Oko

Tłumaczenie: Anna Kołyszko
Seria: Nabokov
Wydawnictwo: Muza
7,07 (294 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
34
8
73
7
92
6
61
5
23
4
3
3
4
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Eye
data wydania
ISBN
9788377589847
liczba stron
140
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodał

Krótka, ale smakowita powieść Vladimira Nabokova (1899-1977) "Oko", napisana na przełomie roku 1929 i 1930, jest bardzo ważna w dorobku pisarza jako pierwsze pojawienie się pewnych istotnych dla jego twórczości tematów, zabiegów i tendencji. To najwcześniejsza Nabokovowska powieść, w której narracja prowadzona jest nie w trzeciej, ale w pierwszej osobie. To także najwcześniejsza jego powieść,...

Krótka, ale smakowita powieść Vladimira Nabokova (1899-1977) "Oko", napisana na przełomie roku 1929 i 1930, jest bardzo ważna w dorobku pisarza jako pierwsze pojawienie się pewnych istotnych dla jego twórczości tematów, zabiegów i tendencji.

To najwcześniejsza Nabokovowska powieść, w której narracja prowadzona jest nie w trzeciej, ale w pierwszej osobie. To także najwcześniejsza jego powieść, w której pojawiają się jako problemy pierwszoplanowe zagadnienia solipsyzmu i tożsamości. Wreszcie jest to pierwsza powieść, w której stykamy się z fałszywą wizją świata, prezentowaną przez człowieka niezrównoważonego psychicznie. W Oku należy więc widzieć poprzednika wielu arcydzieł rosyjsko-amerykańskiego prozaika, na przykład "Rozpaczy", "Lolity" i "Bladego ognia".

 

źródło opisu: muza.com.pl

źródło okładki: muza.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (15)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 309
Hennet778 | 2019-07-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 lipca 2019

Historia eksplorująca kwestię tożsamości i istnienia w społeczeństwie. Wszystko co w niej ważne dzieje się w zasadzie w języku jakim jest napisana, a nie w fabule.

książek: 178
Aleksander_Iwanowicz | 2018-12-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 grudnia 2018

Dziękuję Maestro.

książek: 146
mir k | 2017-09-24
Na półkach: Przeczytane

Mam poniekąd ambiwalentne odczucia odnośnie tej mikropowieści. Z jednej strony była ona fenomenalną rozrywką i rzadko spotykaną ucztą. Jednak z drugiej nie zgadzam się w pełni z przesłaniem. Nasz wizerunek w czyichś oczach nie jest chyba traktowany tak śmiertelnie poważnie. Rozumiem, że być może u Smurowa, człowieka bez "rdzenia", jak to dobrze ujął Leszek Engelking, jest to na tyle ważne, że może prowadzić do próby samobójstwa. Jednak myślę, że Nabokov chciał tę właśnie myśl przekazać jako uniwersalną, lecz postać głównego bohatera nadmiernie ją wyolbrzymiła. Do poziomu, z którym trudniej się utożsamić.

książek: 789
Leśny_ludek | 2016-11-25
Przeczytana: 25 listopada 2016

Vladimir Nabokov zasłynął dzięki kontrowersyjnej "Lolicie". Była to pierwsze powieść napisana przez rosyjskiego pisarza, którą przeczytałam. I jak na razie najlepsza. Jednak Nabokov to mistrz słowa, książki spod jego pióra czyta się z prawdziwą przyjemnością. Jeśli tylko potrafi się docenić piękny język, charakterystyczną zabawę słowami. Dlatego każda z jego książek zostawiła po sobie przyjemne wrażenie.

Nie inaczej było z "Okiem". Jest to niestety krótka opowiastka, tzw. mikropowieść. Liczy sobie około 80 stron. Aż żal to pisać... Jednocześnie rozumiem dlaczego jest tak krótka, musiała być dość dynamiczna, musiała przytrzymać czytelnika przy sobie dopóki nie przewrócił ostatniej strony, musiała nabrać...

W Przedmowie napisanej przez Nabokova czytamy:

"Struktura tej historii imituje strukturę powieści detektywistycznej, chociaż w istocie autor zaprzecza, jakoby chciał nabierać, zaskakiwać, zwodzić lub w jakikolwiek inny sposób oszukiwać czytelnika. Ten tylko bowiem czytelnik,...

książek: 716
Klara | 2016-04-24
Na półkach: Przeczytane

Rewelacyjna, absurdalna, śmiałam się jak głupia.

książek: 696
Dominika Rygiel | 2015-10-15
Na półkach: Przeczytane, 52 / 2015
Przeczytana: 15 października 2015

Sięgając po prozę Nabokova zawsze liczę na bardzo wiele. Niezmiernie cenię jego tendencyjność do gry z czytelnikiem, która przejawia się zarówno w fabule jak i w słowie. Naigrywanie się z odbiorcy, mydlenie jego oczu, zacieranie granicy pomiędzy rzeczywistością a iluzją oraz prześmiewczy chichot autora w tle - to zabiegi, które spotkałam głównie w jego dziełach. Jego książki to niezła fantasmagoryczna przygoda, tak pełna niespodzianek i niedopowiedzeń.

"Oko" to kolejna powieść, która wpisuje się w opisaną powyżej pisarską manierę Nabokova. Główny bohater a zarazem narrator, na samym już początku popełnia samobójstwo. I w sumie to by było na tyle, jeśli chodzi o rozwój akcji. Owo jednak samobójstwo to dopiero początek zabawy autora z czytelnikiem. Bo czy fakt ten rzeczywiście miał miejsce? Czy czasem nie mamy tutaj do czynienia z wizją chorego psychicznie człowieka? A może jest to twórczy wymysł głównego bohatera, który jest z zawodu pisarzem? No i kim jest inny z bohaterów,...

książek: 1507
pijana_z_niemocy | 2015-09-26
Przeczytana: 26 września 2015

Czyjeś oko stale nas obserwuje, a póki to czyni, dopóty istniejemy. Taką tezę wysuwa Nabokov w tej krótkiej opowieści. Mamy tu wątek miłosny, ale jest podany bardzo subtelnie.

książek: 547
Vaszka | 2015-09-24
Przeczytana: 24 września 2015

Moje pierwsze spotkanie z Nabokovem i jakże udane. Większość ludzi kojarzy autora z "Lolitą" i u mnie było podobnie. Dzięki LC natrafiłam na "Zaproszenie na egzekucję" i to z zamiarem kupna tej pozycji wybrałam się do księgarni. Niestety nie było tej książki, więc zaczęłam przeglądać dostępne tytuły i mój wzrok spoczął na "oku". Zacytuje kawałek tekstu z okładki : "To także najwcześniejszy jego utwór, w którym pojawiają się jako problemy pierwszoplanowe zagadnienia solipsyzmu i tożsamości.Wreszcie jest to pierwsza powieść, w której stykamy się z fałszywą wizją świata, prezentowaną przez człowieka niezrównoważonego psychicznie" - I to właśnie zdanie przekonało mnie do zakupu.
Drugi raz w życiu lekturę zaczęłam od przedmowy i posłowia (pierwszy raz zdarzył się przy Procesie)i to był z mojej strony bardzo dobry ruch. Dzięki temu książkę czytało mi się o wiele przyjemniej, z większym zrozumieniem. Nie będę rozpisywać się na temat odniesień do klasyki literatury rosyjskiej w tej...

książek: 213
Kali | 2015-08-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 sierpnia 2015

Mam nieodparte wrażenie, że gdyby opowiadanie to konkurowało wyłącznie z tworami takimi jak: "Siostry Vane", "Pasażer" czy "Cios skrzydła", byłoby jak najbardziej w cenie. Natomiast jeżeli chodzi o konfrontację z powieściami... rzęzi, sapie i przegrywa.
Najbardziej podobało mi się chyba to zgrabne usytuowanie wątku miłości - niby rozdmuchany ponad miarę, a jednak podany ze smakiem. Do tego urzekały, jak zwykle, styl pisarski oraz wymyślne charakterystyki postaci.
Duży minus, że stanowczo zbyt krótkie - samo się czyta. Czytelnik płynie razem z treścią i ani się obejrzy, a już zmuszony jest finiszować.

książek: 42
agau-s | 2015-08-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 sierpnia 2015

Prowokacyjna gra autora z czytelnikiem wodzonym za nos...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd