Kobiety ciężkich obyczajów

Okładka książki Kobiety ciężkich obyczajów
Natasza Socha Wydawnictwo: Pascal Cykl: Matki, czyli córki (tom 3) literatura obyczajowa, romans
384 str. 6 godz. 24 min.
Kategoria:
literatura obyczajowa, romans
Cykl:
Matki, czyli córki (tom 3)
Wydawnictwo:
Pascal
Data wydania:
2017-03-02
Data 1. wyd. pol.:
2017-03-02
Liczba stron:
384
Czas czytania
6 godz. 24 min.
Język:
polski
ISBN:
9788376429403
Tagi:
literatura polska
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Okładka książki Drogi święty Mikołaju #1 Jak uratować święta? Magda Mazur, Natasza Socha
Ocena 0,0
Drogi święty M... Magda Mazur, Natasz...
Okładka książki Kolory życia: opowieści niosące nadzieję Katarzyna Enerlich, Liliana Fabisińska, Mag­da­ Knedler, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Natasza Socha, Magda Stachula, Małgorzata Warda
Ocena 5,8
Kolory życia: ... Katarzyna Enerlich,...

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
6,7 / 10
352 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
292
276

Na półkach:

Ta wielowątkowa powieść była moim zdaniem niczym rozpędzający się pociąg. Początkowo trudno mi się było połapać w przedziałach czasowych, ponieważ akcja toczyła się przed wojną i współcześnie, zwłaszcza że rozdziały nie były oznaczone, pomijając ich numerowanie. Myślę, że lepiej by się czytało, gdyby taka informacja była na początku każdego rozdziału.
Ponadto mieszały mi się strasznie imiona: Kunegunda, Konstancja, Kwiryna, Kira, Kalina, Lucyna, Luiza. Miałam problem z przyporządkowaniem postaci i ustaleniem kto jest kim dla kogo.
Przed wojną Kwiryna pod opieką Lucyny (kobiety u której zamieszkała) staje się ekskluzywną prostytutką, która tym różni się od innych dam lekkich (a może ciężkich???) obyczajów, że sama wybiera sobie panów, z którymi idzie do łóżka.
Kira jest prawnuczką Kwiryny i bezwzględną łowczynią żonatych mężczyzn. Ona nie chce związku. Potrzebuje jedynie tej ekscytacji, która pojawia się, gdy może zabrać mężczyznę innej kobiecie. Do czasu. los bywa bardzo pokrętny.
W te dwa główne wątki wplatana jest historia Konstancji oraz Kaliny, dzięki czemu autorka splata w jedno zgrabne, aczkolwiek zaskakujące zakończenie.
Czy tym razem kobiety znajdą szczęście w miłości? Warto sprawdzić samemu. Polecam!

Ta wielowątkowa powieść była moim zdaniem niczym rozpędzający się pociąg. Początkowo trudno mi się było połapać w przedziałach czasowych, ponieważ akcja toczyła się przed wojną i współcześnie, zwłaszcza że rozdziały nie były oznaczone, pomijając ich numerowanie. Myślę, że lepiej by się czytało, gdyby taka informacja była na początku każdego rozdziału.
Ponadto mieszały mi...

więcej Pokaż mimo to

avatar
666
648

Na półkach:

Ach my kobiety, nasze fochy i tory myślenia zadziwiają mężczyzn i stanowią bazę do dyskusji i badań naukowych.
A tak poważnie to jesteśmy niezłymi manipulatorkami.
I to wykorzystała w swojej powieści autorka, która pokazuje dwie kobiety: Kwirynę i Kirę. Ta pierwsza żyje w przedwojennej Warszawie, pochodzi z biednej rodziny i chcąc utrzymać się w stolicy, wkracza do świata kurtyzan.
Ta druga wykorzystuje to "coś" aby manipulować zwłaszcza żonatymi tylko po to, by udowodnić, że nikt się jej nie oprze.
Panie łączą więzy krwi.
Bardziej podobał mi się opisywany świat przedwojenny, pewnie dlatego, że odległy i mniej znany. Urzekły mnie opisy przygotowań do pracy Luizy, zakupy strojów, wizyty w restauracjach i uczenie się nowych smaków.
Znacznie mniej podeszła mi postać Kiry, odbierałam ją jako bezwzględną i wyrachowaną, ale jednocześnie niewiedzącą czego oczekuje od życia.
Ciekawe zakończenie serii Matki czyli córki.

Ach my kobiety, nasze fochy i tory myślenia zadziwiają mężczyzn i stanowią bazę do dyskusji i badań naukowych.
A tak poważnie to jesteśmy niezłymi manipulatorkami.
I to wykorzystała w swojej powieści autorka, która pokazuje dwie kobiety: Kwirynę i Kirę. Ta pierwsza żyje w przedwojennej Warszawie, pochodzi z biednej rodziny i chcąc utrzymać się w stolicy, wkracza do...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1383
657

Na półkach: ,

Mam trochę ambiwalentne uczucia. Cieszę się, że autorka wie o czym pisze, czasami jednak mam wrażenie, że przygotowała się merytorycznie... za bardzo. Niekoniecznie trzeba wyliczać ceny tkanin, żeby oddać klimat epoki i jej realia. To jest jednak zwyczajne czepialstwo z mojej strony.
Najbardziej chyba przeszkadzał mi w czytaniu brak humoru i zabawnych sytuacji.
Moim zdaniem niepotrzebne są liczne wyjaśnienia i streszczenia tego, co działo się w poprzednich częściach. To pewnie z życzliwości autorki dla tych, którzy nie czytali "Hormonii" i "Dziecka last minute", ale według mnie to problem czytelnika, a nie autora. W końcu albo jest cykl, w którym poszczególne książki się łączą, albo osobne powieści niepowiązane ze sobą. Jak ktoś się wciął w środek czy koniec to trudno. Dlaczego mają cierpieć ci, którzy czytali od początku?
Po namyśle zmieniam jednak ocenę na 7. Dzisiaj mam dobry humor, mimo że to poniedziałek.

Mam trochę ambiwalentne uczucia. Cieszę się, że autorka wie o czym pisze, czasami jednak mam wrażenie, że przygotowała się merytorycznie... za bardzo. Niekoniecznie trzeba wyliczać ceny tkanin, żeby oddać klimat epoki i jej realia. To jest jednak zwyczajne czepialstwo z mojej strony.
Najbardziej chyba przeszkadzał mi w czytaniu brak humoru i zabawnych sytuacji.
Moim zdaniem...

więcej Pokaż mimo to

Reklama
avatar
456
445

Na półkach: , , , ,

W tej części główną bohaterką jest Kwiryna vel Luiza.
W tej części cyklu działo się
o wiele więcej niż w poprzednich.
Akcja przeniosła się w lata przed i powojenne.
Kwiryna wraz ze swoją koleżanką Lucyną wymyśliły, w tych ciężkich czasach, sposób na przetrwanie, a nawet życie w dostatku.
To książka, ktora pokazuje różne oblicza miłości
i podejścia do mężczyzn.

W tej części główną bohaterką jest Kwiryna vel Luiza.
W tej części cyklu działo się
o wiele więcej niż w poprzednich.
Akcja przeniosła się w lata przed i powojenne.
Kwiryna wraz ze swoją koleżanką Lucyną wymyśliły, w tych ciężkich czasach, sposób na przetrwanie, a nawet życie w dostatku.
To książka, ktora pokazuje różne oblicza miłości
i podejścia do mężczyzn.

Pokaż mimo to

avatar
307
18

Na półkach: ,

Bardzo ciężko mi się czytało tą książkę. Jak dla mnie poprzednie części o wiele bardziej ciekawe

Bardzo ciężko mi się czytało tą książkę. Jak dla mnie poprzednie części o wiele bardziej ciekawe

Pokaż mimo to

avatar
69
32

Na półkach: ,

Jak dla mnie - genialne zwieńczenie serii. Losy głównej bohaterki świetnie podsumowują cały cykl - i powtórzę za Rarą_Avis - chciałabym poznać co się wydarzyło później. Autorka zostawia nas z potężnym ładunkiem niedosytu.,

Jak dla mnie - genialne zwieńczenie serii. Losy głównej bohaterki świetnie podsumowują cały cykl - i powtórzę za Rarą_Avis - chciałabym poznać co się wydarzyło później. Autorka zostawia nas z potężnym ładunkiem niedosytu.,

Pokaż mimo to

avatar
76
73

Na półkach:

“Są kobiety, dla których mężczyzna jest tylko dodatkiem. Do sukienki i do życia."

Autorka pokazuje w tej książce wiele typowo kobiecych zachowań, zagrywek, rozterek, które czasem powodują, że kobieta gubi się w swoich intrygach. Bohaterki to silne kobiety, które decydują o wielu sprawach zarówno w swoim życiu jak i w życiu swoich "ofiar".

No może gdybym doczytała, że jest to trzecia część serii "Matki czyli córki" miałabym trochę więcej do powiedzenia Wam o tej książce. Ale oczywiście jestem gapa i nie sprawdziłam tego. Niestety zaczynając czytać w ogóle nie ogarnęłam głównych bohaterek. Wszystkie imiona mi się mieszały :)

Jednakże autorka porusza trudny temat dotyczący prostytucji. Wydaje mi się, że jeśli wrócę do poprzednich części zrozumiem trochę bardziej bohaterki :)

Ale oczywiście jest to według mnie dobra książka, chociaż krążą opinie, że najsłabsza z całej serii. Wrócę do Was niebawem z opinią o poprzednich dwóch częściach :)

“Są kobiety, dla których mężczyzna jest tylko dodatkiem. Do sukienki i do życia."

Autorka pokazuje w tej książce wiele typowo kobiecych zachowań, zagrywek, rozterek, które czasem powodują, że kobieta gubi się w swoich intrygach. Bohaterki to silne kobiety, które decydują o wielu sprawach zarówno w swoim życiu jak i w życiu swoich "ofiar".

No może gdybym doczytała, że jest...

więcej Pokaż mimo to

avatar
2487
276

Na półkach: ,

Książka o prawnuczce i prababci. Albo poradnik "Jak zostać luksusową kobietą lekkich (nie! cięzkich!) obyczajów"
W dwudziestoleciu międzywojennym.
Myślałam, że najmniej gwiazdek zdobył tom pierwszy, myliłam się - tom trzeci jeszcze słabszy...

Książka o prawnuczce i prababci. Albo poradnik "Jak zostać luksusową kobietą lekkich (nie! cięzkich!) obyczajów"
W dwudziestoleciu międzywojennym.
Myślałam, że najmniej gwiazdek zdobył tom pierwszy, myliłam się - tom trzeci jeszcze słabszy...

Pokaż mimo to

avatar
346
346

Na półkach:

Jak się powiedziało "A", to trzeba powiedzieć "B". A po prawdzie "C", bo książka pt. "Kobiety ciężkich obyczajów" jest trzecim tomem serii "Matki czyli córki" Nataszy Sochy. Pisarka zabiera nas w podróż w czasie od dwudziestolecia międzywojennego przez okres komunizmu do czasów współczesnych. I znów gotuje czytelnikowi zakończenie, które po prostu zwala z nóg 😊😉

W dwudziestoleciu międzywojennym bieda wkracza do mieszkań samotnych kobiet. Dlatego dojrzewająca Kwiryna zostaje wysłana przez matkę do Warszawy, by tam szukać lepszego sposobu na utrzymanie się. Przypadek sprawia, że zamiast trafić do znajomej rodziny, zatrzymuje się u Lucyny, kobiety znającej się na modzie kobiecej i potrafiącej ze ścinków wyczarować coś efektownego i eleganckiego. Uroda Kwiryny sprawia, że Lucyna postanawia wcielić w życie "projekt Luiza" i po długich przygotowaniach uboga i dotychczas nieznająca świata Kwiryna wciela się w rolę Luizy, luksusowej prostytutki, o którą zabiegają zamożni warszawiacy.
Z drugiej strony lepiej poznajemy postać Kiry, córki Kaliny i prawnuczki Kwiryny-Luizy. Jak pamiętamy z poprzednich tomów Kira nie podjęła żadnych studiów i pracuje w dziale porad pewnego periodyku. Kobieta została kiedyś porzucona przez Joachima i postanowiła odbić sobie to na innych mężczyznach. Jej celem stali się potencjalnie niedostępni mężowie zdecydowanie starsi od Kiry. Podobnie do prababki mężczyźni lgnęli do niej ze względu na jej urodę i oczy o różnych tęczówkach.

Książka "Kobiety ciężkich obyczajów" jest napisana w trochę innym stylu w porównaniu z poprzednimi tomami, bo kolejne rozdziały przeskakują z historii Kwiryny-Luizy do czasów współczesnych. Z jednej strony cieszyłam się z tego, bo to oznaczało mniej wypowiedzi wszystkowiedzącego Kosmy. Z drugiej jednak strony oczekiwałam zmiany atmosfery w tych rozdziałach. Tymczasem w ogóle nie czułam aury przedwojennej Warszawy. Jedyny moment, kiedy przeniosłam się w tamte czasy to opis kapeluszy szytych przez Lucynę. Zabrakło mi kawiarnianych rozmów i spotkań oraz charakterystycznego dla dwudziestolecia międzywojennego języka i zaśpiewu warszawiaków. Nie pomogły wzmianki o asortymencie Domu Jabłkowskich czy Hal Mirowskich. Nie przekonał mnie też zapach czekolady od Wedla. Żeby go poczuć, trzeba pojechać wieczorem na Kamionek; w centrum i za dnia na pewno go nie czuć 😊😏

Pisarka podjęła się trudnego tematu biedy i prostytucji. Każda z bohaterek zdecydowała się na sprzedawanie swojego ciała z zupełnie innych pobudek. Denerwowały mnie, bo wydały mi się kobietami, które nie wiedzą, czego chcą. Biernie podporządkowaną planom Lucyny Kwirynę jeszcze jestem w stanie zrozumieć, bo była wtedy nastolatką przybyłą z wioski, w dodatku z pewnym poważnym przewinieniem na sumieniu, a z czasem szantażowaną. Kira nie miała takich doświadczeń. Kierowała się jedynie zemstą z powodu porzucenia przez Joachima. Każdy kolejny mężczyzna był dla niej wyzwaniem. Trudno mi uwierzyć, że 20-latka jest tak wyrachowana i tylko to ją interesuje w życiu. Dlatego była dla mnie pustą lalką bez perspektyw i w dodatku nieświadomą tego, jak może się to na niej odbić. Cieszę się, że pisarka zdecydowała się "dać jej po nosie".

To kolejny tom, który warto było przeczytać dla samego zakończenia! 😊 Żeby jednak go zrozumieć, trzeba przeczytać całą książkę, nie tylko epilog 😁

Jak się powiedziało "A", to trzeba powiedzieć "B". A po prawdzie "C", bo książka pt. "Kobiety ciężkich obyczajów" jest trzecim tomem serii "Matki czyli córki" Nataszy Sochy. Pisarka zabiera nas w podróż w czasie od dwudziestolecia międzywojennego przez okres komunizmu do czasów współczesnych. I znów gotuje czytelnikowi zakończenie, które po prostu zwala z nóg 😊😉

W...

więcej Pokaż mimo to

avatar
306
161

Na półkach: ,

Świetne zakończenie całego tomu. Książka bez dwóch zdań wpadła w moje gusta. Lekka i przyjemna a zarazem niosąca przesłanie. To co lubię. Świeży powiew w postaci nowej bohaterki, mało zdziwaczałego Kosma. Polecam cała serie.

Świetne zakończenie całego tomu. Książka bez dwóch zdań wpadła w moje gusta. Lekka i przyjemna a zarazem niosąca przesłanie. To co lubię. Świeży powiew w postaci nowej bohaterki, mało zdziwaczałego Kosma. Polecam cała serie.

Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Natasza Socha Kobiety ciężkich obyczajów Zobacz więcej
Natasza Socha Kobiety ciężkich obyczajów Zobacz więcej
Natasza Socha Kobiety ciężkich obyczajów Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd