Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Gra w śmierć

Wydawnictwo: Zakład Narodowy im. Ossolińskich
5,83 (114 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
5
8
10
7
20
6
29
5
22
4
6
3
11
2
3
1
3
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788304049222
liczba stron
152
język
polski

Piętnastoletni Kim zakochuje się bez wzajemności w Tove. Podczas wielkanocnych ferii, razem z grupą przyjaciół, wyrusza na wycieczkę do lasu, aby obserwować ptaki. Ale głęboko w leśnej dziczy sytuacja wymyka się spod kontroli i w ręce jednej z dziewcząt pojawia się nóż...

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (205)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 151
fictioninme | 2014-05-25
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Wstrząsająca. W czasie kiedy zostawili go w lesie czy sobie z niego ,,żartowali'' byłam na tych jego ,,przyjaciół'' mega zła, aż pociekły mi łzy, było mi go bardzo szkoda. Sam początek książki trochę mnie odraził ale mimo to przeczytałam i nie żałuje. Polecam :)

książek: 498
kasiamaja | 2011-04-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: marzec 2011

Na początku trochę nudna, ale jak się rozkręci to aż zaskakuje... Ta sytuacja głównego bohatera z kolegami była zaskakująca. Książka pokazuje też jak bardzo zdeterminowany może byc człowiek w niebezpiecznych dla niego chwilach. Polecam :)

książek: 130
Paulinkowa | 2014-06-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 12 czerwca 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Ciekawa historia chłopaka o imieniu Theo.
Przedstawiono tu problemy niemalże każdego nastolatka.
M.in pierwsze uczucie, byciu lubiany.
Theo wybrał się z "kolegami" na wycieczkę do lasu na "na obserwacje ptaków".
Jednak gdy rozbili obóz zaszła noc i się zaczęło.
Impreza alkohol, skręty, nabijanie się.
Theo odmawiał na każdą zachętę.
Wkurzyło to bardzo chłopaków.
Pobili, skopali, wrzucali do ogniska, sikali na twarz i doszło do tego, że dźgnęli go w brzuch oraz uciekli.
Nieświadomy tego co robi nie przejmował się nimi.
Sam opatrzył się, zadbał o wodę i jedzenie.
Tylko jedna wierna mu osoba Tove po wytrzeźwieniu zadzwoniła na pogotowie.
Uratowano go?
Resztę trzeba przeczytać :)
Polecam ! ~Paulina

książek: 1361
Annalynne | 2011-05-22
Przeczytana: 13 marca 2011

Ossolineum. Wydawnictwo mówi samo za siebie, prawda? Jak na razie tylko na jednej książce z tej serii się zawiodłam i nadal mam wysokie mniemanie o powieściach Ossolineum. Nic dziwnego, że i od tej wymagałam… no, w każdym razie sporo.

Kompletnie nie wiem, jak zabrać się za ocenę, gdyż moje uczucia są różne. Z jednej strony autorowi należą się wielkie brawa za wykreowanie głównego bohatera, Kima, wrażliwego chłopca, który zdobył moje serce. Nie zbabiał, że tak powiem. Wielu osobom zdarza się, że bohater, zamiast zachowywać się jak na mężczyznę przystało, coraz bardziej przypomina kobietę. Gratuluję więc, że Stefanowi Casta udało się stworzyć człowieka z krwi i kości płci męskiej.

Urzekły mnie, nie wiem do końca czemu, opisy. Cała ta sceneria wydawała mi się taka prawdziwa, wprost wychodziła z książki. Pomysł z wspólną pasją, jaką jest oglądanie ptaków – oryginalny. Jakoś nie zdarzyło mi się, by w jakiejkolwiek książce młodzieżowej, ktokolwiek wspomniał o łączącym dwie osoby hobby....

książek: 148
HungryGodzilla | 2015-09-06
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Książka bardzo dobra, ALE trudno jest określić co jest jej fabułą (przynajmniej w moim odczuciu). Kim opisuje różne sytuacje w życiu, które go spotkały, lecz wszystko dąży do finalnego popołudnia w lesie, gdzie nastolatki tracą kontrolę nad swoimi czynami.
Kompozycyjnie: początek opowiada koniec tej historii, następnie jest część Kima, czyli coś o nim, o jego przemyśleniach, wyrwane z historii (albo prowadzące do niej); impreza w lesie; przeżycia Kima (i Tove) następujące po tym i na koniec to co było na początku. Niby dobre, ale czytając zakończenie skojarzyłam, że to jest to co było na początku, lecz musiałam do tego wracać. A będąc na początku nie wiedziałam o co chodzi. Niby dobre, ale czy potrzebne..?
Podobały mi się tematy poruszane w tej książce - poważne, o sens życia, itd., ale napisane w przystępny sposób, czasem z humorem. Intrygujące.
Miejscami ironiczna, zabawna, miejscami mroczna i tajemnicza.
Powtarzam więc: bardzo dobra.

książek: 341
Gabryśka | 2015-02-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 stycznia 2015

Bardzo zawiodłam się na tej książce. Czytając Wasze opinie na jej temat oraz jej opis wydała mi się ciekawa i warta przeczytania. Kiedy tylko zaczęłam ją czytać, od razu ubodło mnie to, że bohater opisuje zdarzenia w czasie teraźniejszym, co przeszkadza mi w czytaniu. Postanowiłam jednak, że skończę to, co zaczęłam. Wciąż się dziwię, co inni Czytelnicy widzą w tej książce. Niewiele z niej zrozumiałam, ponieważ wszystkie zdarzenia były poplątane i porozrzucane. Z pewnymi trudnościami przeczytałam to 151 stron. Pomimo, że nie przypadłą mi ona do gustu, zachęcam do przeczytania jej, ponieważ ma ono podłoże psychologiczne (którego ja osobiście nienawidzę :) ) i pomaga ona w przemyśleniu wielu spraw.

książek: 204
existence_ | 2014-02-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 grudnia 2009

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Pierwszy raz płakałam podczas czytania właśnie przy tej książce. Kim zaatakowany przez własnych "przyjaciół" i pozostawiony sam sobie w środku lasu.. Pamiętam, że było to opisane w taki przerażający sposób.. Czuło się nawet ten płomień ogniska, którego tak blisko upadł. Czytałam ją tak dawno, ale ten szokujący fragment zapadł mi w pamięć..

"Udaje, że nie żyje. To jak gra w śmierć." Wyd. Ossolineum, 2007

książek: 366
Intan | 2014-07-26
Na półkach: Przeczytane, (wy)Pożyczone
Przeczytana: 2011 rok

Czytałam ją dwukrotnie, będąc w gimnazjum. Mam do niej jakiś sentyment. Tyle książek przeczytałam w ciągu tych trzech lat, a ta jest jedną z nielicznych, które tak dobrze zapamiętałam! Dlaczego?

Krótka, o niepozornej okładce (brzydkiej zresztą) i zaskakującej historii, której na pewno nikt, sięgając po nią, się nie spodziewał. Ba, już nawet czytając, nikt się pewnie nie spodziewał rozwoju akcji, która najpierw wlecze się nieco melancholijnie, dotrzymując tempa głównemu bohaterowi w jego rozmyślaniach, a potem nagle przyspiesza jak bolid Formuły 1. Co tu jest grane?

Myślę, że nie do każdego ta książka trafi. Trzeba mieć czas na chwilę zadumy, czytać ją bez pośpiechu, z odpowiednią dozą wrażliwości i być może także cierpliwości. Jeśli spełniasz te warunki, czytaj dalej.

Chwilami, zdawałoby się, opowieść jest płytka i odrzucająca, chwilami głęboka i skłaniająca do refleksji. Zróżnicowana; porusza porusza problemy dojrzewania i pierwszej niezdarnej miłości, odnajdywania swojego...

książek: 110
Neisea | 2012-04-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: marzec 2012

Książka bardzo dobra, chwilami piękna i tak, to prawda daje do myślenia...
Jednak chwilami odrzucająca.

książek: 98
Fatima | 2016-03-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 listopada 2015
zobacz kolejne z 195 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd