Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Muzyka dla kameleonów

Tłumaczenie: Krzysztof Zarzecki
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
7,45 (130 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
28
8
31
7
39
6
13
5
8
4
3
3
2
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Music for Chameleons
data wydania
ISBN
83-06-02047-2
liczba stron
245
język
polski
dodała
Asja

Zbiór opowiadań:
- Muzyka dla kameleonów
- Pan Jones
- Lampa w oknie
- Mohave
- Gościnność
- Błysk

Ręcznie rzeźbione trumny

Portrety kontrowersyjne
- Dzień pracy
- Witaj, nieznajomy
- Ukryte ogrody
- Wyczyn
- I wszystko się zawaliło
- Piękne dziecko
- Nocne przewracanie się z boku na bok, czyli jak uprawiają miłość bracia syjamscy

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (397)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1114
Medellin | 2017-04-18
Przeczytana: 18 kwietnia 2017

Capote był perfekcjonistą, dążył do doskonałości formy i ciągle był niezadowolony ze swoich dzieł, nawet tych najgłośniejszych. Zbiór opowiadań zatytułowany „Muzyka dla kameleonów” jest ostatnią książką, która ukazała się za jego życia. Składa się ona z trzech odrębnych części. Pierwszą stanowią klasyczne opowiadania. Spotykamy w nich niezwykle ciekawe osoby: kreolską damę z francuskiej Martyniki na Karaibach, która gra na fortepianie melodię przyciągającą do jej domu kameleony, staruszkę niepotrafiącą żyć bez kotów, niewidomego sparaliżowanego mężczyznę, który pewnego dnia znika, by odnaleźć się w kompletnie innym miejscu na świecie, oraz kilkoro innych bohaterów, którzy zostają niezwykle plastycznie opisani, głównie dzięki dialogom.

Również w znacznej mierze na dialogach opiera się druga część książki – minipowieść „Ręcznie rzeźbione trumny”. Capote powraca w niej do tematu zbrodni w miasteczku na prerii. Jest to jednak zupełnie inne miasteczko niż znane z powieści dokumentalnej...

książek: 176
Ina | 2017-04-14
Na półkach: 2017, Przeczytane, Ulubione

Rewelacyjny, zachwycający styl. Ciekawe anegdotki i historie, zawierające wspomnienia autora. I muszę przyznać, że podobała mi się ta pozycja bardziej niż kultowe "Śniadanie u Tiffany'ego". Jest to ostatnie dzieło Capote o wyraźnym wydźwięku autobiograficznym. Książka wciąga samą formą niektórych opowiadań w formie dialogu konwersacyjnego. Bohaterami rozmów są m.in. Marylin Monroe czy Bobby Beausoleil - morderca kojarzony z bandą Mansona.
Sam autor był postacią kontrowersyjną, prowadzącą bujne i ciekawe życie. Jego proza przesiąknięta atmosferą jego przygód sprawia, że czytając stajemy się niezmiernie zaangażowani w kolejno opisywanie wydarzenia, chłoniemy klimat, wpadamy w trans i chcemy jeszcze.

książek: 652
Piotr | 2016-10-29
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 29 października 2016

Wydawać się może, że to tylko zbiór opowiadań, czasem o niczym, czasem o czymś zwyczajnym. A jednak w każdej z opowieści jest mnóstwo barw, poezji i piękna. Warto usiąść i posłuchać o czym opowiada Truman Capote.

książek: 2658
MadameShepard | 2014-03-19

Zaprawdę jest On genialny - jak sam o sobie mawiał. Co za styl - spójny, barwny, wyrazisty! Czyta się to z rozkoszą. Książka składa się z różnych form literackich, a wszystkie dopracowane perfekcyjnie. Poetyckość, rozbrajająca szczerość, fantastyczne poczucie humoru i tematyka - wszystko jest tu urzekające. Mistrz, erudyta, intelektualista, alkoholik, narkoman, geniusz.

książek: 158
Granulki | 2015-11-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 listopada 2015

Już po przeczytaniu mogę stwierdzić, że najwyraźniej jest to książka zwyczajnie nie dla mnie. Moim zdaniem Capote utrzymuje bardzo nierówny poziom, niektóre opowiadania są fantastyczne a inne strasznie nudne i nieciekawe. Wielokrotnie zauważyłem, że nie mają wyraźnego zakończenia, zbyt wiele pozostaje w domyśle dla czytelnika.

Plusem jest z pewnością styl autora - bardzo gładki, interesujący, z dobrym warsztatem.

książek: 413
Wero | 2012-02-03
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 03 lutego 2012

Szczerze, dawno nie przeczytałam tak dobrego zbioru opowiadań. Większość autorów zalicza "wzloty i upadki", w przypadku Capote'a nie ma mowy o jakiejkolwiek porażce. Podejmuje rozmaite tematy i robi to z niebywałą klasą.

książek: 27
kolorowa6284 | 2013-09-14
Na półkach: Przeczytane

Jest to ostatnia książka Trumana i chyba najlepsza. Wydaje mi się ona bardzo osobistą, a kończący ją wywiad przeprowadzony przez autora z samym sobą bardzo ekshibicjonistyczny. Polecam, naprawdę warto ja przeczytać.

książek: 77
Banita76 | 2017-04-27
Na półkach: Przeczytane
książek: 34
Piotr | 2017-04-09
Na półkach: Przeczytane
książek: 823
Lilai | 2017-01-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 stycznia 2017
zobacz kolejne z 387 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd