Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Dziady

Dziady

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Greg
data wydania
ISBN
9788373272279
liczba stron
292
język
polski
typ
papier
dodał
Krzysiek W
5.91 (10300 ocen i 329 opinii)

Opis książki

Trwa proces studentów - filomatów. Wileńskie więzienie jest pełne młodych ludzi, którzy otwarcie przyznają się do tego, że są Polakami. Jeden z nich, Konrad, staje się wcieleniem niepodległości własnej ojczyzny. Nadchodzą niespodziewane wydarzenia, w których ważną rolę odegrają siły pozaziemskie, a na ziemi po raz kolejny zetrą się szatan i Bóg.

 

źródło opisu: http://www.greg.pl/lektury/9,467_Dziady.html

źródło okładki: http://www.greg.pl/lektury/9,467_Dziady.html

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 450
Wojciech | 2014-01-29
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 29 stycznia 2014

Przykro patrzeć na ocenę 5,75 dla najważniejszego dzieła literatury polskiej. Bo co my mamy poza tym? - "Nieboską..", "Kordiana", Norwida, Wyspiańskiego i trójcę Witkacy-Gombrowicz-Schulz ? Dla smakoszy Parandowski, a dla filozofów Brzozowski i Lem. W światowych "rankingach" nie mamy ani jednego reprezentanta polskiej prozy, a z poetów Miłosza, Herberta i Szymborską. Czemu nie szczycimy się piewcą "polskiego romantyzmu", tak bardzo obecnego i w dzisiejszej rzeczywistości

książek: 232
Thomas | 2011-04-02
Na półkach: Przeczytane

Mimo zdziwienia kolegów i koleżanek ze szkoły zawsze "Dziady" były moją ulubioną lekturą. Obecnie obserwujemy szał na opowieści o duchach, wampirach itd, często średniej jakości a mamy (chyba w każdym domu) tak wspaniałe mroczno-gotycko-romantyczno-wizjonerskie dzieło:)

książek: 487
FromNorwayWithLove | 2011-02-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2005 rok

Gdyby dziady były krótsze to wytatuowałabym je sobie na skórze! :P

książek: 902
Luiza | 2013-07-06
Na półkach: Przeczytane

Pamiętam jak polonistka w liceum straszyła nas epoką romantyzmu - uczniowie zupełnie sobie z nią nie radzą, nie rozumieją i nie lubią. Stwierdziłam, że nie ma co do tego podchodzić z uprzedzeniem i nawet dobrze na tym wyszłam.
Jeśli chodzi o Mickiewicza to tu i tak najwyżej cenię Pana Tadeusza, ale Dziady również są u mnie wysoko.
Choć może to też zasługa tego, że zaczęłam je czytać w okolicach 1litopada, więc część II i IV szczególnie przypadły mi do gustu, bo jeśli chodzi o III to ciut gorzej ;)

książek: 157
ChicaDeAyer | 2013-08-23
Przeczytana: 2011 rok

To jest Mickiewicz w najlepszym wydaniu! Cykl dramatów, będących najwspanialszą z możliwych wizytówek polskiego Romantyzmu, traktujących o różnych tematach, w zależności od części. I mamy tu dramat społeczny (cz. II), narodowy (cz.III) oraz o tematyce miłosnej (cz. IV), poprzedzone wierszem "Upiór". Wszystkie te człony są spojone postacią głównego bohatera, z którym udajemy się w podróż po ówczesnej rzeczywistości i z którym to dzielimy tęsknoty serca.

To dzieło niezwykle bogate w przeróżne treści, będące odzwierciedleniem nastrojów panujących w ówczesnej niełatwej epoce. Szczególnie istotną dla polskich realiów jest część III, stanowiąca mickiewiczowską próbę interpretacji tragicznych wydarzeń i będąca jednocześnie manifestem patriotyzmu. Wiara w niezniszczalną Polskę i jej podniesienie się z kolan, mimo nieprzychylności europejskich mocarstw, stanowiła pociechę w obliczu zamętu sianego przez krzywdziciela. To tłumaczy, dlaczego była tak szanowana i czemu stała się po latach narzędz...

książek: 3553
kajsa | 2013-11-28
Przeczytana: 28 listopada 2013

Czytana któryś raz...no cóż,nie umiem się nią zachwycać,mimo że powinnam.Gdy byłam młodsza, bardziej przemawiała do mojej imaginacji.
Dziś dostrzegam w "Dziadach" rodzaj usprawiedliwienia autora jego nieobecności podczas powstania listopadowego.

książek: 3125
Danway | 2011-12-16
Przeczytana: 1999 rok

Żadna z trzech części Dziadów Adama Mickiewicza nie jest utworem łatwym, ale nie jest też utworem beznadziejnym jak twierdzi wiele ludzi... Są one przepełnione fantastyką, wiarą oraz mistycyzmem...

W II części mamy do czynienia z gusłami i wiejskimi wierzeniami oraz obrzędem poświęconą duchom zmarłym... Akcja rozgrywa się w Dzień Wszystkich Świętych w przyciemnionej kaplicy... Atmosfera sceny jest naprawdę niesamowita... Wówczas Guślarz wzywa kolejno dusze czyśćcowe, aby móc im pomóc... Z każdą pojawiająca się postacią wiążę się dla nas nauka, jak należy postępować w życiu by nie znaleźć się w takiej samej sytuacji...

W IV części akcja rozgrywa się w Dzień Zaduszny, a jej miejscem jest dom księdza, który wraz z dziećmi spożywa wieczerze... Wówczas do domu przychodzi Pustelnik, strasznie ubrany człowiek, który okazuje się być Gustawem: Wówczas następują po sobie 3 godziny: Miłości, Rozpaczy, Przestrogi... Właśnie z tego utworu znany jest cytat: "Kobieto, puchu marny..."

III część Dzi...

książek: 150
suchy | 2010-09-06
Na półkach: Przeczytane

Gdyby nie to, ze "Dziady" są na liście szkolnych lektur, prawdopodobnie nigdy bym nie sięgnął po tę książkę, a byłaby to wielka szkoda. Jest to jeden z moich ulubionych utworów przerabianych w szkolnych murach i bez wątpienia najlepsze dzieło Mickiewicza. Niezwykły klimat idealnie obrazujący aurę romantyzmu, miejscami bardzo mroczny i tajemniczy sprawił, że "Dziady" bardzo zapadły mi w pamięci i są wg mnie arcydziełem w swoim gatunku.

książek: 1540
Nifelinord | 2010-12-09
Na półkach: Przeczytane, Na składzie
Przeczytana: 2008 rok

Nie znoszę romantyzmu w ogólności - ale 'Dziady' Mickiewicza, obok wszystkich wypocin Krasińskiego, darzę szczególną niechęcią. Nuda, lanie wody, bełkot pseudopoetycki, tragiczne postacie [zwłaszcza kobiece - Mickiewicz bije Sienkiewicza w tworzeniu anielic z witraża, które nie mają wad, serca ani osobowości], frustracja i wściekłość niepokornego poety... No, Micek, naprawdę postarałeś się, żeby mnie zdenerwować.

książek: 3285
Książkowo | 2012-03-06
Przeczytana: 2000 rok

Jest to utwór trudny w odbiorze... Pełen mistycznych wierzeń i metafor...

Plasuje się on w epoce romantyzmu więc odnajdujemy w nim wiele ideii romantycznych...

W Mickiewiczowskiej koncepcji rzeczywistości świat żywych nierozerwalnie łączy się ze światem umarłych, a ludzie mają zdolność przewidywania przyszłości

Postać Widma-Gustawa-Konrada odwołuje się w dużej mierze do osoby samego autora...

Mnie osobiście pozycja ta nieszczególnie zachwyciła chociaż nie można odmówić jej, że ma coś w sobie pomimo wszystko...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • C.J. Cherryh
    72. rocznica
    urodzin
  • Scott Ciencin
    52. rocznica
    urodzin
  • Antonina Domańska
    161. rocznica
    urodzin
  • Marina Mayoral
    72. rocznica
    urodzin
    A tata wyjął z plecaka książkę i rzekł:
    - Poznacie tam na pewno wielu przyjaciół, ale i tak chciałbym wam to dać, bo przecież wiecie, że książka jest...
    - Przyjacielem na całe życie! - wyrecytowały chórem dziewczynki.
  • Scott Spencer
    69. rocznica
    urodzin
    Listy były jedynym namacalnym dowodem, dowodem tego, że kiedyś skrzydła wyrastały mi z serca. Znałem inny świat, świat, który nie ma nazwy. Bo takie słowa jak oczarowanie czy rozkosz są zbyt proste, zbyt banalne, nie potrafią go określić. Nic o tym wiecie nie mogę powiedzieć oprócz tego, że go znałe... pokaż więcej
  • Victoria Holt
    108. rocznica
    urodzin
    ...życie bywa najeżone pułapkami, ale gdy ktoś ich bez przerwy wypatruje, może przeoczyć błogosławieństwa, jakich los także nam nie skąpi.
  • Edgar Rice Burroughs
    139. rocznica
    urodzin
  • Timothy Zahn
    63. rocznica
    urodzin
    Wzruszyła ramionami, a jej ognistorude włosy zamigotały w blasku światła.
  • Andriej Płatonow
    115. rocznica
    urodzin
    Woszczew (...) położył się na brzuchu by usnąć i rozstać się ze sobą samym. Ale sen wymaga umysłu spokojnego, ufnego w życie, zdolnego wybaczyć przeżyty ból.
  • A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada
    118. rocznica
    urodzin
    Ode Mnie, który przebywam w każdym sercu, pochodzi pamięć, wiedza i zapomnienie.
  • François Mauriac
    44. rocznica
    śmierci
    (...) jest taki rodzaj głupoty wobec którego czuję się zupełnie bezsilny. Można bez trudu dotrzeć do ludzkiej duszy przez zbrodnię, poprzez najsmutniejsze występki, ale nie można się przedrzeć przez pospolitość.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd