Świetny początek regularnej fabuły o świecie Inkwizytorów (po cyklu opowiadań). Zmiana narracji, ciekawe historie w całości związane z głównym bohaterem. Nie zawiodłem się!

Świetny początek regularnej fabuły o świecie Inkwizytorów (po cyklu opowiadań). Zmiana narracji, ciekawe historie w całości związane z głównym bohaterem. Nie zawiodłem się!

Chyba najlepsza (jak do tej pory - czytam po kolei :)) cześć Cyklu Inkwizytorskiego. Może za sprawą zakończenia ostatniego opowiadania "Wodzowie Ślepych", które po prostu mnie zachwyciło. To, jak kończą się Łowcy Dusz jest tak samo nierealne, jak zaskakujące i ciekawe. Biorę się za kolejne części. Polecam!

Chyba najlepsza (jak do tej pory - czytam po kolei :)) cześć Cyklu Inkwizytorskiego. Może za sprawą zakończenia ostatniego opowiadania "Wodzowie Ślepych", które po prostu mnie zachwyciło. To, jak kończą się Łowcy Dusz jest tak samo nierealne, jak zaskakujące i ciekawe. Biorę się za kolejne części. Polecam!

Cykl inkwizytorski daje mi to, czego oczekuję od dobrego fantasy (w tym przypadku historycznego fantasy :)) - przeniesienia się do zupełnie innych realiów, zapomnienia o otaczającym świecie, ciętego języka, dobrego humoru, no i ciekawych historii...poza tym odnoszę wrażenie, że z każdym tomem jest coraz lepiej. Oby tak dalej!

Cykl inkwizytorski daje mi to, czego oczekuję od dobrego fantasy (w tym przypadku historycznego fantasy :)) - przeniesienia się do zupełnie innych realiów, zapomnienia o otaczającym świecie, ciętego języka, dobrego humoru, no i ciekawych historii...poza tym odnoszę wrażenie, że z każdym tomem jest coraz lepiej. Oby tak dalej!

Piekara się rozkręca z następnym tomem, oby tak dalej. Do połowy książki miałem wrażenie, że każde kolejne opowiadanie jest podobne, ale okazało sie, że dwa ostatnie (Wąż i gołębica oraz Żar serca) były kapitalne i mocno wciągające. Nadal Inkwizytor epatuje przemocą, ale taki już chyba jego "urok". Mniej natomiast wątków kobiecych, co chyba jest na plus (po lekturze pierwszej części odniosłem wrażenie - i chyba nie tylko ja - że męski szowinizm jest aż nadto rozbudowany...)

Piekara się rozkręca z następnym tomem, oby tak dalej. Do połowy książki miałem wrażenie, że każde kolejne opowiadanie jest podobne, ale okazało sie, że dwa ostatnie (Wąż i gołębica oraz Żar serca) były kapitalne i mocno wciągające. Nadal Inkwizytor epatuje przemocą, ale taki już chyba jego "urok". Mniej natomiast wątków kobiecych, co chyba jest na plus (po lekturze...

Wydaje się, że głównym celem Jacka Piekary było zszokowanie czytelnika i epatowanie kontrowersyjnym stylem bycia głównego bohatera. Ale prócz tego odebrałem tą powieść jako dobrą przygodę i naprawdę kawał dobrej, pisarskiej roboty! Czyta się świetnie i szybko. Swoją drogą przypomina trochę zbiór opowiadań o pewnym jasnowłosym Wiedźminie. Jestem zachęcony światem inkwizytora Mordimera i na pewno przeczytam kolejną część.

Wydaje się, że głównym celem Jacka Piekary było zszokowanie czytelnika i epatowanie kontrowersyjnym stylem bycia głównego bohatera. Ale prócz tego odebrałem tą powieść jako dobrą przygodę i naprawdę kawał dobrej, pisarskiej roboty! Czyta się świetnie i szybko. Swoją drogą przypomina trochę zbiór opowiadań o pewnym jasnowłosym Wiedźminie. Jestem zachęcony światem inkwizytora...

Tym razem z trochę mniejszym polotem, więcej tu gier politycznych i "magicznych". Nie ukrywam jednak, że warto przeczekać nieco "przegadane" fragmenty, żeby później cieszyć się doskonałą narracją i kolejnymi opisami Sapkowskiego. Zakończenie ciekawe, trzymające w napięciu i ciekawości co będzie dalej. Podsumowując - polecam!
Ps. To nie jest książka typu rollercoaster! Mam coraz większe przekonanie, że w Wiedźmina trzeba się po prostu wczuć i odpłynąć w nieistniejący świat magii, driad i elfów.
Edit 30.01.2022: Po dwukrotnym przeczytaniu tego tomu stwierdzam, że to chyba najbardziej zagmatwana cześć Sagi...Ale ocenę podtrzymuję 😊

Tym razem z trochę mniejszym polotem, więcej tu gier politycznych i "magicznych". Nie ukrywam jednak, że warto przeczekać nieco "przegadane" fragmenty, żeby później cieszyć się doskonałą narracją i kolejnymi opisami Sapkowskiego. Zakończenie ciekawe, trzymające w napięciu i ciekawości co będzie dalej. Podsumowując - polecam!
Ps. To nie jest książka typu rollercoaster! Mam...

Nieco przydługa kontynuacja ulubionych przygód łowcy potworów (chociaż w tej odsłonie główny bohater występuje coraz rzadziej poświęcając się zbawianiu świata i poszukiwaniem dwóch najważniejszych kobiet w swoim życiu :)). Wątki "przygodowe" przeplatają się standartowo z polityką, te drugie jakby bardziej męczące, ale przez to trzymające w napięciu i oczekiwaniu na to co nastąpi. Chyba dlatego całość zajęła Autorowi prawie 600 stron.... tak czy inaczej zdecydowanie polecam. Ostatnia część przede mną 😉

Nieco przydługa kontynuacja ulubionych przygód łowcy potworów (chociaż w tej odsłonie główny bohater występuje coraz rzadziej poświęcając się zbawianiu świata i poszukiwaniem dwóch najważniejszych kobiet w swoim życiu :)). Wątki "przygodowe" przeplatają się standartowo z polityką, te drugie jakby bardziej męczące, ale przez to trzymające w napięciu i oczekiwaniu na to co...

Rewelacja. To, że fabuła jest nierówna, a wątki się mnożą, nie przeszkadza w niczym, a wręcz sprawia, że chce się dalej brnąć w nierealny i niezwykły świat Wiedźmina. Dużo przeskoków czasowych faktycznie powoduje, że można się pogubić, ale wiele wątków się wyjaśnia. Najlepsze i najbardziej dynamiczne jest zakończenie. Zdecydowanie polecam i jadę dalej 😊

Rewelacja. To, że fabuła jest nierówna, a wątki się mnożą, nie przeszkadza w niczym, a wręcz sprawia, że chce się dalej brnąć w nierealny i niezwykły świat Wiedźmina. Dużo przeskoków czasowych faktycznie powoduje, że można się pogubić, ale wiele wątków się wyjaśnia. Najlepsze i najbardziej dynamiczne jest zakończenie. Zdecydowanie polecam i jadę dalej 😊

Moim zdaniem najlepsza część sagi. Wiele się dzieje, a autor jak zwykle czaruje słowem. Zdecydowanie polecam!

Moim zdaniem najlepsza część sagi. Wiele się dzieje, a autor jak zwykle czaruje słowem. Zdecydowanie polecam!

Fabuła Krwi Elfów jest z pewnością wolniejsza i mniej porywająca niż w "Mieczu przeznaczenia", przez co w powieści jest mniej polotu i czyta się ją wolniej. Tu jest więcej przemyśleń i rozważań o życiu, magii i tęsknocie. Mimo to świat stworzony przez Autora jest niesamowity...To wszystko sprawia, że czeka się z niecierpliwością na ciąg dalszy Sagi. Polecam!

Fabuła Krwi Elfów jest z pewnością wolniejsza i mniej porywająca niż w "Mieczu przeznaczenia", przez co w powieści jest mniej polotu i czyta się ją wolniej. Tu jest więcej przemyśleń i rozważań o życiu, magii i tęsknocie. Mimo to świat stworzony przez Autora jest niesamowity...To wszystko sprawia, że czeka się z niecierpliwością na ciąg dalszy Sagi. Polecam!

Do momentu "zabrania się" za Wiedźmina wydawało mi się że nie jestem fanem fantasy 🙂 Zbiór opowiadań jest powalający i w mojej opinii dużo ciekawszy niż Ostatnie Życzenie. Moim zdaniem to Sapkowski w najlepszym wydaniu. Chylę czoła i ruszam dalej!

Do momentu "zabrania się" za Wiedźmina wydawało mi się że nie jestem fanem fantasy 🙂 Zbiór opowiadań jest powalający i w mojej opinii dużo ciekawszy niż Ostatnie Życzenie. Moim zdaniem to Sapkowski w najlepszym wydaniu. Chylę czoła i ruszam dalej!

To moje pierwsze zetknięcie z Wiedźminem po dwukrotnej lekturze trylogii husyckiej. Znam więc już styl Sapkowskiego. Nie powiem, że jestem zawiedziony Ostatnim Życzeniem, ale nie tego się spodziewałem. Cykl pozornie niezwiązanych ze sobą opowiadań może lekko zniechęcić, zwłaszcza w kontekście przesytu licznych nazw własnych wprowadzanych przez Autora. Ale końcówka książki jest niezwykle ciekawa i działająca na wyobraźnię, przez co chętnie sięgnę po kolejne części.

To moje pierwsze zetknięcie z Wiedźminem po dwukrotnej lekturze trylogii husyckiej. Znam więc już styl Sapkowskiego. Nie powiem, że jestem zawiedziony Ostatnim Życzeniem, ale nie tego się spodziewałem. Cykl pozornie niezwiązanych ze sobą opowiadań może lekko zniechęcić, zwłaszcza w kontekście przesytu licznych nazw własnych wprowadzanych przez Autora. Ale końcówka książki...

Po przeczytaniu książki stwierdzam, że jest ona słaba. Zlepek historii z regionu dolnośląskiego, niepowiązanych ze sobą niemal w żaden sposób (może oprócz tego, że Autor gdzieś coś usłyszał od mieszkańca jakiejś wioski w knajpie, a później usłyszał coś podobnego 100km dalej). Mnóstwo literówek i błędów w nazwach miejscowości świadczy chyba o tym, że Autor ma z Dolnym Śląskiem niewiele wspólnego. W sumie większość artykułów, które są opublikowane w książce ukazały się w...Głosie Wielkopolskim. Jestem zniesmaczony po tej lekturze. Niestety, ale badanie historii nie opiera się tylko na kilkudniowych wyjazdach i zasłyszanych opowieściach...

Po przeczytaniu książki stwierdzam, że jest ona słaba. Zlepek historii z regionu dolnośląskiego, niepowiązanych ze sobą niemal w żaden sposób (może oprócz tego, że Autor gdzieś coś usłyszał od mieszkańca jakiejś wioski w knajpie, a później usłyszał coś podobnego 100km dalej). Mnóstwo literówek i błędów w nazwach miejscowości świadczy chyba o tym, że Autor ma z Dolnym...

Na początku książka mnie mocno zainteresowała, natomiast później było już trochę gorzej - przesyt morderstw, główni bohaterowie dość mocno przerysowani...generalnie dobry kryminał, ale mocno sztampowy. Zakończenie dziwne, nie wiadomo co dalej - to chyba zapowiedź kolejnej części...

Na początku książka mnie mocno zainteresowała, natomiast później było już trochę gorzej - przesyt morderstw, główni bohaterowie dość mocno przerysowani...generalnie dobry kryminał, ale mocno sztampowy. Zakończenie dziwne, nie wiadomo co dalej - to chyba zapowiedź kolejnej części...

Książka niesztampowa, fajnie się czytało. Nie mogę jednak powiedzieć, że przeczytałem ją jednym tchem, bo tak nie było. Po prostu dobra lektura. Najciekawsze było zakończenie. I tyle.

Książka niesztampowa, fajnie się czytało. Nie mogę jednak powiedzieć, że przeczytałem ją jednym tchem, bo tak nie było. Po prostu dobra lektura. Najciekawsze było zakończenie. I tyle.

Nie da się ukryć, że trylogia Piotrowskiego to świetny dreszczowiec. Z perspektywy przeczytanych 3 części stwierdzam, że Cherub jest niemal tak genialny jak Piętno 🙂 A może nawet lepszy, porusza nieznany i uznawany raczej za tabu, temat BDSM i darknetu. Cherub wciąga i nie daje się oderwać. Piotrowski jest ewidentnym mistrzem zakonczeń...Zdecydowanie polecam! W stylu pisania Autora jest po prostu 'to coś'!

Nie da się ukryć, że trylogia Piotrowskiego to świetny dreszczowiec. Z perspektywy przeczytanych 3 części stwierdzam, że Cherub jest niemal tak genialny jak Piętno 🙂 A może nawet lepszy, porusza nieznany i uznawany raczej za tabu, temat BDSM i darknetu. Cherub wciąga i nie daje się oderwać. Piotrowski jest ewidentnym mistrzem zakonczeń...Zdecydowanie polecam! W stylu...

To było naprawdę dobre. Nie spodziewałem się tak mocnego i trzymającego w napięciu zakończenia, a cała fabuła jest utkana naprawdę sprawnie i w taki sposób, że czytelnik nie budzi się, a tym bardziej trudno mu się domyśleć "co będzie dalej". Moje wrażenie jest takie, że nie jest to literatura najwyższych lotów, ale Autor ma 'to coś', co sprawia że chce się więcej i więcej, a książkę czyta się błyskawicznie. Zdecydowanie polecam!

To było naprawdę dobre. Nie spodziewałem się tak mocnego i trzymającego w napięciu zakończenia, a cała fabuła jest utkana naprawdę sprawnie i w taki sposób, że czytelnik nie budzi się, a tym bardziej trudno mu się domyśleć "co będzie dalej". Moje wrażenie jest takie, że nie jest to literatura najwyższych lotów, ale Autor ma 'to coś', co sprawia że chce się więcej i więcej,...

Kapitalna książka dla nie-biologa zainteresowanego odkrywaniem niuansów ewolucji i ich wpływu na nasze życie. Zdecydowanie polecam!

Kapitalna książka dla nie-biologa zainteresowanego odkrywaniem niuansów ewolucji i ich wpływu na nasze życie. Zdecydowanie polecam!

Książka Joanny Lamparskiej jest rzeczywiście "przewodnikiem innym niż wszystkie". Autorka w charakterystyczny dla siebie sposób opisuje znane i mniej znane miejsca w Sudetach Środkowych, a opisy wzbogacone są licznymi ciekawostkami. Zdecydowanie polecam - lektura obowiązkowa dla miłośników Dolnego Śląska!

Książka Joanny Lamparskiej jest rzeczywiście "przewodnikiem innym niż wszystkie". Autorka w charakterystyczny dla siebie sposób opisuje znane i mniej znane miejsca w Sudetach Środkowych, a opisy wzbogacone są licznymi ciekawostkami. Zdecydowanie polecam - lektura obowiązkowa dla miłośników Dolnego Śląska!

Książka wciągająca i pasjonująca - zwłaszcza, gdy odwiedziło się opisywane miejsca i wie się, jak dzisiaj wyglądają...
Niezwykła historia przedwojennego miasteczka, z którego perspektywy (jak się wydaje) świat, wojna i ludzie wyglądali zupełnie inaczej.
Zdecydowanie polecam!

Książka wciągająca i pasjonująca - zwłaszcza, gdy odwiedziło się opisywane miejsca i wie się, jak dzisiaj wyglądają...
Niezwykła historia przedwojennego miasteczka, z którego perspektywy (jak się wydaje) świat, wojna i ludzie wyglądali zupełnie inaczej.
Zdecydowanie polecam!