Serce. Historia naturalna

Ciekawa, acz dość nierówna książka.

I część omawia różne rodzaje układów krwionośnych w przyrodzie (walenie, ryby, różne robale).

II część to opis tego, jak historycznie rozwijała się wiedza medyczna w zakresie ludzkiego układu krwionośnego.

III część wreszcie przechodzi do tego, jakie są ostatnie osiągnięcia medycyny i odkrycia nauki w kontekście serca (np. hodowanie sztucznych serc czy też regeneracja tkanki sercowej inspirowana procesami zachodzącymi u niektórych ryb).

Autor bardzo często "płynie" z dygresji na dygresję, przez co łatwo zgubić pierwotny wątek i poczuć, że nie wszystko zostało dopowiedziane. Z drugiej strony jednak sporo opisów i nawiązań jest ciekawych, jak choćby:

- jeden z rodziałów traktujący o tym, jak radzić sobie z wrodzoną wadą serca nazywaną HLHS,

- opisanie problemów zdrowotnych Karola Darwina i hipotez dotyczących tego, na jaką chorobę cierpiał (podejrzewa się chorobę Chagasa).

Całokształt 6/10 - niewiele bym stracił, gdybym książki nie przeczytał. Ocenę o 1 oczko podbijają te najciekawsze rozdziały oraz bardzo dobre czarno-białe ilustracje, które świetnie uzupełniają opisy (bez nich ciężko byłoby sobie wyobrazić niektóre rzeczy nie będąc biologiem/lekarzem).

Ciekawa, acz dość nierówna książka.

I część omawia różne rodzaje układów krwionośnych w przyrodzie (walenie, ryby, różne robale).

II część to opis tego, jak historycznie rozwijała się wiedza medyczna w zakresie ludzkiego układu krwionośnego.

III część wreszcie przechodzi do tego, jakie są ostatnie osiągnięcia medycyny i odkrycia nauki w kontekście serca (np. hodowanie...

“Serce. Historia naturalna” to znakomita książka popularnonaukowa, która sprawiła, że nadrobiłem braki w swojej wiedzy dotyczącej serca i układu krwionośnego. Wiedzy, którą, wydaje mi się, dobrze byłoby wynieść ze szkoły, ale jakoś nie kojarzę, abym z wieloma tematami, które zostały poruszone w tej książce, spotkał się w okresie obowiązkowej edukacji.

Autor w niezwykle interesujący, a przy tym bardzo przystępny, sposób opowiada o kardiologii (jak również o jej historii, choć tę część znalazłem jako nieco bardziej nużącą). Zmotywowało mnie to nawet do zgłębienia niektórych wątków na własną rękę, aby rzeczywiście zrozumieć zasady, rządzące tą częścią ludzkiego organizmu. Poniżej garść faktów i ciekawostek, o których możemy przeczytać w tej książce:

* Tempo pracy serca płetwala błękitnego może zmniejszyć się do jedynie dwóch uderzeń na minutę, podczas gdy częstotliwość pracy serca kolibra to nawet 1260 razy na minutę, a ryjówki 1320 uderzeń na minutę.
* Błękitna krew u staroraków i niektórych innych bezkręgowców “wynika z obecności hemocyjaniny - białka, którego podstawą jest miedź. (…) Kiedy zaś miedź ulega utlenieniu, nabiera niebieskawej barwy”. Większość pozostałych organizmów używa do transportu tlenu hemoglobiny, która z kolei sprawia, że nasza krew ma barwę czerwoną.
* Zatrucia tlenkiem węgla jest szkodliwe ponieważ “hemoglobina ma silniejsze powinowactwo z CO niż z O2”
* U galopującego konia kluczową rolę odgrywa tzw. tłok drzewny, który pozwala na “zmniejszenie energetycznego kosztu wdechu i wydechu dla zwierzęcia”
* “Impuls do skurczu miogenicznego płynie z niewielkich obszarów wyspecjalizowanej tkanki mięśniowej, tak zwanych komórek rozrusznikowych, umiejscowionych w samym sercu”.
* U sporej liczby bezkręgowców (głównie owadów) układ krążenia nie transportuje tlenu ani dwutlenku węgla. Powietrze dostaje się do wnętrza organizmu przez przetchlinki i podróżuje przez tchawki i tracheole.
* Owady nie posiadają serca, aczkolwiek sposób funkcjonowania naczynia grzbietowego trochę przypomina działanie serca (skurcze, przepychające hemolimfę).
* “Niektóre bezkręgowce, na przykład kałamarnice (…) mają zamknięte układy krwionośne i po kilka serc, które różnią się budową i funkcją“.
* Dżdżownice “dokonują wymiany gazowej bezpośrednio przez swoją cienką, wilgotną skórę“, co tłumaczy dlaczego podczas deszczowej pogody uciekają na powierzchnię - unikają bowiem utopienia się w przesączonej deszczem glebie.
* Ciśnienie tętnicze u żyrafy to ok. 280/180 mm Hg
* “U ludzi wyewoluował dodatkowy mechanizm wspomagający żylny przepływ krwi w nogach” - pompa mięśniowa.
* “Obecnie żyje zaledwie 65 tys. gatunków kręgowców, podczas gdy mamy ponad 5.5 razy więcej gatunków samych żuków”.
* Płuca ryby z gatunku Elpistostegidae “wyewoluowały z antygrawitacyjnych worków wypornościowych, zwanych pęcherzami pławnymi, które znajdujemy praktycznie u wszystkich ryb”.
* Rybie serca mają tylko jeden przedsionek i jedną komorę, przez co ich układ krwionośny działa w oparciu o jeden ciągły obwód, a nie dwie osobne pętle (jak u innych kręgowców).
* “Większość uczonych uważa, że źródła wszystkich układów krążenia kręgowców można upatrywać u jednego wspólnego przodka, prawdopodobnie jakiegoś typu ryby bezszczękowej, która żyła około pieciuset milionów lat temu.”
* Amerykańska żaba drzewna potrafi całkowicie zahibernować się nawet na kilka tygodnie. W tym czasie praca jej serca zupełnie ustaje, a wiosną budzi się do życia.
* “Uważa się, że dzięki przesiewowym badaniom USG, która pozwalają wykryć pęczniejące naczynia przed ich rozerwaniem, można by zapobieg 90% zgonów z powodu rozerwania tętniaka aorty lub jej rozwarstwienia”.
* Oznaczenie “Rh” pochodzi od tego, że czynnik ten zaobserwowano po raz pierwszy u małp Rhesus.
* “Ponieważ kardiomiocyty przestają się dzielić wkrótce po narodzeniu się zwierzęcia, są mniej narażone na rakotwórcze mutacje genetyczne. W konsekwencji rak serca jest zjawiskiem niezwykle rzadkim”. Istnieje jednak kilka wyjątkowych gatunków zwierząt (danio pręgowany albo pewien rodzaj traszki),których serce posiada zdolność do samoregeneracji.

---
> -Gdybyś zamroził żabę drzewną i potem ją rozciął, wydawałoby się, że patrzysz na kulkę sorbetu w rożku.
Pamiętam, jak przeszło mi przez myśl, że rozmawiam z naukowcem, który na pewno widział taki lodowy przysmak, i chwilę potem Constanzo potwierdził moje podejrzenia

“Serce. Historia naturalna” to znakomita książka popularnonaukowa, która sprawiła, że nadrobiłem braki w swojej wiedzy dotyczącej serca i układu krwionośnego. Wiedzy, którą, wydaje mi się, dobrze byłoby wynieść ze szkoły, ale jakoś nie kojarzę, abym z wieloma tematami, które zostały poruszone w tej książce, spotkał się w okresie obowiązkowej edukacji.

Autor w niezwykle...

Książkę czyta się z zapartym tchem i dałabym 'dyszkę', gdyby nie to, że jednak za mało tych ciekawostek było. Wielka szkoda, że nie skończyło się jednak na przeszczepach serca, a przynajmniej żeby było to opisane znacznie szerzej. Niemniej książka warta polecenia.

Książkę czyta się z zapartym tchem i dałabym 'dyszkę', gdyby nie to, że jednak za mało tych ciekawostek było. Wielka szkoda, że nie skończyło się jednak na przeszczepach serca, a przynajmniej żeby było to opisane znacznie szerzej. Niemniej książka warta polecenia.

Początek ciężki do przebrnięcia, ale gdy już wejdziemy w tematy związane z człowiekiem, robi się całkiem ciekawie. Jedna uwaga do treści książki: wspomniano, że picie wina (około 100ml) na dobę ma dobroczynny wpływ na serce. Szanowni Państwo wg aktualnej wiedzy naukowej nie ma prozdrowotnej dawki alkoholu, każda ilość jest rakotwórcza. Być może w winie są zbawienne substancje, ale to tak jakby jeść śródziemnomorską sałatkę okraszoną azbestem.

Początek ciężki do przebrnięcia, ale gdy już wejdziemy w tematy związane z człowiekiem, robi się całkiem ciekawie. Jedna uwaga do treści książki: wspomniano, że picie wina (około 100ml) na dobę ma dobroczynny wpływ na serce. Szanowni Państwo wg aktualnej wiedzy naukowej nie ma prozdrowotnej dawki alkoholu, każda ilość jest rakotwórcza. Być może w winie są zbawienne...

Polecam na początek poznania serduszka:)

Polecam na początek poznania serduszka:)

To nie jest książka o anatomii.
Schutt dokonuje czegoś, co potrafi niewielu wybitnych wykładowców/naukowców- opowiada o rzeczach ważnych, mądrych i naukowych przeplatając je humorem, dygresjami i praktycznymi odniesieniami. Jest wręcz tak, że czytając bawimy się świetnie, a w międzyczasie, nawet nie wiemy kiedy, naprawdę się uczymy!
Jedna z najlepszych książek popularnonaukowych, jakie miałam okazję w ostatnim czasie czytać.
Humor, wiedza, luz, zabawa i mądrość- wszystko w pakiecie.

To nie jest książka o anatomii.
Schutt dokonuje czegoś, co potrafi niewielu wybitnych wykładowców/naukowców- opowiada o rzeczach ważnych, mądrych i naukowych przeplatając je humorem, dygresjami i praktycznymi odniesieniami. Jest wręcz tak, że czytając bawimy się świetnie, a w międzyczasie, nawet nie wiemy kiedy, naprawdę się uczymy!
Jedna z najlepszych książek...

Książka ta zbudowana jest na niezwykle innowacyjnym pomyśle, żeby nie dość, że skupić się na historii badań nad jednym konkretnym narządem, to jeszcze nie ograniczać się tylko do serc ludzi. Dowiadujemy się o ciekawostkach serc płetwali, ryjówek, nietoperzy, ryb, staroraków, koni, by płynnie przejść do tego, jak oryginalne rozwiązania sercowo-naczyniowe przyczyniają się do rozwoju medycyny i pozwalają ratować serca ludzi. Całość pięknie dopełniają ilustracje, dodające nie tylko wartości faktograficznej, ale również estetycznej.

Książka ta zbudowana jest na niezwykle innowacyjnym pomyśle, żeby nie dość, że skupić się na historii badań nad jednym konkretnym narządem, to jeszcze nie ograniczać się tylko do serc ludzi. Dowiadujemy się o ciekawostkach serc płetwali, ryjówek, nietoperzy, ryb, staroraków, koni, by płynnie przejść do tego, jak oryginalne rozwiązania sercowo-naczyniowe przyczyniają się do...

Czytając książkę zastanawiałam się czy przespałam wszystkie zajęcia biologii w szkole, bo czasami przeczytawszy opis czegoś nawet 5 razy nadal ciężko było mi zrozumieć jak coś działa. Książka być może nie wymaga wykształcenia biologicznego (bo zgaduję, że taka osoba wiedziałaby jak działa układ krwionośny u ludzi, owadów, ryb oraz innych stworzeń),ale zdecydowanie odradzałabym książkę dla kompletnego laika jak ja.
Oprócz tego, że książka w wielu momentach wydaje się zbyt specjalistyczna to uznałabym ją za całkiem ciekawą lekturę. Być może wielu czytelnikom nie spodoba się to, że autor dosyć często skacze z tematu na temat, ale ten format mi odpowiadał, ze względu na to, że prawie na każdej stronie autor dawał nową ciekawostkę lub możliwość spojrzenia na coś z innej perspektywy. Powiedziałabym wręcz, że jest to prawie naukowa opowieść z motywem przewodnim serca w tle, ponieważ raz autor mówi o sercach wielorybów, innym razem o tym jak serce było postrzegane przez starożytnych Egipcjan, czasami nawet odchodzi od tematu serca i pisze np. o tym jak wykorzystuje się staroraki (dla ich krwi) w przemyśle, innym razem mamy przemyślenia na temat tego dlaczego nietoperze żyją dłużej niż powinny (w porównaniu do innych ssaków podobnej wielkości) lub opisane są stare "śmieszne" praktyki medyczne polegające na wykorzystywaniu pijawek/wtłaczaniu mleka owczego do żył, itd. Widać, że autor jest prawdziwym pasjonatą w swojej dziedzinie. Ocena 6,5/10, ale na pewno byłaby wyższa, gdybym trochę siedziała w tematach biologii :)

Czytając książkę zastanawiałam się czy przespałam wszystkie zajęcia biologii w szkole, bo czasami przeczytawszy opis czegoś nawet 5 razy nadal ciężko było mi zrozumieć jak coś działa. Książka być może nie wymaga wykształcenia biologicznego (bo zgaduję, że taka osoba wiedziałaby jak działa układ krwionośny u ludzi, owadów, ryb oraz innych stworzeń),ale zdecydowanie...

Jako, że jest to książka bardziej naukowa niż popularnonaukowa moim zdaniem, ciężko mi jest o nie dużo powiedzieć. Tematy medyczne zawsze mnie interesowały, więc sięgnęłam po tę książkę z czystej ciekawości. Czasem była trudna i momentami dla mnie nie zrozumiała (moja wiedza z biologii jest taka sobie) ale napewno się czegoś nauczyłam i dowiedziałam, a właśnie ze względu na poszerzenie swojej świadomości i wiedzy sięgam po takie tytuły.
Bardzo ważne jest by nienastawianie się, że ta książka jest o sercu człowieka, bo oczywiście są rozdziały poświęcone temu ale w dużej mierze ta książka przedstawia serce jako narząd u wszystkich organizmów, ja na szczęście wiedziałam o tym przed lekturą (dzięki mojej przyjaciółce) więc dobrze się na nią nastawiłam. Gdybym nie wiedział o tym fakcie mogłabym być lekko rozczarowana. Zatem ostrzegam to nie jest tylko o sercu człowieka!

Jako, że jest to książka bardziej naukowa niż popularnonaukowa moim zdaniem, ciężko mi jest o nie dużo powiedzieć. Tematy medyczne zawsze mnie interesowały, więc sięgnęłam po tę książkę z czystej ciekawości. Czasem była trudna i momentami dla mnie nie zrozumiała (moja wiedza z biologii jest taka sobie) ale napewno się czegoś nauczyłam i dowiedziałam, a właśnie ze względu na...

Kojarzycie jak w szkole kazano Wam się uczyć po kolei, jak wygląda układ krwionośny poszczególnych grup zwierząt? Nudziło Was to? Cóż, gdyby za nauczanie tego tematu odpowiadał zoolog Bill Schutt, to z pewnością mielibyście do tego inne podejście. W swojej książce „Serce. Historia naturalna” zabiera nas w niesamowitą podróż związaną z silnikiem, który napędza nasze ciało, które stale pompuje krew, a jak niektórzy twierdzą, jest również siedliskiem duszy i emocji. To jednak nie jest typowy przegląd budowy serca u poszczególnych gromad, to po prostu pełna ciekawostek i wartościowych informacji książka, która naprawdę potrafi zafascynować.
Z pewnością nie sposób wymienić tutaj wszystkie aspekty, które porusza Schutt w swojej książce, bo jest ich naprawdę ogrom. Dowiecie się na pewno co nieco o przeszczepach serca i o tym, jak mogą zmieniać człowieka, o pierwszych próbach transfuzji, o chorobach innych niż zawał, o brutalnym pozyskiwaniu krwi staroraków – i co ciekawe w tym temacie, również o tym, jak czasami można zafałszować wyniki badań. Zdecydowanie jest tutaj wiele ciekawostek ze świata zwierząt, bo choć wydawać by się mogło, że serce jest czymś oczywistym, co po prostu ma pompować krew, to okazuje się, że u niektórych istot jego „dodatkowe funkcje i możliwości” są zaskakujące.
Schutt to człowiek, który pisze z werwą i pasją, co niesamowicie szanuję w przypadku książek popularnonaukowych. Bo wiecie, gdy za próbę przedstawienia danego tematu zabiera się człowiek, którym rządzi fascynacja, to ta książka nie może być zła. Chwilami nawet odnosiłam wrażenie, jakby autor chciał przekazać czytelnikom jeszcze więcej, jakby jego celem było zaskoczenie nas i wzbudzenie pokładów ciekawości – aby czytać dalej, aby mocniej zgłębiać temat. Niesamowicie przyjemna lektura, chwilami nawet nieco poruszająca i dająca do myślenia, ale przede wszystkim stanowiąca źródło niesamowitej, niespotykanej w szkołach wiedzy. Cudowna pozycja dla osób ciekawych świata oraz dla młodych biologów, którzy chcą wyjść poza obszar schematycznego nauczania.
@bookeaterreality

Kojarzycie jak w szkole kazano Wam się uczyć po kolei, jak wygląda układ krwionośny poszczególnych grup zwierząt? Nudziło Was to? Cóż, gdyby za nauczanie tego tematu odpowiadał zoolog Bill Schutt, to z pewnością mielibyście do tego inne podejście. W swojej książce „Serce. Historia naturalna” zabiera nas w niesamowitą podróż związaną z silnikiem, który napędza nasze ciało,...