Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dracula: Nieumarły

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Monika Bukowska
tytuł oryginału
Dracula. The Un-dead
wydawnictwo
Znak
data wydania
ISBN
978-83-240-1264-0
liczba stron
376
słowa kluczowe
wampir, dracula, stoker
kategoria
horror
język
polski
typ
papier
6,35 (642 ocen i 66 opinii)

Opis książki

Rok 1912. Londynem wstrząsa seria makabrycznych zbrodni. Nieliczni świadkowie wspominają o czarnym powozie bez woźnicy i mgle, która niczym całun spowija miejsce zbrodni. Oto miasto stało się areną, na której zmagają się dwie najpotężniejsze, znane historii istoty - śmiertelnie niebezpieczna i olśniewająco piękna hrabina Elżbieta Batory oraz jej największy wróg. Dracula. Drogi uczestników...

Rok 1912. Londynem wstrząsa seria makabrycznych zbrodni. Nieliczni świadkowie wspominają o czarnym powozie bez woźnicy i mgle, która niczym całun spowija miejsce zbrodni. Oto miasto stało się areną, na której zmagają się dwie najpotężniejsze, znane historii istoty - śmiertelnie niebezpieczna i olśniewająco piękna hrabina Elżbieta Batory oraz jej największy wróg. Dracula. Drogi uczestników walecznej wyprawy, którzy już raz stawili czoła najgroźniejszemu z wampirów przetną się raz jeszcze. Do walki staną Jonathan Harker, jego piękna żona Mina, ich zbuntowany syn Quincey, doktor Seward, lord Holmwood oraz sprytny profesor Abraham van Helsing. Dawni sojusznicy będą musieli wybierać między lojalnością a dumą. Pomiędzy śmiercią a mrocznym życiem istoty potępionej. Jednak zanim dawna więź się odrodzi, bestia odbierze życie dwóm bohaterom. Kto naprawdę stoi za krwawą zemstą, a kto jest zaledwie pionkiem w rozgrywce między potężnymi wampirami? Tymczasem londyńska policja podejrzewa, że do miasta powrócił Kuba Rozpruwacz. Sprawa trafia na pierwsze strony gazet, a w niewyjaśnionych okolicznościach giną kolejne prostytutki. Tylko Mina domyśla się okrutnej prawdy. Budzi się w niej długo skrywana moc, która uczyni ją równą mrocznym przeciwnikom. Musi działać zanim bestia dotrze do jej syna. Zanim długo skrywany sekret wyjdzie na jaw. Zanim dowie się Dracula. Pierwsza oficjalna kontynuacja kultowej powieści Brama Stokera Dracula. Dacre Stoker, krewny słynnego pisarza, oraz Ian Holt, doświadczony autor i scenarzysta, sięgnęli do niepublikowanych wcześniej notatek twórcy, by z rozproszonych zapisków odtworzyć dalsze losy rumuńskiego księcia. W ten sposób do rąk czytelnika trafia niezwykła opowieść o walce, miłości i przetrwaniu. Mroczny Dracula powraca - wciąż tak samo pociągający i poruszający - dręczony wyborem między miłością do kobiety, a naturą, która zmusza go do okrucieństwa. Jednak zanim odzyska miłość ukochanej, przyjdzie mu stanąć do walki z groźnym przeciwnikiem - krwawą hrabiną Elżbietą Batory, której mordercze dokonania zapewniły stałe miejsce na kartach historii. Piękna, demoniczna i bezwzględna zrobi wszystko, by zniszczyć swego wroga i to, co jest dla niego najcenniejsze. Z tą książką powraca Dracula. Jedyny. Prawdziwy. Wampir.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1266
Łukasz | 2010-07-28
Przeczytana: 28 lipca 2010

Głośna kontynuacja słynnego "Draculi" Stokera. Moim zdaniem, mierna. Autorzy skrupulatnie niszczą mit kultowego dzieła. Okazuje się bowiem, że hrabia Dracula wcale nie był zły (był wręcz wcieleniem dobroci), a reszta bohaterów jawi się w dosyć mizernej kondycji moralnej. Nobliwy, sympatyczny i na wskroś uczciwy Abraham van Helsing jawi się tutaj jako... żal czytać. Z dosyć dobrej, klasycznej tzw. powieści gotyckiej, stworzono popkulturowe dzieło bez klimatu i nastroju. Chociaż bohaterowie w kilku fragmentach twierdzą, że życie nie jest czarno-białe, to po przeczytaniu książki wydaje się, że jednak jest. W jednej z ostatnich scen, bohater dowiaduje się, że: "ona jest zła, a ja jestem dobry i w ogóle to jestem twoim ojcem". Książka jest bardzo prosta i raczej niewymagająca myślenia (i podejrzewam, że od autorów też nie wymagała - ot tak się pisało).

książek: 479
wolfie | 2014-02-25
Na półkach: Z biblioteki, Przeczytane
Przeczytana: 25 lutego 2014

Nędzna kontynuacja klasycznego horroru, nie dorastająca do pięt dziełu Brama Stokera. W tej książce brakuje wszystkiego, co miał w sobie oryginalny Dracula. Do gustu nie przypadły mi makabryczne pomysły autorów - na przykład sposób, w jaki Elżbieta Batory rozprawiała się ze swoimi ofiarami. W oryginale było to okraszone finezją.
Hrabia zapewne przewraca się w trumnie, kiedy widzi jak D.Stoker i I.Holt wykreowali jego postać. Nie warto marnować czasu na tę książkę. Nie polecam.

książek: 801
Lenalee | 2010-06-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 czerwca 2010

Początkowo byłam zawiedziona, bo skoro początek był trochę nudny, myślałam, że dalsza część książki też taka będzie. Mile się zaskoczyłam, gdyż później naprawdę się wciągnęłam i czytałam tę książkę z dużą przyjemnością. Co prawda uważam, że ten cały Kuba Rozpruwacz pasuje do tej powieści jak pięść do nosa. Właściwie moim zdaniem jego postać jest tutaj niepotrzebna, jakby autorzy chcieli tylko zapchać jakieś miejsce. Nie czytałam książki Brama Stokera, ale jeżeli jest ona jeszcze lepsza od tej, to bardzo się cieszę. Dracula to niesamowicie fascynująca postać. Moim zdaniem zbyt mało było go w tej książce, ale i tak był bardzo ciekawie opisany. Prawdziwy wampir. Zero tych typowych pieszczochów, których coraz więcej w wielu książkach pojawiających się na świecie. Miło się czytało, i mimo początkowego znużenia, nie uważam tej książki za stratę czasu. Polecam.

książek: 1958
Cecylia | 2014-06-03
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 03 czerwca 2014

Nie czytałam powieści Brama Stokera, ale znam opisaną w niej historię. Muszę przyznać, że całkiem ciekawie zostały przedstawione dalsze losy grupy nieustraszonych. Połączenie okrucieństwa i tragizmu w postaci Drakuli, które wiele osób uważa za nietrafione, mnie się akurat podobało.
Realia epoki zostały odmalowane bardzo zgrabnie. Powieść ma wiele dodatkowych smaczków takich jak narracja z perspektywy wielu osób, czy niektóre makabryczne pomysły autorów (jak np. wypatroszenie policjanta).
Jedyne do czego mogłabym się przyczepić, to nieco przewidywalne zakończenie, choć nie całkiem... :)

książek: 961
Algoforos | 2011-06-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 czerwca 2011

Przykład dziwnych rzeczy,które Brian Herbert przy współudziale Kevina Andersona zrobił z "Diuną" powinien mi uświadomić,że dla młodego pisarza z aspiracjami nie nic lepszego niż skorzystanie z kultowego pomysłu przodka i napisanie jego prequelu,sequelu czy jeszcze innego -quelu.
Niestety,nie zrobił tego.

Uwielbiam powieści grozy,a samego "Draculę" czytałem trzy razy,musiałem więc sięgnąć po coś,co szumnie nazwano jego "oficjalną kontynuacją".
Na swoje nieszczęście.

