Moje dzieło pośmiertne

Wydawnictwo: Znak
6,71 (7 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
2
8
1
7
0
6
2
5
1
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-7006-337-3
liczba stron
53
kategoria
poezja
język
polski
dodał
Adrian Tync

Tom wierszy o tematyce egzystencjalno-metafizycznej kontynuuje i poszerza wątki książki Thema Regium (1978).

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,1560,Moje-dzielo-posmiertne

źródło okładki: http://img15.allegroimg.pl/photos/oryginal/29/14/81/76/2914817683

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2666
VenusInFur | 2014-04-14
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Poezja

"Poetycki testament Rymkiewicza"

Jarosław Marek Rymkiewicz od ponad czterdziestu lat zdaje się być zafascynowany tym, co u każdego „zjadacza chleba” nierzadko wywołuje odruch wymiotny… Są to góry gnijących trzewi, stosy próchniejących kości i czaszek, w których pełza robactwo, psujące się ciało. Powiedzmy sobie szczerze – nic tak nie przeraża, jak świadomość, że nasza ziemska egzystencja dobiegnie kiedyś końca. Ale jeszcze bardziej przeraża fakt, że to, o co dbaliśmy przez całe życie – ciało, włosy, skóra – zamieni się w pleśń toczoną przez czerwie.

W ucywilizowanym XX i XXI wieku fakt umierania wcale nie znika z ogólnoludzkiej świadomości. Literacko, wystarczy wymienić choćby Różewiczowską fascynację rozkładem czy poetycki turpizm Grochowiaka. Ale jak zaznaczyłam na początku, niekwestionowanym mistrzem w tej materii jest nie kto inny, jak Rymkiewicz. Widać to doskonale zwłaszcza w jego tomie poetyckim zatytułowanym „Moje dzieło pośmiertne” z 1993 roku, gdzie możemy oglądać...

książek: 2381
Adrian Tync | 2013-02-27
Na półkach: Przeczytane

"Moje dzieło pośmiertne", tom Rymkiewicza obejmujący wiersze powstałe od co najmniej 1978 to książka pisana z perspektywy wieczności. Wpisuje się w ton wierszy ze zbioru "Thema regium" - pełno tu rozkładających się trupów, czaszek, kurzu, łachmanów i pleśni. W kręgu poruszanych zagadnień, oprócz oczywistej tematyki biblijnej pojawia się także Schopenhauer a wraz z nim - towarzysząca śmierci nicość. Wszystko w specyficznej dla poety stylistyce, którą roboczo można nazwać neobarokową. Nie bez powodu w utworze "Popiół są nasze słowa" (s. 9) znajdujemy zwrot do Szarzyńskiego i Morsztyna. Galerię bezimiennych trupów dopełniają takie postaci kultury, jak Platon, Mozart, Mendelssohn-Bartholdy, Schubert, czy Nacht Samborski.
W wierszu niejako podarowanym temu ostatniemu znajdujemy słowa: "Może da się jakoś wiecznie żyć" (s. 41), a z drugiej strony w tekście "Dodaj słowo do rzeczy" (s. 17), poeta mówi: "Dodaj nicość: i siebie dodaj do nicości". Te dwa fragmenty mogą wyznaczyć poniekąd pole...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd