Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zazdrośnice

Tłumaczenie: Łukasz Müller
Wydawnictwo: Znak Literanova
6,58 (638 ocen i 145 opinii) Zobacz oceny
10
17
9
36
8
94
7
204
6
166
5
81
4
18
3
11
2
6
1
5
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Le Poison d'amour
data wydania
ISBN
9788324035366
liczba stron
144
język
polski
dodała
joly_fh

Nienawidzę miłości. Pragnę się buntować przeciwko niej. Jeśli kochać oznacza cierpieć, przestać być panem samego siebie, zostać niewolnikiem, to ja nie chcę kochać. Wolę uderzać. Wolę prowokować. Pragnę pokoju, nie wojny. Jednak gdyby okazało się, że to nieuniknione, prowadziłabym wojnę. Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe – cztery przyjaciółki od serca, na zawsze. Od dziecka zwierzały się...

Nienawidzę miłości. Pragnę się buntować przeciwko niej. Jeśli kochać oznacza cierpieć, przestać być panem samego siebie, zostać niewolnikiem, to ja nie chcę kochać.
Wolę uderzać. Wolę prowokować.
Pragnę pokoju, nie wojny. Jednak gdyby okazało się, że to nieuniknione, prowadziłabym wojnę.

Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe – cztery przyjaciółki od serca, na zawsze. Od dziecka zwierzały się sobie ze wszystkiego, dzieliły każdą radością i smutkiem. Wierzą, że miłość przemija, lecz przyjaźń jest wieczna. Jednak gdy Raphaëlle zaczyna korespondować z chłopakiem, z którym spotykała się Julia, więzi łączące cztery przyjaciółki zostają wystawione na ciężką próbę…

W swojej najnowszej książce Eric-Emmanuel Schmitt sprawdza, do czego jesteśmy zdolni, gdy zawładnie nami zazdrość i uraza. Jak cienka linia dzieli miłość i nienawiść, przyjaźń i zemstę?

 

źródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2016

źródło okładki: www.znak.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 278
Magdalena | 2017-06-20
Na półkach: Chcę kupić, Przeczytane
Przeczytana: styczeń 2017

Ty razem Schmitt zabiera nas w podróż w życie młodych licealistek, które mają po szesnaście lat i wkraczają po woli w dorosłe życie. Miłość, związki i inicjacja seksualna to ich typowe rozważania, ubrane w wyszukane słowa i zdania.

Na kartach tej stosunkowo cienkiej (138 stron) książki poznajemy historię z pamiętnikowych kart czterech najlepszych przyjaciółek: Julii, Raphaëlle, Anouchki i Colombe. Każda wiedzie inne życie, widzi dane sytuacje inaczej. Motywem przewodnim jest miłość, zarówno ta romantyczna jak i ta do samego siebie, inaczej mówiąc – akceptacja siebie, takim jak się jest. Obie te sprawy są ważne w życiu dojrzewających młodych dziewczyn, dokładając do tego inicjację seksualną i współżycie staje się to sprawą bardzo ważną. Jest to, w dużym uproszczeniu, opowieść o dojrzewaniu, które w cale nie jest proste ani łatwe.

„Miałam nadzieję, że dojrzewając, stanę się sobą. A jeśli stanę się inną?”

Przyjaciółki rozmawiają o problemach ich znajomej Marie, która po raz drugi usuwa ciążę, a jej chłopak podpala salon samochodowy. Dyskutują o związkach i o rozpadzie ostatniej rodziny – Anouchki (pozostałe dziewczyny maja już rozwiedzionych rodziców). Każda jednak w sobie przeżywa własne zmartwienie dot. wyglądu, inicjacji czy skrywanych uczuć, nie palą się bym tym się dzielić.

Sytuacja komplikuje się, gdy na scenę wkracza Terence, rzekomy chłopak Julii, z którym Raphaëlle nawiązuje bliski kontakt, oczywiście za pośrednictwem Internetu. Przez całą książkę przewija się także w tle Szekspirowska tragedia – Romeo i Julia, która ma zostać wystawiona w szkole. Tak też się dzieje – dochodzi do przedstawienie równie tragicznego w skutkach jak utwór pisarza.

"Jeszcze tylko tydzień. W piątek gramy Romea i Julię. Istnieję tylk dla tych dwóch godzin."

Schmitt wcielił się tym razem w młode, dojrzewające kobiety i nawet mu to wyszło. Nawet. Nie tak dawno znowu byłam nastolatką i również miałam podobne rozterki sercowo-życiowe. Nie pamiętam jednak, abym ja czy moje koleżanki miały w ustach takie…piękne i mądre zdania o życiu, ubrane w niezbyt proste słowa, okraszone cytatami. To jest jedyne co mnie zraziło zaraz na początku – sposób wypowiedzi pisanej bohaterek, ponieważ cała reszta jest świetna. Czytelnik nie spodziewa się, gdzie zaprowadzi go ta opowieść, nie wszystko jest wyjaśnione od razu a koniec zostawia lekki niedosyt i pytanie: co będzie dalej z Julią? Nie mniej bardzo mi się podobała ta pozycja na liście publikacji Schmitta.

Serdecznie polecam wszystkim, zwłaszcza młodym paniom najlepiej od 16 roku wzwyż – nie bez przyczyn książka trafiła do bibliotecznego działu dla dorosłych.

więcej recenzji na: opiszmyto.blogspot.com

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Już mnie nie oszukasz

Bardzo dobra powieść. Nieprzewidywalna, od początku, az do końca trzyma w napięciu. Świetnie wykreowane postacie, ciekawe wątki, przede wszystkim um...

zgłoś błąd zgłoś błąd