Wizerunek mężczyzny w visual kei

Wydawnictwo: Kirin
6,94 (18 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
6
7
6
6
5
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788362945443
liczba stron
340
słowa kluczowe
japonia, popkultura, visualkei
język
polski
dodała
Lily

Visual kei to nurt w japońskiej muzyce subkulturowej, który definiowany jest nie tyle przez rodzaj brzmienia, co wizerunek wykonawców i estetykę, w jakiej utrzymane są ich koncerty, płyty i teledyski. Muzycy identyfikujący się z tą stylistyką ubierają się barwnie i ekstrawagancko, noszą silny makijaż i często cechuje ich androginia. Autorka podejmuje się zbadania tego fenomenu, poszukując...

Visual kei to nurt w japońskiej muzyce subkulturowej, który definiowany jest nie tyle przez rodzaj brzmienia, co wizerunek wykonawców i estetykę, w jakiej utrzymane są ich koncerty, płyty i teledyski. Muzycy identyfikujący się z tą stylistyką ubierają się barwnie i ekstrawagancko, noszą silny makijaż i często cechuje ich androginia. Autorka podejmuje się zbadania tego fenomenu, poszukując źródeł definiowania pojęcia męskości w japońskiej kulturze, sposobów jej kreowania oraz inspiracji – od glam rocka po gotyk i barok, od teatru kabuki po stylistykę kawaii (słodycz) czy ero guro (erotyczna groteska).
Visual kei to baśń, która czerpiąc pomysły z wszystkich możliwych źródeł, tworzy własną opowieść o pięknie.

 

źródło opisu: http://sklep.kirin.pl/pl/ksiazki/980-wizerunek-mez...(?)

źródło okładki: http://sklep.kirin.pl/pl/ksiazki/980-wizerunek-mez...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (4)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 293
ErikoFunabashi | 2019-02-14
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Polecam książkę nie tylko fanom Visual kei. Można sie wiele dowiedzieć nie tylko o gatunku muzycznym, ale również o pojmowaniu estetyki i gender w Japonii w ogóle. Autorka portafi przekazywać treści w konkretny zorganizowany sposób, dzięki czemu pryjemnie sie czyta.

książek: 1314
Dociekliwy_Kotek | 2018-11-01
Przeczytana: październik 2018

Autentycznie nie wiem, jak napisać o tej książce, żeby nie wyszło na to, że jestem zachwycona z powodów zupełnie nieobiektywnych.

Klaudia Adamowicz podjęła się niełatwego zadania - visual kei jest nurtem niszowym w Japonii, a w Europie jest marginesem marginesu całej wesołej karuzeli popkultury, której fani zwykle nie mają zacięcia do analizowania, dlaczego rzesze pięknych, androginicznych, nierealnych postaci budzą tak silne emocje. Źródeł w zasadzie nie ma, a na dokładkę visual kei operuje w estetyce i kontekście podwójnie egzotycznym. Jak uchwycić te wszystkie wątki, jak rozdzielić złożony fenomen na części składowe, pokazać go w perspektywie japońskiej i jeszcze zaprezentować, dlaczego jest tak niezwykły w perspektywie zachodniej?

I młoda badaczka wyszła z tego obronną ręką. Jasne, że dla kogoś, kto w zasadzie wychował się na Dir en Grey i pokrewnych naukowe analizy blogów muzyków z LaReine czy video Malize Mizer mogą budzić zaskoczenie - bo sukienkach Many zwykle nie myśli...

książek: 125
Gin | 2017-08-31

Jestem przekonana, że wielu fanów visual kei, choć jest bardzo oddana swoim ulubionym zespołom i czerpie ogromną przyjemność ze słuchania ich czy oglądania, tak naprawdę niewiele o tym gatunku wie. W dużej mierze nawet nie zdaje sobie sprawy, że istnieją definicje visual kei, czy też gubi się w mnogości stylów. Co więcej nie posiada wiedzy o tym, co leży u podstaw tego gatunku albo jakie są główne inspiracje przedstawicieli tego nurtu. Okazuje się natomiast, że jest to niezwykle ciekawa kwestia i każdy, kto zetknął się z visual kei, powinien po tę pozycję sięgnąć.

Nie znaczy to jednak, że tylko fani visual kei powinni tę książkę przeczytać. Cały jej urok tkwi w tym, że choć visual kei jest tu głównym tematem, to niesie ona o wiele więcej treści. Ten wyjątkowy nurt muzyczny jest tu pretekstem do opowiedzenia o samej Japonii. Omawiane przez autorkę inspiracje są przecież jednocześnie przybliżaniem czytelnikowi podstawowych kategorii, o które oparta jest cała japońska kultura i...

książek: 722
kirara213 | 2015-12-02
Przeczytana: 02 grudnia 2015

Japoński piosenkarz - dziwak, transwestyta, baba, gej. Oto powszechne stereotypy dotyczące artystów nurtu visual kei.
Pani Adamowicz wszystkie te przekonania równa z ziemią, wykazuje silne połączenie nurtu z teatrem oraz przekonuje licznymi wypowiedziami z wywiadów samych przedstawicieli.
Muszę przyznać, że ta monografia mnie wciągnęła, zafascynowała i oświeciła. Myślę, że autorka dała radę opisać i wyjaśnić pewien zarys tego fenomenu. Książka ujmuje wieloma cytatami z wywiadów, licznymi zdjęciami i analizą teledysków (moja playlista dziękuje za odświeżenie) i Gacktem ;).
Pozycja bardzo dobra nie tylko dla fanów j-rocka, ale także dla osób próbujących zrozumieć dane zjawisko.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd