Kora, Kora. A planety szaleją

Wydawnictwo: Agora SA
6,78 (207 ocen i 22 opinie) Zobacz oceny
10
9
9
22
8
33
7
54
6
52
5
25
4
4
3
5
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788326806384
liczba stron
200
język
polski
dodał
CallStorm

„Kora, Kora. A Planety szaleją” - biografia Kory, jednej z najlepszych wokalistek polskiej sceny rockowej, oparta na wydanej w 1998 r. książce „Kora i Maanam - podwójna linia życia”. Artystka szczerze i otwarcie opowiada w niej o wielu osobistych sprawach i ważnych dla niej kwestiach. W książce „Kora, Kora…” zostały rozwinięte niektóre wątki pojawiające się w wydaniu sprzed ponad 20 lat m.in....

„Kora, Kora. A Planety szaleją” - biografia Kory, jednej z najlepszych wokalistek polskiej sceny rockowej, oparta na wydanej w 1998 r. książce „Kora i Maanam - podwójna linia życia”. Artystka szczerze i otwarcie opowiada w niej o wielu osobistych sprawach i ważnych dla niej kwestiach. W książce „Kora, Kora…” zostały rozwinięte niektóre wątki pojawiające się w wydaniu sprzed ponad 20 lat m.in. dzieciństwo spędzone w domu dziecka, najważniejsze postaci w życiu Kory, stosunek Kory do narkotyków, mniejszości seksualnych i seksu. Pojawiają się także zupełnie nowe – pierwsza miłość, udział artystki w show "Must Be the Music", znaczenie rodziny w jej życiu, narodziny wnuka i wiele innych.

Magdalena Środa o książce: "Kora – kobieta fascynująca, a nawet więcej: kobiecość sama, kobiecość wolna, nieokiełznana i ekspresyjna. A więc: Kora pisze o sobie, dziecku w sobie, kobiecie w sobie, o życiu kobiety i o facetach oraz o sprawach naprawdę ważnych. Pisze również o sprawach mniej ważnych. Bo któż zna kryteria tego, co naprawdę w życiu ważne?
Ta książka to krótka biografia, zapis pewnego etapu intymno-publicznego życia, ale przede wszystkim opis istotnych warstw naszej rodzimej kultury. To jeden z kluczy do jej zrozumienia, równie niezbędny jak „Wesele” Wyspiańskiego czy „Ferdydurke” Gombrowicza. To również klucz do zrozumienia fenomenu samej Kory. A kto nie przeczyta, ten trąba!"

 

źródło opisu: Agora, 2011

źródło okładki: Agora

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 48
Fetysz | 2017-02-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: lipiec 2016

Nigdy nie słuchałem Manaamu. Znałem ich piosenki, ale jakoś tak nigdy nie doszedłem do punktu, w którym chciałbym przyjrzeć się bliżej ich twórczości i przesłaniu. Winię moją Mamę, wszak ona zawsze powtarzała, że nie lubi Kory, a widziała ją na żywo, na koncercie, na studiach. Ale moja Mama w ogóle nie przepada za ikonami polskiej muzyki - nie cierpi na przykład Nosowskiej. Do dzisiaj mówi, że kojarzy jej się z tekstem "Niekoniecznie o Mężczyźnie" - "dłubie w nosie i o ścianę to". Ale przyszła kryska na Fetyszka i rok temu Kora zainteresowała mnie sobą w jakimś wywiadzie. Wypowiadała się tak, jakbym mówił to ja. Magia. No i, co zabawne, książkę kupiła mi Mama. Przed wysłaniem zapytała, czy sama może przeczytać. Przeczytała. Książka się podobała, ale nadal nie lubi Kory. Ja zaś Korę obsesyjnie pokochałem. To jest kobieta z jajami. Z historią. Z mocną przeszłością, o której nie mówi się na codzień. Kiedy opowiada o dzieciństwie, o zakonnicach, to ja wymiękam. Ciary. „Bałam się, bo my ciągle byłyśmy faszerowane przez zakonnice bajkami o duchach (…) Noc zawsze łączyła się ze strachem. (…) Wchodzę do ubikacji i słyszę jakieś dziwne głosy, rodzaj takiego dziwnego jęku i przeraźliwy szept „Uciekaj, uciekaj”. Zostałam zupełnie sparaliżowana, nawet teraz mnie ciarki przechodzą. (…) Usiłowałam potem sobie zrekonstruować, co to mogło być, i pewna jestem, że oczywiście nie było to żadne z dzieci. Prawdopodobnie zakonnica w negliżu, przecież nie spały w tych pierdolonych kornetach, w tych kwadratach na głowie, krochmalonych na sztywno, drewnianych (…) Potem wydawało mi się, że w łazience straszy. Wstrzymywałam, śniło mi się, że sikam do kontaktu, że nie będzie widać, aż nasikałam, że nic się nie stanie, i znów sikałam do łóżka. Nerwica. Wspominam to jako najgorszy horror”. I dalej jest o sukcesach, pierwszych płytach, niesamowitym przyjęciu przez publiczność, rozpadzie grupy, małżeństwa. O niej samej.

Kora to ikona polskiego rocka. Legenda buntu i kobiecości ogolonej na łyso. Kiedy czytam o niej teksty w kontekście jej choroby, to się we mnie gotuje. Dlaczego artystkę, tak wielką, z prawdziwego zdarzenia, przedstawia się teraz na Pudelkach i innych szmatławcach w ramach trawy, wysłanej do jej psa, albo jakiejś cierpiętnicy? Kora tworzyła legendę polskiej muzyki. Jest niezastąpiona. Mam nadzieję, że wyda jeszcze autobiografię, gdzie opisze wszystko sama. To jest głos pokolenia, którego warto słuchać i na który warto czekać. Niech planety szaleją, a Kora żyje jak najdłużej i nagrywa. Albo pisze.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wielkie kłamstewka

Odkładasz ją po przeczytaniu i jeszcze przez jakiś czas masz ją w głowie. Zastanawiasz się nad sobą, życiem swoim znajomych, rodziny. Chyba o to chodz...

zgłoś błąd zgłoś błąd