Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziady

Seria: Lektury i obrazy
Wydawnictwo: Greg
5,99 (17159 ocen i 589 opinii) Zobacz oceny
10
811
9
1 350
8
1 427
7
3 639
6
3 369
5
2 953
4
1 249
3
1 469
2
315
1
577
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788373272279
liczba stron
292
język
polski
dodał
Krzysiek W

Inne wydania

Trwa proces studentów - filomatów. Wileńskie więzienie jest pełne młodych ludzi, którzy otwarcie przyznają się do tego, że są Polakami. Jeden z nich, Konrad, staje się wcieleniem niepodległości własnej ojczyzny. Nadchodzą niespodziewane wydarzenia, w których ważną rolę odegrają siły pozaziemskie, a na ziemi po raz kolejny zetrą się szatan i Bóg.

 

źródło opisu: http://www.greg.pl/lektury/9,467_Dziady.html

źródło okładki: http://www.greg.pl/lektury/9,467_Dziady.html

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (34208)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1375
Wojciech Gołębiewski | 2014-01-29
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 29 stycznia 2014

Przykro patrzeć na ocenę 5,75 dla najważniejszego dzieła literatury polskiej. Bo co my mamy poza tym? - "Nieboską..", "Kordiana", Norwida, Wyspiańskiego i trójcę Witkacy-Gombrowicz-Schulz ? Dla smakoszy Parandowski, a dla filozofów Brzozowski i Lem. W światowych "rankingach" nie mamy ani jednego reprezentanta polskiej prozy, a z poetów Miłosza, Herberta i Szymborską. Czemu nie szczycimy się piewcą "polskiego romantyzmu", tak bardzo obecnego i w dzisiejszej rzeczywistości

książek: 235
Thomas | 2011-04-02
Na półkach: Przeczytane

Mimo zdziwienia kolegów i koleżanek ze szkoły zawsze "Dziady" były moją ulubioną lekturą. Obecnie obserwujemy szał na opowieści o duchach, wampirach itd, często średniej jakości a mamy (chyba w każdym domu) tak wspaniałe mroczno-gotycko-romantyczno-wizjonerskie dzieło:)

książek: 5817

Uważam, że "Dziady" - zwłaszcza część III - to bardzo trudne dramaty.

Pamiętam, że w liceum wkuwałam formułki o Gustawie vel Konradzie i wydawało mi się, że Mickiewicz oszalał, kiedy pisał "Wielką improwizację", czy "Widzenie księdza Piotra". Wierzyłam w każdą legendę, że był wówczas pod wpływem "ziółek" - bo te wszystkie wyobrażenia walki z Bogiem, prometeizm, mesjanizm - wydawały mi się przesadzone.

Obecnie, wydaje mi się, że czym innym były "Dziady" dla czytelnika polskiego XIX wieku i czym innym są "Dziady" dla czytelnika współczesnego. Myślę, że w "Dziadach", zwłaszcza części III, tkwi duch Narodu, w momencie swojego najczarniejszego upadku, bezsilności, braku nadziei, braku wiary, braku niepodległości. Myślę, że poeta zdołał przenieść poszarpaną duszę Narodu, z całym jego smutkiem, całą niejednoznacznością, całą tragedią i zachował ją dla czytelnika współczesnego. I, my, obecnie, na kartach tego dramatu, widzimy tego ducha, widzimy mętną przeszłość i możemy ją odczuć. Inną...

książek: 1245
Luiza | 2013-07-06

Pamiętam jak polonistka w liceum straszyła nas epoką romantyzmu - uczniowie zupełnie sobie z nią nie radzą, nie rozumieją i nie lubią. Stwierdziłam, że nie ma co do tego podchodzić z uprzedzeniem i nawet dobrze na tym wyszłam.
Jeśli chodzi o Mickiewicza to tu i tak najwyżej cenię Pana Tadeusza, ale Dziady również są u mnie wysoko.
Choć może to też zasługa tego, że zaczęłam je czytać w okolicach 1litopada, więc część II i IV szczególnie przypadły mi do gustu, bo jeśli chodzi o III to ciut gorzej ;)

książek: 457
ChicaDeAyer | 2013-08-23
Przeczytana: 2011 rok

To jest Mickiewicz w najlepszym wydaniu! Cykl dramatów, będących najwspanialszą z możliwych wizytówek polskiego Romantyzmu, traktujących o różnych tematach, w zależności od części. I mamy tu dramat społeczny (cz. II), narodowy (cz.III) oraz o tematyce miłosnej (cz. IV), poprzedzone wierszem "Upiór". Wszystkie te człony są spojone postacią głównego bohatera, z którym udajemy się w podróż po ówczesnej rzeczywistości i z którym to dzielimy tęsknoty serca.

To dzieło niezwykle bogate w przeróżne treści, będące odzwierciedleniem nastrojów panujących w ówczesnej niełatwej epoce. Szczególnie istotną dla polskich realiów jest część III, stanowiąca mickiewiczowską próbę interpretacji tragicznych wydarzeń i będąca jednocześnie manifestem patriotyzmu. Wiara w niezniszczalną Polskę i jej podniesienie się z kolan, mimo nieprzychylności europejskich mocarstw, stanowiła pociechę w obliczu zamętu sianego przez krzywdziciela. To tłumaczy, dlaczego była tak szanowana i czemu stała się po latach...

książek: 589
FromNorwayWithLove | 2011-02-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2005 rok

Gdyby dziady były krótsze to wytatuowałabym je sobie na skórze! :P

książek: 4787
kajsa | 2013-11-28
Przeczytana: 28 listopada 2013

Czytana któryś raz...no cóż,nie umiem się nią zachwycać,mimo że powinnam.Gdy byłam młodsza, bardziej przemawiała do mojej imaginacji.
Dziś dostrzegam w "Dziadach" rodzaj usprawiedliwienia autora jego nieobecności podczas powstania listopadowego.

książek: 6379
JaneS | 2014-10-17
Przeczytana: 17 października 2014

„… Nasz naród jak lawa,
Z wierchu zimna i twarda, sucha i plugawa,
Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi;
Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi”

Kanwą akcji III części „Dziadów” jest autentyczne wydarzenie, jakim było uwięzienie Adama Mickiewicza wraz z najwybitniejszymi działaczami Towarzystwa Filomatów w październiku 1823 roku i osadzenie ich w zamienionym na wiezienie klasztorze oo. Bazylianów w Wilnie.

Bardzo precyzyjnie, bo na podstawie tekstu (napis wykonany przez Więźnia na ścianie celi) można określić czas akcji Prologu: rozgrywa się ona dokładnie w dniu 1 listopada 1823 roku, czyli w dzień Wszystkich Świętych (oczywiste nawiązanie do obrzędu dziadów).

Akcja utworu rozgrywa się przeważnie na terenach nie istniejących po III rozbiorze Rzeczypospolitej: na Litwie (Wilno), w Polsce (Warszawa), na Ukrainie (okolice Lwowa); oraz w Rosji (Petersburg).

Jak niektórzy mogli się już zorientować- nie cierpię dramatów (ogólnie rzecz biorąc: smutasów). Bo skoro na co dzień...

książek: 608
Ravenna | 2011-05-17
Przeczytana: 15 grudnia 2010

Kolejny utwór z cyklu "Co autor miał na myśli". Na lekcji, gdy to interpretowaliśmy okazało się, że była mowa o jakimś powstaniu, o walce i patriotyzmie. Ta...? Gdzie? Nie byłam, nie jestem i nie będę fanką dramatów, po wieki wieków. Dramatom mówię stanowcze 'nie' ! (A szczególnie tym Mickiewicza)

książek: 1333
ZARAZA | 2014-05-11
Przeczytana: 2010 rok

Część II "Dziadów", moja gimnazjalna lektura, niezmiernie mi się podobała, choć już na początku założyłam, że tak nie będzie. Tak właśnie bywa ze szkolnymi lekturami. Jednak część II miała bardzo niesamowity klimat, napisana świetnym językiem, wcale nie ciężkim jakby można się było spodziewać. Ciepło wspominam ten dramat.

zobacz kolejne z 34198 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Transatlantyk dla Yi Lijun

Po raz ósmy została wręczona nagroda Transatlantyk. W tym roku otrzymała ją Yi Lijun, tłumaczka literatury polskiej na język chiński, uznana literaturoznawczyni i popularyzatorka kultury polskiej w Chinach.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd