Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziwna myśl w mej głowie

Tłumaczenie: Piotr Kawulok
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,84 (270 ocen i 51 opinii) Zobacz oceny
10
24
9
51
8
92
7
71
6
25
5
6
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Kafamda Bir Tuhaflık
data wydania
ISBN
9788308060414
liczba stron
690
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
AMisz

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna. Po 5 latach pisarskiego milczenia Orhan Pamuk powraca ze wspaniałą epicką opowieścią (700 stron!) o Stambule i jego mieszkańcach, ich miłościach, troskach i marzeniach. Uczta dla tych, którzy kochają dobrą literaturę i zatęsknili za dziełami tureckiego noblisty. Uliczny handlarz, wędrujący w...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna.

Po 5 latach pisarskiego milczenia Orhan Pamuk powraca ze wspaniałą epicką opowieścią (700 stron!) o Stambule i jego mieszkańcach, ich miłościach, troskach i marzeniach. Uczta dla tych, którzy kochają dobrą literaturę i zatęsknili za dziełami tureckiego noblisty.
Uliczny handlarz, wędrujący w zimowe wieczory po nędznych, zaniedbanych ulicach Stambułu, to rzadkość. Mevlut Karataş jest jednym z ostatnich i coraz mniej mieszkańców miasta otwiera okna i drzwi na jego rzewne zawołanie: „Buzaa!” Za dnia ima się rozmaitych dorywczych prac: sprzedaży jogurtu, pilawu albo kelnerowania, za to nocą bierze wózek z butlami tradycyjnego tureckiego napoju, a nogi same niosą go przed siebie. Buza jest spuścizną po przodkach, przypomina ludziom o dawnych czasach i Mevlut nie wyobraża sobie życia bez niej, bez żartów z klientami i bez Stambułu, jego krętych uliczek, zakamarków, dzielnic, które zna jak własną kieszeń. Te długie wędrówki czynią Mevluta szczęśliwym, jednakże nie pozwalają zabezpieczyć bytu jego rodziny. A tę biedny Mevlut kocha ponad wszystko. Ma dwie śliczne córeczki i żonę Rayihę, którą poślubił wskutek pomyłki, porywając z małej wioski w Konyi nie tę dziewczynę, którą zamierzał...
Dziwna myśl w mej głowie to historia wielopokoleniowej rodziny przybyłej do Stambułu z biednej wsi na prowincji, a zarazem drobiazgowa kronika życia w mieście nad Bosforem w latach 1969–2012. Wraz z Mevlutem, jego ojcem, wujostwem, kuzynami i pozostałymi członkami stopniowo powiększającej się rodziny obserwujemy Stambuł na przestrzeni kilku dziesięcioleci i jesteśmy świadkami fascynujących przemian, jakim podlegała metropolia. Śledzimy następujące po sobie pucze wojskowe, zamachy bombowe w redakcjach gazet, korupcję urzędników, przemiany obyczajowe, plotki, marzenia i lęki, którymi żyją stambulczycy i widzimy, jak w miejscu dawnych gecekondu, prowizorycznych chatek wzniesionych przez ubogich imigrantów bez pozwoleń budowlanych na bezprawnie zasiedlonych działkach wyrastają wielkie wieżowce, a szerokie aleje wypierają stare kamienice. Miasto umiera i odradza się, a żyjący w nim ludzie wypełniają je swoimi opowieściami – o nieodwzajemnionych miłościach, aranżowanych małżeństwach, rodzinach, które raz są szczęśliwe, a raz nie, marzeniach o lepszym życiu, przyjaźni i nienawiści.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1001
Diana | 2015-12-21
Na półkach: Przeczytane

bardziejlubieksiazki.pl

Na stronie wydawnictwa przeczytamy, że Dziwna myśl w mej głowie to epicka opowieść o Stambule i jego mieszkańcach. Sięgałam po tę książkę z dużą ciekawością. Turecki świat jest mi zupełnie obcy, przez tę obcość wydaje mi się fascynujący i egzotyczny (choć nie lubię tego słowa). A Orhan Pamuk to turecki pisarz, który ma zdolność wciągania czytelnika w stworzony przez siebie świat. Być może dlatego, że ten świat jest tak bardzo realny, plastyczny i pięknie nakreślony. W swoim uzasadnieniu przyznania Nobla Pamukowi komisja napisała, że pisarz w (literackim) poszukiwaniu melancholijnej duszy rodzinnego miasta odkrył nowe symbole zderzania i przenikania się kultur. Opis ten idealnie pasuje do powstałej dziewięć lat później powieści.

Dziwna myśl w mej głowie to epicka opowieść o Stambule, ale również wielka saga rodzinna. Pamuk pracował nad nią przez sześć lat. Poprzez losy wielopokoleniowej rodziny możemy śledzić przemiany Stambułu – te społeczne, gospodarcze i polityczne. Mevlut Karataş, kiedy go poznajemy, jest małym chłopcem, przysłanym z tureckiej wsi do miasta, do ojca. Do tego wielkiego, tajemniczego miasta, które tak bardzo różni się od tego, co do tej pory znał. Poznajemy Stambuł razem z nim. Razem z nim rośniemy, zamieniamy się w nastolatka, zakochujemy się, stajemy się dorosłym. Chodzimy po uliczkach, poznajemy zapachy miasta, mieszkańców, zapuszczamy się w najdalsze zakamarki, powoli stajemy się stałym elementem miasta. Ale razem z nami zmienia się też miasto, a buza, czyli tradycyjny napój jest tego symbolem. W pewnym momencie razem z bohaterem zatrzymujemy się, podczas gdy miasto gna do przodu. Zostajemy w tyle i stajemy się reliktem przeszłości, postacią, którą kojarzy się z tym, co było „kiedyś”, a dzisiaj już jest niepotrzebne i nieaktualne. Orhan Pamuk w każdym detalu tej opowieści przekazuje nam, że nasza tożsamość jest zbudowana na pamięci. Perfekcyjnie opisuje zderzenie starego z nowym, tradycji z nowoczesnością.
Czytając tę powieść miałam cały czas wrażenie, że bohaterowie, ludzie, którzy znaleźli się na kartach tej książki, są jedynie statystami. Wybitnymi statystami, ale jednak tylko statystami. Są tu po to, aby sprawić, by główny bohater bardziej błyszczał. Stambuł, największe i najludniejsze miasto Turcji, jedna z dwóch metropolii świata, która znajduje się na dwóch kontynentach. Miasto z epicką (tak, to słowa bardzo dobrze pasuje do tej książki) historią i przeszłością. Pamuk jest dokładnym researcherem, więc można się pokusić o to, by tę powieść odczytać jako antropologiczny portret miasta z lat 1969 – 2012. Z drugiej strony czym jest samo miasto bez ludzi w nim żyjących?

Dziwna myśl w mej głowie to przepiękny hołd złożony Stambułowi, dowód miłości, ale jednocześnie realistyczny portret miasta, ze wszystkimi wzlotami i upadkami. Można zanurzyć się w tej powieści, niespiesznie poznawać losy naszych bohaterów, obserwować zmiany w ich rzeczywistości, spacerować po mieście razem ze sprzedawcą buzy. Można dowiedzieć się naprawdę wiele o Turcji, o Stambule, pełno jest smaczków kulturowych, społecznych, takich codziennych, ludzkich spraw. Książka jest pełna smaków, dźwięków, zapachów. Pobudza wszystkie zmysły, wyzwala emocje. We mnie wzbudziła tęsknotę – nie wiem do końca za czym, ale zdecydowanie wprowadziła mnie w sentymentalny nastrój.

Warto zwrócić uwagę również na budowę powieści. Dziwna myśl w mej głowie miała być napisana w XIX-wiecznym stylu, ale Autor zdecydował się wprowadzić pierwszoosobową narrację. Mamy narratora wszechwiedzącego, ale i każdy z bohaterów przedstawia nam swój punkt widzenia, swoje przemyślenia, swoje spojrzenie na rzeczywistość. W ten sposób mamy najpełniejszy obraz świata, jaki możemy mieć jako czytelnik. To sprawia, że jeszcze bardziej czujemy się zaangażowani, jakbyśmy byli jednym z bohaterów i rozmawiali z innymi bezpośrednio.

Na sam koniec kilka słów od Autora: Kiedy zaczynałem pisać, Turcja przeżywała ogromne problemy z prowincją i wszyscy pisali powieści o wsi. Ponieważ ja wiedziałem cokolwiek tylko o Stambule i tylko w Stambule poznawałem ludzi, opisałem go, samemu nawet nie zdając sobie z tego sprawy. W Dziwnej myśli w mej głowie opisałem nową sytuację, w jakiej znalazło się miasto. Starałem się oddać z perspektywy zwykłych mieszkańców historię całego miasta od migracji, które zaczęły się w latach pięćdziesiątych, po stawiane dziś wielkie wieżowce.

Obowiązkowa lektura dla wszystkich zafascynowanych tureckim światem i tamtejszą kulturą. Dla tych, którzy lubią czytać o „kiedyś”, zanurzyć się w tym już przecież nieistniejącym świecie. Dla wszystkich, którzy po prostu lubią dobrą opowieść.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Mądrość psychopatów

Powiem wprost: dawno nie czytałam tak dobrej książki! Planowałam się za nią wziąć od bardzo dawna, interesowała mnie i wołała od wielu miesięcy. W koń...

zgłoś błąd zgłoś błąd