Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziady

Seria: Lektury i obrazy
Wydawnictwo: Greg
5,98 (17064 ocen i 588 opinii) Zobacz oceny
10
801
9
1 342
8
1 414
7
3 627
6
3 335
5
2 938
4
1 247
3
1 465
2
318
1
577
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788373272279
liczba stron
292
język
polski
dodał
Krzysiek W

Inne wydania

Trwa proces studentów - filomatów. Wileńskie więzienie jest pełne młodych ludzi, którzy otwarcie przyznają się do tego, że są Polakami. Jeden z nich, Konrad, staje się wcieleniem niepodległości własnej ojczyzny. Nadchodzą niespodziewane wydarzenia, w których ważną rolę odegrają siły pozaziemskie, a na ziemi po raz kolejny zetrą się szatan i Bóg.

 

źródło opisu: http://www.greg.pl/lektury/9,467_Dziady.html

źródło okładki: http://www.greg.pl/lektury/9,467_Dziady.html

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Cię również zainteresować

  • Aż po grób
  • Amelia i Kuba. Stuoki Potwór
  • Po nitce do szczęścia
  • Słodka zemsta
  • W obcej skórze
  • Dziewczyna jak ocet
  • Koniec warty
  • A między nami wspomnienia
  • Rybacy
  • Nobliwy proceder
  • Mów do mnie
  • Opowieści i przypowieści
  • Jak się nie zakochać?
  • Gracze
  • Cztery rzęsy nietoperza
  • Sztokholm delete
Aż po grób
Sara Shepard

7,55 (80 ocen i opinii)
Amelia i Kuba. Stuoki Potwór
Rafał Kosik

7,64 (14 ocen i opinii)
Po nitce do szczęścia
Karolina Wilczyńska

7,15 (27 ocen i opinii)
Słodka zemsta
Sara Shepard

8,15 (68 ocen i opinii)
W obcej skórze
Sarah Hilary

6,88 (58 ocen i opinii)
Dziewczyna jak ocet
Anne Tyler

6,86 (7 ocen i opinii)
Koniec warty
Stephen King

7,21 (152 ocen i opinii)
A między nami wspomnienia
Gabriela Gargaś

8,66 (29 ocen i opinii)
Rybacy
Chigozie Obioma

7,46 (13 ocen i opinii)
Nobliwy proceder
Philippa Gregory

8,5 (2 ocen i opinii)
Mów do mnie
Lisa Scottoline

7,9 (10 ocen i opinii)
Opowieści i przypowieści
Franz Kafka

7,71 (7 ocen i opinii)
Jak się nie zakochać?
Nina Majewska-Brown

8,4 (5 ocen i opinii)
Gracze
Bogdan Rymanowski

0 (0 ocen i opinii)
Cztery rzęsy nietoperza
Hanna Kowalewska

8,2 (5 ocen i opinii)
Sztokholm delete
Jens Lapidus

7,5 (6 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (33215)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1220
Wojciech Gołębiewski | 2014-01-29
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 29 stycznia 2014

Przykro patrzeć na ocenę 5,75 dla najważniejszego dzieła literatury polskiej. Bo co my mamy poza tym? - "Nieboską..", "Kordiana", Norwida, Wyspiańskiego i trójcę Witkacy-Gombrowicz-Schulz ? Dla smakoszy Parandowski, a dla filozofów Brzozowski i Lem. W światowych "rankingach" nie mamy ani jednego reprezentanta polskiej prozy, a z poetów Miłosza, Herberta i Szymborską. Czemu nie szczycimy się piewcą "polskiego romantyzmu", tak bardzo obecnego i w dzisiejszej rzeczywistości

książek: 235
Thomas | 2011-04-02
Na półkach: Przeczytane

Mimo zdziwienia kolegów i koleżanek ze szkoły zawsze "Dziady" były moją ulubioną lekturą. Obecnie obserwujemy szał na opowieści o duchach, wampirach itd, często średniej jakości a mamy (chyba w każdym domu) tak wspaniałe mroczno-gotycko-romantyczno-wizjonerskie dzieło:)

książek: 5694

Uważam, że "Dziady" - zwłaszcza część III - to bardzo trudne dramaty.

Pamiętam, że w liceum wkuwałam formułki o Gustawie vel Konradzie i wydawało mi się, że Mickiewicz oszalał, kiedy pisał "Wielką improwizację", czy "Widzenie księdza Piotra". Wierzyłam w każdą legendę, że był wówczas pod wpływem "ziółek" - bo te wszystkie wyobrażenia walki z Bogiem, prometeizm, mesjanizm - wydawały mi się przesadzone.

Obecnie, wydaje mi się, że czym innym były "Dziady" dla czytelnika polskiego XIX wieku i czym innym są "Dziady" dla czytelnika współczesnego. Myślę, że w "Dziadach", zwłaszcza części III, tkwi duch Narodu, w momencie swojego najczarniejszego upadku, bezsilności, braku nadziei, braku wiary, braku niepodległości. Myślę, że poeta zdołał przenieść poszarpaną duszę Narodu, z całym jego smutkiem, całą niejednoznacznością, całą tragedią i zachował ją dla czytelnika współczesnego. I, my, obecnie, na kartach tego dramatu, widzimy tego ducha, widzimy mętną przeszłość i możemy ją odczuć. Inną...

książek: 1245
Luiza | 2013-07-06

Pamiętam jak polonistka w liceum straszyła nas epoką romantyzmu - uczniowie zupełnie sobie z nią nie radzą, nie rozumieją i nie lubią. Stwierdziłam, że nie ma co do tego podchodzić z uprzedzeniem i nawet dobrze na tym wyszłam.
Jeśli chodzi o Mickiewicza to tu i tak najwyżej cenię Pana Tadeusza, ale Dziady również są u mnie wysoko.
Choć może to też zasługa tego, że zaczęłam je czytać w okolicach 1litopada, więc część II i IV szczególnie przypadły mi do gustu, bo jeśli chodzi o III to ciut gorzej ;)

książek: 430
ChicaDeAyer | 2013-08-23
Przeczytana: 2011 rok

To jest Mickiewicz w najlepszym wydaniu! Cykl dramatów, będących najwspanialszą z możliwych wizytówek polskiego Romantyzmu, traktujących o różnych tematach, w zależności od części. I mamy tu dramat społeczny (cz. II), narodowy (cz.III) oraz o tematyce miłosnej (cz. IV), poprzedzone wierszem "Upiór". Wszystkie te człony są spojone postacią głównego bohatera, z którym udajemy się w podróż po ówczesnej rzeczywistości i z którym to dzielimy tęsknoty serca.

To dzieło niezwykle bogate w przeróżne treści, będące odzwierciedleniem nastrojów panujących w ówczesnej niełatwej epoce. Szczególnie istotną dla polskich realiów jest część III, stanowiąca mickiewiczowską próbę interpretacji tragicznych wydarzeń i będąca jednocześnie manifestem patriotyzmu. Wiara w niezniszczalną Polskę i jej podniesienie się z kolan, mimo nieprzychylności europejskich mocarstw, stanowiła pociechę w obliczu zamętu sianego przez krzywdziciela. To tłumaczy, dlaczego była tak szanowana i czemu stała się po latach...

książek: 581
FromNorwayWithLove | 2011-02-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2005 rok

Gdyby dziady były krótsze to wytatuowałabym je sobie na skórze! :P

książek: 4371
kajsa | 2013-11-28
Przeczytana: 28 listopada 2013

Czytana któryś raz...no cóż,nie umiem się nią zachwycać,mimo że powinnam.Gdy byłam młodsza, bardziej przemawiała do mojej imaginacji.
Dziś dostrzegam w "Dziadach" rodzaj usprawiedliwienia autora jego nieobecności podczas powstania listopadowego.

książek: 6364
JaneS | 2014-10-17
Przeczytana: 17 października 2014

„… Nasz naród jak lawa,
Z wierchu zimna i twarda, sucha i plugawa,
Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi;
Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi”

Kanwą akcji III części „Dziadów” jest autentyczne wydarzenie, jakim było uwięzienie Adama Mickiewicza wraz z najwybitniejszymi działaczami Towarzystwa Filomatów w październiku 1823 roku i osadzenie ich w zamienionym na wiezienie klasztorze oo. Bazylianów w Wilnie.

Bardzo precyzyjnie, bo na podstawie tekstu (napis wykonany przez Więźnia na ścianie celi) można określić czas akcji Prologu: rozgrywa się ona dokładnie w dniu 1 listopada 1823 roku, czyli w dzień Wszystkich Świętych (oczywiste nawiązanie do obrzędu dziadów).

Akcja utworu rozgrywa się przeważnie na terenach nie istniejących po III rozbiorze Rzeczypospolitej: na Litwie (Wilno), w Polsce (Warszawa), na Ukrainie (okolice Lwowa); oraz w Rosji (Petersburg).

Jak niektórzy mogli się już zorientować- nie cierpię dramatów (ogólnie rzecz biorąc: smutasów). Bo skoro na co dzień...

książek: 3295
Danway | 2011-12-16
Przeczytana: 1999 rok

Żadna z trzech części Dziadów Adama Mickiewicza nie jest utworem łatwym, ale nie jest też utworem beznadziejnym jak twierdzi wiele ludzi... Są one przepełnione fantastyką, wiarą oraz mistycyzmem...

W II części mamy do czynienia z gusłami i wiejskimi wierzeniami oraz obrzędem poświęconą duchom zmarłym... Akcja rozgrywa się w Dzień Wszystkich Świętych w przyciemnionej kaplicy... Atmosfera sceny jest naprawdę niesamowita... Wówczas Guślarz wzywa kolejno dusze czyśćcowe, aby móc im pomóc... Z każdą pojawiająca się postacią wiążę się dla nas nauka, jak należy postępować w życiu by nie znaleźć się w takiej samej sytuacji...

W IV części akcja rozgrywa się w Dzień Zaduszny, a jej miejscem jest dom księdza, który wraz z dziećmi spożywa wieczerze... Wówczas do domu przychodzi Pustelnik, strasznie ubrany człowiek, który okazuje się być Gustawem: Wówczas następują po sobie 3 godziny: Miłości, Rozpaczy, Przestrogi... Właśnie z tego utworu znany jest cytat: "Kobieto, puchu marny..."

III część...

książek: 130
Olcentyna | 2015-06-02
Przeczytana: 24 stycznia 2014

Ten utwór to wyzwanie. To nie jest książka „lekka, łatwa i przyjemna”. Nie każdy potrafi ją zrozumieć. Nie można czytać jej w przerwach między jednym obowiązkiem a drugim. Należy do niej usiąść na dłużej i pozwolić się wciągnąć. Jako, że jest to lektura wiele osób podchodzi do niej sceptycznie, a jeszcze więcej nie ma w ogóle zamiaru jej czytać, od razu sięgając po streszczenie. Błąd! Nawet najdokładniejsze streszczenie nie oddaje klimatu. Żadne opracowanie nie daje przyjemności i satysfakcji samodzielnego dochodzenia do sedna utworu, pogrążania się we wszystkich jego zawiłościach.

A te 4 wersy każdy powinien znać na pamięć:
„Nasz naród jak lawa,
Z wierchu zimna i twarda, sucha i plugawa,
Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi;
Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi”

zobacz kolejne z 33205 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Transatlantyk dla Yi Lijun

Po raz ósmy została wręczona nagroda Transatlantyk. W tym roku otrzymała ją Yi Lijun, tłumaczka literatury polskiej na język chiński, uznana literaturoznawczyni i popularyzatorka kultury polskiej w Chinach.


więcej
więcej powiązanych treści
Na półkach
zgłoś błąd zgłoś błąd