Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Opium w rosole

Cykl: Jeżycjada (tom 5)
Wydawnictwo: Akapit Press
6,75 (9790 ocen i 468 opinii) Zobacz oceny
10
547
9
979
8
1 354
7
3 142
6
1 754
5
1 196
4
303
3
332
2
67
1
116
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788360773895
liczba stron
236
język
polski

Inne wydania

Homer Jeżyc!!! Jeszcze po stuleciach czytelnicy będą się mogli z tej książki dowiedzieć, co pod panowaniem Jaruzelskiego ludzie na Jeżycach przeżywali, jak mieszkali, w co się ubierali, a nawet, co jedli. Tak właśnie powstają największe postaci literatury i teatru. Ale trzeba wyjątkowych dyspozycji, żeby takie przeniknięcie obserwacji życiowych w tkankę literacką bez żadnego filtra mogło się...

Homer Jeżyc!!! Jeszcze po stuleciach czytelnicy będą się mogli z tej książki dowiedzieć, co pod panowaniem Jaruzelskiego ludzie na Jeżycach przeżywali, jak mieszkali, w co się ubierali, a nawet, co jedli. Tak właśnie powstają największe postaci literatury i teatru. Ale trzeba wyjątkowych dyspozycji, żeby takie przeniknięcie obserwacji życiowych w tkankę literacką bez żadnego filtra mogło się dokonać.
(Zbigniew Raszewski "Listy do Małgorzaty Musierowicz")
Opium w rosole otrzymało nagrodę "Orle Pióro" tygodnika "Płomyk" w 1985 roku.

 

źródło opisu: opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Cię również zainteresować

  • Niebezpieczne kłamstwa
  • Czarne liście
  • Dziewczyna z Bostonu
  • Aż po grób
  • Mężczyźni z różowym trójkątem
  • Piękny sekret
  • Tajemniczy brat
  • Ojciec '44
  • Stalker
  • Przekonaj mnie, że to ty
  • Twoim śladem
  • Wstyd
  • Przepisy na miłość i zbrodnię
  • Raz na zawsze
  • Koniec warty
  • Droga do domu
Niebezpieczne kłamstwa
Becca Fitzpatrick

7,46 (516 ocen i opinii)
Czarne liście
Maja Wolny

7,36 (14 ocen i opinii)
Dziewczyna z Bostonu
Anita Diamant

7 (3 ocen i opinii)
Aż po grób
Sara Shepard

7,6 (121 ocen i opinii)
Mężczyźni z różowym trójkątem
Josef Kohout , Heinz Heger

7,97 (37 ocen i opinii)
Piękny sekret
Christina Lauren

6,72 (234 ocen i opinii)
Tajemniczy brat
Virginia Cleo Andrews

6,67 (9 ocen i opinii)
Ojciec '44
Jerzy Ciszewski , Jerzy Ciszewski

7 (4 ocen i opinii)
Stalker
Lars Kepler

0 (0 ocen i opinii)
Przekonaj mnie, że to ty
Anna Karpińska

7 (4 ocen i opinii)
Twoim śladem
A. Meredith Walters

8,02 (41 ocen i opinii)
Wstyd
Helen FitzGerald

5,22 (18 ocen i opinii)
Przepisy na miłość i zbrodnię
Sally Andrew

7,48 (29 ocen i opinii)
Raz na zawsze
Andreas Pflüger

7 (21 ocen i opinii)
Koniec warty
Stephen King

7,06 (434 ocen i opinii)
Droga do domu
Yaa Gyasi

8 (65 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (16473)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1420

"Opium w rosole" to jedna z moich ulubionych części Jeżycjady. Losy sióstr Borejko tym razem są tylko tłem, będziemy mieli za to przyjemność poznać Maćka Ogorzałkę, jego koleżankę Kreskę, która jest wnuczką profesora Dmuchawca oraz psotną Genowefę Lompke alias Pompke vel Bompke (i jej inne pseudonimy artystyczne, kto by je tam wszystkie spamiętał :))

Chociaż nie ma już mięsa na kartki, to jednak część problemów przedstawionych w książce jest nadal aktualna. Szczenięce zauroczenia dalej przyprawiają młodzież o ból głowy i początki szaleństwa, zapracowani rodzice, którzy nie mają czasu dla swoich dzieci również nie są rzadkością. Tylko chyba już tej sympatycznej atmosfery nie uświadczy człowiek, bo teraz ludzie patrzą na siebie bardziej wilkiem, z sąsiadami to głównie formalnie burknięte "dzień dobry". Chociaż może ja w złym miejscu mieszkam, a gdzieś jeszcze są ludzie podobni do sąsiadów Borejków :)

Książkę polecam, mnie ona niezmiennie od lat wprowadza w dobry humor...

książek: 709

Zamiast recenzji - wspominki.

Przeczytałam wczoraj, po raz drugi po prawie trzydziestu latach. I po raz drugi ta książka totalnie mnie zachwyciła, poruszyła moim sercem. I dodatkowo tym razem przywołała masę wspomnień. Bo ja naprawdę pamiętam te stare PRL-owskie czasy, kiedy żywność była na kartki i kiedy trzeba było po nią wystawać godzinami w kolejce.
I pamiętam, że sama byłam takim dzieckiem, które podobnie jak Genofefa chodziło po ludziach na obiadki. No niekoniecznie obiadki. Ale kto by się tam oparł najpyszniejszym pierogom na świecie, jakie robiła nasza sąsiadka zza ściany. Panował u niej zawsze bałagan (wcale nie artystyczny) i ogólnie nie było zachęcająco. Ale kobieta miała dobre serce i właśnie to serce wkładała w te swoje pierogi z serem. I smakowały one przez to niebiańsko.
Albo chodziłam do sąsiadów dwa piętra niżej, gdzie zawsze częstowano mnie kromkami pszennego chleba upieczonymi w prawdziwym tosterze i posmarowanymi prawdziwym amerykańskim masłem orzechowym,...

