Mistrzowie opowieści. Święta, święta...

7.5

7.5

„Mistrzowie opowieści. Święta, święta…” to zbiór świątecznych tekstów od klasyków literatury. Wszystkie z nich odnoszą się do okresu świątecznego - czasem wprost, czasem bardzo luźno.

Choć od początku wiedziałam z jaką formą będę miała do czynienia, nie odnalazłam w książce tego, czego się spodziewałam. Opowiadania to coś, z czym ja prywatnie mam pewien problem. Ledwo zaczynam wchodzić w historię, poznawać jej klimat, a opowiadanie już dobiega końca. I choć teoretycznie miałam tego świadomość, sięgając po tę książkę, w praktyce okazało się to dla mnie wyjątkowo trudne, ponieważ opowiadania okazały się znacznie krótsze niż przypuszczałam.
Zebrane teksty są osadzone w dawnych realiach. To sprawia, że język i sposób narracji bywają wymagające, a momentami wręcz męczące.
Najbardziej jednak zabrakło mi tego, czego po tytule i czasie, w jakim sięgnęłam po książkę, spodziewałam się najbardziej - magii świąt. Opisywane Boże Narodzenie częściej przygnębiało niż otulało, a przedstawione realia i emocje były mi bardzo dalekie. To nie są święta, w których chciałabym uczestniczyć - zabrakło ciepła, bliskości i tej szczególnej atmosfery, której szukam w okołoświątecznych lekturach.
Czytałam tę książkę z dużym wysiłkiem. Gdyby nie fakt, że mam w sobie upór i zasadę nieodkładania rozpoczętych książek, zapewne nie dotarłabym do ostatniej strony. Zamiast zanurzenia się w historie, częściej towarzyszyło mi odliczanie kolejnych stron do końca.
Na szczęście w tym zbiorze znalazły się również jaśniejsze punkty, które chciałabym wyróżnić. Najbardziej spodobały mi się opowiadania „Choinka” Hansa Christiana Andersena oraz „W dzień Bożego Narodzenia” Franka O’Connora - w nich poczułam coś, co było mi bliższe emocjonalnie i bardziej zrozumiałe w odbiorze.
Niech jednak każdy czytelnik sam wyrobi sobie opinię. To książka, która z pewnością znajdzie swoich odbiorców, szczególnie wśród miłośników klasycznych form, nostalgii, dawnego języka i bardziej surowego, refleksyjnego spojrzenia na święta.

„Mistrzowie opowieści. Święta, święta…” to zbiór świątecznych tekstów od klasyków literatury. Wszystkie z nich odnoszą się do okresu świątecznego - czasem wprost, czasem bardzo luźno.

Choć od początku wiedziałam z jaką formą będę miała do czynienia, nie odnalazłam w książce tego, czego się spodziewałam. Opowiadania to coś, z czym ja prywatnie mam pewien problem. Ledwo...

Wymęczyłam te opowiadania. Gwiazdka była w tel. Nic kompletnie z nich nie pamietam;/

Wymęczyłam te opowiadania. Gwiazdka była w tel. Nic kompletnie z nich nie pamietam;/

„Mistrzowie opowieści. Święta, święta…” to książka, którą czyta się powoli – nie dlatego, że jest trudna, ale dlatego, że każdy tekst zostawia po sobie ślad. To zbiór bardzo różnych opowiadań, napisanych przez autorów z różnych epok, kultur i wrażliwości, a jednak połączonych jednym, wspólnym motywem: świętami jako momentem zatrzymania, refleksji i emocjonalnego przełomu.

Największą siłą tej książki jest właśnie różnorodność. Każde opowiadanie ma inny rytm, inny nastrój, inny sposób patrzenia na świat. Są teksty ciepłe, wzruszające i pełne nostalgii, ale też takie, które zaskakują surowością, ironią czy nawet pewnym chłodem. Obok historii pełnych światła pojawiają się te bardziej gorzkie, nieoczywiste, pokazujące święta bez lukru – jako czas samotności, rozliczeń albo wewnętrznych konfliktów. Dzięki temu całość nie popada w banał, a wręcz przeciwnie – pokazuje, jak różnie można przeżywać ten sam moment w roku.

Bardzo podoba mi się to, że książka pozwala „zajrzeć” do wielu światów i wrażliwości. Od Andersena po Capote’a, od klasyki po teksty bardziej współczesne – każdy autor wnosi coś innego, a jednocześnie wszystkie te głosy tworzą spójną, świąteczną mozaikę. Czytając, miałam wrażenie, że podróżuję przez różne epoki i kultury, a mimo to emocje pozostają zaskakująco bliskie i uniwersalne.

To także książka, która skłania do zatrzymania się i refleksji. O tym, czym dla nas są święta, czego w nich szukamy, czego nam brakuje. Pokazuje, że magia świąt nie zawsze tkwi w prezentach czy idealnej atmosferze, ale często w drobnych gestach, krótkich spotkaniach, zwykłej ludzkiej obecności. Czasem wystarczy jedno zdanie, jeden obraz, by coś w nas poruszyć.

Dla mnie to lektura, do której można wracać fragmentami – niekoniecznie od początku do końca, ale wtedy, gdy ma się ochotę na chwilę zadumy albo literacki moment wytchnienia. „Mistrzowie opowieści. Święta, święta…” to zbiór, który nie narzuca jednej interpretacji świąt, tylko pozwala każdemu odnaleźć w nich coś własnego. I właśnie w tej różnorodności tkwi jego największa siła.

„Mistrzowie opowieści. Święta, święta…” to książka, którą czyta się powoli – nie dlatego, że jest trudna, ale dlatego, że każdy tekst zostawia po sobie ślad. To zbiór bardzo różnych opowiadań, napisanych przez autorów z różnych epok, kultur i wrażliwości, a jednak połączonych jednym, wspólnym motywem: świętami jako momentem zatrzymania, refleksji i emocjonalnego...

Przyjemnie się czytało.

Przyjemnie się czytało.

Pierwszym opowiadaniem otwierającym tą antologię jest utwór "Choinka" Hansa Christiana Andersena, który przetłumaczyła na język polski Bogusława Sochańska. Ukazał się on po raz pierwszy drukiem w 1844 roku. Rok później jego Autor przeczytał go na głos podczas przyjęcia gwiazdkowego, w którym uczestniczył jeden z braci Grimm.
Wg mnie całkiem ciekawe opowiadanie 7/10.

Drugim opowiadaniem jest "Choinka i ślub", które Fiodor Dostojewski wydał w 1849 roku. Niedługo po tym fakcie Autor został aresztowany i usłyszał zarzut przynależności do literackiego klubu dyskusyjnego. Wyrok, który otrzymał brzmiał: wyrok śmierci. W ostatniej, szczęśliwej chwili dla Dostojewskiego, karę śmierci zamieniono mu na karę zesłania. Na Syberii spędził 10 lat.
Opowiadanie bardzo ciekawe. Oceniam na 7/10.

Kolejnym, trzecim opowiadaniem jest "Prawdziwe kuszenie wielkiego Świętego Antoniego. Bajka wigilijna" autorstwa Paula Arēne'a. Utwór jest świąteczną bajką i uważam, że wpisał się idealne w bożonarodzeniowy klimat. Oceniam na 7/10.

Czwartym opowiadaniem z antologii jest utwór "Malcy" autorstwa Antoniego Czechowa. Autor opublikował go w 1887 roku. "Malcy" ponoć należał do ulubionych opowiadań Lwa Tołstoja, który w późniejszych latach był sąsiadem i przyjacielem Czechowa.
Mnie opowiadanie również bardzo przypadło do gustu. Oceniam na 7/10.

Kolejnym ciekawym opowiadaniem jest utwór napisany przez Joaquima Marię Machado de Assis'a (1839-1908) zatytułowanego "Pasterka". Assis- dziennikarz, powieściopisarz i autor nazywany największym brazylijskim twórcą.
Jego opublikowania po raz pierwszy w 1899 roku "Pasterka" należy do najbardziej cenionych opowiadań w literaturze brazylijskiej. Moim skromnym zdaniem opowiadanie jest rzeczywiście bardzo dobre i ciekawe. Oceniam na 7/10.

Szóstym utworem jest opowiadanie "Świąteczne swawole Reginalda". Napisał go Saki - pseudonim literacki Hectora Munro ( 1870- 1916).
Opowiadanie średnio mi podpasowało. Tylko 5/10.

