W cieniu minaretów – Oman

Nadzwyczaj gówniana książka, w której autor prowadzi dziwny dialog wewnętrzny luźno inspirowany Omanem. Wartość poznawcza zerowa.

Nadzwyczaj gówniana książka, w której autor prowadzi dziwny dialog wewnętrzny luźno inspirowany Omanem. Wartość poznawcza zerowa.

Przed wyjazdem do Omanu chciałem się czegoś dowiedzieć o tym kraju. Z tej książki niestety niewiele się dowiedziałem, ani to przewodnik, ani rys o historii kraju, niewiele o kulturze i sztuce omańskiej. Ta książka to jedynie reminescencja różnych przeżyć i doświadczeń autora okraszona kilkoma dialogami z mieszkańcami kraju i surami Koranu. Dla mnie strata czasu.

Przed wyjazdem do Omanu chciałem się czegoś dowiedzieć o tym kraju. Z tej książki niestety niewiele się dowiedziałem, ani to przewodnik, ani rys o historii kraju, niewiele o kulturze i sztuce omańskiej. Ta książka to jedynie reminescencja różnych przeżyć i doświadczeń autora okraszona kilkoma dialogami z mieszkańcami kraju i surami Koranu. Dla mnie strata czasu.

Autor nie opisuje tu jakichś swoich niezwykłych przygód. Jest to raczej luźna gawęda o najważniejszych miejscach, ludziach i zwyczajach. Czyta się to nieźle, zwłaszcza, że mniej tu jest pseudofilozoficznego bełkotu, który tak mi przeszkadzał w innej książce Autora "Indie, czyli świat". Zainteresowanie tą książką podwyższa również fakt, że Oman jest dość tajemniczym i mało znanym krajem.
Plus za piękne wydanie. Oraz ładne zdjęcia (chociaż trzeba tu ostrzec, że kilka z nich jest drastycznych).

Autor nie opisuje tu jakichś swoich niezwykłych przygód. Jest to raczej luźna gawęda o najważniejszych miejscach, ludziach i zwyczajach. Czyta się to nieźle, zwłaszcza, że mniej tu jest pseudofilozoficznego bełkotu, który tak mi przeszkadzał w innej książce Autora "Indie, czyli świat". Zainteresowanie tą książką podwyższa również fakt, że Oman jest dość tajemniczym i mało...

Obserwacje świata islamu, większość oczywiście to Oman, ale są porównania z innymi krajami i odłamami tej religii. Islam jest bardziej zróżnicowany niż zdawałem sobie sprawę. I mniej tolerancyjny niż sądziłem.

Obserwacje świata islamu, większość oczywiście to Oman, ale są porównania z innymi krajami i odłamami tej religii. Islam jest bardziej zróżnicowany niż zdawałem sobie sprawę. I mniej tolerancyjny niż sądziłem.

Bardzo dobra książka pokazująca życie codzienne, kulturę i religię w Omanie. Autor pokazał ten świat z szacunkiem dla jego tradycji i zwyczajów. Jednocześnie prowadząc dialog i trochę porównując do świata bliższego polskiemu czytelnikowi.
Pokazane meczety, ofiary, traktowanie kobiet, codzienność i święta. A także rozważania o zrozumieniu zapisów świętej księgi, a szczególnie stosowania jej zapisów w życiu codziennym.
Polecam, żeby trochę poznać ten inny dla mnie świat.

Bardzo dobra książka pokazująca życie codzienne, kulturę i religię w Omanie. Autor pokazał ten świat z szacunkiem dla jego tradycji i zwyczajów. Jednocześnie prowadząc dialog i trochę porównując do świata bliższego polskiemu czytelnikowi.
Pokazane meczety, ofiary, traktowanie kobiet, codzienność i święta. A także rozważania o zrozumieniu zapisów świętej księgi, a...

Niezwykle wciągnęła mnie lektura tej książki, bo autor ma styl opowiadania, który bardzo mi odpowiada. To jest gawędzenie, ale widać, że przemyślane. Tym bardziej, że Pindral potrafi w nie wplatać wątki i z historii, i z religii, i z dnia codziennego. Nie unika też kontrowersyjnych tematów ani nie ukrywa, jeśli coś mu się nie podoba. Choć widać, szczególnie po wspaniałych zdjęciach, że potrafi się Omanem zachwycać. Piękna, mądra książka.

Niezwykle wciągnęła mnie lektura tej książki, bo autor ma styl opowiadania, który bardzo mi odpowiada. To jest gawędzenie, ale widać, że przemyślane. Tym bardziej, że Pindral potrafi w nie wplatać wątki i z historii, i z religii, i z dnia codziennego. Nie unika też kontrowersyjnych tematów ani nie ukrywa, jeśli coś mu się nie podoba. Choć widać, szczególnie po wspaniałych...

Ile wiecie o Omanie? Ja przyznam szczerze, że niewiele... Oczywiście wskażę go na mapie, znam główną, wyznawaną religię i... to by było na tyle. Dlaczego też sięgnęłam po tę pozycję. Autor był mi już znany, więc bez obaw zagłębiłam się w lekturze.
Trzeba na początku zaznaczyć, że Marek Pindral nie tyle podróżował do Omanu, ile postanowił tam zamieszkać na kilka miesięcy, by lepiej poznać ten pustynny kraj. Książka nie jest więc chronologicznym zapisem podróży, stanowi zapis spostrzeżeń "niewiernego". Nie jest to jednak bezgraniczny zachwyt nad nowo poznanym miejscem. Autor stara się wdawać w dyskusję z omańskimi znajomymi (nie jest mu dane z wiadomych względów rozmawiać sam na sam z kobietami),nie unika trudnych tematów starając się zrozumieć inny tok myślenia. W swoje dyskusje stara się także wciągnąć czytelnika. Oczywiście książka to nie tylko rozmowy, nasz autor stara się także odwiedzić jak najwięcej miejsc, które opisuje nie szczędząc szczegółów.
Tekst pisany jest w gawędziarskim stylu, z dużą dozą autoironii, dzięki czemu po pierwsze jest bardzo przyjemny w odbiorze, a po drugie ma się wrażenie rozmowy z dobrym znajomym. Piękne wydanie, dopracowane w każdym calu oraz mnóstwo zdjęć autorstwa Marka Pindrala stanowią wisienkę na czytelniczym torcie. Polecam każdemu miłośnikowi podróżniczej literatury!

Ile wiecie o Omanie? Ja przyznam szczerze, że niewiele... Oczywiście wskażę go na mapie, znam główną, wyznawaną religię i... to by było na tyle. Dlaczego też sięgnęłam po tę pozycję. Autor był mi już znany, więc bez obaw zagłębiłam się w lekturze.
Trzeba na początku zaznaczyć, że Marek Pindral nie tyle podróżował do Omanu, ile postanowił tam zamieszkać na kilka...

Dla większości czytelników Oman kojarzy się wyłącznie jako przydatna nazwa w trakcie gry w „Państwa/Miasta”, jeżeli przypadkowo zostanie wylosowana litera O. Powszechna wiedza na temat tego kraju jest niewielka, nawet przypomnienie sobie stolicy Omanu może przyjść z trudnością. Tymczasem autorowi udało się wyczarować bardzo składną opowieść o tym arabskim państwie, panujących tam zwyczajach i wpływie religii. Unika przy tym niedoskonałości, jakie były udziałem jego debiutanckiej książki o Chinach. Jest napisana dużo lżej, bez zbędnego silenia się na oryginalność, za to z humorem. Czuć zapach egzotyki, odmienność kulturową, możemy też pozazdrościć autorowi łatwości nawiązywania znajomości z mieszkańcami tego państwa. Pamiętam, że zacząłem czytać „W cieniu minaretów” jadąc pociągiem do Lublina i po pięciu godzinach skończyłem, gdy wjeżdżaliśmy na stację końcową. Wyjątkowo pyszna to była podróż. Nie wiem dlaczego nie została oficjalnie zaliczona do serii „Poznaj Świat” (brak logo),chociaż pod względem edytorskim jest zrobiona niezwykle elegancko i w pełni na to zasługuje.

Dla większości czytelników Oman kojarzy się wyłącznie jako przydatna nazwa w trakcie gry w „Państwa/Miasta”, jeżeli przypadkowo zostanie wylosowana litera O. Powszechna wiedza na temat tego kraju jest niewielka, nawet przypomnienie sobie stolicy Omanu może przyjść z trudnością. Tymczasem autorowi udało się wyczarować bardzo składną opowieść o tym arabskim państwie,...

Wyzwanie LC na styczen (dokonczyc zaczeta)

Wyzwanie LC na styczen (dokonczyc zaczeta)

Dobrze napisana ale bez szału...

Dobrze napisana ale bez szału...