książek: 1124
Alicja | 2011-12-20
Przeczytana: 19 grudnia 2011

Cudowna i pełna ciepła opowieść o ludzkiej przyjaźni, dobroci i wzajemnej pomocy. Kto by pomyślał, że nawet w czasach kiedy wszystko było na kartki i każda zakupiona rzecz jest na wagę złota ludzie otworzą swoje drzwi dla dziewczynki która wprasza się na obiadek....Aurelia (Genowefa Pompke, Lompke, Bombke) jest niezrównana:-)

książek: 310
Anna Maciocha | 2014-06-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 czerwca 2014

W pewnym momencie, gdy kończyłam już tę książkę, tknęła mnie myśl, że czeka mnie jeszcze tyle części cudownej "jeżycjady", że nie mam się co martwić, a jednak wraz z przewróceniem ostatniej strony poczułam lekki żal. Bo jak nie pokochać Kreski, Maćka i oczywiście małej Geniusi. Śmiałam się przy niej, z trudem ocierałam łzy, kurcze nawet zawaliłam jeden sprawdzian, ale nie mogłam się powstrzymać, musiałam czytać. "Opium w rosole" to powieść, którą powinien przeczytać każdy nauczyciel (tak jak "stowarzyszenie umarłych poetów"), każdy rodzic i chyba każdy młody człowiek. Nie wiem jak pani Małgorzata to zrobiła, ale w każdej jej książce poza głupiutkim zakochaniem jest tyle cudownym wartości, które naprawdę warto wziąć sobie do serca. "Ludzie oddziałują na siebie nawzajem, jakby byli połączeni kręgami tajemniczej energii - a przez każdego z nas przechodzi przynajmniej kilka takich kręgów. Dzięki temu wszystko, co czynimy, każde nasze uzewnętrznione uczucie, a może i myśl - nawet te,...

książek: 445
kenaz | 2011-03-26
Na półkach: 2011, Przeczytane
Przeczytana: 26 marca 2011

Pełna ciepła i humoru, wzruszająca opowieść o niesamowitej dziewczynce pozbawionej czułości rodziców. I o fantastycznej Kresce, pustej Matyldzie i innych ciekawych, wyrazistych postaciach.
To moja druga książka Musierowicz i z pewnością sięgnę po następne tomy Jeżycjady, żeby przenieść się do Poznania w czasach PRL, ponownie odwiedzić rodzinę Borejków (których nie da się nie lubić!) i ich sąsiadów w kamienicy na Roosevelta.

książek: 1336
PABLOPAN | 2012-05-04
Na półkach: Przeczytane

Zakochałem się w Poznaniu przedstawionym przez Musierowicz, o rodzinie Borejków nie wspominając :)

książek: 454
Degamisz | 2016-04-09
Na półkach: Jeżycjada, Przeczytane
Przeczytana: 09 kwietnia 2016

Poprzednie cztery tomy „Jeżycjady” dosłownie pochłonąłem, każdy w pół dnia. Niestety, „Opium w rosole” już tak fajnie mi się nie czytało.

Zabrakło mi tej lekkości, naturalności i dowcipu obecnego w poprzednich częściach. Poza tym wszystko było jakby wtórne i na siłę. To co najlepsze czyli Borejkowie zostali odsunięci na dalszy plan, zabrakło mi Anieli, zabrakło Cesi. Dostałem za to nijaką Kreskę, miałkiego Maćka, stereotypową Ewę Jedwabińską i Genowefę – co prawda Genowefa okazała się najjaśniejszym i najlepszym punktem opowieści – to jednak daleko jej do Bobcia, Mamerciątek, Nutrii czy Pulpecji.

Nie było to złe, ale też rozbestwiony tym co czytałem wcześniej – zwłaszcza rozbestwiony „Idą sierpniową” – liczyłem na dużo więcej. Mam nadzieję, że dalej będzie jednak lepiej.

książek: 410

Książka jest w porządku. Myślę, że najlepsza część z cyklu. Wątek miłosny Maćka Ogorzałki przypadł mi do gustu. Autorka bardzo ładnie opowiedziała o młodzieńczej miłości z perspektywy chłopaka oraz pokazała jakie wartości w życiu liczą się najbardziej-nie wystarczy tylko ładny wygląd, żeby ot tak, na poważnie się zakochać i być w związku szczęśliwym. Bardzo ładna książka.

książek: 1337
Marta | 2012-07-02
Przeczytana: 2009 rok

Tę książkę jako jedyną z całej serii czytałam kilkakrotnie i za każdym razem chwytała mnie ona za serce. To niesamowita opowieść o tym, jak ważna dla człowieka jest kochająca rodzina, na której zawsze można polegać, i o potędze nastoletniej miłości. Ciepła, rodzinna, w sam raz na poprawę humoru.

książek: 2161
BetiFiore | 2015-02-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 lutego 2015

Wspomnienie dzieciństwa, aż się łezka kręci w oku... Można spytać: gdzie są tamci ludzie, sąsiedzka pomoc, ufność, prostota... Nawet język brzmi już archaicznie, niestety. Książka jest lekturą w pierwszej klasie gimnazjum - chciałabym wierzyć, że młodzież żyjąca w obecnych czasach zrozumie zamysł autorki, bo wydaje mi się to niestety dość mało prawdopodobne.

zobacz kolejne z 16463 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd