Sporo krócej, ale wciąż niemało, zajęła mi podróż po kartach książki śladami Nicolasa Bouviera. W przeciwieństwie do jego, moja była bardzo wygodna, ale (tu z kolei podobieństwo) również nie bardzo łatwa. A choć analogie i różnice wynikają z zupełnie innych przyczyn, to paleta emocji mogła być tożsama: ciekawość, ekscytacja, czasem zachwyt, ale i znużenie oraz zniecierpliwienie.
Nie jest to książka reporterska. Jak na tę zdecydowanie za dużo tu samego autora i jego refleksji, z czego zarzutu wielkiego jednak jej nie robię, bo te bywają wielce ciekawe. Najbliżej jej chyba do literatury drogi. Podróżuje razem z przyjacielem bardzo niespiesznie, ale nie poświęca wiele tekstu opisowi jednego miejsca, jednej osoby, jednego wydarzenia. Nie stara się również zgłębiać bardzo dokładnie tego, co widzi, choć jest wyposażony w więcej niż podstawową wiedzę o rejonie, który przemierza. I być może, zaprzeczając sobie samemu, pomimo że autora tu sporo, to niewiele dowiadujemy się o nim, jego motywacjach. Nie wiem również, dlaczego właściwie ta trasa, te kraje, te miejsca są jego celem. Jest raczej obserwatorem samego siebie w podróży, który czasami przekierowuje swój wzrok na to, co mija.
Moim największym zarzutem jest to, że książka jest nierówna. Więcej – bywało, że męczyła. I wydaje mi się, że jest to ściśle związane z utratą notatek, które autor robił w trakcie podróży, a których został pozbawiony w drugiej jej części. Ten fakt pozwolił mi wysnuć tezę, że opisywanie pierwszej części podróży li tylko z pamięci negatywnie odbiło się na treści, jakby wspomnień zbrakło. Czasem wręcz nużyło. Im bliżej na osi czasu do punktu utraty notatek, tym pamięć bardziej świeża, myśl bardziej wnikliwa, pióro zdecydowanie lepsze. A umiejętność dobrej puenty, szerokiego, wręcz filozoficznego spojrzenia była tym, co sprawiło, że drugą część książki czytało się zdecydowanie lepiej, nie tylko ze względu na bardziej interesujący mnie geograficznie fragment podróży (ach, Persja…).
Nie gustuję w okraszaniu opinii o książkach cytatami z nich, ale tym razem pozwolę sobie na jeden, już z samego końca książki, zwłaszcza że, w przeciwieństwie do całej maści współczesnych podróżników, ten wskazuje na pokorę autora i brak przypisywania sobie kategoryczności poznania:
„Tego dnia miałem nieodparte wrażenie, że udało mi coś uchwycić i że odmieni to moje życie. Ale nic z tych rzeczy nie przyswaja się sobie raz na zawsze. Jak woda, świat przez ciebie przepływa i na jakiś czas użycza ci swych kolorów. Potem się cofa i znów cię zostawia samego z tą pustką, którą nosisz w sobie, z czymś w rodzaju organicznej niewydolności duszy, z którą trzeba nauczyć się żyć, którą trzeba zwalczać, a która paradoksalnie stanowi być może naszą najsilniejszą sprężynę działania.”
P.S. Żałuję, że osoba, której Bouvier poświęca jedną z ostatnich stron, nigdy nie napisała swoich wspomnień ze swoich wypraw. Myślę, że opowieść podróżnika o pseudonimie Dodo, z którym przecięły się drogi autora, byłaby tą, którą czytałbym z wypiekami na twarzy. Inaczej – będę się mamił myślą, że ona istnieje i że kiedyś trafię na nią, znalazłszy ją na pustym miejscu w pociągu lub pod siedzeniem autobusu dalekobieżnego w czasie jednej z moich skromnych podróży.
Szukamy ofert...
Opinie i dyskusje o książce Atlas wysp odległych. Pięćdziesiąt pięć wysp, na których nigdy nie byłam i nigdy nie będę
Jest coś romantycznego w tych opowieściach, choć często zupełnie gubiłem ich sens pośród tej poetyckości. Bezsprzecznie pięknie wydane.
Jest coś romantycznego w tych opowieściach, choć często zupełnie gubiłem ich sens pośród tej poetyckości. Bezsprzecznie pięknie wydane.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka jest zaprojektowana rewelacyjnie. Dbałość o szczegóły, jest wszystko co powinien zawierać Atlas wysp ... . Co do treści to już gorzej, przynajmniej w porównaniu do świetnego atlasu latarni. Ale to też inny autor ... .
Atlas wysp znalazłem w wypożyczalni dla dzieci i książka nie była specjalnie oznaczona. Wydawca jednak zastrzega na swojej stronie, że to treść 18+. Faktycznie kilka historii można tak zaklasyfikować.
Książka jest zaprojektowana rewelacyjnie. Dbałość o szczegóły, jest wszystko co powinien zawierać Atlas wysp ... . Co do treści to już gorzej, przynajmniej w porównaniu do świetnego atlasu latarni. Ale to też inny autor ... .
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAtlas wysp znalazłem w wypożyczalni dla dzieci i książka nie była specjalnie oznaczona. Wydawca jednak zastrzega na swojej stronie, że to treść 18+....
Podróż z lupą, przez małe skrawki ziemi, miejsca często niesłusznie zapomniane. Z każdym z nich związana jest jakaś fascynująca historia, a forma atlasu, który je opowiada, pozwala podróżować pobudzonej wyobraźni, nie tylko palcem po mapie.
Podróż z lupą, przez małe skrawki ziemi, miejsca często niesłusznie zapomniane. Z każdym z nich związana jest jakaś fascynująca historia, a forma atlasu, który je opowiada, pozwala podróżować pobudzonej wyobraźni, nie tylko palcem po mapie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMam sporo zarzutów do tego "atlasu", ale głównym będzie to że każda wyspa nie ważne czy ciekawa czy całkowicie nudna, jest traktowana tak samo. Jeżeli nic się nie da o wyspie powiedzieć, autorka opisuje wyrafinowanym językiem przyrodę żeby wyrobić ilość tekstu na stronę, i taką samą ilość tekstu dostaje wyspa o której można filmy kręcić. Praktycznie na każdej stronie otwierałem telefon żeby naprawdę poznać wyspę. Internet był potrzebny nie tylko do tego ale też weryfikacji faktów, książka jest napisana tak że czasem ciężko odróżnić wizję autorki od inspiracji prawdziwymi zdarzeniami. Jedną z takich wizji jest wplatanie w krótki tekst narracji że meteorolodzy gdy są bez kobiet to wspólnie oglądają kolekcję pornoli na wyspie.
Mam sporo zarzutów do tego "atlasu", ale głównym będzie to że każda wyspa nie ważne czy ciekawa czy całkowicie nudna, jest traktowana tak samo. Jeżeli nic się nie da o wyspie powiedzieć, autorka opisuje wyrafinowanym językiem przyrodę żeby wyrobić ilość tekstu na stronę, i taką samą ilość tekstu dostaje wyspa o której można filmy kręcić. Praktycznie na każdej stronie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toIdealna dla podróżników, marzycieli, wielbicieli map i każdego, kto chce chociaż na chwilę uciec z kanapy i przenieść się w inne miejsce. „Atlas wysp odległych” autorstwa Judith Schalansky to wyjątkowe połączenie literatury i kartografii, które zabiera czytelnika w podróż do pięćdziesięciu odległych wysp, o których niewielu słyszało. Każda wyspa to osobna opowieść – od tajemniczych historii rozbitków, przez dramaty kolonizacji, po przyrodnicze ciekawostki. Schalansky nie tylko odkrywa przed nami te małe światy, ale także zaprasza do refleksji nad samotnością, izolacją i ludzkim marzeniem o nieznanym. To książka pełna piękna i melancholii, idealna dla tych, którzy pragną zgłębić nieodkryte zakątki świata, nie wychodząc z domu.
Idealna dla podróżników, marzycieli, wielbicieli map i każdego, kto chce chociaż na chwilę uciec z kanapy i przenieść się w inne miejsce. „Atlas wysp odległych” autorstwa Judith Schalansky to wyjątkowe połączenie literatury i kartografii, które zabiera czytelnika w podróż do pięćdziesięciu odległych wysp, o których niewielu słyszało. Każda wyspa to osobna opowieść – od...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOch, jaki cudowny relaks i praca wyobraźni przy tej książce. Jej lektura to prawdziwa podróż pełna piękna i poezji. Niespieszna. Nie ścigająca się z niczym. Chce takich książek więcej.
Och, jaki cudowny relaks i praca wyobraźni przy tej książce. Jej lektura to prawdziwa podróż pełna piękna i poezji. Niespieszna. Nie ścigająca się z niczym. Chce takich książek więcej.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPięknie wydana, stylizowana na starodawny skoroszyt, z gustownymi mapami i rycinami. Autorka wysyła nas w podróż po wszystkich oceanach, po atolach zagubionych gdzieś w tropikach, gdzie lądem jest tylko kilka łach piasku ledwo wystających z wody, ale też po skalistych wyspach arktycznych, wiecznie skutych lodem, na których pewnie po dziś dzień nie stanęła ludzka noga. Książka, która uruchamia chęć przygody i awanturniczą stronę duszy. Dawkowałem ją sobie długo, wędrując nie tylko od strony do strony, od wyspy do wyspy, ale także palcem po globusie i mapie. Zastanawiałem się czy kiedyś choć jedną z opisanych wysp będzie mi dane odwiedzić. Każda z kilkudziesięciu przedstawionych w atlasie wysp ma swoją stronę, mapę (wszystkie w tej samej skali) i krótki opis czy esej o niej. I tutaj mam największy niedosyt - teksty o danym zakątku świata są krótkie i czasami są to wręcz tylko anegdoty o odkrywcach czy mieszkańcach. Tak czy inaczej piękna to była podróż.
Pięknie wydana, stylizowana na starodawny skoroszyt, z gustownymi mapami i rycinami. Autorka wysyła nas w podróż po wszystkich oceanach, po atolach zagubionych gdzieś w tropikach, gdzie lądem jest tylko kilka łach piasku ledwo wystających z wody, ale też po skalistych wyspach arktycznych, wiecznie skutych lodem, na których pewnie po dziś dzień nie stanęła ludzka noga. ...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toRaj jest wyspą, ale Piekło też nią jest. Nie ma wysp idealnych. Książek idealnych nie ma również. "Atlas Wysp Odległych" jest książką ładnie wydaną, ale niezbyt ciekawie napisaną. Pięćdziesiąt krótkich esejów o skrawkach lądu zagubionych w bezkresach mórz i oceanów. To mogło by rozbudzić wyobraźnię, ale zwyczajnie pozostawia obojętnym. Szkoda
Raj jest wyspą, ale Piekło też nią jest. Nie ma wysp idealnych. Książek idealnych nie ma również. "Atlas Wysp Odległych" jest książką ładnie wydaną, ale niezbyt ciekawie napisaną. Pięćdziesiąt krótkich esejów o skrawkach lądu zagubionych w bezkresach mórz i oceanów. To mogło by rozbudzić wyobraźnię, ale zwyczajnie pozostawia obojętnym. Szkoda
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW czasach sprzed internetu (nie, to wcale nie aż tak dawno temu, dinozaurów już nie kroczyły po Ziemi) atlasy - czy to geograficzne, czy samochodowe - bardzo często były elementem domowych zbiorów książkowych (czasem nawet w domach bez literatury). I ludzie rzeczywiście z nich korzystali (ileż to razy przez przednią szybę auta widziało się poirytowanego kierowcę krzyczącego na pasażera zakopanego w mapie :-D). I pewnie niejedna osoba wspomina podobnie jak ja godziny spędzane na podróżowaniu palcem po mapie i przeglądaniu atlasów w poszukiwaniu egzotycznych nazw rzek, jezior czy gór. Teraz takie informacje łatwo "guglujemy", poza tym same podróże są o wiele łatwiejsze do zorganizowania. Ale cudownie było wrócić do tych wspomnień - dzięki Judith Schalansky i jej Atlasowi wysp odległych.
To naprawdę niezwykła pozycja, która ukazała się właśnie w nowej, rozszerzonej wersji. Jest połączeniem pełnej opowieści o odległych miejscach książki z... wydawnictwem kartograficznym. Jest owocem podobnej do mojej sentymentalnej podróży ku wspomnieniom dziecięcych lat spędzonych nad studiowaniem map i pragnieniu odkrywania białych plam na mapie własnych wirtualnych podróży.
Jak wskazuje podtytuł - to historie skupione wokół 55 wysp rozsianych po całym globie. Każdemu z tych miejsc, do których naprawdę nie jest łatwo się wybrać (a nawet jest to niemożliwe),Schalansky poświęca krótki esej. Zbiera w nich relacje podróżników, wspomnienia mieszkańców, historyczne przekazy czy beletryzuje dane naukowe. Zawsze w fascynujący, ale nigdy w wyczerpujący sposób.
Każdy z tych esejów jest jak soczysta przynęta na haczyku zarzuconej wędki. Każda kusi umysł, serce i wyobraźnię do mentalnej podróży, ale też do dalszych poszukiwań. Z jednej strony można zafascynować się ich łagodnym, melancholijnym rytmem, by po chwili zasiąść w rozgorączkowaniu przed komputerem i wklepywać mniej lub bardziej egzotyczne nazwy w wyszukiwarkę. Lektura książki może stać się dłuższa o całe godziny "doczytywania" historii wysp w czeluściach internetu, żeby dowiedzieć się więcej o tym, co przeczytaliśmy lub czego nie dane nam było przeczytać w publikacji. W ten sposób Atlas... staje się lekturą intertekstualną i multimedialną, bazując na rozbudzonej sprytnie ciekawości.
Eseje Schalansky są świetne, pobudzające wyobraźnię i ciekawość, a do tego pełne fascynacji światem, który nawet w czasach globalnej wioski wciąż pozostaje nieco poza zasięgiem. Wprawiają w stan rozmarzenia, dzięki któremu naprawdę możemy poczuć się jak dzieci albo dawni odkrywcy. To ogromna przyjemność znów podróżować palcem po mapie i przekonywać się raz za razem, jak bardzo fascynujący jest świat, w którym żyjemy.
Każdemu z esejów towarzyszy całostronicowa ilustracja - subtelnie nawiązująca do dawnych rycin w kartograficznych publikacjach. To wszystko razem sprawia, że książka jest okazją do intelektualnej i estetycznej podróży. Zachęca do niespiesznej kontemplacji, wgłębienia się w tę wirtualną wyprawę, wczucia w obraz i słowo. Lektura książki jest wyjątkowym doznaniem - pełnym melancholii, sentymentalnym, poruszającym i refleksyjnym. Będę do niej wracać z czułością raz za razem, ale bez poczucia, że pewne miejsca na świecie pozostają poza moim zasięgiem. Autorka udowadnia bowiem, że "poczuć" pewne miejsca możemy także bez fizycznej obecności, a kartografia w połączniu z naszą wyobraźnią ma w sobie wiele z magii.
W czasach sprzed internetu (nie, to wcale nie aż tak dawno temu, dinozaurów już nie kroczyły po Ziemi) atlasy - czy to geograficzne, czy samochodowe - bardzo często były elementem domowych zbiorów książkowych (czasem nawet w domach bez literatury). I ludzie rzeczywiście z nich korzystali (ileż to razy przez przednią szybę auta widziało się poirytowanego kierowcę krzyczącego...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJak sama autorka zauważa, atlas "do celów praktycznych całkowicie nieprzydatny". Ale jaki cudny. Jak inspiruje do wędrówek w fotelu, z ciepłą kawą pod ręką. I nie tylko, bo podobno zdarzają się śmiałkowie, którzy chcą odwiedzić te wyspy, poznać choć niektóre z nich.
http://madebybibi.blogspot.com/2024/02/atlas-wysp-odlegych-wydanie-rozszerzone.html
Jak sama autorka zauważa, atlas "do celów praktycznych całkowicie nieprzydatny". Ale jaki cudny. Jak inspiruje do wędrówek w fotelu, z ciepłą kawą pod ręką. I nie tylko, bo podobno zdarzają się śmiałkowie, którzy chcą odwiedzić te wyspy, poznać choć niektóre z nich.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo tohttp://madebybibi.blogspot.com/2024/02/atlas-wysp-odlegych-wydanie-rozszerzone.html