Stowarzyszenie umarłych poetów

Tłumaczenie: Paweł Laskowicz
Seria: Salamandra
Wydawnictwo: Rebis
7,24 (8853 ocen i 608 opinii) Zobacz oceny
10
782
9
1 455
8
1 531
7
2 647
6
1 154
5
803
4
165
3
215
2
39
1
62
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Dead Poets Society
data wydania
ISBN
978-83-7510-930-6
liczba stron
160
słowa kluczowe
powieść amerykańska
język
polski

Rozpoczyna się rok szkolny w Akademii Weltona, elitarnej szkole średniej o wielkich osiągnięciach i nader surowej dyscyplinie. W miejsce odchodzącego na emeryturę nauczyciela przychodzi nowy, John Keating. Czterem zasadom Akademii, którymi są : Tradycja, Honor, Dyscyplina i Doskonałość, przeciwstawia inny sposób kształtowania i wychowania młodych ludzi. Co zwycięży : rygorystycznie...

Rozpoczyna się rok szkolny w Akademii Weltona, elitarnej szkole średniej o wielkich osiągnięciach i nader surowej dyscyplinie. W miejsce odchodzącego na emeryturę nauczyciela przychodzi nowy, John Keating. Czterem zasadom Akademii, którymi są : Tradycja, Honor, Dyscyplina i Doskonałość, przeciwstawia inny sposób kształtowania i wychowania młodych ludzi. Co zwycięży : rygorystycznie przestrzegana tradycja czy prawo do marzeń, wolności i młodzieńczego buntu?

 

źródło opisu: Dom Wydawniczy Rebis, 2012

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 0
| 2012-04-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 23 kwietnia 2012

Książka przeczytana jednym tchem. Mimo, iż oglądałam wcześniej film, na którego podstawie została napisana, a autorka nie dodała nic znaczącego od siebie, to dla mnie jako miłośniczki filmu Petera Weira jest ona dobrym przekładem historii o chłopcach z Akademii Weltona na papier. Niczego jej nie brakuje, a mądrości w niej zawarte, sprawiły, że jadąc do szkoły (i czytając) zrezygnowałam z pójścia do niej na rzecz "chwytania dnia" i dokończenia książki na świeżym powietrzu w świetle słońca i szumie drzew. Szczególnie przypadł mi do gustu fragment, w którym chłopcy przenoszą się do Sali Reprezentacyjnej i Pan Keating pokazuje im, że życie to nie tylko dążenie do sukcesu, że na koniec możemy sobie zdać sprawę, że za mało z niego wycisnęliśmy, że wszyscy wkrótce będziemy "użyźniać ziemię pod cmentarnymi żonkilami". Historia ta uświadamia nam również piękno poezji, piękno z którego powinniśmy czerpać, bo "gatunek ludzki przepełniony jest namiętnościami". Pojawia się także klamra kompozycyjna, (chodzi mi o czytanie wstępu podręcznika do poezji, o wykresach poezji), która scala cały utwór.

"Chcę żyć pełnią szczęścia, chce wyssać wszystkie soki z życia, by nie odkryć tuż przed śmiercią, że nie umiałem żyć"

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
A ja żem jej powiedziała...

Szczerze,momentami ta książka nawet była zabawna ale nic nie wniosła do mojego życia. Czasami nawet musiałam przewracać następne strony bo już mnie t...

zgłoś błąd zgłoś błąd