Jak się jest miłośnikiem jednego gatunku literackiego, to prędzej czy później każdy czytelnik odczuje pewne znużenie. Jako osoba, która od dziecka zaczytywała się w przeróżnych historiach kryminalnych, od kilku lat zauważam, że czytanie historii z tego właśnie gatunku zaczyna sprawiać mi coraz mniej przyjemności. Po pewnym czasie coraz łatwiej zajrzeć do głowy autora i odkryć zakończenie, które jest przecież w kryminale jednym z najważniejszych elementów. Coraz częściej zauważa się kolejne schematy, na przykład milionową kopię Sherlocka Holmesa lub panny Marple. I tak strona po stronie, książka po książce powoli dopada nas rutyna. A jak wiadomo, ta w związku potrafi być zabójcza.
Czy można jednak odświeżyć gatunek, którego ramy zostały ustalone już tak dawno temu? Detektyw bądź grupa policjantów, najlepiej z kupą osobistych problemów, seryjny morderca, psychopata, którego problemy zaczęły się w dzieciństwie i ofiary, o których w sumie czytelnik wie najmniej, bo akcja już leci i nie ma czasu rozpisywać się o kimś, kto i tak już odegrał swoją rolę w tym przedstawieniu. I gdy już zaczęłam tracić nadzieję, w końcu w moje ręce wpadła książka, która przyszpiliła mnie do kanapy na następne kilka godzin, nie pozwalając przerwać lektury. To małe światełko w tunelu, gdy w końcu to zagadka zaczęła odgrywać główną rolę, a bohater był jedynie tłem i pretekstem do jej rozwiązania! Przemysław Piotrowski podniósł rękawicę i spróbował dodać trochę pikanterii do mojego związku z kryminałem. Zachwycałam się „Piętnem”, trochę kręciłam nosem przy „Sforze”, ale to właśnie „Cherub” przyprawił mnie o gęsią skórkę.
Zielona Góra ponownie wstrzymuje oddech, gdy prokurator Brunon Kotelski zostaje brutalnie zamordowany i okaleczony. Dokładnie w tym samym czasie przebywający w Warszawie inspektor Brudny otrzymuje pewien przedmiot z przeszłości, który jest zaproszeniem do ostatecznego rozprawienia się z własną przeszłością. Jednak na śmierci Kotelskiego się nie kończy. Tym razem doskonale znany czytelnikom z poprzednich tomów zespół również znalazł się na celowniku nowego psychopaty. Nikt nie jest bezpieczny i niewielu dotrwa do ostatniej, finałowej rundy.
Pierwsze skojarzenie, jakie nasunęło mi się po przewróceniu ostatniej strony, to „Czerwony smok” Harrisa. I chociaż nie raz już mówiłam, że książki z Hannibalem Lecterem trochę się już zestarzały, a motywy, które wtedy przerażały, zostały przez współczesnych pisarzy wielokrotnie przemielone, to tutaj to skojarzenie jest zdecydowanie na plus. Dawno nie było mordercy, który faktycznie zmusiłby mnie do sprawdzenia zamków w drzwiach. Przemysław Piotrowski postawił na to, co sprawdziło się już we wcześniejszych tomach z Igorem Brudnym. Do standardowego kryminału dodał delikatną nutę grozy, która trzyma czytelnika przy historii, aż do ostatniej strony. To autor, który nie boi się obrzydzić swoich czytelników i zmusić, by odwrócili wzrok. Nie ma też litości do swoich bohaterów. Nie tylko Igor Brudny, ale również postacie drugoplanowe, którym w tej części Piotrowski poświęcił trochę więcej czasu, będą zmuszeni zmierzyć się ze swoimi największymi lękami, a po ostatniej stronie, jeśli uda im się przeżyć, pozostaną nowe, jeszcze straszniejsze traumy.
Jeśli jeszcze się wahacie, czy zacząć swoją przygodę z tym autorem, to zachęcam. Dawno nie miałam takiej frajdy z czytania kryminałów i jeśli podobnie jak ja, straciliście ochotę na ten gatunek literaci, to spróbujcie prozy Przemysława Piotrowskiego. Twórcy jednych z najbardziej krwistych, nieprzewidywalnych i momentami przerażających kryminałów, jakie czytałam przez kilka ostatnich lat. Dajcie się zaskoczyć „Piętnem”, przestraszyć „Sforze” i zachwyćcie się „Cherubem”, bo w mojej opinii to najlepszy tom z całej tej trylogii. Najbliższy standardowej formie kryminału, najbardziej krwisty i zaskakujący ze wszystkich tych trzech. A warto poznać historię Igora Brudnego, bo to jeden z lepszych bohaterów kryminału zeszłego, 2020 roku.
Kinga Kolenda
Nominacja w Plebiscycie 2020 
Patronat 
Szukamy ofert...
3052 
653 
195 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Cherub
Super się czytało. Szkoda mi trochę Pani prokurator.
W tej części Jej postać nabrała głębi. Z każdą kolejną częścią jestem ciekawy jak autor zakręci historią tak żeby się to wszystko kręciło wokół Brudnego i sierocińca. Szczęka opada w momencie jak zabójca
"doprawia" kubki na komendzie. W finale autor trzyma czytelnika w napięciu dopiero w następnej książce znamy tak na prawdę zakończenie poprzedniej fantastyczny zabieg. Polecam każdemu poszukującemu mocnych wrażeń :)
Super się czytało. Szkoda mi trochę Pani prokurator.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW tej części Jej postać nabrała głębi. Z każdą kolejną częścią jestem ciekawy jak autor zakręci historią tak żeby się to wszystko kręciło wokół Brudnego i sierocińca. Szczęka opada w momencie jak zabójca
"doprawia" kubki na komendzie. W finale autor trzyma czytelnika w napięciu dopiero w następnej książce znamy tak na...
Zdecydowanie Przemo umie w kryminały, to nie jest grafomaństwo Mroza. Czytając nie nadążałem z przewracaniem kartek. Czysta akcja od początku do końca. Kupiłem całą serię w ciemno.
Zdecydowanie Przemo umie w kryminały, to nie jest grafomaństwo Mroza. Czytając nie nadążałem z przewracaniem kartek. Czysta akcja od początku do końca. Kupiłem całą serię w ciemno.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNajlepsza książka z serii na ten moment.
Najlepsza książka z serii na ten moment.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTrzecia część serii o Igorze Brudnym. Nie ma co szukać dziury w całym, to było świetne!
Mam wrażenie, że autor z każdą kolejną książką się rozkręca.
To był prawdziwy rollercoaster.
Brutalne morderstwa, opisy zbrodni takie, że widziałam to wszystko w wyobraźni. Akcja od początku do końca, nie ma chwili oddechu, rozdziały krótkie, dzięki temu książka jest nieodkładalna.
Jedyne ale jakie bym miała, to jeśli wyjdą kolejne części, to mam nadzieję, że już nie będzie wątku o ośrodku wychowawczym hieronimek. Na dłuższą metę zrobi się to nudne i ciągnięte na siłę. Wierzę, że Przemysław Piotrowski będzie miał pomysł na inne sprawy, bo książki z Igorem Brudnym biorę w ciemno.
Nie opisuję fabuły, przeczytajcie wszystkie trzy części. Tylko uprzedzam, dla lubiących mocne wrażenia.
Trzecia część serii o Igorze Brudnym. Nie ma co szukać dziury w całym, to było świetne!
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMam wrażenie, że autor z każdą kolejną książką się rozkręca.
To był prawdziwy rollercoaster.
Brutalne morderstwa, opisy zbrodni takie, że widziałam to wszystko w wyobraźni. Akcja od początku do końca, nie ma chwili oddechu, rozdziały krótkie, dzięki temu książka jest...
„Cherub” Przemysława Piotrowskiego to znakomity przykład współczesnego thrillera sensacyjnego z mocnym rysem psychologicznym. Autor, znany z umiejętności łączenia brutalnego realizmu z emocjonalną głębią, tym razem zabiera czytelnika w świat, gdzie moralność i granice człowieczeństwa zostają poddane ciężkiej próbie. Fabuła stopniowo odkrywa przed nami historię, w której przeszłość miesza się z teraźniejszością, a zemsta i lojalność tworzą niebezpieczną mieszankę. Wśród bohaterów dominują postacie złożone, często poranione przez życie, ale autentyczne – takie, które zapadają w pamięć na długo po przeczytaniu ostatnich stron. Sceneria, oscylująca między surowymi, deszczowymi ulicami polskich miast a ponurymi zakamarkami prowincji, idealnie oddaje klimat niepokoju i tajemnicy.
Styl Piotrowskiego jest jak zawsze intensywny, ale nie przesadzony. Autor sprawnie buduje napięcie, wykorzystując krótkie, mocne zdania i realistyczne dialogi, które brzmią naturalnie, jak podsłuchane rozmowy z życia. Narracja ma dobre tempo – nie pędzi na oślep, lecz umiejętnie balansuje między akcją a momentami refleksji, dając czytelnikowi czas na złapanie oddechu. Dzięki temu powieść czyta się jednym tchem, nie tracąc jednak głębi przekazu.
„Cherub” wyróżnia się również na tle wcześniejszych książek Piotrowskiego, poprzez większy nacisk na emocjonalną stronę postaci. W posłowiu autor sugeruje, że mamy do czynienia z trylogią - ale jak wiemy, Igor Brudny pojawia się na kartach kolejnych powieści, stanowiąc spoiwo większej całości. Zakończenie tej historii jest wyjątkowo udane i gdyby Piotrowski postanowił w ten sposób zakończyć cały cykl, niczego by nie brakowało - to finał jednocześnie pełny, satysfakcjonujący i pozostawiający czytelnika z uczuciem głębokiego domknięcia. No i muszę to napisać, że bardzo podoba mi się, że książki tego cyklu nie są jak kolejne odcinki Drużyny A. Gdzie pomimo wystrzelenia tysiąca pocisków - nikomu z bohaterów nie spada włos z głowy.
„Cherub” Przemysława Piotrowskiego to znakomity przykład współczesnego thrillera sensacyjnego z mocnym rysem psychologicznym. Autor, znany z umiejętności łączenia brutalnego realizmu z emocjonalną głębią, tym razem zabiera czytelnika w świat, gdzie moralność i granice człowieczeństwa zostają poddane ciężkiej próbie. Fabuła stopniowo odkrywa przed nami historię, w której...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzeszłość Brudnego była tak mroczna, że odbija się na teraźniejszości z takim impetem, że kolejna ksiażka na raz wciągnięta!
Przeszłość Brudnego była tak mroczna, że odbija się na teraźniejszości z takim impetem, że kolejna ksiażka na raz wciągnięta!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTrzeci tom serii o komisarzu stołecznej policji Igorze Brudnym. I jeśli to miała być w pierwotnym założeniu autora trylogia, a tak zrozumiałem z posłowia, to ten tom jest wyjątkowo mocny i mroczny i bardzo dobrze spinalby taką trylogię...
Komisarz Brudny po raz kolejny angażuje się w śledztwo toczące się w Zielonej Górze, a towarzyszy mu nieodłączna podkomisarz Julia Zawadzka. Sprawa dotyczy wyjątkowo brutalnego morderstwa popełnionego na miejscowym prokuraturze Brunonie Kotelskim, a sprawca wyraźnie wciąga Brudnego w swoją chorą i niezrozumiałą grę. Wszystkie tropy nieuchronnie prowadzą do sierocińca sióstr hieronimek w Zaborze i tajemnic związanych z tym wyjątkowo paskudnym miejscem...
Trzeci tom serii o komisarzu stołecznej policji Igorze Brudnym. I jeśli to miała być w pierwotnym założeniu autora trylogia, a tak zrozumiałem z posłowia, to ten tom jest wyjątkowo mocny i mroczny i bardzo dobrze spinalby taką trylogię...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKomisarz Brudny po raz kolejny angażuje się w śledztwo toczące się w Zielonej Górze, a towarzyszy mu nieodłączna podkomisarz Julia...
43/2026 (audiobook 37/2026)
Piotrowski to solidna firma – konsekwentnie utrzymuje się w czubie pisarskiej tabeli. Szkoda tylko, że jest to tabela drugiej ligi.
Wraz z trzecim tomem opowieści o Igorze Brudnym zaczyna mnie zastanawiać: skąd u Autora ta maniakalno-patologiczna skłonność do wymyślania tak piramidalnie absurdalnych historii?
Ta książka (i obie poprzednie) byłaby o wiele lepsza, gdyby tej fabule nadać choćby pozory realizmu. Sięgając po Brudnego trzeba się nastawić na lekturę z kategorii fantasy, bo tam wszelakie nieprawdopodobieństwa z definicji stanowią integralną składową świata przedstawionego.
Paradoksalnie – podczas lektury „Cheruba” odczuwałem coś na kształt przyjemności, gdyż bawiło mnie zastanawianie się – wraz z postępem akcji – co jeszcze bardziej idiotycznego wymyśli Autor :)
Piotrowski kolejny raz pichci swoje popisowe danie wedle stałego przepisu: wymyśla makabryczną historię, pełną bestialskich mordów (tu się nie ginie od banalnego postrzału czy pchnięcia nożem – tu ofiary muszą być oprawiane niczym świńskie tusze),czytelnik musi utaplać się we krwi. Po wymieszaniu tych składników należy dodać erotykę, seks i pornografię. Im bardziej wynaturzoną tym lepiej. A wszystko to posypać delikatnym cukrem pudrem, czyli kiczowatym wątkiem miłosnym głównego bohatera.
Piotrowski za wszelką cenę chce być takim polskim Maximem Chattamem, u którego też wszystko brodzi we wszelakich płynach ustrojowych. No ale Chattam gra jednak w pierwszej lidze. To zupełnie inna klasa rozgrywkowa.
Czy sięgnę po kolejny tom? No pewnie, przecież jestem ciekaw, czy będzie on bardziej/mniej/tak samo idiotyczny fabularnie niż pozostałe :)
Lektor: Wojciech Żołądkowicz
43/2026 (audiobook 37/2026)
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPiotrowski to solidna firma – konsekwentnie utrzymuje się w czubie pisarskiej tabeli. Szkoda tylko, że jest to tabela drugiej ligi.
Wraz z trzecim tomem opowieści o Igorze Brudnym zaczyna mnie zastanawiać: skąd u Autora ta maniakalno-patologiczna skłonność do wymyślania tak piramidalnie absurdalnych historii?
Ta książka (i obie poprzednie)...
Kolejna super cześć
Kolejna super cześć
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMocne zakończenie trylogii o Komisarzu Igorze Brudnym.
Mocne zakończenie trylogii o Komisarzu Igorze Brudnym.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to