Noce w Rodanthe

Przez pierwsze kilka kartek miałam wrażenie, że jest to jednak najsłabsza z książek Sparksa. Dopiero później dotarło do mnie, jak bardzo się myliłam. Bo może jednak nie zachwyca tak jak inne, to zdecydowanie jest to jedna z najpiękniejszych opowieści o miłości, jakie miałam okazję przeczytać.

Pisana typowo Sparksowym stylem, więc jeżeli ktoś ma na koncie już jakieś jego książki, to tę książkę pokocha już od pierwszych stron. Już od samego początku poczuje jej klimat i zżyje się z powieścią, jakby była najlepszym przyjacielem. A jeżeli nie, to nic nie szkodzi. Sam styl Sparksa sprawia, że jest to bardzo przyjemna lektura i osoba, która wcześniej nie czytała żadnych książek tego autora, już od samego początku polubi tę książkę. Co prawda książka ta jest naprawdę krótka i ledwo się zacznie, a już dochodzi się do końca powieści. To jednak nie jest żadnym ubytkiem, bo historia sama w sobie jest tak poruszająca, że czytelnik potrafi zapomnieć o całym świecie.

Każda książka tego autora wywołuje w czytelniku jakieś emocje. Ta pomogła mi uwierzyć, że prawdziwa miłość istnieje i niekiedy naprawdę nie trzeba jej zbyt długo szukać. że w każdej chwili może spotkać nas szczęście, ale również ból i cierpienie. Dlatego, gdy skończyłam czytać i odkładałam tę lekturę na półkę, nasunęło mi się na myśl pewne pytanie. Dlaczego ludzie, których spotkała prawdziwa miłość i naprawdę zasłużyli na to uczucie, nie mogę być szczęśliwi i cieszyć się tym szczęściem do końca? Dlaczego zawsze dzieje się coś złego, co potrafi zbudowany zamek raz, a porządnie obrócić go z powrotem w piasek? Myślę, że na te pytania każdy odpowie sobie sam.

Polecam, bo jak każda książka Nicholasa Sparksa, jest naprawdę głęboką i przyjemną lekturą, która naprawdę potrafi umilić czas.

Nicholasa Sparka – autora licznych światowych bestsellerów - chyba nie muszę nikomu przedstawiać. Jestem przekonana, że każdy zna choć jedną z jego znakomitych opowieści o miłości albo chociażby jedną z kilku ekranizacji powieści tego amerykańskiego pisarza.

Główny wątek „Nocy w Rodanthe” rozgrywa się w starej nadmorskiej wiosce rybackiej. W klimatycznym pensjonacie umiejscowionym w pobliżu piaszczystej plaży poznaje się dwoje ludzi. Łączy ich pewien bagaż doświadczeń, cierpienie i doskwierająca samotność. Adrienne – matka trójki dorosłych już dzieci jest trzy lata po rozwodzie. Próbuje pogodzić się ze stratą ukochanego Jacka, który odchodzi do innej kobiety. Ból, smutek i tęsknota za miłością przepełniają jej serce. W pensjonacie pojawia się na prośbę przyjaciółki. Podczas jej nieobecności Adrienne ma dopilnować Gospody, do której przybywa tylko jeden gość. Jest nim Paul. Jego małżeństwo też się rozpadło. Pochłonięty pracą i poświęcający się nauce chirurg, życie rodzinne ustawił daleko na swojej priorytetowej liście.

Adrienne i Paul poznają się w Gospodzie i od pierwszej chwili ich spotkania coś między nimi zaczyna iskrzyć. Z każdą chwilą stają się sobie bliżsi, otwierają się przed sobą i coraz bardziej w sobie zakochują. Po kilku dniach pobytu w Rodanthe Paul wyjeżdża do Ekwadoru do swojego syna. Na rok. Wspólnie z Adrienne postanawiają spotkać się za rok i rozpocząć nowe życie z ukochaną osobą.

Szczegółowe opisy postaci oraz otoczenia, w jakim się one znajdowały pozwoliły mi wykreować wyrazisty obraz i nakreślić atmosferę przedstawianych sytuacji. Uważam, że to świetny zabieg dzięki któremu czytając książkę miałam wrażenie jakbym brała udział w historii tych dwojga ludzi. Podglądałam ich spotkania, przysłuchiwałam się dyskusjom przy roztaczającym się z kominka cieple i towarzyszyłam podczas rozstania.

Sparks w mistrzowski sposób przekonuje nas w istnienie miłości od pierwszego wejrzenia. Książka świetnie pokazuje siłę prawdziwego, dojrzałego uczucia. Ponadto udowadnia, że miłość posiada pewną moc, która potrafi zmienić człowieka i co więcej wpłynąć na jego osobowość. Rozwiewa wszelkie wątpliwości i każe wierzyć, że prawdziwe, głębokie uczucie potrafi wiele przetrwać.

Nicholas Sparks napisał wspaniałą historię o pięknej, wydawałoby się niemożliwej miłości. Trzeba wspomnieć, że nie jest to zwyczajna szablonowa historia o miłości z happy endem, co bardzo u Sparksa cenię. Przyznam także, że podczas lektury zakręciła mi się w oku łezka. „Noce w Rodanthe” doczekały się ekranizacji z Richardem Gere i Diane Lane w rolach głównych. Niedługo przekonam się czy film jest równie dobry jak książka. Jeśli tylko macie ochotę zatopić się w tej magicznej karuzeli namiętnych uczuć „Noce w Rodanthe” bezsprzecznie Wam w tym pomogą.

Pewnie powiecie , a ta co znowu Sparks !!! niestety chyba wpadłam w jakiś nałóg :O( Wszędzie na półkach widzę Sparks, Sparks, w internetowych sklepach : Sparks .... coś chyba ze mną nie tak :o( Bardzo mi się podobają jego książki, a i okładka przyciąga oko.

Tym razem padło na "Noce w Rodanthe" .
Oczywiście akcja dzieje się nad oceanem więc chętnie czytałam, niestety tym razem nie było pięknych ciepłych plaż, a sztorm niosący wiele zniszczeń.

Małe miasteczko turystyczne nad oceanem, to tam wraca wspomnieniami Adrienne, która przeżyła tam jedne z najwspanialszych dni w swoim życiu. To właśnie tam spotyka się dwoje dojrzałych ludzi z bagażem doświadczeń, rozczarowań, to właśnie w Rodanthe odkrywają miłość na nowo, niestety los ich rozdziela,ona wraca do domu, do dzieci , on wyjeżdża do syna.... Obiecują sobie,że za rok będą już razem na stałe ....było by tak gdyby nie jedno wydarzenie...

Po wielu latach Adrienne opowiada swoja historię , najbardziej strzeżone tajemnice córce, która straciła męża i popadła w totalną depresję, ta jedna jedyna rozmowa z matką daje niesamowite efekty.

"Noc w Rodanthe" to piękna, niesamowita historia. Z książki na książkę Nicholasa Sparksa co raz bardziej jestem przekonana, że coś niespodziewanego się wydarzy, coś co wydusi ze mnie łzy.... Co mi się podobało??? chyba opis pięknej miłości, jakże dojrzałej, a jednak niespodziewanej i spontanicznej.
Powieść jest rewelacyjna wiec polecam wszystkim, którzy uwielbiają Sparksa, ale także tym , którzy chcą się oderwać od szarej rzeczywistości.

Nicholas Sparks to jeden z najbardziej znanych współczesnych pisarzy. Swą popularność zawdzięcza powieściom obyczajowym, które cieszą się dużym uznaniem wśród żeńskiego grona czytelników. Zadebiutował w 1997 roku "Pamiętnikiem", który kilka lat później został przeniesiony na wielki ekran. Od tamtej pory filmowcy chętnie współpracują z pisarzem, ekranizując kolejne jego książki - "List w butelce", "Jesienną miłość", "Szczęściarza" i inne.

Również "Noce w Rodanthe" doczekały się swego odpowiednika filmowego. Tak jak nie miałam okazji go obejrzeć, tak utwór o tym tytule przeczytałam już dwukrotnie. Za pierwszym razem było to moje pierwsze podejście do twórczości Sparksa. Za drugim - potraktowałam go jako "odświeżacz" pamięci, a także krótką rozrywkę pomiędzy innymi lekturami. Ta książka bowiem nie należy do obszernych, licząc sobie trochę ponad dwieście stron. Opowiada zwięźle i konkretnie o miłości dwojga ludzi w średnim wieku, których bagaże doświadczeń do lekkich nie należą. Dzięki wzajemnej bliskości i wsparciu oboje uświadamiają sobie, że życie jednak potrafi być piękne. Ratują siebie nawzajem, zmieniając się już na zawsze.

Adrienne Willis ma prawie sześćdziesiąt lat. Przeżyła już wiele - prawdziwą miłość, ślub, rozwód, doczekała się dzieci i wnuków. Widząc, jak jej córka Amanda rozpacza i zaniedbuje własnych synów, nie mogąc pozbierać się po zbyt wczesnej śmierci męża, Adrienne postanawia opowiedzieć jej najważniejszą historię swojego życia, historię, której nie znał nikt prócz niej samej i jej zmarłego ojca. Kilkanaście lat wcześniej, kiedy główna bohaterka nie najlepiej radziła sobie z trudami codzienności po tym, jak odszedł od niej mąż, zostawiając ją z trójką nastoletnich dzieci, poznała Paula Flannera, który wywrócił jej życie o sto osiemdziesiąt stopni. Do ich spotkania doszło w niewielkiej wiosce rybackiej Rodanthe, kiedy to Paul zawitał w Gospodzie, ośrodku wypoczynkowym nad oceanem, nad którym pieczę sprawowała akurat Adrienne, zastępując przyjaciółkę. W ciągu zaledwie kilku dni tych dwoje ludzi zdołało się przed sobą otworzyć, zaprzyjaźnić i zakochać. Wzbogaceni o nowe doświadczenie i prawdziwą miłość, obiecują sobie spotkanie za rok i pozostanie ze sobą do końca życia. Los jednak nie był dla nich łaskawy. Dlaczego? Jak Amanda zareaguje na opowieść matki? Czy zdoła w końcu pozbierać się po śmierci męża?

Jak to zazwyczaj bywa z książkami Sparksa, "Noce w Rodanthe" czyta się szybko, lekko i przyjemnie. Aczkolwiek odnoszę wrażenie, że ta pozycja zahacza o bardziej melancholijny klimat. Być może przez chłodną porę roku, podczas której toczy się zdecydowana większość akcji, być może też przez postać Paula Flannera, do której nie mogę się przekonać, mimo że przeczytałam tę powieść po raz drugi. Owszem, nie wszyscy bohaterowie literackiego świata muszą cechować się kolorowym charakterem i stylem bycia. Paul należy do tych, których życie nie jest łatwe, ale też jego cechy przyczyniają się do tego, że toczy się ono w taki, a nie inny sposób. Bohater ten sprawia wrażenie człowieka, do którego ciężko dotrzeć, milczącego, trochę sztywnego i zbyt grzecznego. Za mało w Paulu... samego Paula, jego osobowości, energii, emocji. W przeciwieństwie do Adrienne, której postać da się lubić o wiele bardziej, która wnosi do powieści odrobinę słońca i świeżości.

"Noce w Rodanthe" to utwór, który nie należy do skomplikowanych, bo w dużej mierze składa się ze wzajemnych opowieści głównych bohaterów, ale zaskakuje, a pod koniec także wzrusza. Sparks koncentruje się tutaj na przedstawieniu pewnego etapu ludzkiego istnienia, który zapewne dotyka niejednego z nas w prawdziwym życiu. Chodzi o zmianę. Gotowość do zmiany na bycie kimś lepszym po tym, jak dochodzi się do wnioski, że dotychczasowy byt nie był bytem szczęśliwym, zarówno dla samego siebie, jak i bliskich. Taka zmiana to pewnego rodzaju przełom w życiu, na który duży wpływ ma coś ważnego, istotnego, coś, z czego człowiek wcześniej nie zdawał sobie sprawy. Może to być przeprowadzka, zmiana pracy albo, jak w przypadku Adrienne i Paula, po prostu nowa znajomość. Rozmowa. Dzielenie się własnymi problemami z osobą, która nas przypomina, która nas rozumie. Być może brzmi to dość banalnie, ale ubrane przez Sparksa we właściwe słowa, nie jest już banalne, lecz potrafi zaintrygować i dać do myślenia.