Kolejnym, siódmym już opowiadaniem, które zrobiło na mnie spore wrażenie jest "Legenda o różach Bożego Narodzenia". Zostało ono napisane przez Selmę Lagerlöf (1858-1940)- najwybitniejszą szwedzką pisarkę i nowelistkę przełomu XIX i XX wieku. W 1909 roku, jako pierwsza kobieta zdobyła literacką Nagrodę Nobla, a od 1914 roku zasiadała w gronie Akademii Szwedzkiej.
Jej opowiadanie "Legenda o różach Bożego Narodzenia" po raz pierwszy ukazało się w 1908 roku. Mnie zachwyciło i żałowałam tylko, że jest takie krótkie. Moja ocena to 8/10.
Jej najsłynniejszą powieść jest "Cudowna podróż", którą przetłumaczono na 50 języków.

Ósmym opowiadaniem antologii jest, jak dla mnie, mało ciekawe opowiadanie "Prezent świąteczny w chaparralu" Napisał go o.Henry ( 1862-1910) - właściwie William Sidney Porter. Jeśli już muszę ocenić, to nie więcej niż na 3/10.

Dziewiątym opowiadaniem jest utwór "Święta" , autorstwa Irene Nemirovsky ( 1903- 1942). Autorka urodziła się w Kijowie, jeszcze wówczas w Imperium Rosyjskim, w zamożnej żydowskiej rodzinie.
Opowiadanie "Święta" po raz pierwszy ukazało się jeszcze przed wojną w 1932 roku. Podczas wojny Irene ukrywała się we wiosce na wschodzie Francji. W czerwcu 1942 roku została aresztowana. Kilka miesięcy po aresztowaniu umarła w Auschwitz na tyfus...
Jej opowiadanie jest wyjątkowo wyjątkowe. Czytając je ma się wrażenie uczestniczenia w sztuce teatralnej. Pierwszy raz czytałam opowiadanie w takim stylu. Oceniam na 7/10.

Dziesiątym opowiadaniem jest "Gwiazdka roztańczonego Dana" autorstwa Damon'a Runyon'a (ok. 1880-1946). Damon Runyon - to właściwie Alfred Damon Runyon, urodziny w Kansas w rodzinie związanej z rynkiem prasowym. Damon pracował jako dziennikarz i pisarz, który był doskonale znany ze swoich opowiadań o nowojorskim półświatku.
W Polsce zbiór jego tekstów wydano pod tytułem "15 opowiadań nowojorskich". Utwór "Gwiazdka roztańczonego Dana" został po raz pierwszy opublikowany w grudniu 1932 roku.
Wg mnie ciekawie i że swadą napisane opowiadanie z zaskakującym zakończeniem. Oceniam na 8/10.

11 z kolei opowiadaniem jest utwór "W Wigilię", który po raz pierwszy ukazał się w grudniu 1933 roku. Autorem jest Langston Hughes (ok. 1902- 1967)- wł. James Mercer Langston Hughes, który urodził się w Joplin w amerykańskim stanie Missouri. Hughes był czarnym aktywistą i jego opowiadanie nie inaczej traktuje o przygotowaniach Wigilii czarnej ubogiej rodziny. Bieda, segregacja, rasizm.
Opowiadanie jakieś specjalne nie było. Czytało się szybko, to zaliczam na plus. Moja ocena 6/10.

Dwunastym opowiadaniem w antologii jest utwór autorstwa Mario De Andrade (1893- 1945) urodzonego w São Paulo pisarza. Opowiadanie "Bożonarodzeniowy indyk" jest w połowie autobiograficznym utworem. Po raz pierwszy ukazał się w 1942 roku. Ciekawie napisane, mnie się podobało. Oceniam na +7/10.

Utworem, który jako kolejny znalazł się na kartach omawianej antologii nosi tytuł "Ostrokrzew". Autorka tego opowiadania to Elizabeth Bowen (1903- 1966). Urodziła się w Dublinie, ale większość życia spędziła w Londynie. Czytelnicy doceniali jej powieści psychologiczne oraz nowele i opowiadania grozy. "Ostrokrzew" ukazał się po raz pierwszy w 1944 roku. Bowen przyjaźniła się z Virginią Woolf oraz Iris Murdoch. Opowiadanie bardzo ciekawe, mroczne i z duchem w tle. Oceniam na 7/10.

