Dyskretny bohater

„Dyskretny bohater” to siódma przeczytana książka tego autora. Wszystkie dotąd przeczytane książki były interesujące, chociaż nie wszystkie były dla mnie wybitne. „Dyskretny bohater” to pierwsza powieść Mario Vargasa Llosy napisana po otrzymaniu Nagrody Nobla. Może dlatego, napisał powieść dość lekką, rezygnując ze skomplikowanej narracji, wątków bezpośrednio politycznych, eksperymentów z formą i językiem. Stworzył jednak barwną powieść, pełną namiętności, intryg, zdrad i tajemnic, jest też wątek kryminalny. Osią powieści są skomplikowane relacje ojców i ich synów.

Powieść toczy się dwutorowo, w odległych od siebie miejscach Peru. Oczywiście w zaskakujący sposób oba wątki się ze sobą łączą. W Piurze na północno-zachodnim krańcu Peru mieszka 55-letni Felicito Yanaque, właściciel przedsiębiorstwa transportowego. Dwoje jego dorosłych synów pracuje w tym przedsiębiorstwie. Felicito do swojego majątku doszedł sam ciężką pracą i jest człowiekiem ogólno szanowanym. Jednak posiada pewną tajemnicę, młodą kochankę, którą utrzymuje. Felicito jest człowiekiem energicznym, pracowitym, którego dni mijają dość jednakowo. Pewnego dnia znajduje na drzwiach swojego domu kopertę z listem. List jest od szantażystów, którzy żądają pieniędzy z zamian za ochronę jego, jego rodziny i firmy, inaczej grozą. Mężczyzna jest oburzony, nie zamierza spełniać żądań szantażystów i mimo ostrzeżeń zgłasza sprawę na policję. Nawet kiedy następny anonim znajduje na drzwiach domu kochanki i szantażyści zaczynają swoje groźby wprowadzać w czyn, nie zamierza się podać. Wręcz zamieszcza w gazecie ogłoszenie, w którym informuje szantażystów, że nie dostaną od niego ani grosza. Mieszkańcy Piury uważają go za bohatera, gdyż prawie wszystkie firmy przewozowe płacą haracz. On jedna realizuje jedyny spadek, który otrzymał od ojca, aby nigdy nikomu nie dał się sponiewierać. Po ogłoszeniu w gazecie i awanturze w policji policja zabrała się do pracy. Ciekawe, czy uda się im odnaleźć szantażystów?

Setki kilometrów od Piury, w stolicy kraju, Limie mieszka 62-letni don Rigoberto. Posiada on jedynego syna, który niestety spędza mu sen z oczu. Jednak to nie jest jego główny problem. Rigoberto zarządzał firmą ubezpieczeniową i zamierza przejść na emeryturę, aby spełniać swoje marzenia. Właścicielem firmy jest jego serdeczny przyjaciel Ismael, wdowiec dużo od niego starszy. Ismael od lat jest skłócony ze swoimi synami, a teraz w tajemnicy bierze ślub ze swoją dużo młodszą służącą i wyjeżdża w długą podróż poślubną. Świadkiem na tym ślubie jest Rigoberto i on staje się celem ataków synów Ismaela, którzy chcą unieważnienia tego małżeństwa. Doprowadzają nawet do wstrzymania mu emerytury. Problemu nie rozwiązuje powrót nowożeńców, a wręcz sytuacja jeszcze bardziej się komplikuje. Te dwa tak różne wątki autor w sposób niesamowity łączy z sobą.

Osią powieści są relacje rodzinne, szczególnie relacje ojciec – syn. Llosa serwuje nam mieszankę powieści obyczajowej, tragikomicznej, sensacyjnej i kryminału. W powieści dużo tajemnic, a także namiętności i zemsty, miłości i zdrad. Llosa tworzy barwne intrygi, wodząc czytelnika za nos. Oczywiście autor fantastycznie przedstawia peruwiańską rzeczywistość pełną kurzu i żaru, niezaradność policji i media, które wyłącznie gonią za sensacją, zacierając różnice między kłamstwem i prawdą. Pojawia się wątek podróży do Europy, jako miejsca pełnego kultury i sztuki, a także wątek polski. Mnie jednak urzekają w powieściach Llosy bohaterowie, tym razem zwykli ludzie, mający rodzinne problemy. Nie ma tutaj postaci czarno-białych, ale otrzymujemy wszystkie odmiany szarości. Świetnie zbudowana jest psychologia postaci. Poznajemy ich rozterki, obawy i emocje, czym się kierują, podejmując decyzje. Dotyczy to też postaci drugoplanowych. `Tym razem nie była to wymagająca lektura, ale miło spędzony czas przy tej książce. Kto jest dyskretnym bohaterem, pozostaję bez odpowiedzi

„Dyskretny bohater” to siódma przeczytana książka tego autora. Wszystkie dotąd przeczytane książki były interesujące, chociaż nie wszystkie były dla mnie wybitne. „Dyskretny bohater” to pierwsza powieść Mario Vargasa Llosy napisana po otrzymaniu Nagrody Nobla. Może dlatego, napisał powieść dość lekką, rezygnując ze skomplikowanej narracji, wątków bezpośrednio politycznych,...

Zakończenie nijakie.

Zakończenie nijakie.

Znakomite. Wspaniała tragikomedia. Jak to dobrze mieć kochanych synów !!!

Znakomite. Wspaniała tragikomedia. Jak to dobrze mieć kochanych synów !!!

Po kilku przeczytanych stronach myślałem, że "Dyskretny bohater" będzie powieścią jeśli nie wybitną, to przynajmniej rewelacyjną, bo jest w niej wszystko to, co u Llosy najlepsze: lepki żar i kurz peruwiańskiego zadupia, namiętności, zdrady, intrygi i seks. Są władza, polityka i media, większe i mniejsze miłości i dramaty, które przytrafiają się wszystkim bez wyjątku. Bogatym i biednym. "Dyskretny bohater" sytuuje się w nurcie powieści lekkich. Są tu wątki kryminalne, obyczajowe i tragikomiczne. Narracja jest barwna i wartka. Od czasu do czasu pojawiają się nawet elementy fantastyczne, faustowskie wręcz.

"Dyskretnego bohatera" czyta się wybornie. Żal było przerywać lekturę. Czekałem z niecierpliwością na rozwiązanie wielu wątków i wyjaśnienie, kim jest tytułowy bohater. Dotarłem jednak do ostatniego rozdziału i..... nic. Rewelacyjna powieść kończy się nijak, bez pomysłu i banalnie. Trochę mnie ta końcówka rozczarowała i w ostateczności zamiast książki rewelacyjnej, mamy "jedynie" książkę bardzo dobrą.

Rozumiem jednak (po przeczytaniu mniej i bardziej fachowych recenzji),że powieść ta jest grą, którą Llosa prowadzi z czytelnikiem. Można by tu oczekiwać metafizycznych rozważań, a sprawa jest najprawdopodobniej prosta: miał być kryminał, romans, tragikomedia, coś w stylu południowoamerykańskiej telenoweli. Llosa puszcza oko, rysuje swe postaci wyrazistą kreską, wytyka im wady ( z sympatią),pakuje w kłopoty, a ostatecznie wszystko kończy się dobrze. Ta cała diabelska metafizyka i intelektualne rozterki niektórych bohaterów to tylko gra, podpucha i ironia.

Po kilku przeczytanych stronach myślałem, że "Dyskretny bohater" będzie powieścią jeśli nie wybitną, to przynajmniej rewelacyjną, bo jest w niej wszystko to, co u Llosy najlepsze: lepki żar i kurz peruwiańskiego zadupia, namiętności, zdrady, intrygi i seks. Są władza, polityka i media, większe i mniejsze miłości i dramaty, które przytrafiają się wszystkim bez wyjątku....

Książka jest niezła, ale nie zachwyca. Niby dużo się dzieje, są intrygi, zagadki, śledztwo, ale cieszę się, że już skończyłam czytać. Myślę, że to styl autora nie do końca mnie przekonuje, choć może sięgnę po inną jego książkę dla porównania.
Brakowało mi w zakończeniu wyjaśnienia wątku Edilberto, choć podejrzewam, że niektórzy czytelnicy lubią takie niejasności.
I mnóstwo zdrobnień typu kaweczka, dupeczka, kobietka może irytować w nadmiarze.

Książka jest niezła, ale nie zachwyca. Niby dużo się dzieje, są intrygi, zagadki, śledztwo, ale cieszę się, że już skończyłam czytać. Myślę, że to styl autora nie do końca mnie przekonuje, choć może sięgnę po inną jego książkę dla porównania.
Brakowało mi w zakończeniu wyjaśnienia wątku Edilberto, choć podejrzewam, że niektórzy czytelnicy lubią takie niejasności.
I...

Kolejna świetna książka autora. Moje ulubione to Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki oraz Pantaleon i wizytantki ale to nie odbiega poziomem od nich. Przez karty powieści przewijają się postacie stworzone przez pisarza, które pojawiają się w innych książkach. Tworzy to pewną spójność i pozwala mocniej wkroczyć w świat wykreowany przez autora. Niby realny a jednak trochę odrealniony.

Kolejna świetna książka autora. Moje ulubione to Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki oraz Pantaleon i wizytantki ale to nie odbiega poziomem od nich. Przez karty powieści przewijają się postacie stworzone przez pisarza, które pojawiają się w innych książkach. Tworzy to pewną spójność i pozwala mocniej wkroczyć w świat wykreowany przez autora. Niby realny a jednak trochę...

Woow! Fantastyczna książka! Kto by pomyślał, że przeplatające się historie tak mogą wciągnąć, że Llosa zostanie mistrzem intryg kryminalnych.. Wspaniała książka! 2 wieczory ! Uczta czytelnicza! Kiedy już powątpiewam w Llosę, jak to np było po zmęczeniu "Ciotki Julii i skryby", nagle pojawia się taka perełka!!!!!!!!! Zachęcam do przeczytania!

Woow! Fantastyczna książka! Kto by pomyślał, że przeplatające się historie tak mogą wciągnąć, że Llosa zostanie mistrzem intryg kryminalnych.. Wspaniała książka! 2 wieczory ! Uczta czytelnicza! Kiedy już powątpiewam w Llosę, jak to np było po zmęczeniu "Ciotki Julii i skryby", nagle pojawia się taka perełka!!!!!!!!! Zachęcam do przeczytania!

Kolejna znakomita powieść Mario Vargasa LIosy , od której trudno się oderwać. Pełne niespodziewanych zwrotów losy bohaterów misternie utkane przez autora sprawiają, że chcemy ich poznać bliżej oraz poznać ich tajemnice. Nie jest to arcydzieło, ale książka, której czytanie to prawdziwa przyjemność .

Kolejna znakomita powieść Mario Vargasa LIosy , od której trudno się oderwać. Pełne niespodziewanych zwrotów losy bohaterów misternie utkane przez autora sprawiają, że chcemy ich poznać bliżej oraz poznać ich tajemnice. Nie jest to arcydzieło, ale książka, której czytanie to prawdziwa przyjemność .

Świetna i happy endem

Świetna i happy endem

Wszystko co w literaturze hiszpańskojęzycznej lubimy. Pełnia życia, dużo człowieka, humor, codzienność i magia, krew i seks.

Wszystko co w literaturze hiszpańskojęzycznej lubimy. Pełnia życia, dużo człowieka, humor, codzienność i magia, krew i seks.