Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ostatnie lato w Arkadii

Seria: Z Kapeluszem
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, Prószyński i S-ka
6 (77 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
2
8
9
7
13
6
18
5
17
4
8
3
4
2
2
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Last Summer in Arcadia
data wydania
ISBN
9788374695367
liczba stron
480
język
polski

Trzy przyjaciółki, trzy rodziny i wspólne lato we Francji, które odmienia wszystko... Spokojna, rozważna Tess, serdeczna, spontaniczna Rita i wrażliwa Maddy - oto trzy dobrze sytuowane kobiety, żyjące na pozór beztrosko u boku kochających mężów. Niestety, pewnego lata każda z nich przekonuje się, jak kruche jest jej szczęście. Jedno nieopatrzne słowo, jedna pochopna decyzja i losy trzech...

Trzy przyjaciółki, trzy rodziny i wspólne lato we Francji, które odmienia wszystko... Spokojna, rozważna Tess, serdeczna, spontaniczna Rita i wrażliwa Maddy - oto trzy dobrze sytuowane kobiety, żyjące na pozór beztrosko u boku kochających mężów. Niestety, pewnego lata każda z nich przekonuje się, jak kruche jest jej szczęście. Jedno nieopatrzne słowo, jedna pochopna decyzja i losy trzech przyjaciółek odmienią się na zawsze. Odtąd już nic nie będzie takie samo jak dawniej...

 

źródło opisu: www.proszynski.pl

źródło okładki: www.proszynski.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 12146

Arkadia... kraina wiecznego szczęścia, przepiękne miejsce, ziemski raj symbolizujący spokój, beztroskę, ład, sielankę.

Takie też z pozoru było życie każdej z trzech przyjaciółek, które od lat pielęgnowały łączące ich więzy poprzez spędzanie wspólnych wakacji wraz z rodzinami w jakimś uroczym zakątku. Rodzinom dobrze się wiodło, a finanse nie stanowiły problemu, toteż wspólnie spędzany czas obfitował w wiele atrakcji.

Rozważna i spokojna Tess, wrażliwa i depresyjna Maddy oraz spontaniczna i kipiąca energią Rita - trzy kobiety i trzy skrajnie różne temperamenty. Mimo to wspaniale się dogadują, dobrze czują się w swoim towarzystwie. Ostatnie wakacje spędzane wspólnie w małej miejscowości Collioure na południu Francji otwierają im oczy na pewne sprawy, które dotąd pozostawały niezauważone. Nie wszystko jest takie, jak może się z pozoru wydawać...

Czy ich małżeństwa faktycznie są takie idealne? Jakie problemy rodzinne skrywa każda z kobiet?

Choć życie płynie dalej przyjaciółki muszą stawić czoła poważnym problemom w swoich związkach takim jak zdrada, depresja, rutyna, ale także zmierzyć się z chorobą bliskiej osoby, molestowaniem, zagrożeniem pedofilią, czyli ważkim sprawom, na które nikt nie powinien pozostawać obojętny.

I jeszcze słów kilka o Arkadii... Taką nazwę nosi elegancki i wytworny dom Tess położony na peryferiach Dublina, z którym kobieta jest mocno związana emocjonalnie. To jej prawdziwa przystań, miejsce na ziemi gdzie problemy nabierają innego wymiaru.

"Ostatnie lato w Arkadii" to bardzo przyjemna powieść obyczajowa, w której znajdziemy sporo aspektów psychologicznych. Autorka wprowadziła trzytorowy sposób narracji, dzięki czemu każda z kobiet przedstawia wydarzenia ze swojego punktu widzenia. Pozwala to na obiektywną ocenę zachowań poszczególnej postaci i w tym wypadku jest naprawdę trafnym zabiegiem. Jak dla mnie za mało było tu emocji, a skala poruszonych problemów by tego wymagała. Nie jest to lektura wymagająca, raczej jednorazowe "czytadełko" na wolny wieczór.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Kolej podziemna. Czarna krew Ameryki

Bez zachwytów. Dobrze napisana opowieść, ale ja wolę historie bardziej realistyczne. Nawet jeśli potraktujemy podziemną kolej jako metaforę, umiark...

zgłoś błąd zgłoś błąd