Krajobraz fantazji. Harajuku w ujęciu transkulturowym

"Krajobraz fantazji" to swego rodzaju biblia wiedzy o fenomenie Harajuku. Książka nie łatwa, ale za to wiarygodna i konsekwentna. Pozycja warta poznania dla osób chcących zagłębić się w temat naprawdę rzetelnie.

Dwanaście lat temu kiedy studiowałam Animacje Społeczną Kulturalną z Zarządzaniem Kulturą, gdzieś przypadkiem trafiłam na pojęcie "harajuku". Japonia fascynowała mnie już w tedy od paru lat - nie ukrywam, że zainteresowanie to narodziło się od anime i mang (słabo dostępnych w Polsce za moich nastoletnich czasów) z czasem przeradzając się w miłość i pragnienie poznania kultury Kraju Kwitnącej Wiśni. I tak na skutek studiów i zainteresowania trafiłam na wspomniane pojęcie. Niestety w tedy nie dotarłam do zbyt wielu źródeł mówiących cokolwiek konkretnego na ten temat. Kiedy więc po latach - moja fascynacja Japonią i Azją w szerokim znaczeniu, nie zgasła, a wręcz przeciwnie - trafiłam na ten tytuł nie było mowy o pominięciu go w swoim czytelniczym planie.

I tak mogę nareszcie szczerze sama przed sobą przyznać, że nie tylko uzupełniłam wiedzę o Harajuku ale dopiero teraz właściwie ją nabyłam.

Książka, o której mowa to pozycja naukowa, poparta wywiadami badaniami oraz masą literatury. Znajdziemy tu historię początków Harajuku zarówno jako miejsca fizycznego, pojęcia kulturowego jak i całej społeczności. Autorka bardzo dokładnie przeprowadza nas przez ten temat (sama bibliografia to 25 stron) na koniec uzupełniając jeszcze całość o słownik pojęć z języka japońskiego jakie występowały w książce. Dowiemy się o odmianach Harajuku, jego transformacji, znaczeniu w kulturze, mechanizmach działania oraz zmianach jakie zachodziły na przestrzeni lat i ich wpływie na na kształt tej kultury.
Dostaniemy tez kilka opisanych fotografii - i tu odczułam spory niedosyt bo ten temat aż prosi się o fotorelacje.

Nie jest to książka do czytania na raz i nie każdemu podejdzie. Jednak z drugiej strony jest to wspaniała pozycja dla łaknących konkretnej wiedzy. Cieszę się , że na nią trafiłam i będę mogła mieć ją na półce. Lektura pozostawia we mnie jednak pewien smutek bo wynika z niej, że to co kilkanaście lat temu zapragnęłam zobaczyć na własne oczy, dziś jest już w zupełnie innej formie, a nim uda mi się spełnić marzenie o podróży ulegnie zapewne jeszcze nie jednej przemianie i pozostaje mi mieć nadzieję, że nie zniknie całkiem...

"Krajobraz fantazji" to swego rodzaju biblia wiedzy o fenomenie Harajuku. Książka nie łatwa, ale za to wiarygodna i konsekwentna. Pozycja warta poznania dla osób chcących zagłębić się w temat naprawdę rzetelnie.

Dwanaście lat temu kiedy studiowałam Animacje Społeczną Kulturalną z Zarządzaniem Kulturą, gdzieś przypadkiem trafiłam na pojęcie "harajuku". Japonia fascynowała...

Choć moja fascynacja Japonią narodziła się z dość trywialnego zainteresowania pewnym konkretnym anime, to z czasem przełożyło się na kolejne obszary związane z tym niezwykłym krajem. Od kultury i sztuki, przez sport i nowe technologie, aż po tradycje i zwyczaje. Nie mogłem zatem odmówić sobie lektury książki, która opisuje bardzo specyficzną tematykę związaną ze stolicą Kraju Kwitnącej Wiśni. Chodzi o najnowszy tytuł wydawnictwa Kirin, pt. Krajobraz fantazji. Harajuku w ujęciu transkulturowym Lily Adamowicz.

Książka to naukowa praca, która na czynniki pierwsze rozkłada różnego rodzaju kulturowe wpływy, które ukształtowały dzisiejsze Harajuku. Dla niewtajemniczonych, chodzi o część popularnej dzielnicy Tokio o nazwie Shibuya. Jest ona uznawana za centrum kultury oraz mody i cosplayu, szczególnie wśród młodych Japończyków, choć nie tylko.

Autorka w bardzo rzeczowy i interesujący sposób opisuje Harajuku na przestrzeni lat, zwracając nam uwagę na przeróżne wpływy, które ukształtowały tę część stolicy Japonii. Z lektury Krajobraz fantazji. Harajuku w ujęciu transkulturowym dowiadujemy się między innymi o amerykańskich wpływach na japońską popkulturę w zderzeniu z tamtejszymi tradycjami. Poznajemy również osoby, dla których jest to więcej niż zwykłe miejsce na mapie Tokio.

Propozycja wydawnictwa Kirin nie jest najłatwiejszą do przyswojenia książką. To wszystko za sprawą ogromnej szczegółowości i naukowego podejścia autorki do tematu. W związku z tym, tytuł ten polecam wyłącznie czytelnikom, którzy mają ogromną zajawkę na Japonię i garściami pożerają wiedzę na wszelkie tematy dotyczące tego kraju.

Co więcej, autorka posiłkuje się bardzo bogatą bibliografią, do której wszyscy zainteresowani mogą w wolnym czasie zajrzeć i poszerzyć wiedzę na konkretne obszary tematyczne poruszane w książce. Bardzo ucieszył mnie również fakt, że znalazło się tu także miejsce na pokazanie osób, które nie wyobrażają sobie życia bez opisywanej części Tokio, tzw. Harajuku kids. Zobaczycie tu ich fotografie łącznie z wypowiedziami, które posłużyły do pokazania nam bardzo istotnego elementu opisywanego przez panią Adamowicz, a mianowicie transkultorowości.

Złożona lektura dla wymagającego czytelnika, będącego pasjonatem Japonii. Myślę, że tak najkrócej da się opisać Krajobraz fantazji. Harajuku w ujęciu transkulturowym. Moja ocena jest bardzo wysoka ze względu na to, że idealnie wpasowuje się w powyższą kategorię, ale jak już wspominałem, nie jest to łatwy do przyswojenia tytuł. Niemniej jednak autorka w fascynujący sposób kreśli obraz miejsca, w którym przenikają się różne kultury w wyniku czego powstaje coś zupełnie nowego, ale wciąż japońskiego. Jeśli interesuje was japońska kultura czy moda, to jestem przekonany, że znajdziecie tu bardzo wiele ciekawej wiedzy dla siebie.

Choć moja fascynacja Japonią narodziła się z dość trywialnego zainteresowania pewnym konkretnym anime, to z czasem przełożyło się na kolejne obszary związane z tym niezwykłym krajem. Od kultury i sztuki, przez sport i nowe technologie, aż po tradycje i zwyczaje. Nie mogłem zatem odmówić sobie lektury książki, która opisuje bardzo specyficzną tematykę związaną ze stolicą...

Nie była to łatwa lektura. Zanim ją skończyłam, w międzyczasie zdążyłam zacząć i skończyć trzy inne książki. Ale niewątpliwie jest to lektura wartościowa, unikalne kulturoznawcze studium fenomenu Harajuku. Tak, fenomenu, nie samego miejsca, choć ono także odgrywa tu niepoślednią rolę. Mimo iż nie do końca jest to mój obszar zainteresowań, a książka okazała się znacznie bardziej wymagająca od "Oblicz kawaii" tej samej autorki (nie wiem dlaczego po drodze zmieniło jej się imię, ale z informacji na końcu książki wynika, że to ta sama osoba),to podziwiam ogrom pracy włożonej w jej napisanie.
Szkoda, że jest mało ilustracji, ale dobrze przynajmniej, że są kolorowe.

Nie była to łatwa lektura. Zanim ją skończyłam, w międzyczasie zdążyłam zacząć i skończyć trzy inne książki. Ale niewątpliwie jest to lektura wartościowa, unikalne kulturoznawcze studium fenomenu Harajuku. Tak, fenomenu, nie samego miejsca, choć ono także odgrywa tu niepoślednią rolę. Mimo iż nie do końca jest to mój obszar zainteresowań, a książka okazała się znacznie...

Harajuku to miejsce kultowe miejsce, które dla większości osób lecących do Tokio i Japonii znajduje się na planie ich wymarzonej podróży. Miejsce, które od zawsze, i już pewnie na zawsze, kojarzyć się będzie z Japonią, a obrazki z tej miejscówki wpiszą się w naszą pamięć. I choć od pewnego czasu Harajuku zmienia się na naszych oczach, chociaż nie jest już takie samo jak do niedawna, to nadal ma w sobie to „coś”. Ma w sobie moc przyciągania i jest miejscem, które po prostu ludzi fascynuje. Nie może więc dziwić, że Lily Adamowicz podjęła się napisania pracy na ten temat. Pracy, która opublikowana została jako doprawdy obszerna – czy jak określa to wydawca monumentalna – książka dokumentująca Harajuku nie tylko jako samo fizyczne miejsce, ale też jako kulturowy fenomen.


Na wstępie chciałbym podkreślić, że recenzowana pozycja – „Krajobraz Fantazji. Harajuku w ujęciu transkulturowym” – to ze wszech miar praca naukowa co niesie ze sobą bardzo konkretne konsekwencje. Jakie? Ano przede wszystkim taką, że „Harajuku” niekoniecznie musi być książką dla wszystkich. Osoby szukające konkretnej wiedzy, prac badawczych i naukowych zapewne będą zachwycone, ale jeśli ktoś będzie starał się znaleźć w niej zapis pasjonującej podróży do miejsca znajdującego się w obszarze Shibuya czy jeśli będzie liczył na anegdoty „z życia Harajuku”, to może nie do końca być usatysfakcjonowany. Chciałbym jednak podkreślić z całą stanowczością, że nie należy traktować tego jako wady. Adamowicz napisała pracę naukową i trzeba mieć po prostu tego świadomość, zasiadając do lektury tej czterystu stronicowej publikacji.

całość -->

https://jaroslawd.blogspot.com/2023/07/recenzja-lily-adamowicz-krajobraz.html

Harajuku to miejsce kultowe miejsce, które dla większości osób lecących do Tokio i Japonii znajduje się na planie ich wymarzonej podróży. Miejsce, które od zawsze, i już pewnie na zawsze, kojarzyć się będzie z Japonią, a obrazki z tej miejscówki wpiszą się w naszą pamięć. I choć od pewnego czasu Harajuku zmienia się na naszych oczach, chociaż nie jest już takie samo jak do...