Cesarzowa Józefina

Tłumaczenie: Beata Długajczyk
Cykl: Józefina Bonaparte (tom 3)
Wydawnictwo: Bukowy Las
7,65 (104 ocen i 26 opinii) Zobacz oceny
10
13
9
11
8
26
7
38
6
13
5
3
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Last Great Dance on Earth
data wydania
ISBN
9788362478248
liczba stron
416
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
Ag2S

Ostatnia część trylogii Sandry Gulland, opartej na historii życia Józefiny Bonaparte, rozpoczyna się w chwili, kiedy Józefina i Napoleon mają już za sobą cztery lata burzliwego małżeństwa. Mocno się kochają, jednak nad ich namiętnym związkiem coraz częściej gromadzą się chmury. Józefina jest niezdolna obdarzyć męża potomkiem. Kiedy niemający dziedzica cesarz walczy z Anglią, korsykański klan...

Ostatnia część trylogii Sandry Gulland, opartej na historii życia Józefiny Bonaparte, rozpoczyna się w chwili, kiedy Józefina i Napoleon mają już za sobą cztery lata burzliwego małżeństwa. Mocno się kochają, jednak nad ich namiętnym związkiem coraz częściej gromadzą się chmury. Józefina jest niezdolna obdarzyć męża potomkiem. Kiedy niemający dziedzica cesarz walczy z Anglią, korsykański klan Bonapartych wypowiada wojnę jego żonie.
Czytając pełne pasji i żarliwego oddania zapiski w intymnym dzienniku Józefiny, śledzimy osobiste zdrady i polityczne intrygi, które doprowadzą do rozpadu jej małżeństwa,
i współuczestniczymy w największej tragedii jej życia, jaką był rozwód z cesarzem i jego zesłanie na Elbę. Końcowy tom trylogii stanowi mistrzowskie połączenie powieści historycznej i chwytającej za serce, niezapomnianej love story.
Poprzednie tomy trylogii ukazały się pod tytułami: Józefina, Józefina i Napoleon.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Bukowy Las

źródło okładki: http://www.bukowylas.pl/content/ksiazka/cesarzowa-j%C3%B3zefina

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (401)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 439
Dorota | 2016-07-02
Przeczytana: 02 lipca 2016

Ostatnia część trylogii o Józefinie Bonaparte trzyma dokładnie taki sam - bardzo dobry poziom jak dwie poprzednie. Ta część to niezwykłe koleje losu, które doprowadzają do rozpadu małżeństwa i wielkiej tragedii życia Józefiny jaką był rozwód z cesarzem.
Cóż więcej pisać, najlepiej przeczytać, polecam całą trylogię, która stanowi bardzo przyjemną lekturę na leniwe letnie popołudnia :)

książek: 1651
Isadora | 2012-02-13
Przeczytana: 13 lutego 2012

Nareszcie! Po kilku miesiącach niecierpliwego oczekiwania wpadła w moje ręce ostatnia - co stwierdzam z ogromnym żalem - część rewelacyjnej trylogii autorstwa Sandry Gulland opowiadająca o burzliwych losach niezwykłej kobiety - Józefiny Tascher Beauharnais Bonaparte.
Trzymając w dłoniach tę książkę czułam autentyczny smutek zabarwiony nostalgią, że oto muszę rozstawać się z tak barwną, pełną życia postacią, którą zdążyłam szczerze polubić, nauczyłam się cenić, której życiowe perypetie niejednokrotnie spędzały mi sen z powiek; Józefina dosłownie oczarowała mnie swoją odwagą, inteligencją, hartem ducha, dowcipem, a przede wszystkim miłością i bezwarunkowym oddaniem, na które najbliżsi mogli liczyć zawsze, bez względu na okoliczności.

Józefina i Napoleon są szczęśliwym małżeństwem od czterech lat. Bonaparte odnosi kolejne sukcesy militarne i polityczne: zostaje dożywotnio mianowany pierwszym konsulem, wkrótce sięga też po cesarską koronę; oboje z Józefiną są uwielbiani przez naród....

książek: 686
Dominika Rygiel | 2014-03-04
Na półkach: Przeczytane, 52 / 2014
Przeczytana: 03 marca 2014

Nie jest sztuką napisanie trylogii, dla samego faktu jej zaistnienia na rynku wydawniczym. Sztuką jest, aby każda z części trzymała porównywalny, wysoki poziom.

I taka właśnie jest trylogia o Józefinie. Trzyma poziom od pierwszej strony części pierwszej aż po ostatnią stronę części trzeciej. Nie tylko zachwyca formą (lekką, w postaci dzienników głównej bohaterki) ale również w znacznej mierze swoją prawdziwością, tak głęboko osadzoną w historii osiemnastowiecznej Francji.

W trzeciej części Sandra Gulland bardzo wprawnie zarysowała nie tylko obraz dworu carskiego, polityki oraz intryg nim rządzących, ale również uczuć jakimi darzyli się główni bohaterowie, poświęceń na jakie musieli się zdobyć w imię państwa.

Mimo ogromu zgromadzonych faktów, nazwisk, wydarzeń, powieść czyta się praktycznie sama. Czasem zmusza do uśmiechu, czasem do refleksji, niejednokrotnie do podziwu. Zdecydowanie polecam!

książek: 3943
Goszarda | 2017-02-12
Przeczytana: 11 lutego 2017

Trzecia część cyklu tak samo świetna jak pozostałe.

Bardzo polecam całą trylogię napisaną w formie pamiętników Józefiny.
Autorka skupia się na życiu Józefiny; życie polityczne we Francji przełomu XVIII i XIX wieku jest opisane w takich kryteriach jakie miały wpływ bezpośrednio na życie Józefiny, co mnie osobiście bardzo odpowiadało :))

POLECAM!!! POLECAM!!! POLECAM!!!

książek: 2296
Anka | 2015-05-17
Przeczytana: 17 maja 2015

Rzadko się spotyka, by wszystkie części trylogii były jednakowo dobrze napisane. W tym wypadku tak jest i to jest największą siłą tej książki. Polecam wszystkim miłośnikom historii Francji.

książek: 1452
Mavericus | 2012-09-28
Przeczytana: 24 września 2012

Zabiorę was w nieodległą przeszłość, gdy epoka obfitowała w zaskakujące wydarzenia. W lśniących epoletach napoleońscy wojacy maszerowali i rozdeptywali Europę w rytmie zwycięskiej Marsylianki. Intrygi, planowanie porwań i morderstw, a także egzekucje arystokratów to był chleb powszedni nowej dyktatury zakorzenionej we Francji. Młody i ambitny generał Napoleon miał imperialistyczne zapędy i chciał podporządkować swojej rodzinie cały kontynent. Nie udałoby mu się to, gdy nie jego żona Józefina. Ona, jako ostoja spokoju i przyczółek w wojennej pożodze budziła w sercu „małego kaprala” ukojenie i szczęście. Za sprawą listów możemy przekonać się o niegasnącym uczuciu, jakie połączyło tych dwoje z goła tak różnych ludzi. Niepokój wśród poddanych pierwszego konsula był uzasadniony, gdyż po latach krwawego żniwa, jakie zebrała rewolucja Francuzi pragnęli trwałych rządów. To był moment w historii, który zręcznie został wykorzystany przez zauszników Napoleona. Wbrew pozorom książka nie...

książek: 652
jusssi | 2012-04-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 kwietnia 2012

Wielcy tego świata od zawsze byli interesującym tematem dla pisarzy. Cieszy mnie to niezmiernie, ponieważ uwielbiam poznawać historię przez fabularyzowane powieści. W ten sposób nawet najbardziej oporne jednostki (czytaj ja) mają możliwość poznania losów intrygujących postaci, które wyprzedzają epokę, w której przyszło im żyć. Jakiś czas temu czytałam pierwsze dwie części trylogii Sandry Gulland o żonie Napoleona, mówiąc krótko byłam zachwycona. Jeżeli chcecie przypomnieć sobie, co napisałam, zapraszam "Józefina" i "Józefina i Napoleon". A dziś przyszedł czas, aby podzielić się z Wami wrażeniami po lekturze „Cesarzowej Józefiny”.

Można by rzec, że związek Józefiny i Napoleona, chodź burzliwy ma ugruntowaną pozycję. Miłość, namiętność i fascynacja po czterech latach małżeństwa wciąż trwają. Jednak wraz z coraz wyższą pozycją Napoleona presja wywierana na niego i jego rodzinę rośnie. Józefina wystawiana jest na krytykę, zwłaszcza, ze strony najbliższej rodziny męża. Problem potomka...

książek: 912
McDusia | 2019-04-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 kwietnia 2019

Trzecia cześć, jak i cały cykl trafia w moje gusta czytelnicze. Ciekawa akcja, intrygujący bohaterzy, a w tle gwałtowne przemiany we Francji, które wpłynęły na losy całego świata.
Nie chce mi się tylko uwierzyć w niewinność i nieskazitelność, wręcz cnotliwość Józefiny. Przecież żyła we Francji, a w tamtych czasach kodeks moralny praktycznie nie funkcjonował.
Takie lekkie odejście od realiów historycznych nie wpływa jednak negatywnie na mój odbiór trylogii. Taka wizja autorki! Licentia poetica, ot co!

książek: 87
rockmanka003 | 2018-02-06
Przeczytana: sierpień 2017

Książka (zresztą pozostałe części trylogii również) kupiona na jednej z przecen w supermarkecie, za grosze. A to jedna z lepszych jakie przeczytałam w 2017 roku. Właściwie to powinna być recenzja wszystkich trzech części, równie dobrych i równie ciekawych.
Kto czytał dwie poprzednie części, sięgnie zapewnie i po trzecią. I się nie zawiedzie. Jak poprzednio - historia oparta na faktach, o życiu pierwszej żony Napoleona. O harcie ducha, determinacji i pokorze wielkiej miłości cesarza, a jednak kobiety drugiego planu. Powieść, obyczajowa, historyczna, thriller i romans - nie można się nudzić. Przy okazji poznajemy kilka faktów z historii Francji i życia samego Napoleona. Mnie wciągnęła, polecam.

książek: 2612
Kasiek m | 2012-01-03
Przeczytana: 06 marca 2012

Audiatur et altera pars mawiali starożytni. Pora na wysłuchanie finału opowieści ukochanej Napoleona, kobiety, która miała to „szczęście” żyć w bardzo ciekawych czasach. Historię piszą zwycięzcy, a mężczyźni rzadko używają taryfy ulgowej dla kobiet. Więc Józefinę znamy jako ladacznicę pierwszej klasy, która jeśli już to mało ustępowała swemu mężowi w podbojach łóżkowych. Możemy teraz wysłuchać jej wersji wydarzeń, bardzo ciekawego, rozbieżnego z oficjalnymi, historycznymi opisami.

Józefina w swym dzienniku nie wspomina, jakoby miała kochanków na pęczki, także jej córka jest cnotliwą młodą damą, podczas gdy wszyscy wiemy, jak to opisują źródła . W oczy rzuca się bezgraniczna miłość Józefiny do męża, miłość trudna, bo Napoleon, chociaż kocha ją ogromnie, zdaje się nie być zdolny do wierności i chociaż Józefina udaje ślepą, każda zdrada ją boli. Dodatkowo upokarza ją fakt, że nie może dać Napoleonowi i Francji upragnionego dziedzica. Zwłaszcza, że rodzina męża jest jej wroga,...

zobacz kolejne z 391 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd