Siddhartha

Okładka książki Siddhartha
Hermann Hesse Wydawnictwo: Media Rodzina literatura piękna
188 str. 3 godz. 8 min.
Kategoria:
literatura piękna
Tytuł oryginału:
Siddhartha
Wydawnictwo:
Media Rodzina
Data wydania:
2016-08-30
Data 1. wyd. pol.:
1932-01-01
Data 1. wydania:
1951-01-01
Liczba stron:
188
Czas czytania
3 godz. 8 min.
Język:
polski
ISBN:
9788380082571
Tłumacz:
Małgorzata Łukasiewicz
Tagi:
Małgorzata Łukaszewicz Indie
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
7,8 / 10
2454 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
283
14

Na półkach: ,

Skłania do refleksji praktycznie co stronę.

Skłania do refleksji praktycznie co stronę.

Pokaż mimo to

1
avatar
522
158

Na półkach: ,

"Kiedy jaźń zostanie pokonana i umrze, kiedy ucichną wszelkie zapały i drgnienia serca, musi obudzić się coś ostatecznego, ten rdzeń istnienia, który nie jest już jaźnią, ta wielka tajemnica" (20).

"Mało mam wiary w słowa, które można usłyszeć od nauczycieli" (31).

"Sens i istota znajdowały się nie gdzieś poza rzeczami, ale w nich, we wszystkim. [...] Gdy ktoś czyta pismo, którego sens chce odkryć, nie lekceważy znaków i liter, nie nazywa ich złudzeniem, przypadkiem, nic niewartą skorupą, ale czyta je, litera po literze, studiuje, kocha" (49).

"Czy i tego sekretu nauczyłeś się od rzeki: że czas nie istnieje? [...] Chodzi o to, że rzeka jest naraz wszędzie, u źródła i u ujścia, przy wodospadzie, przy przeprawie, i tam, gdzie toczy się wartki nurt, w morzu, w górach, w jeziorze, jest wszędzie naraz i istnieje dla niej tylko chwila obecna, nie ma cieni przeszłości, nie ma cieni przyszłości. [...] Nie było niczego, niczego nie będzie, wszystko ma swój byt i jest teraz" (124-125).

"Ktoś, kto naprawdę szuka, kto naprawdę chce znaleźć, nie może przyjąć żadnej nauki. Ten zaś, kto znalazł, mógł uznać każdą naukę, każdą drogę, każdy cel, nic go nie dzieliło od tysiąca innych, którzy żyli w wieczności, oddychali boskim tchnieniem" (128).

"Kiedy ktoś szuka, wtedy łatwo może się zdarzyć, że oczy jego widzą już tylko to, czego szukają, że nie jest w stanie nic znaleźć, nic do siebie dopuścić, bo myśli tylko o tym, czego szuka, bo ma przed sobą cel, bo jest opętany myślą o celu. Wszak szukać znaczy mieć cel. Zaś znajdować to być wolnym, być otwartym, nie mieć żadnego celu" (159).

"Mądrości nie da się przekazać. Gdy mędrzec stara się przekazać jakąś mądrość, brzmi to zawsze jak głupstwo. [...] Można przekazać wiedzę, ale nie mądrość. Mądrość można znaleźć, można nią żyć, można się na niej wspierać, można dzięki niej czynić cuda, ale wypowiedzieć jej i nauczać nie sposób. [...] Słowa wyrządzają krzywdę tajemnemu sensowi, gdy się coś wypowiada na głos, wszystko się od razu trochę zmienia, robi się trochę fałszywe, trochę głupawe [...]" (162, 166).

