Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kozeta. Czas złudzeń

Wydawnictwo: Albatros
5,42 (12 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
3
6
4
5
2
4
1
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
837359034X
liczba stron
480
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Kontynuacja Nędzników Victora Hugo, jednej z najsławniejszych i najchętniej czytanych powieści w historii francuskiej literatury. Paryż, rok 1833. Po śmierci Jeana Valjeana jego przybrana córka Kozeta zostaje żoną Mariusza Pontmercy. Prześladowca Valjeana, inspektor Javert, uchodzi z życiem z próby samobójczej. Pod zmienionym nazwiskiem Verjat stara sie odkupić swoje dawne winy. Pieniądze i...

Kontynuacja Nędzników Victora Hugo, jednej z najsławniejszych i najchętniej czytanych powieści w historii francuskiej literatury. Paryż, rok 1833. Po śmierci Jeana Valjeana jego przybrana córka Kozeta zostaje żoną Mariusza Pontmercy. Prześladowca Valjeana, inspektor Javert, uchodzi z życiem z próby samobójczej. Pod zmienionym nazwiskiem Verjat stara sie odkupić swoje dawne winy. Pieniądze i nowe znajomości w kręgach złotej młodzieży Paryża przewracają Mariuszowi w głowie.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2061
Luna | 2013-02-24
Na półkach: Przeczytane, 2013, Posiadam
Przeczytana: 23 lutego 2013

Nie czyta się tego źle, ale...
To całkiem nie ten styl, co u mistrza Hugo. Podobny, czasem nieźle podrabiany, ale jednak nie to. Może to wina/zasługa tłumacza. Może autora. Od kontynuacji oczekuje się jednak pewnego podobieństwa.
Czasy te same, epoka, lata, wydarzenia... ale klimat jakiś inny.
Nie porywa, nie zachwyca. A już na pewno nie początek.
Opisane losy Mariusza jako echo losów Valjeana... cóż, mi się wydały jedynie zapychaczem. Ot, autor wykorzystał, co już było i stworzył coś nowego na wzór starego, usilnie się tego starego trzymając.
Za to w ten sposób przedstawienie ciągłości losów Thenandiera/Jondrette'a mi się spodobał - autor pokazał, że ten nikczemnik znowu zmienił nazwisko i zachowywał się, jak dawniej.
Dalsze losy Javerta też nie są złe.
Właściwie książka składa się z wielu ładnie poprowadzonych wątków, nie zawsze kulawych odniesień do oryginału, jednak... czegoś mi w tym brak. Victor Hugo zdecydowanie lepiej ujął w swoich dziełach ducha epoki, choć Ceresa również się starał... to miejscami mnogość nazwisk rewolucjonistów i innych raczej przytłaczała, miast rozjaśniać obraz.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ostatnia miłość Edith Piaf

Myśl: siostra Sarapo uznała, że ponieważ jej brat kiedyś był młody, przystojny i żonaty z Edith Piaf, zasłużył na książkę o sobie. Drogie dzieci, nie...

zgłoś błąd zgłoś błąd