Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jak Bóg przykazał

Tłumaczenie: Dorota Duszyńska
Wydawnictwo: Muza
7,01 (163 ocen i 25 opinii) Zobacz oceny
10
15
9
19
8
24
7
51
6
28
5
15
4
4
3
2
2
3
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Come Dio Comanda
data wydania
ISBN
978-83-7495-490-7
liczba stron
445
język
polski
dodała
Anaisse

Inne wydania

Na równinie nasiąkniętej deszczem, na marginesie świata, gdzie pola i rzeki przeplatają się z fabrycznymi halami, willami w ogródkach i salonami dealerów samochodowych, mieszkają ojciec i syn, Rino i Cristiano Zena. Zespoleni pierwotną, instynktowną miłością, która żywi się upokorzeniem i przemocą, żyją z dnia na dzień, w opozycji wobec wszystkich i wszystkiego, a ich jedynymi przyjaciółmi są...

Na równinie nasiąkniętej deszczem, na marginesie świata, gdzie pola i rzeki przeplatają się z fabrycznymi halami, willami w ogródkach i salonami dealerów samochodowych, mieszkają ojciec i syn, Rino i Cristiano Zena. Zespoleni pierwotną, instynktowną miłością, która żywi się upokorzeniem i przemocą, żyją z dnia na dzień, w opozycji wobec wszystkich i wszystkiego, a ich jedynymi przyjaciółmi są dwaj nieudacznicy: Cztery Sery upośledzony po wypadku z linią wysokiego napięcia i Danilo Aprea, porzucony przez żonę i naznaczony utratą córki. Pewnego dnia uznają, że nadeszła chwila, aby pchnąć swe życie na nowe tory. Plan jest prosty: obrabować bankomat. I tak bohaterowie tej apokaliptycznej baśni trafiają w sam środek burzliwej nocy,pełnej widm i wyrzutów sumienia,gdy rzeki wychodzą z brzegów,a błoto zdaje się zatapiać wszelką nadzieję. Z mroku wynurza się blond gimnazjalistka,uwalniając ciemne moce,które na zawsze odmienią ich losy...

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (353)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3300
Danway | 2012-01-09
Przeczytana: 09 stycznia 2012

Czasami zastanawiamy się dlaczego dana książka dostała taką a taką nagrodę, skoro my czytając ją nie widzimy do tego podstaw. Tym razem jednak jest inaczej. Laureatka najbardziej zasłużonej włoskiej nagrody Premio Strega za rok 2007 zasługuję na to w całej rozciągłości. Ta książka to po prostu arcydzieło i jedna z najlepszych powieści jakie ostatnio czytałem.

Książka zaczyna się w nocy o 3:23, kiedy to Rino Zena budzi swojego jedynego syna Cristiano, którego sam wychowuje. Jest to para głównych bohaterów, którzy żyją razem w bardzo złych warunkach, ale łączy ich bardzo silna więź. Trudno jest ich rozdzielić... Rino jest twardy dla swojego syna, niemalże okrutny, lecz Cristiano nie sprzeciwia się woli ojca, nawet w sytuacji gdy ojciec nie ma racji.

Główni bohaterowie mają dwóch przyjaciół Danilo Aprea, który po śmierci córeczki stał się alkoholikiem oraz Corrado Rumitz będący po ciężkim wypadku porażenia prądem. Razem stanowią zgraną paczkę. Do tej czwórki dołączają kolejni...

książek: 1216
Kass | 2011-06-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 12 czerwca 2011

"Jak Bóg przykazał" jest pierwszą książką Niccolo Ammaniti, którą przyczytałam. Autor za tą książkę otrzymał najbardziej prestiżową włoską nagrodę Permio Strega za rok 2007.

Książka opowiada historie ojca i syna, Rino i Cristiano Zena oraz ich przyjaciół: Corrado Rumitz, zwany Cztery Sery oraz Danilo Aprea.

Włochy w mojej pamięci są miejscem bajecznym, pełnym uśmiechów, radości, śpiewu i miłości. Miejscem odpoczynku, światem wina, dobrego jedzenia oraz krajem wielu wspaniałych miast i zabytków. Włochy pokazane przez Niccolo Ammaniti'ego są smutne, brutalne, szare i deszczowe. W takim nieprzystępnym świecie Rino, samotny ojciec, nazista, człowiek z ogoloną głową z wieloma tatuażami, wychowuje swojego nastoletniego syna Cristiano. Chłopca, którego jedynymi znajomymi są przyjaciele ojca. Upośledzony, niepełnosprawny odmieniec Cztery Sery oraz Danilo, żyjący odejściem żony i śmiercią córeczki.

Każdy dzień w sumie wygląda tak samo, Cristiano chce czy nie chce chodzi do szkoły,...

książek: 3990
Książkowo_czyta | 2011-03-30
Przeczytana: 30 marca 2011

Niezwykle elektryzująca opowieść o sile miłości (Ojciec - Syn) i przyjaźni ludzi z marginesu społecznego oraz zbrodni dokonanej w poczuciu misji powierzonej przez Siłę Wyższą...

książek: 260
Nyscirre | 2011-02-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 30 grudnia 2010

Z czystym sumieniem przyznaję 5gwiazdek.
Książka rewelacyjna, pisana prostym językiem bez żadnych zawiłości. Czyta się szybko, a przede wszystkim - przyjemnie. Osobiście nie mogłam doczekać się, kiedy wyrwę w dniu odrobinę chociaż wolnego czasu, by przysiąść nad "Jak Bóg przykazał" i móc dalej zagłębić się w ten fascynujący, a przecież tak bliski nam świat.
Miłość między Rino a Cristiano Zena - ojcem i synem z tak zwanego "marginesu społecznego" - jest ukazana bezbłędnie, czysta esencja braterskiej miłości, która pod przykrywką notorycznych pohańbień, upokorzeń i przemocy pulsuje nieskazitelną, pierwotną siłą. Są oni dla siebie wszystkim, co więcej, każdy z nich - mimo ograniczonej przez wyniszczającą rzeczywistość siły - stara się nie prowokować zła w postaci prokuratora do oddzielenia ich od siebie. Żyją zatem z dnia na dzień, ojciec topiąc żale w alkoholu, syn borykając się w szkole i wdając w spontaniczne bójki. To ich metoda na życie, to ich prawdziwy świat. Świat, o którym...

książek: 2256
BetiFiore | 2014-08-11
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 10 sierpnia 2014

Bardzo lubię książki Ammanitiego. Zaczęło się od filmu " Io non ho paura" po którym od razu kupiłam książkę. Film "COme Dio comanda" widziałam parę lat temu, a że ostatnio udało mi się wyszperać wśród nadtybrzańskich bukinistów również książkę, po bardzo śmiesznej cenie, więc kupiłam i zaczytałam się na całego. Jednak "książkowy prototyp" to jest to i żaden film nie odda w całości tej treści, która ukryta jest między wierszami i którą my sami, czytelnicy, sobie wyobrażamy. Historia bardzo ludzka, dotykająca boleśnie naszej egzystencji. Nic tu nie jest owinięte w bawełnę. Bardzo podobały mi se szczegółowe opisy psychiki bohaterów - ich myśli, to przecież często i nasze myśli, jednak nie możemy ich głośno wypowiedzieć, bo nie pozwalają na to reguły. I wtedy wydaje nam się, że to co czujemy, to coś złego, coś, czego nikt inny na pewno nie czuje. Podczas lektury upewniamy się, że tak nie jest, że pozory mylą. I warto pamiętać, że jeden pozornie niewinny krok może przerodzić się w...

książek: 1196
ira | 2013-10-07
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 07 października 2013

Nie tego się spodziewałam. O książce Ammanitiego usłyszałam bowiem po raz pierwszy, kiedy wyznałam, że lubię czytać o psychopatach. Została mi polecona jako zgodna z moimi upodobaniami.
W powieści "Jak Bóg przykazał" psychopatów nie ma. Cztery Sery to człowiek, owszem, uszkodzony na ciele i umyśle, ale nie psychopata. To rodzaj świętego wariata - idealnym wyobrażeniem takiego pozostaje dla mnie Śmieciarz z "Bastionu" Kinga. W ogóle wydaje mi się, że ci, którym podoba się twórczość Kinga w jej aspekcie społeczno-psychologicznym, docenią powieść Ammanitiego, miejscami boleśnie prawdziwą. Także ci, którzy lubią filmy z gatunku "popatrz, jak minuta po minucie wali się w gruzy życie kilku osób".
I jedni, i drudzy jednak, podczas lektury, będą mogli zanucić pod nosem (cichutko, bo przecież książka jest dobra i nie ma się co czepiać): "Ale to już było..."

książek: 50
Piotrek | 2014-03-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Nie można przejść obojętnie koło tytułu, który tak bezceremonialnie wyrzuca nas gdzieś na margines społeczeństwa wraz z głównymi bohaterami powieści, do brutalnego, brudnego świata, podzielonego na ludzi, którzy żyją wg. jego zasad i wiecznych nieudaczników, szukających jedynie pierwotnych uciech.
W powieści Niccolo Ammantiego czuć biedę, brud i ból i problemy głównych bohaterów, którzy spróbują wyrwać się ze świata ludzi przegranych.

książek: 230
Iris55 | 2013-07-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 lipca 2013

Jedna z trudniejszych książek jakie przeczytałam.
Nie, nie z powodu tematyki.
Wracałam do niej kilkakrotnie. Zaczęłam mniej więcej rok temu. Czytałam kilka stron - przerywałam. Znów wracałam do książki - i znów przerywałam. Początki były dla mnie niezwykle nużące, bezbarwne, pozbawione akcji i jakiegokolwiek rozwoju. Dobrnęłam do około setnej strony i na tym etapie książka czekała na lepszy czas.
Jednak pod koniec czerwca coś spowodowało, że znów po nią sięgnęłam. Dobrze się stało, gdyż własnie od około setnej strony akcja zaczęła być ciekawsza.

Książka jest napisana w sposób dość specyficzny, gdyż jest wyraźnie podzielona na dni, podczas których wszystko się rozgrywa. Zaczynamy od piątku, kończymy na środzie kolejnego tygodnia. Osobnym rozdziałem jest również Noc z niedzieli na poniedziałek. To właśnie ten moment książki jest najważniejszy, gdyż jest on momentem kulminacyjnym. Zdarzają się rzeczy, które nigdy nie powinny się stać. Wreszcie ktoś da upust swoim emocjom, ktoś...

książek: 403
Bulma3110 | 2013-06-29
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Świetna książka, która opowiada niesamowitą historię ... Szybko i łatwo się ją czyta, co zachęca mnie do ponownego jej przeczytania :)

książek: 333
akacjaa | 2011-05-12
Na półkach: 2011, Przeczytane
Przeczytana: 11 maja 2011

Szczególnie spodobała mi postać Czterech Serów, może nie sama postać, ale to w jaki sposób przedstawia ją autor i jak się rozwija, poza tym na początku długo nie mogłam zmusić się do czytania z powodu stylu. Wydawało i się, że w pewnym momencie, odłożę ją i nie skończę. W końcu dotarło do mnie, że gdyby książka napisana była przy użyciu bardziej wyszukanego słownictwa to nie miałaby takiej mocy i charakteru, a Rino, Christiano czy Danilo byliby mało wiarygodni. Książka dobra. I tak jak na poczatku nie mogłam ruszyć, pod koniec nie mogłam się oderwać :-)

zobacz kolejne z 343 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd