle tytułem wstępu, teraz przechodzimy do opowiadania.
Zalicza się ono do paryskiego kręgu twórczości Maupassanta. Traktuje o tytułowej Iwetcie - młodziutkiej córce margrabiny Obardin, jednej z najsławniejszych kurtyzan Paryża. Naiwna, zaczytana w romansach dziewczyna nie ma pojęcia o profesji matki. Margrabina to ktoś, kogo dziś nazwalibyśmy self-made woman - wywodząca się z nizin społecznych, tytuł i majątek zawdzięcza jedynie urokowi i sprytowi. I choć dzięki nim potrafiła zyskać popularność wśród śmietanki towarzyskiej, doskonale zdaje sobie sprawę, że nigdy nie będzie pełnoprawnym członkiem...

książek: 1532
elen77 | 2011-05-17
Na półkach: Przeczytane

Czy autor celnie przedstawił psychologiczne rozterki młodej bohaterki powieści, czy dokładnie przedstawił środowisko w jakim się wychowywała - nie wiem. Lektura książki nie przekonała mnie ani do młodej Iwetty (czasem gubiłam się w rachunkach: ona na 10, 15 czy 20 lat??)ani do jej matki (która budziła we mnie głównie zniecierpliwienie i niezrozumienie) ani do tłumu mężczyzn chcących coś dla siebie "uszczknąć" w domu Markizy.

Po książce nie należy spodziewać się zaskakujących zwrotów akcji i zakończenia innego niż zdradzone na obwolucie. Naturalistyczny i wylewający się z każdej ze stron dekadentyzm, krytyka ówczesnych stosunków społecznych pozostawił we mnie uczucie niesmaku.

książek: 93
katarzyna_heathcliff | 2012-08-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Nie spodziewałam się znaleźć w tej książce tylu wspaniałych cytatów, więc jestem pozytywnie zaskoczona.



Książka świetna, rozterki nastoletniej Iwetty wbrew pozorom są bardzo dzisiejsze i teraźniejsze, biorąc pod uwagę różne niespełnione, oparte wyłącznie o fizyczność miłości..

książek: 1190
Gatsby | 2012-12-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2012 rok

Mala perelka; i dziewczeca naiwnosc oddana z ponadczasowa, psychologiczna przenikliwoscia

książek: 610
carecera | 2014-07-30
Na półkach: Przeczytane

Nieco osobliwa

książek: 34
moniq | 2015-10-16
Na półkach: Przeczytane

he he! ;)

zobacz kolejne z 133 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd