Lubimyczytać.pl to:
społeczność 373 tys. zakochanych w książkach
ponad 665 tys. recenzji
ponad 220 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Okładka książki Dziady

Dziady

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Greg
data wydania
ISBN
978-83-7327-227-9
liczba stron
292
język
polski
typ
papier
dodał
Krzysiek W
5.89 (10199 ocen i 337 opinii)

Opis książki

Trwa proces studentów - filomatów. Wileńskie więzienie jest pełne młodych ludzi, którzy otwarcie przyznają się do tego, że są Polakami. Jeden z nich, Konrad, staje się wcieleniem niepodległości własnej ojczyzny. Nadchodzą niespodziewane wydarzenia, w których ważną rolę odegrają siły pozaziemskie, a na ziemi po raz kolejny zetrą się szatan i Bóg.

 

źródło opisu: http://www.greg.pl/lektury/9,467_Dziady.html

źródło okładki: http://www.greg.pl/lektury/9,467_Dziady.html

Inne wydania

Polecamy

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie i aktywności czytelników
książek: 312
Wojciech | 2014-01-29
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 29 stycznia 2014

Przykro patrzeć na ocenę 5,75 dla najważniejszego dzieła literatury polskiej. Bo co my mamy poza tym? - "Nieboską..", "Kordiana", Norwida, Wyspiańskiego i trójcę Witkacy-Gombrowicz-Schulz ? Dla smakoszy Parandowski, a dla filozofów Brzozowski i Lem. W światowych "rankingach" nie mamy ani jednego reprezentanta polskiej prozy, a z poetów Miłosza, Herberta i Szymborską. Czemu nie szczycimy się piewcą "polskiego romantyzmu", tak bardzo obecnego i w dzisiejszej rzeczywistości

książek: 225
Thomas | 2011-04-02
Na półkach: Przeczytane

Mimo zdziwienia kolegów i koleżanek ze szkoły zawsze "Dziady" były moją ulubioną lekturą. Obecnie obserwujemy szał na opowieści o duchach, wampirach itd, często średniej jakości a mamy (chyba w każdym domu) tak wspaniałe mroczno-gotycko-romantyczno-wizjonerskie dzieło:)

książek: 459
FromNorwayWithLove | 2011-02-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2005 rok

Gdyby dziady były krótsze to wytatuowałabym je sobie na skórze! :P

książek: 3467
kajsa | 2013-11-28
Przeczytana: 28 listopada 2013

Czytana któryś raz...no cóż,nie umiem się nią zachwycać,mimo że powinnam.Gdy byłam młodsza, bardziej przemawiała do mojej imaginacji.
Dziś dostrzegam w "Dziadach" rodzaj usprawiedliwienia autora jego nieobecności podczas powstania listopadowego.

książek: 132
ChicaDeAyer | 2013-08-23
Przeczytana: 2011 rok

To jest Mickiewicz w najlepszym wydaniu! Cykl dramatów, będących najwspanialszą z możliwych wizytówek polskiego Romantyzmu, traktujących o różnych tematach, w zależności od części. I mamy tu dramat społeczny (cz. II), narodowy (cz.III) oraz o tematyce miłosnej (cz. IV), poprzedzone wierszem "Upiór". Wszystkie te człony są spojone postacią głównego bohatera, z którym udajemy się w podróż po ówczesnej rzeczywistości i z którym to dzielimy tęsknoty serca.

To dzieło niezwykle bogate w przeróżne treści, będące odzwierciedleniem nastrojów panujących w ówczesnej niełatwej epoce. Szczególnie istotną dla polskich realiów jest część III, stanowiąca mickiewiczowską próbę interpretacji tragicznych wydarzeń i będąca jednocześnie manifestem patriotyzmu. Wiara w niezniszczalną Polskę i jej podniesienie się z kolan, mimo nieprzychylności europejskich mocarstw, stanowiła pociechę w obliczu zamętu sianego przez krzywdziciela. To tłumaczy, dlaczego była tak szanowana i czemu stała się po latach narzędz...

książek: 567
Luiza | 2013-07-06
Na półkach: Przeczytane

Pamiętam jak polonistka w liceum straszyła nas epoką romantyzmu - uczniowie zupełnie sobie z nią nie radzą, nie rozumieją i nie lubią. Stwierdziłam, że nie ma co do tego podchodzić z uprzedzeniem i nawet dobrze na tym wyszłam.
Jeśli chodzi o Mickiewicza to tu i tak najwyżej cenię Pana Tadeusza, ale Dziady również są u mnie wysoko.
Choć może to też zasługa tego, że zaczęłam je czytać w okolicach 1litopada, więc część II i IV szczególnie przypadły mi do gustu, bo jeśli chodzi o III to ciut gorzej ;)

książek: 3106
Danway | 2011-12-16
Przeczytana: 1999 rok

Żadna z trzech części Dziadów Adama Mickiewicza nie jest utworem łatwym, ale nie jest też utworem beznadziejnym jak twierdzi wiele ludzi... Są one przepełnione fantastyką, wiarą oraz mistycyzmem...

W II części mamy do czynienia z gusłami i wiejskimi wierzeniami oraz obrzędem poświęconą duchom zmarłym... Akcja rozgrywa się w Dzień Wszystkich Świętych w przyciemnionej kaplicy... Atmosfera sceny jest naprawdę niesamowita... Wówczas Guślarz wzywa kolejno dusze czyśćcowe, aby móc im pomóc... Z każdą pojawiająca się postacią wiążę się dla nas nauka, jak należy postępować w życiu by nie znaleźć się w takiej samej sytuacji...

W IV części akcja rozgrywa się w Dzień Zaduszny, a jej miejscem jest dom księdza, który wraz z dziećmi spożywa wieczerze... Wówczas do domu przychodzi Pustelnik, strasznie ubrany człowiek, który okazuje się być Gustawem: Wówczas następują po sobie 3 godziny: Miłości, Rozpaczy, Przestrogi... Właśnie z tego utworu znany jest cytat: "Kobieto, puchu marny..."

III część Dzi...

książek: 150
suchy | 2010-09-06
Na półkach: Przeczytane

Gdyby nie to, ze "Dziady" są na liście szkolnych lektur, prawdopodobnie nigdy bym nie sięgnął po tę książkę, a byłaby to wielka szkoda. Jest to jeden z moich ulubionych utworów przerabianych w szkolnych murach i bez wątpienia najlepsze dzieło Mickiewicza. Niezwykły klimat idealnie obrazujący aurę romantyzmu, miejscami bardzo mroczny i tajemniczy sprawił, że "Dziady" bardzo zapadły mi w pamięci i są wg mnie arcydziełem w swoim gatunku.

książek: 1493
Nifelinord | 2010-12-09
Na półkach: Przeczytane, Na składzie
Przeczytana: 2008 rok

Nie znoszę romantyzmu w ogólności - ale 'Dziady' Mickiewicza, obok wszystkich wypocin Krasińskiego, darzę szczególną niechęcią. Nuda, lanie wody, bełkot pseudopoetycki, tragiczne postacie [zwłaszcza kobiece - Mickiewicz bije Sienkiewicza w tworzeniu anielic z witraża, które nie mają wad, serca ani osobowości], frustracja i wściekłość niepokornego poety... No, Micek, naprawdę postarałeś się, żeby mnie zdenerwować.

książek: 92
karolinak | 2010-07-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok

Mickiewicza doceniam dopiero po latach. Wyjątkowa lektura, klasyka, dzieło. Czytanie na szybko, bez zrozumienia, bez zastanawiania się to największa zbrodnia.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd