Carole Matthews

Ta książka znajdowała się na mojej liście "do przeczytania" (głównie za sprawą tytułu) od wielu lat. Jakoś mi się do niej nie spieszyło, może dlatego, że w międzyczasie przeczytałam dwie inne powieści C. Matthews i były takie sobie. No i cóż - "Klub Miłośniczek ..." oceniam podobnie. Książka jest bardzo przeciętna, typowa obyczajówka z licznymi wątkami romansowymi, jak to w babskiej literaturze. Bohaterkami są cztery przyjaciółki (zastanawia mnie, że osoby o tak różnym statusie materialnym i społecznym, jak te bohaterki, przyjaźnią się - to wydaje mi się mało realistyczne),oczywiście wszystkie uwielbiające czekoladę i traktujące ją jako lekarstwo na wszelkie zło. Poznajemy ich życie uczuciowe, rodzinne, zawodowe. W sumie żadnej z nich specjalnie nie polubiłam, nie utożsamiłam się (nawet do jedzenia czekolady podchodzę zupełnie inaczej, hah). Jedna ma nieudane życie uczuciowe, jest od 5 lat z facetem, który ją notorycznie zdradza, potem przeprasza, a ona przyjmuje go z powrotem. A nawet się z nim zaręcza. Jest też mało rozgarnięta, coś jak Bridget Jones do kwadratu i opisana w sposób typowy dla kobiecej literatury: mówi o sobie, że jest pulchna i średniej urody, a szaleje za nią trzech superprzystojnych facetów. Druga pracuje w ośrodku dla nastoletnich narkomanów, podczas gdy jej młodszy brat też jest uzależniony i zamieszkuje u niej, po tym jak stracił swoje mieszkanie. On popada w coraz większe kłopoty, a ona go chroni. Trzecia klepie biedę i ma długi, a jej mąż jest hazardzistą. Czwarta jest bogata i piękna, ale mąż od lat nie chce uprawiać z nią seksu. Ona ma duże libido, więc go zdradza, a jeden z jej przygodnych facetów okrada ją. Ogólnie nie było to jakieś bardzo złe, ale bardzo sztampowe. Miejscami trochę mnie wciągało, miejscami żenowało - tego drugiego było więcej. Jedyny cokolwiek ekscytujący moment - kiedy przyjaciółki decydują się na zabawę w Robin Hooda. Miałam nadzieję na coś innego, bardziej luzackiego i zabawnego, a to ani to, ani też żadna dojrzała literatura. Powieść ma kolejne trzy części, których już nie przeczytam. Jak i pewnie żadnej innej książki tej autorki.