Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017
Książka roku 2015
w kategorii:
Powieść historyczna
2 332 głosy
Powiększ

Światło, którego nie widać

Tłumaczenie: Tomasz Wyżyński
Wydawnictwo: Czarna Owca
7,88 (3206 ocen i 478 opinii) Zobacz oceny
10
475
9
647
8
900
7
688
6
319
5
108
4
35
3
22
2
6
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
All the Light We Cannot See
data wydania
ISBN
9788380150720
liczba stron
640
język
polski
dodała
Ag2S

Książka nagrodzona tytułem Książki Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Powieść historyczna. Marie-Laure mieszka wraz z ojcem w Paryżu, jako sześciolatka traci wzrok i odtąd uczy się poznawać świat przez dotyk i słuch. Pięćset kilometrów na północny wschód od Paryża w Zagłębiu Ruhry mieszka Werner Pfennig, który jako mały chłopiec stracił rodziców. Podczas jednej z zabaw Werner znajduje...

Książka nagrodzona tytułem Książki Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Powieść historyczna.

Marie-Laure mieszka wraz z ojcem w Paryżu, jako sześciolatka traci wzrok i odtąd uczy się poznawać świat przez dotyk i słuch.
Pięćset kilometrów na północny wschód od Paryża w Zagłębiu Ruhry mieszka Werner Pfennig, który jako mały chłopiec stracił rodziców. Podczas jednej z zabaw Werner znajduje zepsute radio, naprawia je i wkrótce staje się ekspertem w budowaniu i naprawianiu radioodbiorników. Odtąd Werner poznaje świat, słuchając radia.
Kiedy hitlerowcy wkraczają do Paryża, dwunastoletnia Marie-Laure i jej ojciec uciekają do miasteczka Saint-Malo w Bretanii.
Werner Pfennig trafia tam kilka lat później. Służy w elitarnym oddziale żołnierzy, który zajmuje się namierzaniem wrogich transmisji radiowych. Podczas nalotu aliantów na Saint-Malo losy tej dwójki splatają się…

 

źródło opisu: http://www.czarnaowca.pl/

źródło okładki: http://www.czarnaowca.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 5312
kajsa | 2016-02-07
Przeczytana: 07 lutego 2016

Książka,niczym model miejscowości Saint-Malo,składa się z krótkich rozdziałów tworzących doskonale skonstruowaną całość.To opowieść o ludziach obdarzonych wrażliwością,posiadających swój własny wewnętrzny świat,których historia skonfrontowała z okrutnym i bolesnym doświadczeniem wojennym.
Na kartach powieści śledzimy losy dwojga głównych bohaterów-młodej niewidomej Francuzki,Marie-Laure i niemieckiego chłopca z sierocińca, Wernera,który dzięki swym wybitnym uzdolnieniom trafia do nazistowskiej szkoły technicznej.
Co łączy tych dwoje? Wydawałoby się,że nic.Są przecież przedstawicielami wrogich narodów,stoją po dwu stronach barykady.
A jednak... Z jednej strony rozmaite ograniczenia wynikające co prawda z różnych powodów, jak fizyczność czy status społeczny,z drugiej zaś wielka wrażliwość i chęć poznania tajemnic otaczającego świata, mimo przeszkód i barier.
Niemal w zakończeniu powieści Anthony Doerr zamieścił zdanie: "Co wojna zrobiła z marzycielami..." Wielokropek jest sugestią oznaczającą brak jednoznaczności.Czytając powieść, śledząc historię głównych bohaterów i osób z ich otoczenia - Jutty, siostry Wernera, Fredericka,jego jedynego przyjaciela czy Etienne,stryjecznego dziadka Marie,czytelnik ma wielokrotnie różnorodne odczucia na ten temat Jednakże treść tej pięknej książki dowodzi,że marzenia to jedyna forma obrony przed okrucieństwem i złem.Dają siłę i pozwalają przetrwać wszystko.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dzień ostatnich szans

Idą przez życie zapatrzeni w przyszłość nie zastanawiamy się co zostawiamy za sobą. Każdy zmierza do czegoś lepszego. Do czegoś co da nadzieję na leps...

zgłoś błąd zgłoś błąd