"Noce w Rodanthe" to dobra, że tak to ujmę, "spokojna" książka. Króciutka, ale konkretna. Tematycznie - no cóż, typowy Nicholas Sparks. Miłość dwojga ludzi, trudna przeszłość, mnóstwo przemyśleń, poszukiwanie własnego ja. Dla fanów autora pozycja jak najbardziej obowiązkowa, literatury kobiecej - myślę, że odpowiednia. Mnie nie pozostaje teraz nic innego, jak tylko zapoznać się z filmem, który powstał na podstawie tej powieści. Zrobię to na pewno, przede wszystkim ze względu na postać Paula Flannera - być może Richard Gere przekona mnie do niej dużo lepiej.

Recenzja pochodzi z tajusczyta.blogspot.com.

Wielką fanką Sparksa to ja niestety nie jestem... czytałam kilka książek, "Pamiętnik" bardzo mi się podobał, pozostałe nie zrobiły na mnie większego wrażenia.

Wiele oczekiwałam po tej książce, ponieważ była bardzo polecana przez osobę, która mi jej pożyczyła... niestety, zawiodłam się...

Adrienne to sześćdziesięcioletnia kobieta, która chcąc pomóc przezwyciężyć córce traumę po śmierci męża, postanawia powiedzieć jej historię swojej wielkiej miłości. Wydarzyła się ona 14 lat wcześniej, kiedy to Adrienne była już po rozwodzie i pomagała przyjaciółce opiekując się przez tydzień pensjonatem w Rodanthe. Tam poznała Paula, znanego chirurga, który właśnie postanawia zmienić swoje życie, a Rodanthe było jego przystankiem w drodze do Ekwadoru.
Oczywiście zakochują się w sobie bez pamięci... jednak los chce inaczej, niż wymarzyli sobie kochankowie...

Nie wiem... może już wyrosłam z takich książek, może nie trafiłam w odpowiedni moment, ale mnie najzwyczajniej w świecie znudziła.
O ile przy "Pamiętniku płakałam jak bóbr to tutaj, nie czułam żadnych emocji. Czytałam, byle do końca... Owszem sympatyczna historia, ale wydaje mi się jakaś pretensjonalna i nierealna.

Zresztą... czytając Sparksa, zawsze zastanawiam się czy taka miłość jest możliwa w normalnym, prawdziwym życiu? A może to ja już jestem taka zgorzkniała (w moim wieku?)?

Niemniej... wielbicielom Sparksa i prawdziwej miłości polecam... Szczególnie w walentynki ;)

„Noce w Rodanthe” w jedną noc

Kolejna książka Sparksa, którą przeczytałam. Kolejny zachwyt. Kolejne łzy. No bo jak można nie wczuć się w taką historię?

Akcja książki rozgrywa się w 2002 roku, lecz bohaterka – Adrienne – opowiada o wydarzeniach z 1988 roku. Przenosimy się w czasie do ważnego roku, w którym kobieta, do tego rozwódka z trójką dzieci, odnalazła piękną i prawdziwą miłość. Ogólny pomysł na fabułę był świetny, jak z resztą wszystkie pana Nicholasa. Przy każdej z jego książek płakałam, bo tak te lektury wciągały i dawały wrażenie, że jest się przy tym wszystkim. „Noce w Rodanthe” mają tylko 207 stron, co sprawia, że książkę po prostu się pochłania. Ledwo przeczytałam pierwsze zdanie, już przewracałam ostatnią kartkę.

