Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Dracula: Nieumarły

Dracula: Nieumarły

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Monika Bukowska
tytuł oryginału
Dracula. The Un-dead
wydawnictwo
Znak
data wydania
ISBN
978-83-240-1264-0
liczba stron
376
słowa kluczowe
wampir, dracula, stoker
kategoria
horror
język
polski
typ
papier
6.37 (593 ocen i 61 opinii)

Opis książki

Rok 1912. Londynem wstrząsa seria makabrycznych zbrodni. Nieliczni świadkowie wspominają o czarnym powozie bez woźnicy i mgle, która niczym całun spowija miejsce zbrodni. Oto miasto stało się areną, na której zmagają się dwie najpotężniejsze, znane historii istoty - śmiertelnie niebezpieczna i olśniewająco piękna hrabina Elżbieta Batory oraz jej największy wróg. Dracula. Drogi uczestników waleczne...

Rok 1912. Londynem wstrząsa seria makabrycznych zbrodni. Nieliczni świadkowie wspominają o czarnym powozie bez woźnicy i mgle, która niczym całun spowija miejsce zbrodni. Oto miasto stało się areną, na której zmagają się dwie najpotężniejsze, znane historii istoty - śmiertelnie niebezpieczna i olśniewająco piękna hrabina Elżbieta Batory oraz jej największy wróg. Dracula. Drogi uczestników walecznej wyprawy, którzy już raz stawili czoła najgroźniejszemu z wampirów przetną się raz jeszcze. Do walki staną Jonathan Harker, jego piękna żona Mina, ich zbuntowany syn Quincey, doktor Seward, lord Holmwood oraz sprytny profesor Abraham van Helsing. Dawni sojusznicy będą musieli wybierać między lojalnością a dumą. Pomiędzy śmiercią a mrocznym życiem istoty potępionej. Jednak zanim dawna więź się odrodzi, bestia odbierze życie dwóm bohaterom. Kto naprawdę stoi za krwawą zemstą, a kto jest zaledwie pionkiem w rozgrywce między potężnymi wampirami? Tymczasem londyńska policja podejrzewa, że do miasta powrócił Kuba Rozpruwacz. Sprawa trafia na pierwsze strony gazet, a w niewyjaśnionych okolicznościach giną kolejne prostytutki. Tylko Mina domyśla się okrutnej prawdy. Budzi się w niej długo skrywana moc, która uczyni ją równą mrocznym przeciwnikom. Musi działać zanim bestia dotrze do jej syna. Zanim długo skrywany sekret wyjdzie na jaw. Zanim dowie się Dracula. Pierwsza oficjalna kontynuacja kultowej powieści Brama Stokera Dracula. Dacre Stoker, krewny słynnego pisarza, oraz Ian Holt, doświadczony autor i scenarzysta, sięgnęli do niepublikowanych wcześniej notatek twórcy, by z rozproszonych zapisków odtworzyć dalsze losy rumuńskiego księcia. W ten sposób do rąk czytelnika trafia niezwykła opowieść o walce, miłości i przetrwaniu. Mroczny Dracula powraca - wciąż tak samo pociągający i poruszający - dręczony wyborem między miłością do kobiety, a naturą, która zmusza go do okrucieństwa. Jednak zanim odzyska miłość ukochanej, przyjdzie mu stanąć do walki z groźnym przeciwnikiem - krwawą hrabiną Elżbietą Batory, której mordercze dokonania zapewniły stałe miejsce na kartach historii. Piękna, demoniczna i bezwzględna zrobi wszystko, by zniszczyć swego wroga i to, co jest dla niego najcenniejsze. Z tą książką powraca Dracula. Jedyny. Prawdziwy. Wampir.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1092
Łukasz | 2010-07-28
Przeczytana: 28 lipca 2010

Głośna kontynuacja słynnego "Draculi" Stokera. Moim zdaniem, mierna. Autorzy skrupulatnie niszczą mit kultowego dzieła. Okazuje się bowiem, że hrabia Dracula wcale nie był zły (był wręcz wcieleniem dobroci), a reszta bohaterów jawi się w dosyć mizernej kondycji moralnej. Nobliwy, sympatyczny i na wskroś uczciwy Abraham van Helsing jawi się tutaj jako... żal czytać. Z dosyć dobrej, klasycznej tzw. powieści gotyckiej, stworzono popkulturowe dzieło bez klimatu i nastroju. Chociaż bohaterowie w kilku fragmentach twierdzą, że życie nie jest czarno-białe, to po przeczytaniu książki wydaje się, że jednak jest. W jednej z ostatnich scen, bohater dowiaduje się, że: "ona jest zła, a ja jestem dobry i w ogóle to jestem twoim ojcem". Książka jest bardzo prosta i raczej niewymagająca myślenia (i podejrzewam, że od autorów też nie wymagała - ot tak się pisało).

książek: 837
Lenalee | 2010-06-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 czerwca 2010

Początkowo byłam zawiedziona, bo skoro początek był trochę nudny, myślałam, że dalsza część książki też taka będzie. Mile się zaskoczyłam, gdyż później naprawdę się wciągnęłam i czytałam tę książkę z dużą przyjemnością. Co prawda uważam, że ten cały Kuba Rozpruwacz pasuje do tej powieści jak pięść do nosa. Właściwie moim zdaniem jego postać jest tutaj niepotrzebna, jakby autorzy chcieli tylko zapchać jakieś miejsce. Nie czytałam książki Brama Stokera, ale jeżeli jest ona jeszcze lepsza od tej, to bardzo się cieszę. Dracula to niesamowicie fascynująca postać. Moim zdaniem zbyt mało było go w tej książce, ale i tak był bardzo ciekawie opisany. Prawdziwy wampir. Zero tych typowych pieszczochów, których coraz więcej w wielu książkach pojawiających się na świecie. Miło się czytało, i mimo początkowego znużenia, nie uważam tej książki za stratę czasu. Polecam.

książek: 494
wolfie | 2014-02-25
Na półkach: Z biblioteki, Przeczytane
Przeczytana: 25 lutego 2014

Nędzna kontynuacja klasycznego horroru, nie dorastająca do pięt dziełu Brama Stokera. W tej książce brakuje wszystkiego, co miał w sobie oryginalny Dracula. Do gustu nie przypadły mi makabryczne pomysły autorów - na przykład sposób, w jaki Elżbieta Batory rozprawiała się ze swoimi ofiarami. W oryginale było to okraszone finezją.
Hrabia zapewne przewraca się w trumnie, kiedy widzi jak D.Stoker i I.Holt wykreowali jego postać. Nie warto marnować czasu na tę książkę. Nie polecam.

książek: 1778
Cecylia | 2014-06-03
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 03 czerwca 2014

Nie czytałam powieści Brama Stokera, ale znam opisaną w niej historię. Muszę przyznać, że całkiem ciekawie zostały przedstawione dalsze losy grupy nieustraszonych. Połączenie okrucieństwa i tragizmu w postaci Drakuli, które wiele osób uważa za nietrafione, mnie się akurat podobało.
Realia epoki zostały odmalowane bardzo zgrabnie. Powieść ma wiele dodatkowych smaczków takich jak narracja z perspektywy wielu osób, czy niektóre makabryczne pomysły autorów (jak np. wypatroszenie policjanta).
Jedyne do czego mogłabym się przyczepić, to nieco przewidywalne zakończenie, choć nie całkiem... :)

książek: 1401

Jakiś czas temu po długim oczekiwaniu wpadła mi w ręce ta 'rodzinna' kontynuacja.
Bałam się niezmiernie zaczynając czytać, ponieważ wariacji na temat Draculi powstały dziesiątki tysięcy, a nie wiedziałam na jaką trafię tym razem.
Jak się okazało wydanie było dobre, z porządną notka od autorów, którzy wyjaśniają skąd powstał pomysł i ile było w książce pomysłów należących do Brama.
Ciekawostką było dla mnie również to, iż KAŻDY może napisać własna wersję, wariację i co tylko chce wykorzystując postaci z oryginalnego Draculi..ponieważ znany na całym świecie autor źle złożył papiery na prawa autorskie i w ten sposób stało się to ogólnodostępnym źródłem wielu marniejszych następców.

Jeśli chodzi o klimat, brak tu typowego odniesienia do powieści gotyckich/grozy, lecz nie ma zarzutu co do epoki wiktoriańskiej i jej otoczki.
Wykorzystanie motywu Hrabiny Batory bardzo sukcesywne, choć jak wiadomo dla wampiromaniaków mało oryginalne.
Jeśli chodzi o Kubę Rozpruwacza, nie przeszkadza mi pomysł...

książek: 880
Algoforos | 2011-06-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 czerwca 2011

Przykład dziwnych rzeczy,które Brian Herbert przy współudziale Kevina Andersona zrobił z "Diuną" powinien mi uświadomić,że dla młodego pisarza z aspiracjami nie nic lepszego niż skorzystanie z kultowego pomysłu przodka i napisanie jego prequelu,sequelu czy jeszcze innego -quelu.
Niestety,nie zrobił tego.

Uwielbiam powieści grozy,a samego "Draculę" czytałem trzy razy,musiałem więc sięgnąć po coś,co szumnie nazwano jego "oficjalną kontynuacją".
Na swoje nieszczęście.

Powieści gotyckie kocha się głównie ze względu na niepowtarzalny klimat.W tej książce go nie znajdziemy,a wszelkie uwagi z okładki o bazowaniu na oryginalnych notatkach Brama okazują się najzwyklejszym w świecie wabikiem na jelenia.
Książka jest nierówna-o ile do rozdziału XLVII (przedstawianie dalszych losów grupy pogromców i historii hrabiny Batory-to,co autorzy stworzyli sami od podstaw) czyta się ją z zaciekawieniem i czymś na kształt przyjemności,o tyle dalszy ciąg sprawia wrażenie odwracania do góry nogami pierwotneg...

książek: 3189
WampirkaJustynka | 2012-04-08
Na półkach: Przeczytane, Wymienione

Mroczny Książę powraca

Rok 1912. Londynem wstrząsa seria makabrycznych zbrodni. Nieliczni świadkowie wspominają o czarnym powozie bez woźnicy i mgle, która niczym całun spowija miejsce zbrodni. Oto miasto stało się areną, na której zmagają się dwie najpotężniejsze, znane historii istoty - śmiertelnie niebezpieczna i olśniewająco piękna hrabina Elżbieta Batory oraz jej największy wróg. Dracula.
Drogi uczestników walecznej wyprawy, którzy już raz stawili czoła najgroźniejszemu z wampirów przetną się raz jeszcze. Do walki staną Jonathan Harker, jego piękna żona Mina, ich zbuntowany syn Quincey, doktor Seward, lord Holmwood oraz sprytny profesor Abraham van Helsing. Dawni sojusznicy będą musieli wybierać między lojalnością a dumą. Pomiędzy śmiercią a mrocznym życiem istoty potępionej. Jednak zanim dawna więź się odrodzi, bestia odbierze życie dwóm bohaterom. Kto naprawdę stoi za krwawą zemstą, a kto jest zaledwie pionkiem w rozgrywce między potężnymi wampirami?
Tymczasem londyńska policja...

książek: 49
Kamila | 2014-08-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 września 2010

Dracula: Nieumarły, czyli sequel TEGO Draculi popełniony przez prawnuka Stokera i jego kolegę. Ta książka naprawdę utwierdziła mnie w przekonaniu, że pewnych książek nie powinno się kontynuować, a już zwłaszcza n pokoleń później.

Ile w tej książce jest z pierwotnych zamysłów Brama - trudno stwierdzić, ale jedyne, co liczyłabym w sequelu na plus, to wielowymiarowość bohaterów, bo świat ciężko nazwać czarno-białym.

Książka zapowiadała się przyzwoicie, ale niestety poziom rozminął się z oczekiwaniami - moim zdaniem to mierna kontynuacja, która nie powinna zostać napisana.

Nie poleciłabym. Sama żałuję, że teraz, myśląc o tym prawdziwym Draculi, będę pamiętała, że według Iana i jego kolegi Dracula darzył Minę bezgraniczną miłością i doczekali się potomka.

książek: 572
Patula | 2011-04-03
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 03 kwietnia 2011

zmarnowany potencjał!
podobały mi się niektóre pomysły w tej książce, a dokładnie motywy Elżbiety Batory jako wampirzycy oraz Kuby Rozpruwacza - niestety były to tylko pomysły, naszkicowane, ale nijak niezrealizowane ..
co najbardziej razi?
mnogość postaci, autorzy przez niemal pół książki wprowadzają nowe wątki i postacie, bądź wspominają wydarzenia z "części pierwszej".
ukazanie Draculi w 'zmierzchowym' stylu, biednego, skrzywdzonego przez los, kochającego wampira...
czytanie jej to mielenie na papkę Draculi B.Stokera... ze słabnącym oczekiwaniem na konkret, którego w tej książce nie ma...
odgrzewanym kotletom mówię kategoryczne NIE!

książek: 916
Dociekliwy | 2011-03-06
Przeczytana: grudzień 2009

Na koniec zaskoczenie miesiąca, to znaczy „Dracula: Nieumrały” Dacre Stokera i Iana Holta. Ściągnęłam z półki w bibliotece z ciekawości i nudy, przeczytałam streszczenie z okładki i aż westchnęłam z żalem: Kuba Rozpruwacz, Elżbieta Batory, miłość, zemsta po wiekach, bla, bla, bla, jak już nawet Kubę Rozpruwacza i Elżbietę Batory się w to wciąga, to znaczy, że autorom brakuje pomysłów i to na pewno będzie straszne gówno.
Pochłonęłam 400 stron w dwa wieczory, aż się nie mogłam oderwać, tak fascynująca okazała się ta powieść. Po pierwsze, wszystkie elementy, które tak obśmiałam i które takie mało entuzjastycznie powitałam wypisane na tylnej okładce nagle ułożyły się w bardzo zgrabną cało, w której w zasadzie nic, a jeśli już, to niewiele, mogło razić. Po drugie, zgrabne pióro, nasycenie szczegółu, detal, wyraziste postacie, czyli wszystko to, czego brakowało u Tsukiyamy. Po trzecie wreszcie, warta akcja i jej nieprzewidziane zwroty, zazębiające się intrygi i ciekawe rozwiązania, słowem –...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Kalendarium literackie
  • Jeff Grubb
    56. rocznica
    urodzin
  • Irvine Welsh
    56. rocznica
    urodzin
    Dlaczego odrzucam świat i widzę siebie jako coś lepszego? No bo tak, to wszystko. Bo jestem kurwa lepszy i taka jest prawda.
  • Jerzy Płażewski
    90. rocznica
    urodzin
  • Anna Janko
    57. rocznica
    urodzin
    Książki to nie są czyjeś rzeczy, to są świadectwa rozumu. Książki, które czytasz, pozwalają zajrzeć ci do głowy i zobaczyć myśli, uczucia, intencje, potrzeby emocjonalne. jeśli czytasz namiętnie to znaczy, że tym właśnie jesteś. Jesteś autorem swoich lektur i one zawsze cię zdradzą!!!
  • Ira Levin
    85. rocznica
    urodzin
    Przyznaję, że niedo­puszczenie kobiet do życia publicznego to problem przestarzały.
  • Lolita Pille
    32. rocznica
    urodzin
    Przedwcześnie pozbawiona złudzeń, rzygam na sztuczność uczuć.
  • Jeanette Winterson
    55. rocznica
    urodzin
    Dziura w moim sercu ma twój kształt i nikt inny do niej nie pasuje.
  • Kerstin Ekman
    81. rocznica
    urodzin
    Nie mogę znaleźć innego porównania między czytaniem i jedzeniem słodyczy jak nienasycenie. Od tego, co się czyta, nie można się przecież uwolnić.
  • Cecil Scott Forester
    115. rocznica
    urodzin
    (...)był już teraz na tyle doświadczonym małżonkiem, żeby wiedzieć, że warto pozwolić żonie mówić, co tylko chce, byle sam mógł robić, na co ma ochotę
  • Jaś Kapela
    30. rocznica
    urodzin
    Wyciągnąć wnioski i umrzeć. Zawiesić rozumowanie i żyć.
  • Lloyd C. Douglas
    137. rocznica
    urodzin
    Nie trzeba wypijać trucizny anie wbijać sobie sztylet w serce, by popełnić samobójstwo. Można zabić się i chodzić dalej po świecie.
  • Theodore Dreiser
    143. rocznica
    urodzin
  • Gautam Malkani
    38. rocznica
    urodzin
  • Antonia Fraser
    82. rocznica
    urodzin
  • Cesar Millan
    45. rocznica
    urodzin
    ...zwierzęta w naszym życiu nie zjawiają się bez powodu: udzielają nam nauk o tym, jak zostać lepszym człowiekiem.
  • Kazimierz Wierzyński
    120. rocznica
    urodzin
  • Siergiej Michałkow
    5. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd