Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ojcowie i dzieci

Tłumaczenie: Joanna Guze
Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie
6,85 (375 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
16
9
31
8
58
7
126
6
97
5
26
4
11
3
9
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Отцы и дети
data wydania
liczba stron
303
kategoria
klasyka
język
polski

Turgieniew przedstawił w Ojcach i dzieciach konflikt dwu generacji rosyjskiej inteligencji - pokolenie "zbędnych ludzi" (ojców) i "nowych ludzi" (dzieci). W utworze znajdziemy też wątki miłosne.

 

Brak materiałów.
książek: 278
Konkwistadorrr | 2014-05-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 maja 2014

Po książkę tą sięgnąłem z dwóch powodów: Bardzo sobie cenię pisząc ogólnie XIX wieczną powieść realistyczną, generalnie epoka pozytywizmu (nie mylić z tamtą ideą, chodzi mi o to jakie wtedy powstawały wspaniałe powieści), a po drugie tematyka, którą sobie bardzo cenię. Co do szczegółu to z tamtej epoki kocham literaturę rosyjską.
W którymś momencie czytania "Ojcowie i dzieci" zacząłem się zastanawiać jakby się to czytało gdyby napisał to L. Tołstoj albo Dostojewski. Nie jestem jakimś super znawcą literatury, ale L. Tołstoja i Dostojewskiego trochę się kiedyś czytało, natomiast co do Turgieniewa to moja jego pierwsza książka. Na ten moment mogę napisać, że ci pierwsi wymienieni przeze mnie autorzy piękniej jednak pisali, co jednak nie znaczy, że Turgieniew to "lipa", to nie tak.
Takie tylko moje tu rozmyślania.
Co do omawianej tu książki to jest tu przedstawione zderzenie dwóch idei, które są sobie przeciwstawne - myśli romantyczna oraz właśnie owy "nihilizm" (warto zaznaczyć, że po raz pierwszy w literaturze słowo to zostało właśnie użyte w "Ojcowie i dzieci"). Nihilizm reprezentuje Bazarow, młody człowiek, który zgłębia nauki przyrodnicze, który uznaje, że nie ma jakichkolwiek zasad, to zwolennik szeroko pojętego materializmu. Jest i Arkadiusz Kirsanow, kolega Bazorwa, który jest nim urzeczony. Nihilista ten to dla Kirsanowa ogromny autorytet. Jak to się skończy? Warto przeczytać.
Akcja powieści to początek drugiej połowy XIX wieku i moje wrażenie jest takie, że Turgieniew pisząc tą książkę nieświadomie opisywał zbliżającą się zbrodniczą rewoltę bolszewicką. Nie nawiązuję już do samego Bazorowa, który mógłby się świetnie nadawać na przedstawiciela tej pożogi, ale generalnie mam na myśli "ducha" tamtego czasu kiedy co raz bardziej był podważany autorytet caratu.
Co do samego nihilisty Bazarowa to początkowo poprzez przedstawienie go przez autora wydawał się on 100% jak dla mnie cynikiem pozbawionym wszelkich hamulców (nie piszę tu o czynach, ale o tym co miał w głowie). Jednak w dalszej części książki... Nie będę zdradzał. Chodzi mi o to, że nie wszystko na tym świecie jest takie... no, pozory mogą mylić.
Smuto mi się tak od czasu do czasu robiło jak tak czytałem o Bazarowie, jakąś część z niego odniosłem do siebie.
Na koniec napiszę, że dziwię się, iż ta książka nigdy nie była na liście lektur szkolnych szkoły średniej (o dzisiejszej polskiej liście lektur nie wspomnę, bo to zwykłe gówno, taka prawda).
Zapomniałbym. Ktoś w komentarzu na temat tej powieści wspomniał, że jest ona jakby przestarzała, w tym sensie, że kiedy była pisana to wtedy faktycznie oddawała ducha czasu, a dziś już, że tylko dla pasjonatów. Nie zgodzę się tym. Dziś i pewnie już do końca świata będą się zderzać ze sobą tak odmienne od siebie światopoglądy. Jaka dziś Polska? Tzw. postęp kontra Tradycja. Ja to za Turgieniewem napiszę nihilizm kontra Tradycja czyli zasady, wartości, owy tak prześmiewany romantyzm (nie mylić z miłostkami, chodzi o ideę).
Wartościowa, godna polecenia książka.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Preparator

"Myślenie odtwórcze" Kolejna książka z serii "Na F/aktach i kolejny niewypał, choć niewypał, co warto podkreślić, całkiem nieźle skons...

zgłoś błąd zgłoś błąd