Siddhartha

Genialna. Głęboka. Daje materiał do przemyślenia. Niewątpliwie przeczytam ją jeszcze raz.

Genialna. Głęboka. Daje materiał do przemyślenia. Niewątpliwie przeczytam ją jeszcze raz.

THAT'S WHAT I'M TALKING ABOUT! THAT'S WHY HE'S THE MVP! THAT'S WHY HE'S THE GOAT, THE GOAT!!!

THAT'S WHAT I'M TALKING ABOUT! THAT'S WHY HE'S THE MVP! THAT'S WHY HE'S THE GOAT, THE GOAT!!!

Połknęłam w dwa dni i nie mogłam się oderwać. Książka cudownie przedstawia tok myślowy obecny w filozofii buddyjskiej jednocześnie będąc lekką powieścią. Skłania do głębokiej refleksji nad sobą i światem, pozwalając spojrzeć na życie z góry, zmieniając całkowicie perspektywe na codzienne życie.

Połknęłam w dwa dni i nie mogłam się oderwać. Książka cudownie przedstawia tok myślowy obecny w filozofii buddyjskiej jednocześnie będąc lekką powieścią. Skłania do głębokiej refleksji nad sobą i światem, pozwalając spojrzeć na życie z góry, zmieniając całkowicie perspektywe na codzienne życie.

Książka jest opisana.
Autor " Wilka stepowego ".
Klasyk literatury, osiągnął statut powieści kultowej.
Są dzieła literackie, które wypada i trzeba przeczytać.
To jest jednym z nich.
Gusty są różne.
Po przeczytaniu możesz oceniać, albo i nie.
Z czystym sumieniem
POLECAM !!!

Książka jest opisana.
Autor " Wilka stepowego ".
Klasyk literatury, osiągnął statut powieści kultowej.
Są dzieła literackie, które wypada i trzeba przeczytać.
To jest jednym z nich.
Gusty są różne.
Po przeczytaniu możesz oceniać, albo i nie.
Z czystym sumieniem
POLECAM !!!

Trafiła w mój gust. Ciekawa i ambitna proza.

Trafiła w mój gust. Ciekawa i ambitna proza.

„Świat, gdy się go tak oglądało, tak po prostu, tak spokojnie, nieczego poza nim nie szukając, oczami dziecka, był piękny.” - “Siddhartha” Hermann Hesse

Głównym bohaterem książki jest syn bramina, Siddhartha, który na początku powieści postanawia zostać samaną i tak zaczyna się jego droga ku odkryciu “czym jest ja i jaki jest jego sens”. Obserwujemy jak zmienia się sposób patrzenia na świat naszej postaci i jego pragnienia.

Jestem pod wrażeniem jak wiele z tej książki można wyciągnąć, przełożyć na swoje życie i doświadczenia. Powieść zdecydowanie skłania do refleksji i może pozytywnie wpłynąć na życie czytelnika – jak dla mnie to ogromny plus. Książka nie jest długa, ale warto dać sobie czas na przemyślenie tej historii.

Myślę, że szersze opisywanie tej powieści nie ma sensu, nie chce jej spłycać, warto się z nią zapoznać w takiej formie, w jakiej przedstawił ją Hesse.

„Świat, gdy się go tak oglądało, tak po prostu, tak spokojnie, nieczego poza nim nie szukając, oczami dziecka, był piękny.” - “Siddhartha” Hermann Hesse

Głównym bohaterem książki jest syn bramina, Siddhartha, który na początku powieści postanawia zostać samaną i tak zaczyna się jego droga ku odkryciu “czym jest ja i jaki jest jego sens”. Obserwujemy jak zmienia się sposób...

Uniwersalna podróż, i proste piękno.

Uniwersalna podróż, i proste piękno.

Najmniej wciągająca pozycja tego autora, krótka więc mignęła przez chwilę nie wciągając mnie swoją fabułą, ale postanowiłem mieć tydzień książek z tym autorem więc za ciosem.

Najmniej wciągająca pozycja tego autora, krótka więc mignęła przez chwilę nie wciągając mnie swoją fabułą, ale postanowiłem mieć tydzień książek z tym autorem więc za ciosem.

Do połowy książka wydawała się naiwna i wręcz mnie męczyła, ale miała elementy dla których brnąłem dalej, od połowy niesamowicie mnie wciągnęła, przez mocny rozwój postaci jak i przemyślenia za nim idące. Ogólnie porusza ona istotę życia jak i pogodzenie się z nim, na pewno nie podpisuje wszystkim, ale uważam, że jednak każdy coś z niej wyciągnie. Ciekawe jest to, że pierwszą lekturą Hesse był Wilk Stepowy, Siddharthę pożyczyłem od koleżanki żeby zobaczyć co innego stworzył ten autor i obie książki mają dość skrajne wnioski, mimo, że poruszają podobne tematy i problemy. Jednak Wilk był zdecydowanie lepiej napisany.

Do połowy książka wydawała się naiwna i wręcz mnie męczyła, ale miała elementy dla których brnąłem dalej, od połowy niesamowicie mnie wciągnęła, przez mocny rozwój postaci jak i przemyślenia za nim idące. Ogólnie porusza ona istotę życia jak i pogodzenie się z nim, na pewno nie podpisuje wszystkim, ale uważam, że jednak każdy coś z niej wyciągnie. Ciekawe jest to, że...

Wyrażając opinię na temat świeżo przeczytanej książki, zazwyczaj piszemy o tym o czym ów pozycja była. W tym przypadku schodzi to na drugi plan, bo tej książki trzeba po prostu doświadczyć. Na upartego można by wymienić, ale obawiam się, że mogłoby to w jakiś sposób zaburzyć lekturę powieści, dlatego powiem tylko: o doświadczaniu życia w pełnej krasie.
Ważne, kluczowe dla zrozumienia całego kontekstu jest imię bohatera, które może być co najmniej dwupoziomowe. Z jednej strony - nawiązanie do Siddharthy Gautamy, czyli Buddy, którego notabene spotykamy na kartach powieści, lecz imię Siddhartha oznacza też: "ten, który osiągnął cel". Noszenie takiego imienia to ogromnna odpowiedzialność i brzemię, stąd u bohatera silna potrzeba nonkoformizmu i ogromna samodyscyplina.
Hesse pisze w sposób urzekający - bez zbędnych słów, precyzjnie, w wyważony i nader wszystko przemyślany sposób. Ten poemat indyjski to też odwołanie się do obowiązujących w hinduizmie czterech faz/etapów życia.
Hesse był synem misjonarza, zafascynował się religiami Wschodu po podróżach - śladami ojca - w tamte rejony świata. Powieść opublikowano w 1922 roku, gdy Zachód był pogrążony w duchowym kryzysie, także była to próba zwrócenia się ku wschodnim religiom. Na koniec mała ciekawostka: podobno Hermann Hesse był ulubionym pisarzem papieża Benedykta XVI, a powieść Siddhartha zmarły papież wymienial jako jedną z dwóch książek, jaką zabrałby na umowną bezludną wyspę. Druga książka to Wyznania św. Augustyna.

Wyrażając opinię na temat świeżo przeczytanej książki, zazwyczaj piszemy o tym o czym ów pozycja była. W tym przypadku schodzi to na drugi plan, bo tej książki trzeba po prostu doświadczyć. Na upartego można by wymienić, ale obawiam się, że mogłoby to w jakiś sposób zaburzyć lekturę powieści, dlatego powiem tylko: o doświadczaniu życia w pełnej krasie.
Ważne, kluczowe dla...