"Gdy wzniosły Gautama nauczał o świecie, musiał go podzielić na sansarę i nirwanę, na złudzenie i prawdę, na ból i wyzwolenie. Inaczej się nie da. Kto chce nauczać, nie ma przed sobą innej drogi. Ale sam świat, to, co jest wokół nas i w nas w środku, nigdy nie jest jednostronne" (162-163),

***

Jako dziecko miałem do czynienia tylko z bogami i ofiarami. Jako młodzieniec miałem do czynienia tylko z ascezą, rozmyślaniem i medytacją, szukałem brahmana, czciłem wieczny pierwiastek w atmanie. Jako młody mężczyzna przyłączyłem się do pokutników, żyłem w puszczy, znosiłem żar i zimno, uczyłem się głodować, przyuczałem swoje ciało do obumierania. [...] Przyszło do mnie wtedy poznanie za sprawą Buddy, ale i Buddę opuściłem. Poszedłem dalej i uczyłem się u Kamali rozkoszy miłosnej, a u Kamaswamiego handlu, gromadziłem i trwoniłem pieniądze, nauczyłem się kochać swój żołądek, dogadzać zmysłom. Wiele lat to trwało, aż wreszcie duch we mnie przygasł. [...] Potem nauczyłem się słuchać rzeki, zyskałem przyjaciela Wasudewę i zostałem przewoźnikiem. A potem, na koniec, Gowinda pocałował mnie w czoło i wiele zrozumiał.

"Kiedy jaźń zostanie pokonana i umrze, kiedy ucichną wszelkie zapały i drgnienia serca, musi obudzić się coś ostatecznego, ten rdzeń istnienia, który nie jest już jaźnią, ta wielka tajemnica" (20).

"Mało mam wiary w słowa, które można usłyszeć od nauczycieli" (31).

"Sens i istota znajdowały się nie gdzieś poza rzeczami, ale w nich, we wszystkim. [...] Gdy ktoś czyta...

więcej Pokaż mimo to

53
avatar
642
158

Na półkach: , , , , , , ,

Hermann Hesse - "Siddhartha. Poemat indyjski" (1922)

"[...] czy warto wiedzieć to wszystko, jeśli nie wiedziało się tej jednej rzeczy, najważniejszej, jedynej naprawdę ważnej?"

Siddhartha jest wyróżniającym się na tle rówieśników synem bramina. Wszyscy wróżą mu świetlaną przyszłość. Sam Siddhartha ma poczucie braku. Pragnie dotrzeć do jądra swej istoty, do wiecznej prawdy - zdaje sobie sprawę z tego, że żadna z nauk, które usłyszy, nie da mu odpowiedzi na nurtujące go pytania. Tak rozpoczyna się jego duchowa podróż.

Siddhartha zazna chyba wszystkiego, co może przypaść ludziom w udziale podczas ziemskiej pielgrzymki. Będzie popadał ze skrajności w skrajność, umartwiać ciało, by po chwili utonąć w odmętach rozkoszy. Będzie odczuwał wstręt do samego siebie, do ludzkości, do świata. Nic jednak nie dzieje się bez przyczyny, a droga, jaką odbył bohater, zaprowadziła go do celu. Nawet jeśli wcześniej nie sądził, że tak właśnie będzie wyglądała.

Siddhartha to człowiek poszukujący, który ma odwagę do tego, by dzielnie kroczyć naprzód, by próbować, by zaczynać od nowa. I choć - jak sam twierdzi - zwątpił w nauki i nauczycieli, to jednak wciąż się czegoś uczy. Uczy się dostrzegać jedność w wielości, uczy się przemienić cierpienie w rozkwitający kwiat, uczy się, że czas nie jest rzeczywisty. Zdaje sobie też sprawę z tego, że świat piękny jest sam w sobie - i wcale nie trzeba szukać we wszystkim ukrytego sensu. Najlepiej jest patrzeć na świat oczyma dziecka.

Zmienia się stosunek Siddharthy do ludzi. Dawniej oddzielała go od nich bariera - jego doświadczenie mędrca i pustelnika stawiało go ponad innymi. Później dopiero mógł zrozumieć ich dążenia, śmieszny upór, pragnienia, z których zwykł był drwić. Przecież wszystko jest częścią życia, częścią większej całości, jedności. A wiedza, jak zauważa Siddhartha, wcale nie jest tożsama z mądrością. Czy nie tracimy czegoś, gdy nasze postrzeganie świata jest przeintelektualizowane? I czy - za Siddharthą - nie możemy niczego odnaleźć, bo zbyt wiele szukamy?

Bardzo polecam!

Na Insta: https://www.instagram.com/p/CaxA8oiMNzg/

Hermann Hesse - "Siddhartha. Poemat indyjski" (1922)

"[...] czy warto wiedzieć to wszystko, jeśli nie wiedziało się tej jednej rzeczy, najważniejszej, jedynej naprawdę ważnej?"

Siddhartha jest wyróżniającym się na tle rówieśników synem bramina. Wszyscy wróżą mu świetlaną przyszłość. Sam Siddhartha ma poczucie braku. Pragnie dotrzeć do jądra swej istoty, do wiecznej prawdy...

więcej Pokaż mimo to

6
Reklama
avatar
471
61

Na półkach:

Poemat podobny nieco do przypowieści biblijnych. Głównym bohaterem jest tytułowy Siddhartha, mężczyzna należący do najwyższej kasty kapłańskiej – braminów. Przedstawione wydarzenia z jego życia są raczej mało ciekawe, pokrętne i mniej ważne dla odbioru książki, na pierwszy plan wysuwają się refleksje i przeżycia wewnętrzne bohatera. Myślę, że w większości są całkiem ciekawe, trafne i mądre, nie pozostawiają czytelnika obojętnym. Cała ta historia ma charakter uniwersalny pomimo głębokiego zanurzenia w buddyjskim sosie. Końcowe rozdziały trochę zaskoczyły i zawiodły, za dużo tego buddyzmu jak dla mnie.

Poemat podobny nieco do przypowieści biblijnych. Głównym bohaterem jest tytułowy Siddhartha, mężczyzna należący do najwyższej kasty kapłańskiej – braminów. Przedstawione wydarzenia z jego życia są raczej mało ciekawe, pokrętne i mniej ważne dla odbioru książki, na pierwszy plan wysuwają się refleksje i przeżycia wewnętrzne bohatera. Myślę, że w większości są całkiem...

więcej Pokaż mimo to

2
avatar
55
47

Na półkach:

To historia syna bramina, który porzuca rodzinny dom i wraz ze swoim przyjacielem Gowindą wyrusza w poszukiwaniu spełnienia. Próbuje bardzo skrajnego życia, w pierwszej kolejności dołącza do ascetów, by odejść do kurtyzany i wziąć udział w pogoni za bogactwem i uciechami cielesnymi, żeby i je porzucić na rzecz kolejnych doświadczeń.

Siddhartha to objętościowo uboga za to bardzo bogata w treść książka, która pomimo prostej fabuły zaskakuje głębią, mądrością i uniwersalnością. Jej lektura skłania do refleksji i pozwala zatrzymać się, choć na chwilę a płynie z niej niezwykły spokój i ukojenie dlatego uważam, że warto poznać tę historię.

To historia syna bramina, który porzuca rodzinny dom i wraz ze swoim przyjacielem Gowindą wyrusza w poszukiwaniu spełnienia. Próbuje bardzo skrajnego życia, w pierwszej kolejności dołącza do ascetów, by odejść do kurtyzany i wziąć udział w pogoni za bogactwem i uciechami cielesnymi, żeby i je porzucić na rzecz kolejnych doświadczeń.

Siddhartha to objętościowo uboga za to...

więcej Pokaż mimo to

4
avatar
351
82

Na półkach: , , ,

Siddhartha mnie wchłonęła. Z tej książki wręcz wylewa się mistycyzm, mądrość. To niesamowite, że dopiero zauważyłem, za drugim, jak wielka jest ta książka mimo tego, iż tak krótka (liczy niecałe 200 stron). Myślę, że każdy poszukuje własnego "ja"- tego co jego lub ją uszczęśliwia. Może dlatego tak mnie przyciągnęła ta pozycja. Jestem poszukiwaczem. Mimo wielu rzeczy, które naprawdę mi się ułożyły to nadal czuję, że dążę do prawdziwej "prawdy", prawdziwego szczęścia. Jest to jedna z najbardziej duchowo rozwijających książek jakie przeczytałem. Uwielbiam tę powieść Hessego. Bardzo polecam.

Siddhartha mnie wchłonęła. Z tej książki wręcz wylewa się mistycyzm, mądrość. To niesamowite, że dopiero zauważyłem, za drugim, jak wielka jest ta książka mimo tego, iż tak krótka (liczy niecałe 200 stron). Myślę, że każdy poszukuje własnego "ja"- tego co jego lub ją uszczęśliwia. Może dlatego tak mnie przyciągnęła ta pozycja. Jestem poszukiwaczem. Mimo wielu rzeczy, które...

więcej Pokaż mimo to

16
avatar
44
17

Na półkach:

Coś wybitnego... wędrówka przez życie głównego bohatera skłania do wielu refleksji, które można uznać za pewien rodzaj samokształcenia się. Nie wspomnę już o tym z jaką ciekawością czytałem ten utwór. Może nie wszystkim spodoba się ten utwór, bo sposób życia głównego bohatera i jego ciągłe szukanie może w pewnych chwilach przynudzać, jednakże myślę, że znajdą się i tacy, co pokochają nauki Siddharty i razem z nim ruszą w tą "podróż" - oczywiście mam na myśli o przeczytaniu tej powieści :)

Coś wybitnego... wędrówka przez życie głównego bohatera skłania do wielu refleksji, które można uznać za pewien rodzaj samokształcenia się. Nie wspomnę już o tym z jaką ciekawością czytałem ten utwór. Może nie wszystkim spodoba się ten utwór, bo sposób życia głównego bohatera i jego ciągłe szukanie może w pewnych chwilach przynudzać, jednakże myślę, że znajdą się i tacy, co...

więcej Pokaż mimo to

1
avatar
621
174

Na półkach:

Definitywnie jedna z bardziej wartościowych książek jaką miałam okazję przeczytać. Coś jak "Mały książę" dla dorosłych - pełna mądrości, pod przykrywką filozofii indyjskiej wyjaśnia uniwersalne prawdy. Przedstawia historię mędrca, który poszukuje szczęścia i finalnie je znajduje, lecz nie tam gdzie się spodziewał. Bardzo ciekawie się śledzi jego podróże i poczynania, zakończenie cudowne.

Definitywnie jedna z bardziej wartościowych książek jaką miałam okazję przeczytać. Coś jak "Mały książę" dla dorosłych - pełna mądrości, pod przykrywką filozofii indyjskiej wyjaśnia uniwersalne prawdy. Przedstawia historię mędrca, który poszukuje szczęścia i finalnie je znajduje, lecz nie tam gdzie się spodziewał. Bardzo ciekawie się śledzi jego podróże i poczynania,...

więcej Pokaż mimo to

15
avatar
2757
376

Na półkach: , , ,

Na podstawie ułamka przez który przebrnęłam nie pokuszę się o ocenę historii, a tym bardziej puenty. Nie pokonała mnie fabuła, a styl. Mój sceptyczny, unurzany w sarkazmie mózg całkowicie odrzuca frazy „…każde zgięcie każdego palca tej dłoni jest nauką, przemawia, tchnie, lśni prawdą”. Tak intensywny patos swoim przesłodzeniem sparaliżował mi kubki smakowe. Z większym zaangażowaniem czytałam instrukcję obsługi blendera.
Duże rozczarowanie.

Na podstawie ułamka przez który przebrnęłam nie pokuszę się o ocenę historii, a tym bardziej puenty. Nie pokonała mnie fabuła, a styl. Mój sceptyczny, unurzany w sarkazmie mózg całkowicie odrzuca frazy „…każde zgięcie każdego palca tej dłoni jest nauką, przemawia, tchnie, lśni prawdą”. Tak intensywny patos swoim przesłodzeniem sparaliżował mi kubki smakowe. Z większym...

więcej Pokaż mimo to

57
avatar
429
79

Na półkach:

Książka trochę przekombinowana. Zbyt wiele się dzieje na niewielu stronach. Literacko broni się, bo nie ma żadnych wielopiętrowych konstrukcji.

Książka trochę przekombinowana. Zbyt wiele się dzieje na niewielu stronach. Literacko broni się, bo nie ma żadnych wielopiętrowych konstrukcji.

Pokaż mimo to

0

Cytaty

Więcej
Hermann Hesse Siddhartha Zobacz więcej
Hermann Hesse Siddhartha Zobacz więcej
Hermann Hesse Siddhartha Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd