Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Chmurdalia

Cykl: Piaskowa Góra (tom 2)
Wydawnictwo: W.A.B.
7,73 (370 ocen i 58 opinii) Zobacz oceny
10
37
9
71
8
110
7
94
6
40
5
10
4
3
3
3
2
0
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788374147378
liczba stron
420
słowa kluczowe
literatura polska, kobiety
język
polski
dodała
Pistacia

"Chmurdalia", nowa powieść Joanny Bator, to kontynuacja znakomitej "Piaskowej Góry", jednej z najciekawszych książek polskich ostatnich lat. Po nieudanej ucieczce z Wałbrzycha, zakończonej wypadkiem samochodowym, dziewiętnastoletnia Dominika Chmura budzi się w monachijskim szpitalu. Miesiące rehabilitacji przywracają jej zdrowie, ale nie spokój ducha. Zamiast wrócić do bloku na Piaskowej...

"Chmurdalia", nowa powieść Joanny Bator, to kontynuacja znakomitej "Piaskowej Góry", jednej z najciekawszych książek polskich ostatnich lat.


Po nieudanej ucieczce z Wałbrzycha, zakończonej wypadkiem samochodowym, dziewiętnastoletnia Dominika Chmura budzi się w monachijskim szpitalu. Miesiące rehabilitacji przywracają jej zdrowie, ale nie spokój ducha. Zamiast wrócić do bloku na Piaskowej Górze, rusza w podróż, co kilka miesięcy zmieniając pracę i miejsce zamieszkania - Niemcy, Francja, Stany Zjednoczone, Anglia. Coraz bardziej oddala się od domu i przybliża do Chmurdalii, krainy, w której spełnia się marzenie o idealnej wspólnocie.

Losy Dominiki przeplatają się w powieści z losami całej galerii postaci, głównie kobiecych, jak choćby czarnoskóra Sara Jackson, potomkini tzw. Hotentockiej Wenus, pokazywanej w gabinetach osobliwości w XIX wieku w Londynie i Paryżu. Bogactwo wątków "Chmurdalii" jest imponujące, jednak historie bohaterów łączą się ze sobą za sprawą przedmiotu przechodzącego z rąk do rąk - autentycznego nocnika Napoleona.

Bator łączy żywioł opowieści z wyrazistym poglądem na sprawy, wobec których nikt nie pozostaje obojętny. Relacje erotyczne, macierzyńskie i siostrzane przyjmują w "Chmurdalii" nową postać.

[opis wydawcy]

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 422
Małgorzata48 | 2012-07-06
Przeczytana: 05 lipca 2012

Rewelacyjna książka. Każde zdanie opisujące rzeczywistość jest bogate, pełne, analizujące ale jest także syntezą, przemyśleniem, uogólnieniem. Autorka nie tylko opisuje dwa odmienne światy; polski, siermiężny, zwykły, skromny świat matki i inny, nerwowy, nieustabilizowany, bardziej różnorodny świat córki, ale te światy " oswaja" dla nas, interpretuje. Ukazany jest proces odchodzenia głównej bohaterki (bohaterek, bo dotyczy to także postaci Grażynki) od swego losu, wyznaczonego przez narodowość, miejsce urodzenia, status społeczny. Dominika ucieka przed banałem, zwyczajnością swego życia, ale czego szuka - sama nie wie, ale jest to tak opisane, że czytelnik rozumie sens tego szukania i wiernie podąża za nią. Dla mnie osobiście ogromnie sympatyczna jest postać Jadzi, matki głównej bohaterki, prostej,przeciętnej, zwyczajnej kobiety, która kochając córkę bardzo stara się ją zrozumieć i stara się także zmienić siebie, aby córka mogła ją zaakceptować. Końcowe spotkanie matki i córki w Grecji pozwala mieć nadzieję,że ich światy przybliżają się do siebie, jest w potwierdzenie więzi emocjonalnej, która między nimi istnieje,mimo wszystkiego, co ich dzieli. Polecam. Bardzo dobra książka.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Milczące dziecko

Jeszcze nigdy mi się nie zdarzyło żeby przeczytać książkę za jednym podejściem, aż do momentu dostania się w moje ręce "milczącego dziecka"...

zgłoś błąd zgłoś błąd