Chorwacja. Przewodnik historyczny

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

W mojej opinii rewelacyjnie podana niełatwa historia kraju znanego większości przez pryzmat nadmorskich wyjazdów wakacyjnych. Aż chce się podążyć za autorem i zwiedzić te mniej znane, a jakże ciekawe miejsca. Książka godna polecenia.

W mojej opinii rewelacyjnie podana niełatwa historia kraju znanego większości przez pryzmat nadmorskich wyjazdów wakacyjnych. Aż chce się podążyć za autorem i zwiedzić te mniej znane, a jakże ciekawe miejsca. Książka godna polecenia.

Bardzo gawędziarska opowieść o Chorwacji - razi i boli znikoma liczba przypisów, bo choć autor teoretycznie przytacza w książce wiele faktów historycznych, bez źródeł stają się wyłącznie jego subiektywną oceną, co znacząco obniża wartość merytoryczną książki. Eseje napisano bardzo emocjonalnym językiem, niektóre fragmenty czyta się z pewną konsternacją i zaniepokojeniem o stan ducha autora. Jest kilka ciekawostek, parę miejsc do zapisania, ale przypomina to bardziej osobisty pamiętnik z podróży do Chorwacji niż tytułowy przewodnik historyczny.

Bardzo gawędziarska opowieść o Chorwacji - razi i boli znikoma liczba przypisów, bo choć autor teoretycznie przytacza w książce wiele faktów historycznych, bez źródeł stają się wyłącznie jego subiektywną oceną, co znacząco obniża wartość merytoryczną książki. Eseje napisano bardzo emocjonalnym językiem, niektóre fragmenty czyta się z pewną konsternacją i zaniepokojeniem o...

Jak zwykle u tego autora ciekawe informacje, dobrze się czyta

Jak zwykle u tego autora ciekawe informacje, dobrze się czyta

Ciekawy zbiór esejów historycznych na temat Chorwacji. Autor podzielił je w zależności od regionu kraju. Koper zapoznaje czytelnika z dziejami ziem chorwackich, który nie ukrywam był dla mnie bardzo interesujący. Mamy tutaj zestawienie największych atrakcji w Chorwacji a także rys historyczny każdego z nich. Mamy tutaj wiele przytoczonych historii antycznych miast takich jak Pula, Zadar, Split, Hvar czy Dubrownika. Także wzięto tutaj pod uwagę miejsca krajobrazowe: Plitvickie Jeziora, wodospady Krk czy wyspę Rab. Wszystko przedstawione w sposób jasny i klarowny. Szybko się czy ten przewodnik a wiedza w nim zawarta jest bezcenna. Dobra pozycja dla każdej osoby lubiącej podróże.

Ciekawy zbiór esejów historycznych na temat Chorwacji. Autor podzielił je w zależności od regionu kraju. Koper zapoznaje czytelnika z dziejami ziem chorwackich, który nie ukrywam był dla mnie bardzo interesujący. Mamy tutaj zestawienie największych atrakcji w Chorwacji a także rys historyczny każdego z nich. Mamy tutaj wiele przytoczonych historii antycznych miast takich...

Świetnie napisana, gawędziarska historia (oczywiście fragmentaryczna) Chorwacji. Bardzo dobrą decyzją autora było pisanie o poszczególnych regionach Chorwacji (a właściwie całej byłej Jugosławii) w różnych momentach historii, a nie standardowe chronologiczne (zwykle nudne) opisywanie dziejów. Nie mamy też tutaj przeładowania nazwiskami i datami. Autor zawarł zarówno fragmenty o wojnie z lat 90-tych, walkach austriacko włoskich z I Wojny Światowej, opisy współpracy z nazistami w czasach II Wojny Światowej, opisy panowania Wenecjan, Węgrów, Austriaków, Turków, Bizantyjczyków w różnych latach i w zmieniającej się co chwilę sytuacji politycznej, no i oczywiście mamy cały rozdział o Ticie (i Titowskich Jajcach a właściwie ich braku:) Autor sporo pisze, nie zajmując przy tym stanowiska po którejś ze stron, o przyczynach animozji między poszczególnymi narodami jugosłowiańskimi (szczególnie między chorwackimi katolikami a serbskimi prawosławnymi, podlanymi sosem muzułmańskich Bośniaków) i o wieloletniej (naprawdę długotrwałej) nienawiści wynikającej z różnic w języku, wyznaniach, kulturze, historii. Do tego trochę ciekawych historii o poszczególnych zabytkach, kulturze, języku. Przez styl pisania, czyta się tę książkę niezwykle szybko i przyjemnie i co ważne sporo z tych wiadomości pozostaje w głowie. Z przyjemnością przeczytam inne książki autora w tym stylu (pozycje o dwudziestoleciu międzywojennych jakoś mnie nie wciągnęły).

Świetnie napisana, gawędziarska historia (oczywiście fragmentaryczna) Chorwacji. Bardzo dobrą decyzją autora było pisanie o poszczególnych regionach Chorwacji (a właściwie całej byłej Jugosławii) w różnych momentach historii, a nie standardowe chronologiczne (zwykle nudne) opisywanie dziejów. Nie mamy też tutaj przeładowania nazwiskami i datami. Autor zawarł zarówno...

Zbiór esejów podróżniczo-historycznych na temat Chorwacji. Nie można powiedzieć, że jest to świetna literatura. Pan Koper dobrym rzemieślnikiem jest - i tyle.
Czyta się szybko i łatwo. Dobre uzupełnienie przy okazji wyjazdu nad Adriatyk, dla tych którzy nie tylko gustują w plażowaniu.

Zbiór esejów podróżniczo-historycznych na temat Chorwacji. Nie można powiedzieć, że jest to świetna literatura. Pan Koper dobrym rzemieślnikiem jest - i tyle.
Czyta się szybko i łatwo. Dobre uzupełnienie przy okazji wyjazdu nad Adriatyk, dla tych którzy nie tylko gustują w plażowaniu.

Od dawna wiem, że w kuchni najlepiej rozmawia mi się nie z sąsiadką, a z kucharzem, w bibliotece nie z pisarzem czy bibliotekarzem, a z krytykiem literackim, a w podróży…
Do tej pory, do tej książki sądziłam, że z włóczykijem, globtroterem czy pasjonatem poznawania świata i przemieszczania się po nim. Od dzisiaj wiem, że z… historykiem. Wcześniej nie widziałam różnicy między książką podróżniczą napisaną przez pasjonata drogi, a profesjonalistą z pasją podróżowania. A różnica jest i to ogromna. Wystarczyło, że sięgnęłam po ten przewodnik historyczny, bym poczuła efekt opowieści dyktowanej sercem człowieka od kilkunastu lat zafascynowanego Chorwacją i rozumem historyka, mającego na jej temat wiedzę rozległą niczym morze i przepastną niczym studnia bez dna. Z mroków której wyłaniały się konteksty sięgające dziejów Odyseusza i te rozgrywane we współczesnych mi czasach, o których w latach dziewięćdziesiątych XX wieku donosiły media. A ponieważ lubię widzieć o czym mowa i wodzić palcem po mapie, skoro nie mogę być fizycznie w omawianych miejscach, z braku mapki w książce, przytaszczyłam swój dyżurny, wielki jak stół, atlas geograficzny świata pod moją gawrę czytelniczą, otwierając go na stronie z Chorwacją.
Tak przygotowana, zabrałam się do czytania rozdziałów po kolei. Chociaż nie musiałam. Autor w przedmowie uprzedził mnie, że nie są one poukładane chronologicznie. Wręcz nie posiadają żadnego logicznego porządku, a ich tematyka podyktowana jest przypadkowym, luźnym tematem głównym z burzliwych dziejów Chorwacji, wokół którego budowana jest opowieść, kojarzone konteksty z mnóstwem dygresji, a raczej kolejnymi, ważnymi i ciekawymi szczegółami. Były więc to osoby znane i ważne w chorwackiej historii jak Josip Broz-Tito czy Dioklecjan, którym autor poświęcił osobne rozdziały, nie zapominając umieścić pod ich tytułami nazw miejscowości, o których będzie przy okazji mowa.
Czasami tematem głównym było zjawisko społeczne (nacjonalizm lub rozpad Jugosławii) czy grupa społeczna (Kozacy Adriatyku) mające wpływ na kształtowanie się świadomości miejscowej i napływowej ludności, a tym samym na kierunki rozwoju historii miejsca, w którym przyszło im mieszkać i żyć. Nie były to jednak wykłady historyczne, a raczej eseje gęste od własnych, prywatnych przemyśleń, wniosków, gdybań, uwag wzbogacone rozmowami z przyjaciółmi czy komentarzami poznanych w podróży ludźmi. A przy okazji Polaka wyczulonego na każdy przejaw polskości, pozostawiony przez naszych rodaków prawie w każdej epoce historycznej. Tam gdzie przypuszczał, że będzie mi trudno zrozumieć omawiane zagadnienie, a było ich trochę, odwoływał się do moich doświadczeń, posiadanej wiedzy i znanych mi porównań. Opowiadając o pradziejach zwiedzanej krainy, wyspy czy miasta, czasami przywoływał obrazy ze znanych filmów ("Gladiator" w rozdziale "Gladiatorzy i żywe torpedy") czy tytuły powieści uznanych pisarzy. Również polskich. Autorów takich, jak Zofia Nałkowska czy Melchior Wańkowicz, którzy uwiecznili Chorwację w swoich wspomnieniach, a malarz i architekt Stanisław Witkiewicz, w gwaszach. I mimo że podtytuł książki zawiera pojęcie „przewodnik historyczny”, to spoza tego chłodnego, logicznego umysłu historyka wyłania się człowiek urzeczony pejzażami i cudami natury przede wszystkim Dalmacji i Istrii, polecający miejsca niewymieniane w oficjalnych przewodnikach turystycznych, namawiający do zboczenia z powszechnie znanej trasy turystycznej dla miejsca mało odwiedzanego, a godnego uwagi, wskazujący czas o najmniejszym natężeniu ruchu turystycznego, by w spokoju móc kontemplować ciszę zwiedzanej świątyni czy bez tłoku poruszać się po wąskich uliczkach miast i miasteczek, polecający specjały miejscowej kuchni, najlepsze wina i piwa, pomagając przy okazji uniknąć pułapki cenowej.
Całość utrzymana w brązowym kolorze przydawała opowieściom patyny przeszłości.
Nie zaszkodziło to drukowi, ale zamieszczonym fotografiom niestety, tak. Często były nieczytelne i niewyraźne, z efektem ujęcia „pod słońce”. Trochę żałowałam, że nie mogłam zobaczyć uroku tak ciekawie opisywanych miejsc, zwłaszcza, że nie mam gwarancji zawitania kiedykolwiek na Bałkany. Ale jeśli nawet nigdy nie wybiorę się w te strony, to spotkanie z autorem pomogło mi zrozumieć i poukładać poplątaną i wybiórczą wiedzę na temat bardzo trudnej historii tego regionu, nie bez powodu określanym „kotłem bałkańskim”. Bo żeby zrozumieć jakim kosztem (czystki etniczne) i jak doszło do ustanowienia obecnych granic państw na terenie byłej Jugosławii, trzeba usiąść wieczorem z autorem i jego przyjaciółmi do wieczerzy, gdzieś ponad dachami Dubrownika, uraczyć się miejscowym winem i spoglądając na Adriatyk, przysłuchać się toczonej rozmowie, chwilami bardzo emocjonalnej ze strony gospodarzy, o czasach dawnych i tych współczesnych, po których na ścianach domu widać jeszcze ślady pocisków i kul, a na okolicznych dachach jaśniejsze łaty dachówek kryjących dziury po bombach. Może dlatego ten podtytuł umieszczony na okładce, zamieniłabym na taki – O bardzo trudnej historii przy jedzeniu i piciu.
http://naostrzuksiazki.pl/

Od dawna wiem, że w kuchni najlepiej rozmawia mi się nie z sąsiadką, a z kucharzem, w bibliotece nie z pisarzem czy bibliotekarzem, a z krytykiem literackim, a w podróży…
Do tej pory, do tej książki sądziłam, że z włóczykijem, globtroterem czy pasjonatem poznawania świata i przemieszczania się po nim. Od dzisiaj wiem, że z… historykiem. Wcześniej nie widziałam różnicy...

Seria "Przewodniki historyczne" wydawnictwa Bellona to znakomity pomysł: połączenie podróży z historią. W niniejszym tomie przedstawiono Chorwację, piękny kraj położony na pograniczu Europy Środkowej i świata śródziemnomorskiego. Pan Koper zapoznaje nas z urokami Chorwacji i jej dziejami, zarówno tymi niedawnymi, jak i tymi sięgającymi początków słowiańskiej obecności nad Adriatykiem, dokąd Chorwaci przybyli z terenów dzisiejszej Małopolski, a nawet jeszcze wcześniej, gdy ziemiami tymi władali Ilirowie, Grecy i Rzymianie. Poznajemy zmagania Chorwatów z wpływami regionalnych mocarstw dybiących na ich niepodległość: Bizancjum, Wenecji, Austro-Węgier, Turcji. Dowiadujemy się o uskokach - "kozakach Adriatyku". Poznajemy mało znane fakty z okresu drugiej wojny światowej i kolaboracji reżimu Pavelicia z Hitlerem, a także późniejszej epoki Tity, przy czym Autor bez ceregieli obala różne mity krążące na temat tej postaci. Dowiadujemy się, jak przebiegał rozpad państwa południowych Słowian przy jednoczesnym rozbudzeniu na nowo nacjonalizmów zamieszkujących go nacji. Oprócz tego, zgodnie z zapowiedzią na okładce, mamy informacje kulinarne, a także świetne zdjęcia, wreszcie chorwackie polonica. Moim zdaniem, Autor trochę po macoszemu potraktował wschodnią, środkowoeuropejską część Chorwacji, niemniej pogodny, gawędziarski styl oraz fakt, że sporo miejsca poświęcił rozmowom z samymi Chorwatami - częstokroć naocznymi świadkami opisywanych wydarzeń, sprawiają, że jest to nie tylko ciekawa lektura, ale i zaproszenie do odwiedzenia tego malowniczego kraju, bliskiego nam etnicznie, kulturowo i językowo.
P.S. Nie obyło się bez pojedynczych błędów, głównie interpunkcyjnych. Poza tym w bibliografii powinno być: Steven Runciman, nie Ruciman. Niemniej nie są to rzeczy rażące i nie wpływają zasadniczo na jakość lektury jako takiej. Z czystym sumieniem polecam nie tylko tym z Państwa, którzy wybierają się nad Adriatyk.

Seria "Przewodniki historyczne" wydawnictwa Bellona to znakomity pomysł: połączenie podróży z historią. W niniejszym tomie przedstawiono Chorwację, piękny kraj położony na pograniczu Europy Środkowej i świata śródziemnomorskiego. Pan Koper zapoznaje nas z urokami Chorwacji i jej dziejami, zarówno tymi niedawnymi, jak i tymi sięgającymi początków słowiańskiej obecności nad...

Dla kogoś,dla kogo Chorwacja to cos więcej niż piękne plaże, to lektura obowiązkowa.Nie jest to typowy przewodnik z którego dowiemy się co zobaczyć i gdzie dobrze zjeść. To zbiór fascynujących opowieści , które prowadzą przez zagmatwaną historię nie tylko Chorwacji ale wszystkich krajów byłej Jugosławii. Pomaga dotrzeć do podstawy konfliktu, który miał miejsce w latach 90-tych.
Sławomir Koper ma niebywałą zdolność przekazania faktów w przyjaznej czytelnikowi formie.Osobiści uważam ją za jedną z najważniejszych pozycji w mojej biblioteczce o Chorwacji.
Bardzo polecam.

Dla kogoś,dla kogo Chorwacja to cos więcej niż piękne plaże, to lektura obowiązkowa.Nie jest to typowy przewodnik z którego dowiemy się co zobaczyć i gdzie dobrze zjeść. To zbiór fascynujących opowieści , które prowadzą przez zagmatwaną historię nie tylko Chorwacji ale wszystkich krajów byłej Jugosławii. Pomaga dotrzeć do podstawy konfliktu, który miał miejsce w latach...