Tajemniczy kamień

Wydawnictwo: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza
3 (1 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
0
6
0
5
0
4
0
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788320547344
liczba stron
196
język
polski
dodał
Dawid

Książka zawiera kilkanaście niezwykłych historii. Pierwsza z nich (Tajemniczy kamień) jest zainspirowana dwunastowieczną, anonimową powieścią opisującą podróż do raju. Pozostałe utwory są na ogół krótkie, zbliżone do notatek prasowych, z zaskakującą pointą. Niektóre z nich zostały przyprawione humorem, jak chociażby José Urbano w opałach, rzecz o kontrowersyjnym redaktorze naczelnym...

Książka zawiera kilkanaście niezwykłych historii. Pierwsza z nich (Tajemniczy kamień) jest zainspirowana dwunastowieczną, anonimową powieścią opisującą podróż do raju. Pozostałe utwory są na ogół krótkie, zbliżone do notatek prasowych, z zaskakującą pointą. Niektóre z nich zostały przyprawione humorem, jak chociażby José Urbano w opałach, rzecz o kontrowersyjnym redaktorze naczelnym popularnego czasopisma. Zawarte w książce opowiadania są napisane potoczyście, czyta się je z zapartym tchem, a ich nieoczekiwane zakończenia skłaniają do powtórnej lektury i refleksji nad życiem i tajemnicami świata.

 

źródło opisu: www.lsw.pl

źródło okładki: www.lsw.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 8726
Marek Nowowiejski | 2015-09-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 września 2015

Opowiadania napisane dość poprawną polszczyzną, troszkę niedoredagowane (choćby passusy typu: O czymś rozmyślał, ale o czym właściwie, tego nie wiedział nikt.), schematyczne, bezbarwne i puste. Tytułowe opowiadanie jest banalne i straszliwie naiwne, zaś "José Urbano w opałach" to zabójczo nudna i przegadana, dziecinna pseudogroteska pseudopolityczna poświęcona Urbanowi. Może większy potencjał miało ostatnie opowiadanie, najdłuższe, właściwie novella, "Chmury nad Kołatkowem", faktycznie powtórkowe (Trzeba grać dalej: Chmury nad Kołatkami i inne niezwykłe opowieści 1997; nie mam tej książki - może niniejsza to tylko wznowienie bądź wersja poprawiona?), ale ponieważ zostało napisane w konwencji snu (nie ono jedno, prawdę mówiąc!), więc jest faktycznie bezsensowne i niemądre, odznacza się brakiem logiki - wątki i pomysły nie trzymają się kupy i prowadzą donikąd.
Czytanie tej książki to strata czasu - NIE POLECAM.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd