Rozmowy
3
„Anna. Gorzki smak miodu”. Wywiad z autorką Wiolettą Sawicką
Powieść „Anna. Gorzki smak miodu” to ukazana na tle wydarzeń historycznych roku 1945. historia rodziny Ostojańskich. Trzecia Rzeszy...
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Anna. Gorzki smak miodu
Patronat Patronat 400 str. 6 godz. 40 min.
- Kategoria:
- literatura obyczajowa, romans
- Format:
- papier
- Cykl:
- Wiek miłości, wiek nienawiści (tom 4)
- Data wydania:
- 2021-08-10
- Data 1. wyd. pol.:
- 2021-08-10
- Liczba stron:
- 400
- Czas czytania
- 6 godz. 40 min.
- Język:
- polski
- ISBN:
- 9788382342048
Skończyła się wojna. Anna ma prawie 13 lat. Mieszka w Tilsti z rodziną biologicznego ojca, która nadała jej imię Elise. Jest dobrze traktowana. Mimo prób całkowitego zniemczenia i przekonania, że matka nie żyje, Hoffenbergom nie udało się do końca wyprzeć z pamięci dziecka polskiej przeszłości.
Zimą 1945 roku do Prus wchodzi Armia Czerwona. Hoffenbergowie nie zdążyli uciec. Giną. Umiera zgwałcona przez Sowietów żona Klausa, a rodzeństwo nie wraca z wyprawy po żywność.
Anna szybko pojmuje, że w zdobytym przez wroga, obróconym w gruzy i głodnym mieście, w którym szerzy się terror Sowietów, przeżyje tylko ten, kto jest sprytniejszy. Nie dać się zabić, znaleźć bezpieczne schronienie i zdobyć cokolwiek do jedzenia - to najważniejsze cele zaradnej trzynastolatki.
Tuż po wojnie, w sowieckich już Prusach Wschodnich ukrywały się w lasach tysiące niemieckich sierot. Później nazwano je "wilczymi dziećmi". W poszukiwaniu chleba, ryzykując, że zostaną zastrzelone przez sowieckich żołnierzy, przekradały się na Litwę, by szukać pracy u tamtejszych chłopów. Anna sama próbuje dotrzeć do Wilna, które pamięta z wczesnego dzieciństwa, żeby odnaleźć kogoś z polskiej rodziny albo ciocię Ester.
Reklama
Szukamy ofert...
Kup Anna. Gorzki smak miodu w ulubionej księgarni
Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Szukamy ofert...Oficjalne recenzje książki Anna. Gorzki smak miodu
Anna. Walka z losem
„I od dziś mówcie do mnie Anna. Zawsze.
- Dlaczego? – zdziwił się młodszy z braci, pociągając nosem.
- Bo to moje prawdziwe imię. Kiedyś wszystko wam wyjaśnię, ale teraz już o nic więcej mnie nie pytajcie (...)
- Gdzie teraz pójdziemy... Anno? – chciał wiedzieć Klaus?
- Przed siebie”.
Z niecierpliwością oczekiwałem kolejnej części cyklu Wioletty Sawickiej „Wiek miłości. Wiek nienawiści”. Sagę tę recenzuję od pierwszego tomu i zawsze podkreślam, jak bardzo przypadła mi ona do gustu. Autorka ma niezwykły dar snucia opowieści. Po prostu mamy ochotę czytać i czytać bez końca.
Nie inaczej jest z czwartym tomem, zatytułowanym „Anna. Gorzki smak miodu”. Ukazał się on – jak wszystkie poprzednie – nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka. Już na wstępie powiem, że powieść jest po prostu fantastyczna. Przeczytałem ją jednym tchem. Wioletta Sawicka po raz kolejny pokazała, że jest klasą samą dla siebie. Jednak zakończenie.... Pani Wioletto, tego się nie robi czytelnikom! Jak teraz mamy czekać na ostatni tom serii aż do przyszłego roku?
Ale po kolei. Akcja „Anny” rozpoczyna się w 1947 roku. II wojna światowa się skończyła. Jednak czy na pewno? Czy wojna skończyła się dla wszystkich? Czy na skrwawionych ziemiach dawnej II RP nastał wreszcie upragniony pokój? Nic bardziej mylnego. Polska odrodziła się w nowych granicach. Kresy Wschodnie należą obecnie do ZSRR. To właśnie tam przebywa Anna. Dziewczynka ma teraz trzynaście lat. W ówczesnych realiach jest więc już niemal dorosłą kobietą.
Anna do końca wojny mieszkała z rodziną biologicznego ojca. Ci nadali jej imię Elise i wychowali na prawdziwą Niemkę. Kiedy Armia Czerwona w 1945 roku wkroczyła do Prus, wszystko się zmienia. Niemcy zostają uznani za winni wszystkich okropności wojny. Przez sowieckich żołnierzy są traktowani gorzej niż zwierzęta. Gwałty i rozboje są nową codziennością wczorajszej „rasy panów”. Anna wraz z braćmi i macochą mieszka kątem w jakiejś ruderze. Zdobycie, chociaż najpodlejszego jedzenia jest prawdziwą sztuką. Dziewczynka wie, że musi szybko dorosnąć, aby zaopiekować się braćmi. Jedna z wypraw po jedzenie kończy się dla rodziny tragicznie. Anna musi uciekać. Dokąd pójdzie? Czy w tej nieludzkiej krainie, w zimie, w głodzie i chłodzie mogą przetrwać dzieci? Głodne sieroty, w łachmanach błąkające się po lasach? Ile muszą poświęcić, aby przetrwać? Jak zdobyć choćby kawałek chleba?
Tymczasem koniec wojny nie oznacza końca kłopotów Marii. Kresy dostają się pod panowanie sowieckie. Nowa Polska odradza się jako kraj komunistyczny. W powojennym świecie nie ma miejsca dla dawnych „panów” i „obszarników”. Maria wraz z najbliższymi angażuje się w działalność antykomunistyczną. Jednak tak naprawdę cały czas marzy o jednym: odnaleźć córkę. Ciągle zastanawia się, gdzie jest malutka Ania? Czy uda się im odnaleźć w powojennej zawierusze?
„Anna. Gorzki smak miodu” to przejmująca powieść, która chwyta czytelnika za serce. Czy może być inaczej, gdy śledzimy losy „wilczych dzieci”? Gdy obserwujemy ich zmagania z głodem, z tyloma przeciwnościami losu, które nawet trudno nam sobie teraz wyobrazić? Czy zastanawiamy się czasem, przez co musiały przejść najbardziej bezbronne ofiary wojny – sieroty, których losem niemal nikt się nie przejmował?
Wioletta Sawicka dbałość o historyczne realia łączy z literackim rozmachem. Poznajemy dalsze losy Marii i jej rodziny. Zżyłem się z bohaterami sagi. Razem z nimi przeżywam ich radości i smutki. Wielokrotnie podczas lektury miałem dreszcze. Zakończenie zaś zupełnie wytrąciło mnie z równowagi.
„Anna. Gorzki smak miodu” to pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników sagi „Wiek miłości. Wiek nienawiści”. Autorka utrzymuje poziom znany z poprzednich tomów i nie zawodzi swoich czytelników. Gorąco polecam nie tylko tę powieść, ale i całą serię. Jeśli jeszcze jej nie znacie, czym prędzej nadróbcie zaległości.
Wojciech Sobański
938 
343 
654 Opinia społeczności książki Anna. Gorzki smak miodu
Jest to czwarta część cyklu Wioletty Sawickiej „Wiek miłości, wiek nienawiści”. Anna, nazywana przez rodzinę ojca Elise mieszka z dziadkami w Tulsti. Od najmłodszych lat wpajano jej, że jej matka nie żyje. Jednak mimo to Elise zachowała w pamięci najmłodsze lata. Gdy po wkroczeniu do Prus Armii Czerwonej giną jej dziadkowie, umiera zgwałcona przez Sowietów żona ojca oraz siostra ojca, to właśnie na barkach Elise spoczywa opieka nad przyrodnimi braćmi. Dociera do Wilna i stara się odnaleźć swoje polskie korzenie. W tym samym czasie jest również poszukiwana przez matkę. Maria się nie poddaje i szuka córeczki. Ta część książki podobała mi się bardzo. Historia Anny wzrusza i chwyta za serce. Anna miała zaledwie 13 lat, gdy świat jej się zawalił i musiała podjąć walkę o przetrwanie. Nie załamuje się jednak i nie poddaje tylko pokonuje kolejne przeszkody i idzie dalej. Na pewno miała w sobie o wiele więcej siły niż jej macocha, czy też bracia. Książkę wprost pochłonęłam i bardzo ją polecam. Oceniam ją na 8 pkt.
8493 924 Oceny książki Anna. Gorzki smak miodu
Poznaj innych czytelników
879 użytkowników ma tytuł Anna. Gorzki smak miodu na półkach głównych- Przeczytane 625
- Chcę przeczytać 246
- Teraz czytam 8
- Posiadam 42
- 2022 25
- 2021 22
- 2023 18
- Legimi 13
- Ulubione 11
- 2025 9
OPINIE i DYSKUSJE o książce Anna. Gorzki smak miodu
„Anna. Gorzki smak miodu” to czwarty tom cyklu „Wieku miłości, wieku nienawiści”. Tym razem poznajemy losy Anny, córki Marii. Podążamy za niemieckimi sierotami, których tysiące ukrywały się w lasach Prus Wschodnich. Później nazwano je "wilczymi dziećmi". W tej części spotykamy się z wieloma bohaterami i ludźmi dobrymi i złymi bez względu na pochodzenie, narodowość i nację. To kolejna część, która nie pozwala zwolnić tempa czytania, dając pełen wachlarz uczuć i emocji.
„Anna. Gorzki smak miodu” to czwarty tom cyklu „Wieku miłości, wieku nienawiści”. Tym razem poznajemy losy Anny, córki Marii. Podążamy za niemieckimi sierotami, których tysiące ukrywały się w lasach Prus Wschodnich. Później nazwano je "wilczymi dziećmi". W tej części spotykamy się z wieloma bohaterami i ludźmi dobrymi i złymi bez względu na pochodzenie, narodowość i nację....
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTom trzyma poziom poprzednich. Bardzo lekko się czyta, historia przekazana w prosty sposób. Dla lubiących sagi rodzinne obowiązkowa seria.
Tom trzyma poziom poprzednich. Bardzo lekko się czyta, historia przekazana w prosty sposób. Dla lubiących sagi rodzinne obowiązkowa seria.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toGdy syn Ksawerego napomknął Marii, jak to ojciec uczył go i jego rodzeństwo szacunku do kobiet, ryknęłam śmiechem- poprzednie tomy dobitnie opisały stosunek (hehe) panów Ostojańskich do płci pięknej. Wątki patriotyczne patetyczne, ale w tej serii to akurat normalne. Luśka jest babą z jajami, Maria w przeciwieństwie do swojej nieszczęsnej matki używa mózgu i tylko Anki żal. Temat "wilczych dzieci" nie jest popularny w literaturze pięknej, w szkołach też się o tym nie mówi.
Gdy syn Ksawerego napomknął Marii, jak to ojciec uczył go i jego rodzeństwo szacunku do kobiet, ryknęłam śmiechem- poprzednie tomy dobitnie opisały stosunek (hehe) panów Ostojańskich do płci pięknej. Wątki patriotyczne patetyczne, ale w tej serii to akurat normalne. Luśka jest babą z jajami, Maria w przeciwieństwie do swojej nieszczęsnej matki używa mózgu i tylko Anki żal....
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzedostatnia część sagi rodzinnej, w której tym razem poznajemy losy Anny, córki Marii. Autorka opisuje również losy niemieckich sierot po zakończeniu drugiej wojny światowej. Podobnie jak poprzednie części i tą czyta się w szybkim tempie. Pojawia się coraz więcej bohaterów i nowych relacji rodzinnych, ale autorka tak umiejętnie dozuje ich przedstawianie, że czytelnik nie może się pogubić. Polecam.
Przedostatnia część sagi rodzinnej, w której tym razem poznajemy losy Anny, córki Marii. Autorka opisuje również losy niemieckich sierot po zakończeniu drugiej wojny światowej. Podobnie jak poprzednie części i tą czyta się w szybkim tempie. Pojawia się coraz więcej bohaterów i nowych relacji rodzinnych, ale autorka tak umiejętnie dozuje ich przedstawianie, że czytelnik nie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzeczytałam wszystkie częśći jak to się mówi ,,jednym tchem""
Przeczytałam wszystkie częśći jak to się mówi ,,jednym tchem""
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCudowna seria
Cudowna seria
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDramatyczne losy polskiej rodziny z wileńskich Kresów. Pełna zwrotów akcji , wzruszeń ,smutku ,żalu ,poczucia niesprawiedliwości .Dająca do myślenia, głównie w temacie roli zwykłych ludzi w wydarzeniach ,na które nie mają wpływu. Niestety Anna jest postacią ,którą najmniej polubiłam. Minus za usmiercenie jednej postaci (A),nie wybaczę tego autorce . Wspaniale pokazana relacja człowiek-pies . Duży plus za ukazanie losów wilczych dzieci ,o których dawniej rzadko się mówiło i czytało.
Serdecznie polecam
Dramatyczne losy polskiej rodziny z wileńskich Kresów. Pełna zwrotów akcji , wzruszeń ,smutku ,żalu ,poczucia niesprawiedliwości .Dająca do myślenia, głównie w temacie roli zwykłych ludzi w wydarzeniach ,na które nie mają wpływu. Niestety Anna jest postacią ,którą najmniej polubiłam. Minus za usmiercenie jednej postaci (A),nie wybaczę tego autorce . Wspaniale pokazana...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie polubiłam Anny tak jak jej mamy i babci, ma chyba najtrudniejsze dzieciństwo z nich wszystkich i można zrozumieć, dlaczego taka jest, ale nie polubiłyśmy się. Bardzo, bardzo mnie bolało serducho, jak kolejni Ostojańscy się wykruszali i cierpieli za swoje ideały, jak gorzknieli i tracili nadzieję albo łudzili się, że jeszcze będzie jak kiedyś. Maria jest dla mnie chyba najsmutniejszą postacią, bo oni wszyscy mieli siebie, a ona została sama, bo Andrzej jej umarł - czego autorce nie wybaczę, bo był z tego pokolenia moim ulubionym mężczyzną! - a Anię straciła i tak próbowała się tam trzymać jakoś :( Choć jej wątek z Siergiejem mi się spodobał, dziwna z nich para, ale ich polubiłam. Końcówka rozrywająca serce i bardzo niesprawiedliwa, dlaczego tej Ani trzeba było jeszcze tak dowalać? :(
Nie polubiłam Anny tak jak jej mamy i babci, ma chyba najtrudniejsze dzieciństwo z nich wszystkich i można zrozumieć, dlaczego taka jest, ale nie polubiłyśmy się. Bardzo, bardzo mnie bolało serducho, jak kolejni Ostojańscy się wykruszali i cierpieli za swoje ideały, jak gorzknieli i tracili nadzieję albo łudzili się, że jeszcze będzie jak kiedyś. Maria jest dla mnie chyba...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKońcówka najlepsza, polecam sagę.
Końcówka najlepsza, polecam sagę.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo ciekawa część. Na uwagę zasługuje wątek Wilczych dzieci, który autorka porusza. Wśród sag które przeczytałam z tego okresu nigdzie nie został on poruszany. Polecam.
Bardzo ciekawa część. Na uwagę zasługuje wątek Wilczych dzieci, który autorka porusza. Wśród sag które przeczytałam z tego okresu nigdzie nie został on poruszany. Polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to