Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Córka Alchemika

Tłumaczenie: Olga Siara
Wydawnictwo: Insignis
5,88 (267 ocen i 37 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
11
8
20
7
55
6
77
5
52
4
14
3
21
2
4
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Alchemist’s Daughter
data wydania
ISBN
978-83-614-2819-0
liczba stron
456
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Beata

Dwór w Selden spowijają mroczne sekrety. Mieszka w nim Emilie, osierocona przez matkę piękna i niesamowicie inteligentna dziewczyna. Żyje w izolacji od świata za sprawą wychowującego ją ojca, Johna Seldena, ucznia Isaaca Newtona, który chce z niej uczynić wybitnego alchemika i filozofa. Wiosną roku 1725, kiedy Emilie kończy osiemnaście lat, jej ojciec podejmuje wraz z nią najśmielsze jak dotąd...

Dwór w Selden spowijają mroczne sekrety. Mieszka w nim Emilie, osierocona przez matkę piękna i niesamowicie inteligentna dziewczyna. Żyje w izolacji od świata za sprawą wychowującego ją ojca, Johna Seldena, ucznia Isaaca Newtona, który chce z niej uczynić wybitnego alchemika i filozofa. Wiosną roku 1725, kiedy Emilie kończy osiemnaście lat, jej ojciec podejmuje wraz z nią najśmielsze jak dotąd wyzwanie – próbę tchnięcia życia w nieożywioną materię. Ich plany krzyżuje pojawienie się dwóch nieznajomych. Emilie, która wpada w sidła namiętnej miłości, podejmuje brzemienne w skutki decyzje, po raz pierwszy słuchając głosu serca zamiast rozumu. Zrywa więź z ojcem i wyjeżdża do Londynu. Wbrew temu, czego się spodziewała, doskwiera jej tam jeszcze większa samotność, którą potęgują jej wybujała inteligencja i niezwykłe wykształcenie. Emilie odkrywa, że musi się jeszcze wiele nauczyć – o ciemnych stronach ludzkiej natury i skomplikowanej przeszłości własnej rodziny. Tak rozpoczyna się jej dramatyczna droga, wiodąca ją do oświecenia…

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 380
Bigos | 2010-08-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 sierpnia 2010

Emilie Selden, to młoda dziewczyna, która przez całe swoje życie nie wyściubiła nosa poza swój dom. Jej ojciec, znany filozof przyrody, jak ładnie to kiedyś zwano, trzymał ją pod kloszem. Z braku innych członków rodziny, Emilie chcąc nie chcąc, stał się uczniem, asystentką i towarzyszką, poświęconemu badaniom naukowym, samotnemu ojcu. Jej świat pozostawał zamknięty, na zwykłe ludzkie dramaty, na biedę, choroby, a przede wszystkim miłość. Pozbawiona matki, nie doświaczyła ciepłych uczuć, a co za tym idzie stała się bardzo egoistyczną i zimną kobietą.
Nic więc dziwnego, że w momencie pojawienia się dwóch obcych mężczyzn, jej świat wywrócił się do góry nogami. Namiętność, której nagle dośwadczyła sprawiła że stała się bezwolna wobec uczuć ukochanego, a to pociągnęło za sobą dalsze konsekwencje.
Czytając tą ksiązkę ,nie mogłam się powstrzymać od porównań do innej powieści tej autorki, czyli "Róży Sewastopola". Niestety, muszę stwierdzić, że "Córka Alchemika" wypadła przy niej słabiej. Co mi się bardzo podobało w "Róży" to szczegółowy opis epoki, czyli Anglii w czasach wojny krymskiej. Tam mogliśmy dowiedziec się więcej o życiu społecznym, miejscu w nim kobiet, a także o mi zupełnie nieznanej częsci angielskiej historii.
Tutaj akcja skupia się wokół nauki i Emilie, która tak naprawdę nie pasuje za bardzo do swych czasów, bo jest kobietą bardzo wykształconą. Nie wiem czemu, myślałam że właśnie na tym przede wszystkim skupi się akcja książki, no i się nieco rozczarowałam.
Jednakże nie czytało się źle. Żal mi bylo biednej Emilie, bo potraktowana przez ojca jako kolejny naukowy eksperyment, nie ma szansy poznać normalnego życia. Wcale się więc jej nie dziwię, że dała się uwieść pierwszemu mężczyźnie który ją pocałował i dostrzegł jej niezaprzeczalne piękno. Aczkolwiek nie polubiłam jej za bardzo gdyż wydawała mi się słaba i poruszająca się w zwykłym świecie jak we mgle. Wolę inny typ kobiet w literaturze.
Mogę polecić wszystkim, którzy lubią historyczne dramaty. Ja lubię więc, źle mi się nie czytało, aczkolwiek moje oczekiwania przerosły to co otrzymałam. Dla mnie nauka na przyszłość, że nie każda książka jednego autora jest tak samo dobra. Usprawiedliwieniem dla pani McMahon może być tylko to że "Córkę..." napisała przed "Różą...", czyli polepszyła swój warsztat. Szczerze mówiąc przeczytałabym nawet inne jej książki, szczególnie te napisane po "Róży Sewestapola". Więcej informacji na ten temat na stronie autorki
http://www.katharinemcmahon.com/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Betty Boob

Sympatyczna opowiastka o niedoskonałościach ciała. Bohaterka traci pierś - w konsekwencji: pracę i chłopaka. Borykając się ze swoją "uł...

zgłoś błąd zgłoś błąd