Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ciotka Tula

Tłumaczenie: Henryk Woźniakowski
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,62 (26 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
3
8
2
7
5
6
14
5
2
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La tía Tula
data wydania
liczba stron
156
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Liliana

"Ciotka Tula", powieść wybitnego hiszpańskiego twórcy Miguela de Unamuno, podobnie jak prezentowana wcześniej polskiemu czytelnikowi "Miłość i pedagogika", ukazuje problemy życia rodzinnego. Jest to psychologiczne studium wybujałego, wręcz hipertroficznego instynktu macierzyńskiego. Główna bohaterka podporządkowuje mu swoje działania, wyrastając ponad otoczenia dzięki konsekwentnej...

"Ciotka Tula", powieść wybitnego hiszpańskiego twórcy Miguela de Unamuno, podobnie jak prezentowana wcześniej polskiemu czytelnikowi "Miłość i pedagogika", ukazuje problemy życia rodzinnego. Jest to psychologiczne studium wybujałego, wręcz hipertroficznego instynktu macierzyńskiego. Główna bohaterka podporządkowuje mu swoje działania, wyrastając ponad otoczenia dzięki konsekwentnej bezwzględności i zaborczości. Zjawisko to, z pewnością w dużej mierze charakterystyczne dla tradycjonalistycznej mentalności hiszpańskiej, przedstawia Unamuno w sposób klarowny, odrzucając wszelką zbędną ozdobność. Dążenie do maksymalnej prostoty, ograniczenie środków wyrazu do elementów najniezbędniejszych widoczne jest przede wszystkim w obrazie psychiki głównej postaci kobiecej. Dla Unamuna pierwszorzędne znaczenie ma bowiem odnalezienie najgłębiej ukrytych motywacji psychologicznych zaskakującego niejednokrotnie postępowania bohaterów.

Postawa bohaterki może stanowić ilustrację zjawisk określanych w psychologii jako tłumienie i fałszywa świadomość. Ciotka Tula, wyrzekająca się osobistego szczęścia, rezygnuje z założenia własnej rodziny w imię wartości, które najwyżej sobie ceni: niewzruszonej czci kobiety oraz narzuconego sobie obowiązku poświęcania się rodzinie siostry, okazuje się - gdy zajrzeć w tajniki jej duszy - postacią tragiczną, "aniołem, który tworzy grzeszników", wedle słów jednej z postaci powieści. Jest Unamunowska Tula ofiarą swego skłonnego do krańcowości temperamentu, uosobieniem arcyhiszpańskiej postawy stanowiącej klasyczny wyraz bolesnego rozdźwięku między rzeczywistością i stworzonym przez siebie wizerunkiem świata idealnego.

[Wydawnictwo Literackie, 1978]

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1148
Medellin | 2015-10-15
Na półkach: Literatura hiszpańska
Przeczytana: 14 października 2015

Cóż mogę powiedzieć o ciotce Tuli? Piszę bez cudzysłowu, bo mam na myśli postać.

Jest to kobieta anioł. Ale raczej archanioł Michał bezwzględnie gromiący diabła niż słodki aniołek skaczący po chmurkach. Wie co jest najlepsze dla jej bliskich lepiej niż oni sami i wdraża to w życie żelazną pięścią w aksamitnej rękawiczce. Roztacza nad siostrą, szwagrem i ich dziećmi skrzydła, spod których nie sposób się wyrwać. Wszelkie decyzje w rodzinie podejmuje ona, także te kto z kim ma związać swoje życie. Jest bezwzględną strażniczką czystości i nie dopuszcza nawet krótkiego narzeczeństwa, uznaje wyłącznie natychmiastowy ślub z osobą, która wzbudza zainteresowanie domownika.

Uff... czy chciałbym mieć taką ciotkę czy też innego krewnego o takim charakterze i władzy nad duszami i umysłami członków rodziny? Na pewno nie. Tula uosabia archetyp matki (chociaż nią nie była) kastrującej, tępiącej u siostrzeńców wszelkie objawy "samczości". Dziewczynki zresztą też traktowała z nie mniejszą surowością.

A jak układało się życie wewnętrzne ciotki Tuli? Co kierowało nią do takiego a nie innego postępowania? Tego nie zdradzę, żeby nie zepsuć przyjemności czytania.

Z lektury tej książki wyniosłem ciekawe i dość odważne spostrzeżenie dotyczące rezygnacji z posiadania dzieci czy współmałżonka. Otóż osoby samotne porównane są do pszczół robotnic, które same niepłodne, tworzą to co najlepsze w pszczelim królestwie i to one przekazują swą wiedzę następnym pokoleniom. Ci, którzy płodzą czyli królowe i trutnie, oprócz prokreacji nie wnoszą niczego do wspólnego dziedzictwa.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wybawiciel

"Wybawiciel" ( Harry Hole tom 6) -Jo Nesbø Jo Nesbø jest uznawany za jednego z najlepszych obecnie skandynawskich pisarzy powieści kr...

zgłoś błąd zgłoś błąd