Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,54 (1679 ocen i 114 opinii) Zobacz oceny
10
187
9
287
8
335
7
498
6
245
5
88
4
17
3
17
2
4
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Il principe
data wydania
ISBN
9788324628650
liczba stron
144
kategoria
filozofia i etyka
język
polski
dodała
joly_fh

Inne wydania

Cel uświęca środki Ponadczasowe dzieło traktujące o władzy, strategii i podstępie "Ten, kto ma władzę, nie musi nikogo za nic przepraszać". Niccolo Machiavelli napisał słynnego Księcia prawie pięć wieków temu, zainspirowany osobą Cezara Borgii, syna papieża Aleksandra VI, włoskiego polityka, kardynała, księcia Romanii. Celność nieprzebrzmiałych spostrzeżeń, ich przenikliwość i złożoność...

Cel uświęca środki
Ponadczasowe dzieło traktujące o władzy, strategii i podstępie
"Ten, kto ma władzę, nie musi nikogo za nic przepraszać".

Niccolo Machiavelli napisał słynnego Księcia prawie pięć wieków temu, zainspirowany osobą Cezara Borgii, syna papieża Aleksandra VI, włoskiego polityka, kardynała, księcia Romanii. Celność nieprzebrzmiałych spostrzeżeń, ich przenikliwość i złożoność sprawiły, że trzymacie Państwo teraz w swoich rękach jedną z najważniejszych książek wszech czasów. Koronną pozycję w dziejach filozofii społecznej, a zarazem wciąż aktualną lekcję, która kształtuje myślenie liderów na całym świecie.

"Chcę iść do piekła, nie do

nieba. W piekle będę miał towarzystwo papieży, królów i książąt, a w niebie są sami żebracy, mnisi, pustelnicy i apostołowie".

Słowa Machiavellego wykraczają dalece poza jego epokę i ramy geograficzne. Manipulacje, okrucieństwo, podstęp, okraszone inteligencją i precyzyjnie dopracowaną taktyką... Kto odważy się sięgnąć po tę lekturę, przekona się lub utwierdzi, że opisane metody są praktykowane także dzisiaj - i to z wielkim oddaniem. Bo czy kiedykolwiek przestało być aktualne zdanie:

"Politykowi nie wolno być niewolnikiem własnych słów"

Tytułowy Książę to współczesny szef, boss, prezes, po prostu - Pierwszy. Człowiek trzeźwo i logicznie myślący, obdarzonym domieszką demonizmu, stawiający cel zawsze wyżej niż środki, używający medialnych sztyletów i zatrutych pomówień. Skuteczne sposoby w polityce, biznesie, życiu nie zmieniły się aż tak bardzo.

"Ludzi należy albo zjednywać sobie pieszczotą, albo niszczyć, bo za drobne krzywdy będą się mścili, a doznawszy wielkich, nie będą już w stanie"

 

źródło opisu: Grupa Wydawnictw Helion 2010

źródło okładki: Grupa Wydawnictw Helion 2010

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 682
Kaysh | 2015-01-12
Przeczytana: 12 stycznia 2015

Trudno jest dzisiaj czytać Księcia.

Mamy XXI wiek. Za nami kilka potężnych, ludowych rewolucji, których echo ciągle mocno wpływa na kształt naszego społeczeństwa.

Machiavelli, jako florencki dyplomata, Księcia pisał patrząc z poziomu na którym stoi książęcy tron. Nie patrzył w dół, na lud, patrzył na możnowładców otaczających księcia, na skarbiec księcia, na jego armię. Patrzył na skomplikowaną sieć sojuszy, układów i przepychanek o władzę, jaką były ówczesne, pocięte na miasta-państwa, Włochy.

Patrzył na aparat polityczny, diagnozując go i proponując lekarstwa, oparte na wieloletnich studiach historycznych.

Dzisiaj kojarzy się Księcia głównie ze zdania, że cel uświęca środki. To automatycznie może wywołać szok u ludzi, którym przyszło uczyć się na historii o praktycznym zastosowaniu doktryn totalitarnych. Tymczasem Machiavelli podkreślał, że nadmierne używanie przemocy i okrucieństwa jest niewskazane, wskazywał że prowadzi do upadku. Trzeba zaznaczyć, że takie pragmatyczne podejście mogło wynikać z niestabilnej sytuacji politycznej we Włoszech.

Interesujące było też, że Machiavelli zdecydowanie odchodzi od wizji utopijnej jaką znamy np. z Państwa Platona. Co ciekawe, niemal równocześnie z Księciem (powstałym w 1513, wydanym dopiero w 1532) powstawała Utopia Morusa (1516), prezentująca idealny ustrój z odwrotnej perspektywy; z perspektywy ludu.

Mimo świadomości, z czego ów pragmatyzm i pozbawione złudzeń podejście do ludzkiej natury pochodzi, momentami nie mogłam się oprzeć delikatnemu dreszczowi obrzydzenia widząc, jak przedmiotowo Machiavelli traktuje społeczeństwo.

Ciężko określić czym ta książka jest. Najbardziej przypomina techniczny podręcznik, podręcznik do rządzenia, który w tamtych czasach mądrze zastosowany musiał być kluczem do sukcesu.

Po prawdzie dziś, po drobnej korekcie również może być bardzo użyteczny.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Bursztyny

Doceniam wartość historyczną, ale książka zawiera zbyt dużo archaizmów, co zdecydowanie utrudnia czytanie. Nie jest to pozycja, którą czyta się z lek...

zgłoś błąd zgłoś błąd