Powieści gotyckie kocha się głównie ze względu na niepowtarzalny klimat.W tej książce go nie znajdziemy,a wszelkie uwagi z okładki o bazowaniu na oryginalnych notatkach Brama okazują się najzwyklejszym w świecie wabikiem na jelenia.
Książka jest nierówna-o ile do rozdziału XLVII (przedstawianie dalszych losów grupy pogromców i historii hrabiny Batory-to,co autorzy stworzyli sami od podstaw) czyta się ją z zaciekawieniem i czymś na kształt przyjemności,o tyle dalszy ciąg sprawia wrażenie odwracania do góry nogami...

książek: 1505

Jakiś czas temu po długim oczekiwaniu wpadła mi w ręce ta 'rodzinna' kontynuacja.
Bałam się niezmiernie zaczynając czytać, ponieważ wariacji na temat Draculi powstały dziesiątki tysięcy, a nie wiedziałam na jaką trafię tym razem.
Jak się okazało wydanie było dobre, z porządną notka od autorów, którzy wyjaśniają skąd powstał pomysł i ile było w książce pomysłów należących do Brama.
Ciekawostką było dla mnie również to, iż KAŻDY może napisać własna wersję, wariację i co tylko chce wykorzystując postaci z oryginalnego Draculi..ponieważ znany na całym świecie autor źle złożył papiery na prawa autorskie i w ten sposób stało się to ogólnodostępnym źródłem wielu marniejszych następców.

Jeśli chodzi o klimat, brak tu typowego odniesienia do powieści gotyckich/grozy, lecz nie ma zarzutu co do epoki wiktoriańskiej i jej otoczki.
Wykorzystanie motywu Hrabiny Batory bardzo sukcesywne, choć jak wiadomo dla wampiromaniaków mało oryginalne.
Jeśli chodzi o Kubę Rozpruwacza, nie przeszkadza mi...

książek: 3367
WampirkaJustynka | 2012-04-08
Na półkach: Przeczytane, Wymienione

Mroczny Książę powraca

Rok 1912. Londynem wstrząsa seria makabrycznych zbrodni. Nieliczni świadkowie wspominają o czarnym powozie bez woźnicy i mgle, która niczym całun spowija miejsce zbrodni. Oto miasto stało się areną, na której zmagają się dwie najpotężniejsze, znane historii istoty - śmiertelnie niebezpieczna i olśniewająco piękna hrabina Elżbieta Batory oraz jej największy wróg. Dracula.
Drogi uczestników walecznej wyprawy, którzy już raz stawili czoła najgroźniejszemu z wampirów przetną się raz jeszcze. Do walki staną Jonathan Harker, jego piękna żona Mina, ich zbuntowany syn Quincey, doktor Seward, lord Holmwood oraz sprytny profesor Abraham van Helsing. Dawni sojusznicy będą musieli wybierać między lojalnością a dumą. Pomiędzy śmiercią a mrocznym życiem istoty potępionej. Jednak zanim dawna więź się odrodzi, bestia odbierze życie dwóm bohaterom. Kto naprawdę stoi za krwawą zemstą, a kto jest zaledwie pionkiem w rozgrywce między potężnymi wampirami?
Tymczasem londyńska...

książek: 49
Kamila | 2014-08-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 września 2010

Dracula: Nieumarły, czyli sequel TEGO Draculi popełniony przez prawnuka Stokera i jego kolegę. Ta książka naprawdę utwierdziła mnie w przekonaniu, że pewnych książek nie powinno się kontynuować, a już zwłaszcza n pokoleń później.

Ile w tej książce jest z pierwotnych zamysłów Brama - trudno stwierdzić, ale jedyne, co liczyłabym w sequelu na plus, to wielowymiarowość bohaterów, bo świat ciężko nazwać czarno-białym.

Książka zapowiadała się przyzwoicie, ale niestety poziom rozminął się z oczekiwaniami - moim zdaniem to mierna kontynuacja, która nie powinna zostać napisana.

Nie poleciłabym. Sama żałuję, że teraz, myśląc o tym prawdziwym Draculi, będę pamiętała, że według Iana i jego kolegi Dracula darzył Minę bezgraniczną miłością i doczekali się potomka.

książek: 577
Patula | 2011-04-03
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 03 kwietnia 2011

zmarnowany potencjał!
podobały mi się niektóre pomysły w tej książce, a dokładnie motywy Elżbiety Batory jako wampirzycy oraz Kuby Rozpruwacza - niestety były to tylko pomysły, naszkicowane, ale nijak niezrealizowane ..
co najbardziej razi?
mnogość postaci, autorzy przez niemal pół książki wprowadzają nowe wątki i postacie, bądź wspominają wydarzenia z "części pierwszej".
ukazanie Draculi w 'zmierzchowym' stylu, biednego, skrzywdzonego przez los, kochającego wampira...
czytanie jej to mielenie na papkę Draculi B.Stokera... ze słabnącym oczekiwaniem na konkret, którego w tej książce nie ma...
odgrzewanym kotletom mówię kategoryczne NIE!

książek: 772
Violla92 | 2014-09-22
Przeczytana: kwiecień 2011

Postać Draculii lubię od bardzo dawna. Bardzo podobają mi się książki Stockera opowiadające o jego losach.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Kalendarium literackie
  • John Fowles
    89. rocznica
    urodzin
    Tak zwani ludzie inteligentni dzielą się na trzy kategorie. Do pierwszej należą osobnicy naprawdę wybitni, zatem kiedy się ich nazywa inteligentnymi, nie jest to niczym więcej niż stwierdzeniem faktu; do drugiej - ludzie wystarczająco inteligentni, żeby wiedzieć, iż się im schlebia; do trzeciej ci,... pokaż więcej
  • Agata Mańczyk
    38. rocznica
    urodzin
    Jeśli kiedyś jakiś mężczyzna rozśmieszy Cię w chwili, gdy będziesz przerażona albo zrozpaczona, nie pozwól mu odejść.
  • Krystyna Nepomucka
    95. rocznica
    urodzin
    (...) bardzo nie lubię pakowania, bo wtedy wydaje mi się, że naruszam jakiś ład rzeczy - wynosi się z sobą jakąś cząstkę domu na zewnątrz i nigdy już ona nie powróci. A zatem każde pakowanie zubaża o coś dom. O co, tego nie wiem, bo przecież wszystkie zebrane przedmioty przywozi się z powrotem, a je... pokaż więcej
  • Michal Viewegh
    53. rocznica
    urodzin
    Idealny mężczyzna nie istnieje! Idealny mężczyzna jest wirusem atakującym kobiecy rozsądek...
  • René Descartes
    419. rocznica
    urodzin
    Zdrowy rozum jest to rzecz, ze wszystkich na świecie najlepiej podzielona, każdy bowiem sądzi, iż jest w nią tak dobrze zaopatrzony, iż nawet ci, których we wszystkim innym najtrudniej jest zadowolić, nie zwykli pragnąć go więcej, niż posiadają.
  • Ian McDonald
    55. rocznica
    urodzin
    Są tylko dwa odkrycia na tyle przerażające, że po ich uświadomieniu cały świat zmienia się nie do poznania. Pierwsze, że twoi rodzice są śmiertelni. Drugie, że twoi rodzice są istotami seksualnymi.
  • John Jakes
    83. rocznica
    urodzin
    Jak to możliwe, że jest konieczne, aby jedna istota ludzka sprawiała ból drugiej? Jeżeli zmusza do tego system, to znaczy, że ów system nie jest właściwy.
  • Jamie Reidy
    45. rocznica
    urodzin
  • Ewan McGregor
    44. rocznica
    urodzin
  • Enrique Vila-Matas
    67. rocznica
    urodzin
  • Charlotte Brontë
    160. rocznica
    śmierci
    Jest ci zimno, ponieważ jesteś sama; żadne zetknięcie nie krzesze z ciebie tego ognia, który jest w tobie. Jest ci niedobrze, ponieważ najlepsze z uczuć, danych człowiekowi, najwyższe i najsłodsze, trzyma się z dala od ciebie. Jesteś niemądra, ponieważ jakkolwiek cierpisz, nie chcesz przyznać skinie... pokaż więcej
  • Anne Frank
    70. rocznica
    śmierci
    Człowiek może być samotny mimo miłości wielu, bo dla nikogo nie jest przecież tym "najukochańszym".
  • Ota Pavel
    42. rocznica
    śmierci
    Najwspanialsi ludzie są zawsze najskromniejsi. Jedynie głupcy i ubodzy duchem czują potrzebę mówienia o sobie, żeby urosnąć we własnych oczach.
  • Michael Cox
    6. rocznica
    śmierci
    Banałem jest mówić o złamanym sercu. Serca nie ulegają złamaniu - serca nadal biją, krew nadal krąży, nawet w pełne goryczy dni po zdradzie. Coś jednak zostaje złamane, gdy człowiek cierpi ból niedający się wyrazić słowami, ulega bowiem wtedy zburzeniu związek [...] tego człowieka ze światłem, n... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd