Moralność pani Dulskiej

Okładka książki Moralność pani Dulskiej
Gabriela Zapolska Wydawnictwo: Wydawnictwo SBM Cykl: Pani Dulska (tom 1) Seria: Lektura z Opracowaniem - Wydawnictwo SBM utwór dramatyczny (dramat, komedia, tragedia)
188 str. 3 godz. 8 min.
Kategoria:
utwór dramatyczny (dramat, komedia, tragedia)
Cykl:
Pani Dulska (tom 1)
Seria:
Lektura z Opracowaniem - Wydawnictwo SBM
Wydawnictwo:
Wydawnictwo SBM
Data wydania:
2021-07-26
Data 1. wyd. pol.:
1958-01-01
Liczba stron:
188
Czas czytania
3 godz. 8 min.
Język:
polski
ISBN:
9788382222159
Tagi:
lektura szkolna literatura polska literatura XX w. Lwów Kraków
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oceny

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
809
751

Na półkach: , , ,

Utwór, który na trwale wszedł do polskiej kultury. Wszak na”dulszczyznę” powołują się także i ci, którzy nigdy dramatu nie widzieli, nie mówiąc już o przeczytaniu wersji drukowanej. A łatwi ich rozpoznać po tym, że twierdzą, iż Felicjan Dulski „chodził’ na Wawel, podczas gdy w oryginale chodziło oczywiście o Wysoki Zamek. Akcja dramatu rozgrywa się bowiem we Lwowie.
Historia przeciętnego mieszczańskiego domu, będąca jednocześnie atakiem na kołtunerię i podwójną moralność wyznawaną wyznawaną w wielu rodzinach z tego środowiska, szczególnie wśród kamieniczników. Wstydem i rzeczą godną potępienia dla nich jest nie zrobienie czegokolwiek złego, lecz ujawnienie tego faktu. Skandal to nie dziecko z osobą z niższych sfer, tylko ogłoszenie o tym. Można kogoś potępiać, a jednocześnie wynajmować mu mieszkanie, jeśli tylko płaci dużo i o czasie. Ale tytułowa Pani Dulska to nie Lady Makbet. Ona jest tylko reprezentantem reszty rodziny, no może poza Melą. Reszta publicznie jej nie wychwala, ale w pełni korzysta z nieuczciwych i nieetycznych działań Pani domu. Przynoszą one bowiem zyski. Kołtun ma kilka wariantów – radykalny, rzekomo zbuntowany czy formalnie wycofany. Ale gdy przychodzi do próby – wszyscy jednoczą się wokół własnego egoizmu i zakłamania.
Co ciekawe zbliżoną rodzinę ukazał Jerzy Broszkiewicz w „Obcych ludziach”, autobiograficznej powieści, też rozgrywającej się we Lwowie.
Gabrieli Zapolskiej udało się trafnie sportretować to co najgorsze w naszym ówczesnym społeczeństwie. I uczyniła to w sposób, który musiał wówczas przemówić do środowisk opisanych w sztuce. Rola teatru w społeczeństwie była bowiem wówczas bez porównania większa niż obecnie, niestety.
Dziś, gdyby nie lektury, najmłodsze pokolenie pewnie nie dowiedziałoby się, że dramaty, komedie i inne sztuki można – i warto – czytać jak pozostałe książki.

Utwór, który na trwale wszedł do polskiej kultury. Wszak na”dulszczyznę” powołują się także i ci, którzy nigdy dramatu nie widzieli, nie mówiąc już o przeczytaniu wersji drukowanej. A łatwi ich rozpoznać po tym, że twierdzą, iż Felicjan Dulski „chodził’ na Wawel, podczas gdy w oryginale chodziło oczywiście o Wysoki Zamek. Akcja dramatu rozgrywa się bowiem we Lwowie....

więcej Pokaż mimo to

avatar
341
285

Na półkach: ,

W porównaniu z dzisiejszą dulszczyzną dramat Zapolskiej to tylko igraszka.

W porównaniu z dzisiejszą dulszczyzną dramat Zapolskiej to tylko igraszka.

Pokaż mimo to

avatar
423
385

Na półkach:

Jest to jedna z najprzyjemniejszych lektur w obecnej trzeciej klasie liceum, po "Chłopach", "Weselu" i "Zbrodni i karze" czytanie pani Dulskiej było dla mnie czystą przyjemnością.
Zapolska pisze o zwykłym życiu, zwykłych ludzi, nie obładowuje nas symboliką i tematyką narodowowyzwoleńczą. Mamy się zwyczajnie pośmiać z obłudnej pani Dulskiej i może jeszcze (dla tych wrażliwszych) powspółczuć Zbyszkowi, Hance czy Meli. Jasne, przy głębszym czytaniu widzimy, jak patologiczną rodziną są Dulscy, ale Zapolska przedstawia to w lekki i łatwo przyswajalny sposób.

Jest to jedna z najprzyjemniejszych lektur w obecnej trzeciej klasie liceum, po "Chłopach", "Weselu" i "Zbrodni i karze" czytanie pani Dulskiej było dla mnie czystą przyjemnością.
Zapolska pisze o zwykłym życiu, zwykłych ludzi, nie obładowuje nas symboliką i tematyką narodowowyzwoleńczą. Mamy się zwyczajnie pośmiać z obłudnej pani Dulskiej i może jeszcze (dla tych...

więcej Pokaż mimo to

Reklama
avatar
1351
226

Na półkach: ,

Macie jakieś książki, których może nie lubicie jakoś bardzo, ale podchodzicie do nich z sentymentem? Ja tak. Jedną z nich jest właśnie "Moralność pani Dulskiej" Gabrieli Zapolskiej. A jednak do tej pory nie miałam jej w swoim księgozbiorze. Więc gdy tylko ujrzałam ją w Biedronce na wyprzedaży, nie mogłam się oprzeć i musiałam ją kupić, zwłaszcza, że po wzięciu jej w łapki i otworzeniu na losowej stronie nie mogłam przestać się uśmiechać.

Skąd się wzięła moja miłość do tej książki? Nie, to wcale nie opowieść mnie tak zachwyca. W szkole średniej byłam członkiem koła teatralnego i właśnie ten dramat był pierwszym, w którego wystawieniu brałam udział. Czytając tę ksiażkę ponownie właściwie przypominam sobie jak wygladały nasze próby, a zamiast losowych postaci widzę moich kolegów i koleżanki.

To teraz trochę o tej książce. "Moralność pani Dulskiej" opisuje życie jednej z mieszczańskich rodzin, właścicieli kamienicy. Aniela Dulska, czyli tytułowa panią Dulska, w praktyce jest głową rodziny. Decyduje ona o wszystkim, wydziela pieniądze i cygara mężowi (choć to on głównie pracuje) i zarządza kamienicą. To postać barwna, pełna sprzeczności. Przede wszystkim upomina wszystkich, żeby zachowywali się należycie i nie pokazywali ludziom nie wchodzącym w skład rodziny problemów z jakimi się zmagają. Według niej, niemoralność nie jest zła, jeśli dzieje się pod własnym dachem. Samobójstwo to tchórzostwo, a wizyta ambulansu pod kamienicą to dla niej wielki skandal. Ogólnie nie bardzo lubię tę postać, jest hipokrytką i nie dziwię się, że jej syn jej nie lubi.

Teoretyczna głowa rodziny, czyli Felicjan, mąż Dulskiej, wbrew pozorom jest bardzo wyraźną postacią. Można by pomyśleć, że skoro przez całą książkę wypowiada aż jedną kwestię, to nie ma znaczenia w tej opowieści. Z drugiej strony jednak, jego postać świetnie pokazuje co to znaczy być przez kogoś stłamszonym. Zawsze podziwiałam tę postać (i to nie tylko dlatego, że w naszym szkolnym przedstawieniu grał ją fajny gość). Jak bardzo trzeba być zdeterminowanym, żeby tak długo milczeć? Po za tym, Felicjan samym swoim zachowaniem zaznaczał swoją obecność, nie sposob go było przeoczyć. No i nie każdy potrafi zrobić wrażenie gdy się w końcu odezwie, prawda? Swoją drogą, nie raz sama chciałabym wykrzyczeć całemu światu tę jedną kwestię i podziwiam Felicjana, że on się jednak na to zdobył.

Zbyszko, czyli najstarsza pociecha państwa Dulskich jest właściwie prowodyrem wszystkich wydarzeń. W przeciwieństwie do "mamci" nie lubi siedzieć w domu i prowadza się po różnych kawiarniach, zaciągając długi i źle się prowadzi. Jego matce się to nie podoba, bo to mogło by oznaczać jakiś skandal, więc przymyka oko, gdy ten zaczyna się dobierać do służby.
Właściwie nie wiem co myśleć o tej postaci. Z jednej strony go lubię, w końcu to on ciągle podkreśla, że w jego rodzina pełna jest hipokryzji i próbuje z tym walczyć. Z drugiej strony, w ogóle mu to nie wychodzi. Na koniec okazuje się tylko, że jest tak samo słaby jak jego ojciec, a na dodatek nie potrafi przyjąć na siebie konsekwencji swoich czynów, tylko pozwala załatwić wszystko matce i staje się jeszcze większym kołtunem.

Kolejną pociechą Dulskich jest Hesia, która właściwie nie wzbudza sympatii. Od razu widać, że to dziewczę kiedyś się zamieni w Dulską. Już w głowie jej tylko jedno, cięgle ogląda się za facetami i nie szanuje ludzi niższego stanu. Z drugiej strony jednak, na tle swojej siostry wydaje się być bardzo energiczna, co dodaje jej nieco więcej uroku. No i nie jest tak bardzo naiwna. Co do Meli, czyli kolejnej córki Dulskich, to jest ona tak bardzo naiwna, że to aż straszne. Właściwie, to przeraża mnie to, jak bardzo jej niewiedza i niewinność namieszały. Bo wiedzieć wam trzeba, że ta dziewczyna nic nie rozumiała, przekazywała informacje dalej (oczywiscie w dobrej wierze) przez co cała sprawa między Zbyszkiem a Hanką się wydała, za nim ci jeszcze postanowili co z tym zrobić. Z jednej strony nie powinno się jej obarczać winą za całą tę sprawę, jednak jej postać idealnie pokazuje, że nie wiedza też może czynić kogoś niebezpiecznym. Trochę mnie to nawet przeraża.

Kolejnym członkiem rodziny jest Julasiewiczowa, kuzynka Anieli. Właściwie tę postać chyba lubię najbardziej. Mimo że nie jest doskonała, to nikogo przynajmniej nie udaje, jak robi to Dulska.

Oprócz rodziny Dulskich występują tu jeszcze Hanka - wspomniana wcześniej służka z którą zabawiał się Zbyszko; Tadrachowa, czyli jej matka chrzestna i Lokatorka. Wszystkie te trzy postacie tylko jeszcze podkreslają jak dziwną rodziną są Dulscy. Najbardziej jest mi żal Lokatorki, którą zdradzał mąż, przez co próbowała popełnić samobójstwo. Nie bardzo podoba mi się zachowanie Dulskiej względem niej - wymówiła jej mieszkanie, twierdząc, że samobójstwo to wielki skandal. Ale zdrada już skandalem nie jest, prawda? Ciekawe.

Macie jakieś książki, których może nie lubicie jakoś bardzo, ale podchodzicie do nich z sentymentem? Ja tak. Jedną z nich jest właśnie "Moralność pani Dulskiej" Gabrieli Zapolskiej. A jednak do tej pory nie miałam jej w swoim księgozbiorze. Więc gdy tylko ujrzałam ją w Biedronce na wyprzedaży, nie mogłam się oprzeć i musiałam ją kupić, zwłaszcza, że po wzięciu jej w łapki i...

więcej Pokaż mimo to

avatar
187
18

Na półkach:

Jedna z najlepszych lektur.

Jedna z najlepszych lektur.

Pokaż mimo to

avatar
284
32

Na półkach:

Błyskotliwa i zabawna

Błyskotliwa i zabawna

Pokaż mimo to

avatar
89
61

Na półkach: ,

Inaczej się czyta samemu sięgając po książkę, a nie z przymusu szkolnego. Szybciutko się czyta. Byli, są i będą ludzie z podejściem do świata bohaterki tytułowej jak i innych postaci w tej historii, bo do nich też można mieć wiele zastrzeżeń.

Inaczej się czyta samemu sięgając po książkę, a nie z przymusu szkolnego. Szybciutko się czyta. Byli, są i będą ludzie z podejściem do świata bohaterki tytułowej jak i innych postaci w tej historii, bo do nich też można mieć wiele zastrzeżeń.

Pokaż mimo to

avatar
352
131

Na półkach:

Dobrze było przypomnieć sobie książkę czytaną wcześniej jako obowiązkową lekturę w liceum. Pomimo upływu lat, powieść nie straciła nic na znaczeniu. To z niej zapamiętałam motto, że wszystkie brudy należy prać w czterech ścianach swojego domu. Rewelacyjna, ponadczasowa, polecam gorąco.

Dobrze było przypomnieć sobie książkę czytaną wcześniej jako obowiązkową lekturę w liceum. Pomimo upływu lat, powieść nie straciła nic na znaczeniu. To z niej zapamiętałam motto, że wszystkie brudy należy prać w czterech ścianach swojego domu. Rewelacyjna, ponadczasowa, polecam gorąco.

Pokaż mimo to

avatar
71
34

Na półkach:

Minęło ponad sto lat od premiery dramatu pani Zapolskiej, a ja dziś wyglądam przez okno i pań Dulskich zliczyć nie mogę :)

Minęło ponad sto lat od premiery dramatu pani Zapolskiej, a ja dziś wyglądam przez okno i pań Dulskich zliczyć nie mogę :)

Pokaż mimo to

avatar
2004
1947

Na półkach: ,

Dobry obraz kołtunerii i filisterstwa, temat ten powtarza się w wielu współczesnych książkach.

Dobry obraz kołtunerii i filisterstwa, temat ten powtarza się w wielu współczesnych książkach.

Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Gabriela Zapolska Moralność Pani Dulskiej Zobacz więcej
Gabriela Zapolska Moralność Pani Dulskiej Zobacz więcej
Gabriela Zapolska Moralność Pani Dulskiej Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd