Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Rebeka

Wydawnictwo: Novae Res
6,75 (8 ocen i 5 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
1
8
0
7
3
6
0
5
2
4
1
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7722-078-8
liczba stron
60
słowa kluczowe
beletrystyka, kultura
język
polski
dodał
Kamila

„Rebeka” to portret młodej kobiety z prowincjonalnego miasta, niezrealizowanej życiowo, tęskniącej do wielkiej miłości. Kobiety takie istnieją naprawdę, a powieść stanowi ich egzystencjalne lustro – typowe, przeciętne i bardzo normalne. Powieść skierowana jest do bardzo wielu kobiet, tych właśnie nie do końca zrealizowanych życiowo, marzących o wielkiej miłości. Zawiedzionych w swojej...

„Rebeka” to portret młodej kobiety z prowincjonalnego miasta, niezrealizowanej życiowo, tęskniącej do wielkiej miłości. Kobiety takie istnieją naprawdę, a powieść stanowi ich egzystencjalne lustro – typowe, przeciętne i bardzo normalne.

Powieść skierowana jest do bardzo wielu kobiet, tych właśnie nie do końca zrealizowanych życiowo, marzących o wielkiej miłości. Zawiedzionych w swojej bezsilności, cierpiących, popadających w depresję, alkoholizm, narkomanię. Tych, które wychodzą za mąż w wolnych chwilach, uciekając myślami do swojego zamkniętego świata, dużo lepszego od rzeczywistości.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (47)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3890
Montgomerry | 2011-03-08

To malutka książeczka, którą można przeczytać w niespełna pół godziny. To również moim zdaniem raczej opowiadanie niż powieść. Tytuł od początku kojarzył mi się z powieścią Daphne Du Maurier. Według wskazówek zawartych w treści nawiązuje on jednak do przedwojennego szlagieru śpiewanego między innymi przez Ewę Demarczyk. Tekst piosenki pasuje jak nic do treści, jaką odczytujemy. Nie tu jednak nic ani wesołego ani optymistycznego. To zapiski pewnej kobiety, sfrustrowanej swoim życiem, które uważa za zmarnowane. Kobieta około trzydziestoletnia siedzi w pokoju jadalnym, pali papierosa i popija koniak. W monologu tym kieruje swoje wyznania do byłego kochanka, a zarazem jedynej prawdziwej miłości, którą utraciła na rzecz innej kobiety. Przez lata jednak nie może się tego uczucia pozbyć. Pozostawiło ono swoje piętno i uczucia samotności, pustki i niespełnienia. Pewna jest, że w swoim życiu nigdy nie spotkała i nie spotka takiego mężczyzny jak jej prawdziwa miłość. Nasza bohaterka chcąc...

książek: 1409
DM1994 | 2011-03-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 10 marca 2011

Pierwsza myśl - zwariowali i wydali tak malutką i cieniutką broszurkę i nazwali ją książką, co prawda ze śliczną okładką . Ponownie moja intuicja mnie zawiodła

Co prawda książka ta nie należy do tych potężnych tomów , liczy jedynie 60 stron dość małego formatu .Nie wierzyłam więc ,że na tak małej przestrzeni można napisać coś , co wzbudzi czytelnika do rozmyślań nad samym sobą i pozwoli mu odnaleźć siebie w opisanej historii.


Pozycja ta jest portretem dorosłej , dojrzałej kobiety , która teoretycznie posiada wszystko co powinna mieć kobieta w jej wieku ,aby być szczęśliwą .Jednak ciągle wraca do przeszłości , gdy jeszcze potrafiła kochać i spełniać swoje marzenia, dlaczego więc uciekła od tego wychodząc za mąż ?Teraz rozmawia sama ze sobą wyrzucając wszystkie bóle , cierpienia i żale licząc na to ,że przez to uwolni się od dawnych błędów.Jej życie to lista skarg i ciągłe wspomnienia .Wszystko to zawiera w liście do swojej życiowej miłości , którą straciła ,ze względu na inną...

książek: 1151
Sara | 2011-03-24

Książkę autorstwa Romana Wowrzeczka przeczytałam aż (albo tylko) dwa razy, jednak nie zajmuje ona zbyt wiele czasu i można do niej wracać w każdej wolnej chwili. Najbardziej zadziwiające w tym wszystkim jest to, że "Rebeka" to przedstawienie cierpienia trzydziestoletniej kobiety, która utraciła swoją jedyną, prawdziwą miłość, a napisane przez mężczyznę i to z jakim wyczuciem...

Nie nazwałabym tej książeczki powieści, ani nawet do końca opowiadaniem, tylko takimi kilkoma kartkami wyrwanymi z życia pewnej Rebeki albo pamiętnika. Jest to niecałe sześćdziesiąt stron, które są przepełnione bólem, użalaniem się nad swoim losem, męką, jakiegoś rodzaju udręką, która nie omija serca zranionej kobiety, która kochała bardzo mocno i jednocześnie straciła to uczucie bezpowrotnie, ale z drugiej strony ono nigdy nie minie, a rana pozostanie - tak naprawdę nigdy do końca wyleczona.

Taką kobietą może stać się każda z nas - aby uciec przed tym bólem R. wychodzi za mąż, ale nie za tego mężczyznę,...

książek: 436
Alex | 2011-03-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 marca 2011

Bycie samotnym, ale nie samym. Przeszłość ważniejsza niż teraźniejszość. Ucieczka w uczucie bez jego odwzajemniania. Te kilka zdań przybliża trochę główną bohaterkę i jej monolog

książek: 15
NatX | 2011-03-26
Na półkach: Przeczytane

Nie potrafię ocenić tej pozycji - dla mnie bardziej jest to opowiadanie, niż powieść. Bardzo melancholijne i bardzo krótkie. Tyle.

książek: 363
sarniakus | 2013-09-28
Na półkach: Przeczytane
książek: 49
zazanna | 2013-07-03
Na półkach: Przeczytane
książek: 285
Janesky | 2013-05-20
Przeczytana: 20 maja 2013
książek: 106
grzbiecistka | 2012-04-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 216
Catalina | 2016-07-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 lipca 2016
zobacz kolejne z 37 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd