Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Żabusia

Autor:
Seria: Klasyka Mniej Znana [Universitas]
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Universitas
data wydania
ISBN
8324200967
liczba stron
94
język
polski
typ
papier
6,43 (128 ocen i 4 opinie)

Opis książki

Za temat dramatu autorka obrała krytykę tzw. mieszczańskiej moralności, opartej na pozorach, obłudzie, zakłamaniu.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1493

Po przeczytaniu "Moralności pani Dulskiej", poszedłem za ciosem i zabrałem się za "Żabusię". Tak samo jak w pierwszym dramacie dostałem dużo humoru oraz piaskiem po oczach. Mocna przygana mieszczańskich przywar, wyraziste postacie ( Bartnickim chciałem potrząsnąć aby przejrzał na oczy, a główną bohaterkę posłać do wszystkich diabłów jednocześnie podziwiając jej bezczelność) sprawiają, że to dobry dramat. Spodziewałem się innego zakończenia ale nie jestem rozczarowany.

książek: 1675

Moim zdaniem 'Żabusia' to dobry dramat Zapolskiej. Pojawia się ulubiony temat autorki, czyli obłuda filistrów, ale daleko jej do 'Moralności pani Dulskiej', niestety... I to zakończenie - historia tak dobrze skonstruowana, a sam koniec wpisany na siłę, aby mieć odpowiedni efekt. To mnie najbardziej zawiodło, czyli brak wyraźnego ciągu przyczynowo-skutkowego. Chyba Zapolska spoczęła na laurach po sukcesie Dulskiej.

książek: 467
Kasztan | 2011-07-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 lipca 2011

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Ten malutki dramat bardzo pozytywnie mnie zaskoczył. Jest dobrze napisany, czyta się go lekko, pojawia się humor i napięcie. Zestawienie dwóch przeciwieństw: Żabusi, hedonistki, która nie martwi się zbytnio moralnością swojego postępowania i Marii - idealistki kierującej się sumieniem, gardzącej obłudą.
Zapolska stawia nam odwieczne pytanie: co ma większą wartość - szczęście czy poznanie prawdy?
Jeżeli wybierzecie szczęście - to będzie dla Was całkiem śmieszna komedia o ciapowatym mężu i jego sprytnej żonie.
Jeżeli prawdę - przeczytacie tragedię z bardzo gorzkim morałem, wypowiedzianym przez Marię: "Pójdę się nauczyć kłamać! - to i mnie będzie wesoło...".

książek: 1446
Kasia | 2011-03-29
Przeczytana: 29 marca 2011

Lubię książki, w których bohaterowie wzbudzają skrajne emocje. I tutaj można skrajnych emocji doświadczyć. Tytułowa Żabusia wkurzała mnie niemiłosiernie, miałam ochotę ją walnąć w łeb i wywalić z domu. Bartnicki to łatwowierna sierota, która nie potrafi dostrzec tego, że żona go zdradza. Najbardziej mi przypadła do gustu Maria.

Czasem zastanawiam się, dlaczego w kanonie lektur znajdują się książki, które są nie do przeczytania. A taka książka pozostaje w cieniu i młodzież w ogóle nie wie o jej istnieniu.

książek: 287
KasiaRU | 2015-03-21
Na półkach: 2015, Przeczytane
książek: 45
elizabennet | 2015-03-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 marca 2015
książek: 347
whereveriam | 2014-09-18
Na półkach: Przeczytane
książek: 764
Theodozy | 2014-08-13
Na półkach: Przeczytane
książek: 89
Nadia | 2014-07-10
Na półkach: Przeczytane
książek: 1023
zosia_bm | 2014-07-10
Na półkach: Przeczytane

Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jo Nesbø
    55. rocznica
    urodzin
    Być może jestem głupi, ale zostało mi jeszcze kilka komórek mózgowych, które starają się, jak mogą.
  • Marliese Arold
    57. rocznica
    urodzin
    Dopiero kiedy ktoś umiera, człowiek zauważa, że ta osoba dużo dla niego znaczyła.
    Albo że nie znaczyła nic. I to, że zostaje po niej pustka. Albo że dalej można żyć tak, jakby
    nic się nie stało.
  • Elizabeth Hand
    58. rocznica
    urodzin
  • Dezső Kosztolányi
    130. rocznica
    urodzin
    Ludzie pijani szybują na skrzydłach jak ptaki. To tylko trzeźwi sądzą, że pijacy się zataczają, w rzeczywistości unoszą się oni na niewidzialnych skrzydłach i wszędzie docierają szybciej, niż tego oczekują.
  • Marcel Aymé
    113. rocznica
    urodzin
    Pamiętam, że na tym moście, w czerwcu, słońce było takie ogromne, zmarli z cmentarza pachnieli polnymi kwiatami, chłopcy szli w świetlistych ubraniach i życie było tak piękne, że krzyknęłam z radości i uniosłam się nad ziemię. Moja przyjaciółka, Jeanette Coutourier, schwyciła mnie za nogi. Długo mia... pokaż więcej
  • Eric Idle
    72. rocznica
    urodzin
  • Ernst Jünger
    120. rocznica
    urodzin
    Tutaj stało się dla mnie pewne to, w co często wątpiłem: byli jeszcze wśród nas szlachetni, w których sercach żyła i znajdowała potwierdzenie świadomość wielkiego ładu. Jako, że wzniosły przykład prowadzi nas do naśladowania, poprzysiągłem sobie (...), że w przyszłości raczej padnę samotnie z wolnym... pokaż więcej
  • Ewa Nowacka
    4. rocznica
    śmierci
    Był taki okres, że byłam gotowa na największe głupstwo, byle tylko znaleść się blisko niego, słuchać co mówi, móc go dotknąć, kiedy zaś moje niemądre marzenia się ziściły, okazało się, że traciłam czas na wyobrażenie sobie Bóg wie czego.
  • Pola Gojawiczyńska
    52. rocznica
    śmierci
    ... nie idź tak bezmyślnie za mężczyzną, choćby cię o to nie wiem jak prosił.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd