rozwińzwiń

Mężczyzna, który tańczył tango

Okładka książki Mężczyzna, który tańczył tango Arturo Pérez-Reverte Patronat Logo
Patronat Logo
Okładka książki Mężczyzna, który tańczył tango
Arturo Pérez-Reverte Wydawnictwo: Znak literatura piękna
544 str. 9 godz. 4 min.
Kategoria:
literatura piękna
Tytuł oryginału:
El tango de la Guardia Vieja
Wydawnictwo:
Znak
Data wydania:
2013-10-24
Data 1. wyd. pol.:
2013-10-24
Liczba stron:
544
Czas czytania
9 godz. 4 min.
Język:
polski
ISBN:
9788324027736
Tłumacz:
Joanna Karasek
Tagi:
Joanna Karasek tango
Średnia ocen

7,1 7,1 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Ładowanie Szukamy ofert...

Patronaty LC

Książki autora

Mogą Cię zainteresować

Oficjalne recenzje i

Romans ze wszech stron



65 9 63

Oceny

Średnia ocen
7,1 / 10
665 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
610
597

Na półkach:

Każde z nas przykłada własne kryteria do oceny książek; kryteria, które wykształciły się w nas pod wpływem doświadczenia życiowego, lektur, które odzwierciedlają naszą wrażliwość, otwartość na odczytywanie symboli, wyczucie języka… Dla mnie jedną z najważniejszych zasad, przez której pryzmat przyglądam się powieści jest – obok jakości języka, jako zasady fundamentalnej – umiejętność pisarza łamania schematów, przekraczania granic gatunku, sięgania do odniesień kulturowych.

Powieść „Mężczyzna, który tańczył tango” spełnia znakomicie moje oczekiwania, gdyż jest fantastycznym melanżem powieści szpiegowskiej, romansu, powieści historycznej, przygodowej i obyczajowej. A Perez Reverte z niebywałym wyczuciem językowym (chwała tłumaczce Joannie Karasek, która doskonale przetwarza język pisarza na polszczyznę!) gra na nastrojach i emocjach czytelnika.

I jeszcze ta galeria portretów: słynni muzycy, włoscy, frankistowscy, republikańscy i radzieccy szpiedzy, mistrzowie szachowi i ich asystenci. A to wszystko w scenerii luksusowych statków wycieczkowych, obskurnych kabaretów w podejrzanych dzielnicach Buenos Aires, pałaców na Riwierze Francuskiej, Neapol i Capri …

To jest po prostu piękna powieść znakomitego pisarza.

Każde z nas przykłada własne kryteria do oceny książek; kryteria, które wykształciły się w nas pod wpływem doświadczenia życiowego, lektur, które odzwierciedlają naszą wrażliwość, otwartość na odczytywanie symboli, wyczucie języka… Dla mnie jedną z najważniejszych zasad, przez której pryzmat przyglądam się powieści jest – obok jakości języka, jako zasady fundamentalnej –...

więcej Pokaż mimo to

avatar
79
71

Na półkach: ,

Powieść tę można czytać przynajmniej na trzy sposoby. Pierwsze jej odczytanie narzuca motto zaczerpnięte z prozy Josepha Conrada: „Taka kobieta jak ty i taki mężczyzna jak ja nieczęsto spotykają się na tym świecie”. Być może nawet pięćset stron to mało, aby dać wyraz zdumieniu, jakie staje się udziałem człowieka zaczynającego zdawać sobie sprawę z cudowności – również w sensie matematycznym – każdego znaczącego przecięcia się trajektorii losów dwojga osób w rozszerzającym się w przestrzeni i czasie wszechświecie. Jakiego trzeba trafu, aby w tej sieci miliardów przypadków trafić na siebie i się nawzajem rozpoznać? I o tym właśnie jest – oczywiście, między innymi – historia głównych bohaterów „Mężczyzny, który tańczył tango”, Mechy Inzunzy, kobiety z wyższych sfer, żony kompozytora Armanda de Troeye i dyplomaty Ernesta Kellera, matki szachisty aspirującego do tytułu mistrza świata, oraz Maxa Costy, plebejusza wywodzącego się z jednej z gorszych dzielnic Buenos Aires, żołnierza Legii Cudzoziemskiej, fordansera i rozmiłowanego w swoim fachu wielokrotnego oszusta.

Drugi sposób lektury narzuca oryginalny tytuł powieści: „El tango de la Gurada Vieja”, czyli „Tango Starej Gwardii”. W pierwszym rzędzie jest to tytuł kompozycji Armanda de Troeye – od niej wszystko się zaczęło, bo wszak jego twórca, wraz ze swoją żoną, tylko dlatego znalazł się na pokładzie transatlantyku płynącego do Argentyny, na którym doszło do pierwszego spotkania z Maxem, bo założył się z Ravelem, że w stolicy tanga uda mu się napisać coś bardziej poruszającego od Bolera. W tym ujęciu powieść byłaby czymś w rodzaju pieśni śpiewanej na melodię tanga, z jej brutalnymi cięciami, pełnej nostalgii za minionymi czasami, w których wszystko wydało się bardziej autentyczne i żywe, a przynajmniej kierujące się jakimiś zasadami. I w szerszym zakresie powieść Péreza-Reverte rzeczywiście stanowi kolejną aktualizację popularnego motywu „ostatniej akcji dawnych bohaterów”. Toczy się ona w trzech planach czasowych – w 1928 r. na statku płynącym przez Atlantyk i w Buenos Aires, w 1937 r. w Nicei na Lazurowym Wybrzeżu i w połowie lat sześćdziesiątych XX w. Sorrento pod Neapolem. Pierwszy i drugi stanowią tylko przygotowanie do trzeciego, w którym 64-letni Max podejmuje się zadania ponad siły. I ponosi bolesne tego konsekwencje. W powieści znać upływ czasu: losy Maxa i Mechy zostały przedstawione na tle jak najbardziej historycznym – przywołano w niej dziesiątki nazwisk osób z pierwszych stron gazet, aby osadzić bohaterów literackich – zgodnie z regułami rządzącymi w serialu „Młody Indiana Jones” – w świecie znanym nam z podręczników do historii. Tutaj tango to symbol anachronizmu – reliktu przeszłości, za którym stoi kodeks honorowy nijak mający się do współczesności; źródło melancholii wywołanej świadomością, że życie jest krótkie („Trochę marzeń, trochę miłości”). Jakże daleko jesteśmy od Bogów tanga Caroliny De Robertis, w których tango to żywioł do końca rewolucyjny i jednocześnie triumfujący.

I wreszcie trzeci sposób odczytania. Bez ram wyznaczonych przez motto i oryginalny tytuł książka Péreza-Reverte zamienia się w romans, powieść pikarejską, jakiegoś „Łazika z Tormesu” bliższego naszym czasom, historię sensacyjno-szpiegowską o pewnych ambicjach, niekoniecznie zrealizowanych. I w tej wersji najłatwiej byłoby wskazać jej słabości, to znaczy jej niesamodzielność, uzależnienie od trzeciorzędnej literatury XIX i XX w. Mało w niej oryginalności. Czytelnik musi wykazać bardzo dużo dobrej woli, aby przejąć się wciąż ponawianymi zapewnieniami o wyjątkowości Mechy i Maxa, nie mówiąc już o fascynacji nimi. Oczywiście, literatura to gra – musimy zaakceptować jej zasady, aby dobrze się bawić – ale powieść niebezpiecznie zbliża się do granic wytrzymałości graczy. Gdyby „Mężczyznę, który tańczył tango” streścić, to otarlibyśmy się o kicz. Oszczędźmy więc sobie tego. Skupmy się na dwóch wcześniejszych sposobach odczytania. Ja na pewno pozostanę przy pierwszym.

Powieść tę można czytać przynajmniej na trzy sposoby. Pierwsze jej odczytanie narzuca motto zaczerpnięte z prozy Josepha Conrada: „Taka kobieta jak ty i taki mężczyzna jak ja nieczęsto spotykają się na tym świecie”. Być może nawet pięćset stron to mało, aby dać wyraz zdumieniu, jakie staje się udziałem człowieka zaczynającego zdawać sobie sprawę z cudowności – również w...

więcej Pokaż mimo to

avatar
922
78

Na półkach: ,

Wspaniała historia Maxa Costy, fordansera, oszusta, włamywacza, który trzykrotnie w swoim życiu spotkał Mechę Inzunzę, najpierw żonę hiszpańskiego kompozytora, potem matkę młodego szachisty. Akcja prowadzona jest równolegle w latach dwudziestych, trzydziestych i sześćdziesiątych minionego wieku. Opowieść o namiętnościach, pogoni za pieniądzem i świecie, którego już nie ma.

Wspaniała historia Maxa Costy, fordansera, oszusta, włamywacza, który trzykrotnie w swoim życiu spotkał Mechę Inzunzę, najpierw żonę hiszpańskiego kompozytora, potem matkę młodego szachisty. Akcja prowadzona jest równolegle w latach dwudziestych, trzydziestych i sześćdziesiątych minionego wieku. Opowieść o namiętnościach, pogoni za pieniądzem i świecie, którego już nie ma.

Pokaż mimo to

avatar
151
36

Na półkach:

Książka niby dobra, ale wymęczylem się żeby ja doczytać

Książka niby dobra, ale wymęczylem się żeby ja doczytać

Pokaż mimo to

avatar
1007
111

Na półkach:

Arturo Perez-Reverte to jeden z moich ulubionych pisarzy. Jednak mam wrażenie, że ta powieść nie jest dla każdego. Książka może spodobać się miłośnikom szachów i tańca. Dla mnie chwilami nudna. Spróbuję jeszcze do niej wrócić...

Arturo Perez-Reverte to jeden z moich ulubionych pisarzy. Jednak mam wrażenie, że ta powieść nie jest dla każdego. Książka może spodobać się miłośnikom szachów i tańca. Dla mnie chwilami nudna. Spróbuję jeszcze do niej wrócić...

Pokaż mimo to

avatar
916
528

Na półkach:

Tancerz i oszust Max poznaje starszą od siebie kobietę Mechę- żonę uznanego kompozytora. Ona jest zmęczona swoim małżeństwem, zaś on szuka tylko jednorazowej przygody. Choć spotykają się zaledwie kilkukrotnie, to z czasem zaczyna łączyć ich burzliwe uczucie.

"Mężczyzna, który tańczył tango" to powieść o zakazanej i pełnej sprzeczności miłości, rozgrywająca się w XX w. w miejscach takich jak m.in. Neapol czy Paryż. Zarówno Max, jak i Mecha skrywają wiele tajemnic i tak naprawdę sami o sobie nie wiedzą zbyt wiele. Mimo to wzajemnie siebie pożądają i nie potrafią o sobie zapomnieć. Z jednej strony wzajemnie się ranią i kłócą, zaś z drugiej pragną być razem. Jest to też powieść o przeznaczeniu i ucieczce przed przeszłością.

Warto przeczytać.

Tancerz i oszust Max poznaje starszą od siebie kobietę Mechę- żonę uznanego kompozytora. Ona jest zmęczona swoim małżeństwem, zaś on szuka tylko jednorazowej przygody. Choć spotykają się zaledwie kilkukrotnie, to z czasem zaczyna łączyć ich burzliwe uczucie.

"Mężczyzna, który tańczył tango" to powieść o zakazanej i pełnej sprzeczności miłości, rozgrywająca się w XX w. w...

więcej Pokaż mimo to

avatar
111
44

Na półkach:

Piękna!

Piękna!

Pokaż mimo to

avatar
22
9

Na półkach:

Jak dla mnie najlepsza książka Pereza-Reverte. Romans, kryminał i historia w jednym. Zdecydowanie polecam!

Jak dla mnie najlepsza książka Pereza-Reverte. Romans, kryminał i historia w jednym. Zdecydowanie polecam!

Pokaż mimo to

avatar
140
130

Na półkach:

Koń jak jest, każdy widzi. Wiadomo raczej czego spodziewać się po tym Autorze.

To nie jest jakaś huśtawka emocji, wartko toczącą się akcja niczym strumyk w Poroninie. Pomału, nieśpiesznie toczy się ta opowieść. O szachach, miłości, nadziejach, marzeniach, stratach. No, o życiu.

Koń jak jest, każdy widzi. Wiadomo raczej czego spodziewać się po tym Autorze.

To nie jest jakaś huśtawka emocji, wartko toczącą się akcja niczym strumyk w Poroninie. Pomału, nieśpiesznie toczy się ta opowieść. O szachach, miłości, nadziejach, marzeniach, stratach. No, o życiu.

Pokaż mimo to

avatar
1836
394

Na półkach: , , , ,

Wyzwanie LC na grudzien (ksiazka pod patronatem LC)

Wyzwanie LC na grudzien (ksiazka pod patronatem LC)

Pokaż mimo to

Książka na półkach

  • Chcę przeczytać
    1 244
  • Przeczytane
    1 165
  • Posiadam
    356
  • Ulubione
    48
  • Teraz czytam
    45
  • 2014
    26
  • Chcę w prezencie
    21
  • Literatura hiszpańska
    10
  • Domowa biblioteczka
    8
  • E-book
    5

Cytaty

Więcej
Arturo Pérez-Reverte Mężczyzna, który tańczył tango Zobacz więcej
Arturo Pérez-Reverte Mężczyzna, który tańczył tango Zobacz więcej
Arturo Pérez-Reverte Mężczyzna, który tańczył tango Zobacz więcej
Więcej

Video

Video

Podobne książki

Przeczytaj także