Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Filozofia pocieszenia

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Myśli Ocalone : seria filozoficzno-humanistyczna". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Maximum
0 (0 ocen i 0 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
0
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788391828755
liczba stron
200
słowa kluczowe
Antropologia filozoficzna
kategoria
filozofia i etyka
język
polski
dodał
Czytam

Książka Jadwigi Mizińskiej Filozofia pocieszenia nawiązuje tytułem do dzieła Boecjusza O pocieszeniu, jakie daje filozofia. Od tamtego czasu, czyli od późnej starożytności, kategoria pocieszenia została przez filozofię zignorowana, a nawet zupełnie zapomniana. Filozofia, za nią i współczesne nauki społeczne, skupiły się głównie na interpretacji i wyjaśnianiu, w najlepszym zaś razie –...

Książka Jadwigi Mizińskiej Filozofia pocieszenia nawiązuje tytułem do dzieła Boecjusza O pocieszeniu, jakie daje filozofia. Od tamtego czasu, czyli od późnej starożytności, kategoria pocieszenia została przez filozofię zignorowana, a nawet zupełnie zapomniana. Filozofia, za nią i współczesne nauki społeczne, skupiły się głównie na interpretacji i wyjaśnianiu, w najlepszym zaś razie – rozumieniu człowieka i jego zachowań. Tymczasem ludzie przezywający swoje dramaty, a często również tragedie, potrzebują także pocieszenia. Zwłaszcza w takich, jak nasze czasach, które same siebie określaj a jako kryzysowe. Kryzys to sytuacja nie tylko niezrozumiała dla intelektu, ale również głęboko stresująca i frustrująca psychicznie. Powodująca kumulowanie się przykrych przeżyć niepewności, niepokoju, strachu i lęku. Współcześnie skutkuje to choroba depresji przybierającej postać społecznej epidemii.

W tej sytuacji filozofia ma obowiązek zabrać w tej sprawie głos, w przeciwnym wypadku pozostawia ludzi samotnych i przerażonych, zdanych tylko na amatorskie porady różnych „podręczników sztuki życia”. Dobrze się wiec stało, że oto pojawia się próba filozoficznego spojrzenia na możliwość udzielenia psychologicznej, moralnej i egzystencjalnej pomocy człowiekowi zagubionemu w chaosie wartości i w chaosie samego życia.

Książka Jadwigi Mizińskiej Filozofia pocieszenia ma charakter autorski – przedstawia oryginalną koncepcję, wedle której smutek i wszelkie jego odmiany są stanami „zamarcia”. Autorka uważa, iż śmierć nie jest nagłym aktem kończącym życie, ale że wdziera się ona, czy raczej włącza do życia na każdym jego etapie. Różne stany i stadia „zamarcia” nie są jedynie czymś negatywnym, pełnią one ważną funkcję jako nadające życiu dynamizm i prowokujące do jego rozwoju. Problem jedynie w tym, aby mieć świadomość ich nieodzowności i uczyć się ich przezwyciężania, (ale także, do pewnego stopnia, akceptacji).

Książka składa się z dwóch części. Pierwsza ma charakter teoretyczny. W pierwszym rzędzie analizuje ona trzy paradygmaty kultury: kulturę siły, kulturę przemocy oraz – kulturę pomocy, wskazując, iż negatywne skutki dwóch pierwszych konieczności prowadzą i domagają się powstania tej ostatniej. Następnie Autorka przedstawia poszczególne formy „stanów zamarcia”, poczynając od „przelotnego smutku”, a kończąc na „depresji”. Są one ilustrowane fragmentami literatury pięknej, dającymi wnikliwe i obrazowe opisy ludzkich przeżyć w owych, bolesnych stanach.

Część druga to zbiór autentycznych wypowiedzi osób na temat tego, jak radziły one sobie w konkretnych, dramatycznych egzystencjalnych sytuacjach: jakiej formy pocieszenia doświadczyły ze strony innych ludzi oraz w jaki sposób same udzielały innym, poszkodowanym przez los wsparcia.

Jestem przekonana, że książka Jadwigi Mizińskiej znajdzie wielu czytelników, zarówno w gronie profesjonalnego środowiska humanistycznego, jak tez wśród zwykłych, spragnionych nie tylko diagnozy, ale i pomocy oraz pocieszenia – osób

Prof. dr hab. Alina Motycka IFiS PAN Warszawa


Jadwiga Mizińska – profesor zwyczajny, kierownik Zakładu Socjologii Wiedzy w Instytucie Filozofii UMCS w Lublinie. Od czterech kadencji Prezes Lubelskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. Członek Polskiego Towarzystwa Etycznego. Inicjatorka i współredaktorka serii wydawniczej „Lubelskie Odczyty Filozoficzne”. Członek Kolegium Redakcyjnego, a następnie redaktor naczelna czasopisma „Colloquia Communia”. Uczestniczka seminarium „Filozofia Nauki” PAN. W sowim dorobku posiada ponad 200 artykułów, rozpraw naukowych i recenzji. Autorka licznych książek, między innymi: Uśmiech Hioba (1998), Imiona Losu (1999), Herbert-Odyseusz (2001), Duchy Domu (2006), Wina i wybaczenie (2007).
Krąg zainteresowań: socjologia wiedzy, antropologia filozoficzna, filozofia kultury, etyka, filozofia literatury, filozofia pedagogiki.

 

źródło opisu: Maximum, 2009

źródło okładki: źródło własne

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (4)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 57
optykapoetycka | 2017-07-13
Na półkach: Przeczytane
książek: 253
Justyna | 2014-05-28
Na półkach: Chcę przeczytać
książek: 141
Arek | 2013-07-09
Na półkach: Chcę przeczytać
książek: 1319
Czytam | 2012-07-28
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd