Podróż za horyzont

Ziemia obiecana czy moze wręcz przeciwnie wrota do piekła?
W czasach zaborów na początku XX wieku wiele rodzin skusiło sie na wyjazd do dalekiej Brazylei czyli Brazylii. Zmęczeni pracą na roli, która prawie nie przynosiła dochodu, brakiem perspektyw na wolność słuchali z nadzieją opowieści o dalekim kraju, ktory wydawał się być rajem na ziemi, ziemi, której oni tak bardzo pragnęli.
Tak właśnie było w przypadku bohaterów powieści rodziny Gajdów. W miejscowej karczmie pojawia się nauczyciel, który swoimi opowieściami namawia do sprzedaży wszystkiego i za jego pośrednictwem do podróży za ocean po lepsze jutro.
Gajdowie wyruszają z duszą na ramieniu, a jedynym oparciem staje się dla nich syn Jura, który jako jedyny w rodzinie posiadł jakiekolwiek umiejętności czytania.
Niezwykła to historia, łapiaca za serce, dostarczająca wielu skrajnych emocji. A wszystko za pośrednictwem bohaterow, ludzi prostych, trochę w swej prostocie naiwnych, ale pełnych marzeń i swego rodzaju odwagi.
Gajdowie są symbolem tych wszystkich, których za ocean wygnała bieda czy to do Brazylii czy też do "Ameryki".Podróż w nieznane, ale czy rzeczywiście po lepszy los? To także historia tych, którzy dorabiali się majatku na ludzkiej naiwności, chodzi to oczywiście o organizatorów wyjazdów.
Wracajac do Gajdów - czy emigracja przyniosła im oczekiwane szczęście? Już sama podróż była pasmem udręki, a w głowie Jury i Marysi kołatała się wciaz dziwna przepowiednia uzyskana od "dziwaczki" soptkanej na rynku.
Powieśc wciaga w swojej autentyczności, rozczula nad trudnymi losami rodziny, daje niewielki posmak tego, jak wyglądały losy emigrantów. Choć drugi tom nie jest kontynuacją losów tej rodziny, to chętnie po niego siegnę, aby odkryć chęć zmiany, pewnie od innej strony.

Ziemia obiecana czy moze wręcz przeciwnie wrota do piekła?
W czasach zaborów na początku XX wieku wiele rodzin skusiło sie na wyjazd do dalekiej Brazylei czyli Brazylii. Zmęczeni pracą na roli, która prawie nie przynosiła dochodu, brakiem perspektyw na wolność słuchali z nadzieją opowieści o dalekim kraju, ktory wydawał się być rajem na ziemi, ziemi, której oni tak bardzo...

Autorka po raz kolejny dotyka tematów, które w pełni do mnie trafiają. Pewnie wiele wątków można by rozwinąć, ale czy jest to konieczne? Zarówno opis podjęcia decyzji, jak i trudów drogi, żalu za czymś, co bezpowrotnie utracone, próba odnalezienia się w tym, co ponoć piękniejsze, i zestawienie tego, co obiecane, z tym, co zastane, dla mnie są kluczem tej historii.

Ja od razu sięgam po drugi tom. Z nadzieją, że dorówna temu, co przyniósł mi pierwszy.

Autorka po raz kolejny dotyka tematów, które w pełni do mnie trafiają. Pewnie wiele wątków można by rozwinąć, ale czy jest to konieczne? Zarówno opis podjęcia decyzji, jak i trudów drogi, żalu za czymś, co bezpowrotnie utracone, próba odnalezienia się w tym, co ponoć piękniejsze, i zestawienie tego, co obiecane, z tym, co zastane, dla mnie są kluczem tej historii.

Ja od...

Obiecałam sobie, że nie będę już sięgać po sagi, zwłaszcza te kilkutomowe, bo wciągają mnie jak wir, a chęć poznania finału jest tak silna, że zarywam nocki…
Co wyszło z mojej obietnicy?

Wczoraj zaczęłam czytać pierwszy tom „Emigrantów” Sabiny Waszut. Myślałam naiwnie, że skończy się tylko na przeglądaniu… O, słodka naiwności!
Czytałam „Podróż za horyzont” do drugiej w nocy, ale nie żałuję. Ta opowieść porwała mnie i przeniosła do innego świata…

Akcja zaczyna się w 1902 w małej galicyjskiej wsi. W karczmie pojawia się nauczyciel, który zaczyna kusić niepiśmiennych chłopów wyjazdem do Brazylii. Ponoć to kraina mlekiem i miodem płynąca; każdy może dostać tyle ziemi, ile zapragnie, by żyć w dostatku, a nawet bogactwie.
Na tę obietnicę daje się skusić Włodek Gajda. Mimo sprzeciwów żony, decyduje się wyemigrować z nią i trójką dzieci.

Nietrudno domyślić się, że sen o ziemi obiecanej okazuje się tylko mrzonką. Już podczas podróży Gajdowie doświadczają wielu upokorzeń i niebezpieczeństw. W dodatku podczas wejścia na statek przygarniają kilkunastoletnią Zuzannę, córkę warszawskiego dorożkarza, który musi zrezygnować z dalszej drogi.
Co zastaną na miejscu, które wyobrażają sobie z wielkimi nadziejami? Czy zły los wreszcie ich opuści? I jak potoczy się ich dalsze życie?

By poznać te odpowiedzi, trzeba zagłębić się w treść, ale nie jest to trudne, gdyż całość czyta się szybko i z wypiekami na twarzy. Akcja jest nieprzewidywalna, autorka nie oszczędza swoich bohaterów, co sprawia, że trudno oderwać się od lektury. Z ciekawością śledzi się nie tylko codzienność postaci, ale także ich przeżycia wewnętrzne, uczucia, obawy i nadzieje.

Sabinie Waszut udało się doskonale ukazać warunki życia Polaków i w zaborze austriackim, i na obcej ziemi.
Motyw emigracji jest popularny w literaturze, ale rzadko spotykamy powieści, które opowiadałyby o wyjeździe do Brazylii.
Tym większe uznanie się należy autorce, gdyż zgłębiła ona temat i wiarygodnie, z dbałością o szczegóły, ukazała los emigrantów.
Całość napisana jest gawędziarskim, barwnym stylem, co na pewno sprzyja ekscytującej lekturze.

Polecam szczerze! Drugi tom na razie odkładam, ale już widzę, jak na mnie zerka... 😉 Tym razem będę silna i nie dam się skusić! 😉

Obiecałam sobie, że nie będę już sięgać po sagi, zwłaszcza te kilkutomowe, bo wciągają mnie jak wir, a chęć poznania finału jest tak silna, że zarywam nocki…
Co wyszło z mojej obietnicy?

Wczoraj zaczęłam czytać pierwszy tom „Emigrantów” Sabiny Waszut. Myślałam naiwnie, że skończy się tylko na przeglądaniu… O, słodka naiwności!
Czytałam „Podróż za horyzont” do drugiej w...

Miłe doczytania. Historia gładko płynie. A ciekawostka jest że jedna z postaci istniała naprawdę. Zabrakło natomiast całkowicie opisów przyrody i wszystkiego w okół historia dosłownie to tylko ludzie nawet bez dokładniejszych ich opisów. Ciężko bardzo mi dziecku 21 wieku było wyobrazić sobie chociaż stare wsie a co dopiero Polskę z czasów zaborów austriackich co to dachy jeszcze z słomy były. Natomiast historia się broniła. Według autorki miał byś do hołd dla wszystkich tych emigrantów którzy z różnych pobudek postanowili opuścić swój kraj i którzy tysiącami ginęli nie docierając nawet na miejsce To się zgadza faktycznie ta książka o tym jest ale jest też w tym bardzo prosta, rzeczowa Napewno nie dowiemy się z niej jak to faktycznie galicyjskie wsie wyglądały i chociażby ta Brazylia jedyne słowo opisujące ten kraj w tej książce to busz.

Miłe doczytania. Historia gładko płynie. A ciekawostka jest że jedna z postaci istniała naprawdę. Zabrakło natomiast całkowicie opisów przyrody i wszystkiego w okół historia dosłownie to tylko ludzie nawet bez dokładniejszych ich opisów. Ciężko bardzo mi dziecku 21 wieku było wyobrazić sobie chociaż stare wsie a co dopiero Polskę z czasów zaborów austriackich co to dachy...

Historia chłopskiej rodziny, która emigruje do Brazylii. Fabuła jest fikcyjna, ale autorka oparła się na prawdziwych relacjach polskich emigrantów. W książce oprócz fikcyjnych postaci pojawiają się także te prawdziwe, np. ksiądz Dworaczek.

Rozmowa z autorką w audycji
https://www.spreaker.com/episode/157-podroz-za-horyzont--60549120

Historia chłopskiej rodziny, która emigruje do Brazylii. Fabuła jest fikcyjna, ale autorka oparła się na prawdziwych relacjach polskich emigrantów. W książce oprócz fikcyjnych postaci pojawiają się także te prawdziwe, np. ksiądz Dworaczek.

Rozmowa z autorką w audycji
https://www.spreaker.com/episode/157-podroz-za-horyzont--60549120

"Podróż za horyzont" Sabiny Waszut to pierwszy tom z cyklu "Emigranci". Poznajemy rodzinę Gajdów, która mieszka w Galicji. Głód, ubóstwo i brak perspektyw na poprawę losu popychają rodzinę Gajdów do emigracji. Celem podróży staje się Brazylia. To opowieść o trudnej podróży, pełnej dramatycznych wydarzeń, rozczarowań i tragedii, jakie są udziałem bohaterów.
To także przejmująca relacja, z początków osiedleńczego życia w brazylijskiej dziczy. Perypetiach, tragediach, rozterkach, ale i radościach, jakie były ich udziałem już na miejscu, w wymarzonej Brazylii. Losy rodziny Gajdów bardzo mnie wzruszyły. Książkę dobrze się czyta. Podobała mi się. Polecam.

"Podróż za horyzont" Sabiny Waszut to pierwszy tom z cyklu "Emigranci". Poznajemy rodzinę Gajdów, która mieszka w Galicji. Głód, ubóstwo i brak perspektyw na poprawę losu popychają rodzinę Gajdów do emigracji. Celem podróży staje się Brazylia. To opowieść o trudnej podróży, pełnej dramatycznych wydarzeń, rozczarowań i tragedii, jakie są udziałem bohaterów.
To także...

Przyjemna, dosyć wciągająca. Myślę, że dobrze opisuje mentalność ludzi na emigracji, tęsknotę i strach o przyszłość. Miła książka, może nie jest to pozycja roku, ale zdecydowanie sympatyczna, nie mam nic do zarzucenia.

Przyjemna, dosyć wciągająca. Myślę, że dobrze opisuje mentalność ludzi na emigracji, tęsknotę i strach o przyszłość. Miła książka, może nie jest to pozycja roku, ale zdecydowanie sympatyczna, nie mam nic do zarzucenia.

Świetnie się czyta, doskonale zarysowana fabuła, już nie mogę się doczekać drugiego tomu. Czytelnik ma możliwość dowiedzieć się o wielkiej emigracji na początku ubiegłego wieku z ubogiej Galicji do Brazylii.

Świetnie się czyta, doskonale zarysowana fabuła, już nie mogę się doczekać drugiego tomu. Czytelnik ma możliwość dowiedzieć się o wielkiej emigracji na początku ubiegłego wieku z ubogiej Galicji do Brazylii.

Temat trudny, bo los Polaków przecierających emigracyjne szlaki często przybierał dramatyczny charakter, o czym możemy się przekonać czytając pierwszy tom trylogii. Choć ta książka jest w gruncie rzeczy bardzo smutna to myślę, że warto ją przeczytać.

Temat trudny, bo los Polaków przecierających emigracyjne szlaki często przybierał dramatyczny charakter, o czym możemy się przekonać czytając pierwszy tom trylogii. Choć ta książka jest w gruncie rzeczy bardzo smutna to myślę, że warto ją przeczytać.

Nie jest to może wybitna literatura, ale z całą pewnością pani Sabina pisze książki z duszą. Przepełnione uczuciami i rozterkami bohaterów. Mocno zarysowane tło historyczne to kolejny plus autorki. Polecam!

Nie jest to może wybitna literatura, ale z całą pewnością pani Sabina pisze książki z duszą. Przepełnione uczuciami i rozterkami bohaterów. Mocno zarysowane tło historyczne to kolejny plus autorki. Polecam!