Adrienne jest, jak wspomniałam wcześniej, matką trojga dzieci i rozwódką, byłą żoną Jacka, który porzucił ją dla innej. Wyjeżdża ona z Rocky Mount do Rodanthe, ponieważ jej przyjaciółka prosi ją o popilnowanie Gospody podczas jej nieobecności. Jedynym gościem w tym czasie jest Paul Flanner. W przeszłości był on znakomitym chirurgiem, niestety tak zaabsorbowanym pracą, że w ogóle nie brał udziału w życiu żony i syna Marka, który dorósł i wyjechał do Ekwadoru, skłócony z ojcem. Spotkanie tej dwójki owocuje wielką miłością. Co najgorsze, mają tylko kilka dni. Później Adrienne wraca do swojego miasteczka, a on wylatuje do Ekwadoru. Bardzo trudno jest się im rozstać. Pomaga myśl, że Paul obiecał jej wrócić za rok i spędzić z nią resztę ich żyć. Czas płynie, oni korespondują listownie nie mogąc się doczekać kolejnej zimy, upragnionego spotkania. Jednak coś uniemożliwia spełnienie ich marzeń…

Jak zwykle pan Sparks zachwycił mnie swoimi zdolnościami pisarskimi i tym, jak łatwo manipuluje swoimi czytelnikami… Spod jego pióra wyszło tyle pięknych powieści, każda poruszająca do głębi. „Noce w Rodanthe” ukazują istotę miłości, jej wartość i piękno. Pokazują, że nie jest to uczucie na kilka nocy, lecz takie, które może trwać latami, nieprzerwanie.

Ta książka jest jedną z moich ulubionych. Poruszyła mnie do głębi i choć historia ta opiewa kilkanaście nocy, ja przeżyłam je razem z Adrienne w jedną noc. Polecam tę książkę każdemu, nieważne, czy zakochanemu szczęśliwie, czy nieszczęśliwie, cierpiącemu przez miłość bądź też przez nią uszczęśliwionemu. Wspaniała lektura dla każdego, kto ma serce i czuje. Czy nie jesteście ciekawi, co się zdarzyło podczas tych nocy w Rodanthe?...

Napisanie recenzji tej książki stanowiło dla mnie nie lada wyzwanie. Czytałam ją bowiem w zeszłym roku, gdy wraz z grupą kolonistów, przemierzałam kolejne kilometry na trasie Drawsko Pomorskie-Dąbki. Podróż ta należała do jednych z najciekawszych w moim życiu, nieco gorzej jest z moją pamięcią, która w ostatnim czasie lubi sobie po szwankować i nie zawsze chce mnie słuchać.

"Noce w Rodanthe" opowiada swoim czytelnikom historię Adrienne Willis, która za namową swojej najlepszej przyjaciółki, decyduje się na przyjazd do przepięknej nadmorskiej miejscowości. To właśnie w tym miejscu, główna bohaterka ma zamiar spędzić najbliższy tydzień. Co prawda pobyt w Rodanthe związany jest bardziej z niesieniem pomocy bliskiej jej sercu osobie, jednak w całym tym zamieszaniu, kobieta odnajduje również chwilę wytchnienia, która przywraca jej wiarę w szczęście. Niewątpliwie jest to związane z tajemniczym mężczyzną, który postanowił zatrzymać się w prowadzonej przez nią Gospodzie. To właśnie z Paulem przyjdzie jej spędzić najbliższych kilka dni w budynku, który przez żywioł natury będzie całkowicie odcięty od świata. Jak ułożą się ich wzajemne relacje? Czy uda im się nawiązać znajomość, która okaże się czymś więcej? Czy związek Adrienne i Paula przetrwa?

Wiecie co najbardziej mnie zaskakuje w romansach? Przede wszystkim to, że ich bohaterowie zakochują się w sobie po niespełna kilkudziesięciu godzinach znajomości, a następnie mają w zwyczaju żyć długo i szczęśliwie... Nie powiem by było to dla mnie spełnieniem marzeń, jednak czasami wolałabym przeczytać o czymś co nie byłoby dla nich, aż tak pomyślne. Dlatego właśnie uwielbiam sięgać po utwory, które specjalnie dla swoich czytelników pisze Nicholas Sparks. Być może daleko im jest do szeroko pojętego ideału, ale z całą pewnością, nie przypominają również powieści, które można byłoby zapisać według odgórnie przyjętego schematu. Amerykański pisarz sprawia, że z zapartym tchem śledzimy przeciwności losu, które nieustannie pojawiają się w życiu, stworzonych przez niego bohaterów. Niewątpliwie jest to coś co wyróżnia go na tle twórców, którzy trudnią się w pisaniu tego typu pozycji literackich. Mam nadzieję, że z najbliższej przyszłości będzie mi dane sięgnąć po kolejne publikacje Nicholasa Sparksa, bo uważam, że warto jest poświęcić mu swój czas.

"Noce w Rodanthe" to niezwykła opowieść o miłości, która pojawiła się w życiu Adrienne i Paula dość niespodziewanie. Oboje mieli już na swoim koncie bagaże doświadczeń, które sprawiły, że zdecydowali się na taki, a nie inny styl życia. Spotkanie w Rodathe było dla nich niczym błogosławieństwo, a wspólne spędzone chwile sprawiły, że na nowo uwierzyli w sens swojego istnienia. Z mocno zaciśniętymi kciukami, kibicowałam ich szczęściu, które było już tak blisko. Podczas obcowania z lekturą tej powieści, jednokrotnie wylałam zły wzruszenia, a także cieszyłam się szczęściem ludzi, którzy w bardzo krótkim czasie, stali mi się tak bliscy. Nigdy bym się nie spodziewała, że ich losy zakończą się w tak niespodziewany sposób. Oddałabym wszystko aby zostało ono nieco zmienione, jednak zdaję sobie sprawę z tego, że w obecnej formie wygląda to znacznie korzystniej... Miejmy nadzieje, że ta książka dotrze do jak największej ilości czytelników na całym świecie. Posiada ona niewiele ponad dwieście stron, a zawiera w sobie tak wiele emocji.

Wydawnictwo Albatros, październik 2008
ISBN: 978-83-7359-799-0
Liczba stron: 208
Ocena: 7/10

O książki tego autora pytam się za każdym razem gdy jestem w bibliotece. Rzadko kiedy udaje mi się na coś trafić. Na szczęście ostatnio była jedna: "Noce w Rodanthe". Bez namysłu wypożyczyłam i zaczęłam czytać.

Do tej pory zapoznałam się jedynie z czterema książkami Sparksa. Niewiele, a jednak jestem zachwyconą stylem autora. Nicholas potrafi wprowadzić czytelnika w świat bohaterów. Z nimi przeżywamy chwile szczęśliwe jak i trudne.

„Kiedy piszę do Ciebie, czuję Twój oddech, gdy czytasz mój list, i wyobrażam sobie, że Ty czujesz mój. Czy z Tobą też tak jest?”

"Noce w Rodanthe" jest powieścią w której główna bohaterka opowiada córce o czasie spędzonym w tym nadmorskim miasteczku. Akcja książki rozgrywa się w 2002 roku, lecz przenosimy się ze wspomnieniami do 1988 roku. Adrienne Willis to kobiet, która wiele w życiu doświadczyła. Jest rozwódką i ma trójkę wspaniałych dzieci. Pewnego dnia przyjaciółka prosi ją, aby zajęła się pensjonatem w Rodanthe. Bohaterka poznaje jedynego gościa, Paula. Kilkudniowa znajomość przeradza się w prawdziwe uczucie, miłość. Adrienne będąc w towarzystwie Paula jest szczęśliwa. Pragną spędzić ze sobą resztę życia. Tylko czy będzie tak jak zaplanowali?

„W miłości nigdy nie jest za późno na drugą szansę.”

Nicholas po raz kolejny pisze pięknie o miłości. Ukazuje trudy życia ludzkiego. Daje nam do zrozumienia, że nigdy nie jest tak jak być powinno. Zaczynając książkę, wiedziałam że Sparks sprawę skomplikuje i na pewno nie będzie pięknie. Charakterystyczną cechą książek Nicholasa jest to, że życie bohaterów nie jest idealne. Każdy z nich smakuje początkowo szczęścia, a potem smutku. Tak było i tym razem. Książkę kończyłam ze łzami w oczach.

"Noce w Rodanthe" to przyjemna lektura o cierpieniu, zaufaniu i miłości.