Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziady

Seria: Lektura z opracowaniem
Wydawnictwo: Greg
6,04 (20295 ocen i 732 opinie) Zobacz oceny
10
1 026
9
1 583
8
1 778
7
4 287
6
4 129
5
3 371
4
1 491
3
1 612
2
373
1
645
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788373271838
liczba stron
290
język
polski
dodała
Afrodyta

Inne wydania

Dziady Adama Mickiewicza to powstały na przełomie kilkunastu lat dramat romantyczny, który stanowi bodaj najlepszy przykład tego gatunku literackiego i przez wielu badaczy twórczości wieszcza zwany jest "arcydramatem". Część II : Podczas obrzędu dziadów wywoływane są duchy niemogące zaznać spokoju z powodu grzechów popełnionych za życia. Część III : Trwa proces studentów - filomatów....

Dziady Adama Mickiewicza to powstały na przełomie kilkunastu lat dramat romantyczny, który stanowi bodaj najlepszy przykład tego gatunku literackiego i przez wielu badaczy twórczości wieszcza zwany jest "arcydramatem".

Część II : Podczas obrzędu dziadów wywoływane są duchy niemogące zaznać spokoju z powodu grzechów popełnionych za życia.

Część III : Trwa proces studentów - filomatów. Wileńskie więzienie jest pełne młodych ludzi, którzy otwarcie przyznają się do tego, że są Polakami. Jeden z nich, Konrad, staje się wcieleniem niepodległości własnej ojczyzny. Nadchodzą niespodziewane wydarzenia, w których ważną rolę odegrają siły pozaziemskie, a na ziemi po raz kolejny zetrą się szatan i Bóg.

Część IV : Do unickiego księdza przychodzi pustelnik. Mówi chaotycznie, śpiewa, zachowuje się ogólnie rzecz biorąc dziwnie. Ksiądz poznaje że to jego uczeń Gustaw. Wtedy pustelnik skarży mu się że ksiądz kazał mu wierzyć w ideały oświecenia i rozum.

 

źródło opisu: greg.pl

źródło okładki: greg.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 674
Wiórek | 2011-12-10
Przeczytana: 10 grudnia 2011

"Dziady" Adama Mickiewicza to jedna z moich ulubionych książek (tuż obok "Sklepów cynamonowych") to dzieło, które jest bardzo bliskie mojemu sercu, które bezgranicznie podziwiam i które umiem cytować (włączając w to całą Wileką Improwizację). Ten dramat romantyczny to pełnia literatury polskiej w tym okresie, idealny przykład wszyskich idei romantyków i ich wierzeń (np.: w dusze bliżniacze). Sądzę, że ten utwór jest lepszy od "Pana Tadeusza" i to ten dramat powinno się nazywać epopeją narodową. "Dziady" to książka, której główne wątki osnute są wokół tematu metafizycznego- spotkań umarłych z żywymi, pomocy niesionej przez ludzi na ziemi, duszom, które cierpią męki czyśćcowe. I tym włśnie zaczyna się cały dramat- obrzędem odprawianym w nocy z pierwszego na drugiego listopada. W całym utworze świat żywych łączy się ze światem duchów, tutaj ludzie są w stanie rozmawiać z widmami po użyciu odpowiedniej klątwy, tutaj anioły i diabły jawnie paradują po świecie, tutaj z grobów powstają upiory, a dusze są w stanie rozłączyć się z ciałem, tutaj wreszcie- ludzie są w stanie wieszczyć i przewidywać przyszłość. W świecie wykreowanym przez Mickiewicza, wszystko ma podwójny sens, a sfery sacrum nie można rozdzielić od profanum. To zamknięta całość, w której każda, nawet najmniejsza rzecz ma swoje miejsce we wszechświecie i swój niepowtarzalny sens. "Dziady" to także świetnie wykreowane postacie; kluczem do ich zrozumienia są realia epoki i sam życiorys autora. Widmo-Gustaw-Konrad mają więcej wspólnego z Mickiewiczem niż się wydaje. Warto też zwrócić uwagę na to w jak piękny i kunsztowny sposób pisze autor.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Bazar złych snów

Dosyć szybko się czyta ten zbiór opowiadań ze względu na gawędziarski ton, ale jak zastanowiłam się po przeczytaniu o czym te opowiadania były, to doc...

zgłoś błąd zgłoś błąd