14 opowiadaniem jest "W dzień Bożego Narodzenia" autorstwa Franka O'Connora (wł. Michael O'Donovan). Autor urodził się 1903 roku w irlandzkim hrabstwie Cork. Samouk, bibliotekarz, tłumacz, dziennikarz. Od 1918 walczył o niepodległość Irlandii wstępując do Irlandzkiej Armii Republikańskiej.
Opowiadanie oceniam na 6/10.

Kolejnym, piętnastym opowiadaniem jest "Gwiazdka w Walli". Napisał je Dylan Thomas (1914-1953) walijski poeta i prozaik, który wiele ze swoich najsłynniejszych wierszy napisał już jako nastolatek. Thomasa zabił alkohol i wyczerpujący styl życia, który prowadził podczas podróży po Ameryce. Samo opowiadanie 6/10.

Szesnastym w antologii jest utwór, który napisał sławny Truman Capote, wł. Truman Streckfus Persona, urodzony w Nowym Orleanie. Prozaik znany Czytelnikom z opowiadania "Śniadanie u Tiffany'ego" oraz opartej na faktach powieści "Z zimną krwią". Opowiadanie tu zamieszczone pt. "Bożonarodzeniowe wspomnienie" opublikowano w 1956 roku i jest oparte na autentycznych wspomnieniach Autora. Mnie osobiście bardzo przypadło do gustu to opowiadanie i myślę, że długo będę nosiła go w pamięci. Wzruszająca, słodko gorzka historia opowiedziana z perspektywy dziecka... Piękna 8/10.

Siedemnastym opowiadaniem, jest "Pożyczka" napisana przez niemieckiego pisarza Wolfdietricha Schnurre (1920-1989). Opowiadanie wprowadziło mnie nieomal w depresję... Smutna przedświąteczna rzeczywistość bardzo ubogiej, ale kochającej się rodziny... 7/10.

18 opowiadaniem w zbiorze jest "Najbardziej donośny głos", który napisała Grace Paley (1922-2007) córka żydowskich imigrantów z Ukrainy.
Opowiadanie 5/10.

Dziewiętnastym opowiadaniem jest piękna historia pt. "Świąteczny spacer Doliną Zimy", napisana przez Laurie Lee ( 1914-1997). Plastycznie opowiedziana historia, opisy przyrody bardzo mnie urzekły. Historia króciutka, ale bardzo udana. 8/10

20 opowiadaniem antologii jest utwór napisany przez Tove Jansson ( 1914-2001). Jej znaną na całym świecie, powieść o Muminkach "Małe trolle i duża powódź" wydano w 1945 roku. Zdobyła sławę dzięki karykaturom Hitlera i Stalina z okresu gdy Finlandia kolaborowała z nazistowskimi Niemcami.
Zamieszczone w tej antologii "Boże Narodzenie" napisane po latach i pochodzi z jej wpółbiografii "Córki rzeźbiarza". Całkiem przyjemny utwór, króciutki. Podobałby mi się bardziej, gdyby był nieco dłuższy. 7/10.

21 historią, którą znajdziecie na kartach tej antologii jest utwór "Boże Narodzenie. Teksas 1956", który pochodzi ze zbioru "Wieczór w raju" wydanego w 2018 roku, choć napisanego wiele lat wcześniej.
Autorką w/w opowiadania jest Lucia Berlin (1936-2004). Niestety dla pisarki, wydane za jej życia życia opowiadania nie spotkały się z uznaniem. Dopiero 11 lat po śmierci nieoczekiwanie stała się literacką sensacją. Wszystko za sprawą bestsellerowego zbiorowi "Instrukcja dla pań sprzątających". Osobiście żadnych ochów i achów nie zaznałam. Opowiadanie takie "se"... Ot świąteczna impreza, a baba na dachu. Tylko 4/10.

22. DNF
Niestety z całego tego zbioru nie byłam w stanie ukończyć lektury ostatniego opowiadania. Kilka razy do niego podchodziłam i myślę, że nie warto się szarpać.
Tym opowiadaniem jest utwór "Zaklęte okręty - opowieść wigilijna", napisała go Angela Carter ( 1940-1992). Oceniam więc na 1/10.

Z mojego podliczenia wnika, że antologia zasługuje na ocenę 6 gwiazdek i myślę, że to sprawiedliwa ocena. Jak to z takimi zbiorami bywa, jedne opowiadania świetne, a innych nie będziesz w stanie doczytać... Zaczęłam czytać w grudniu, chcąc wypełnić wyzwanie LC, jednak trudno było mi z czasem po nią sięgnąć, a lektura momentami mocno się dłużyła...
Skończyłam teraz i w sumie cieszę się, że wytrwałam. E-book dostępny w abonamencie Legimi.

#lubimyczytac
#opowiesciswiateczne
#wigilia
#swiatecznehistorie
#mistrzowieopowiesci
#swietaswieta
#capote
#andersen
#czechow
#legimi
#czytamzlegimi
#ebook
#swieta

Pierwszym opowiadaniem otwierającym tą antologię jest utwór "Choinka" Hansa Christiana Andersena, który przetłumaczyła na język polski Bogusława Sochańska. Ukazał się on po raz pierwszy drukiem w 1844 roku. Rok później jego Autor przeczytał go na głos podczas przyjęcia gwiazdkowego, w którym uczestniczył jeden z braci Grimm.
Wg mnie całkiem ciekawe opowiadanie 7/10....

Ponad połowa opowiadań bardzo mi się spodobała, ostatnich kilka nie bardzo, jednakże nie byłam wtedy skupiona jak należy na lekturze, nie wiem więc jak ocenić tę pozycję. Było tu kilka bardzo, bardzo magicznych opowiadań do których chętnie wrócę :) Tak czy siak, polecam.

Ponad połowa opowiadań bardzo mi się spodobała, ostatnich kilka nie bardzo, jednakże nie byłam wtedy skupiona jak należy na lekturze, nie wiem więc jak ocenić tę pozycję. Było tu kilka bardzo, bardzo magicznych opowiadań do których chętnie wrócę :) Tak czy siak, polecam.

Zbiór opowiadań różnych autorów o Bożym Narodzeniu. Ciekawa alternatywa dla wszechobecnych, przelukrowanych, naiwnych, świątecznych pozycji. Ogromny plus za minimalistyczne rysunki pomiędzy poszczególnymi opowiadaniami, są przepiękne.

Zbiór opowiadań różnych autorów o Bożym Narodzeniu. Ciekawa alternatywa dla wszechobecnych, przelukrowanych, naiwnych, świątecznych pozycji. Ogromny plus za minimalistyczne rysunki pomiędzy poszczególnymi opowiadaniami, są przepiękne.

Biorąc do ręki ten zbiór opowiadań liczyłam na coś innego, na radosny "Klimat Świąt".
A tu szara rzeczywistość brutalnie wdziera się w życie bohaterów. jest smutek, bieda, niezrozumienie.
Tylko dwa opowiadania zapadły mi w pamięci "Choinka" Andersena i "Bożonarodzeniowe wspomnienie" Trumana Capote. W mojej ocenie zdecydowanie za mało kolorów. Zabrakło kontrastów.
Nie u wszystkich Święta są smutne.

Biorąc do ręki ten zbiór opowiadań liczyłam na coś innego, na radosny "Klimat Świąt".
A tu szara rzeczywistość brutalnie wdziera się w życie bohaterów. jest smutek, bieda, niezrozumienie.
Tylko dwa opowiadania zapadły mi w pamięci "Choinka" Andersena i "Bożonarodzeniowe wspomnienie" Trumana Capote. W mojej ocenie zdecydowanie za mało kolorów. Zabrakło kontrastów.
Nie u...

Zdecydowanie odstaje poziomem od innych zbiorów z serii Mistrzowie Opowieści (zwłaszcza od wybitnej Skandynawskiej Zimy),no ale w okresie świątecznym można dać szanse, może komuś wpasuje się akurat w gwiazdkowy klimat.

Zdecydowanie odstaje poziomem od innych zbiorów z serii Mistrzowie Opowieści (zwłaszcza od wybitnej Skandynawskiej Zimy),no ale w okresie świątecznym można dać szanse, może komuś wpasuje się akurat w gwiazdkowy klimat.