Gra w klasy

Tłumaczenie: Zofia Chądzyńska
Wydawnictwo: Muza
7,37 (3693 ocen i 279 opinii) Zobacz oceny
10
561
9
733
8
590
7
827
6
367
5
259
4
87
3
172
2
45
1
52
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Rayuela
data wydania
ISBN
9788374954273
liczba stron
688
język
polski
dodała
jusola

"Gra w klasy" to książka szczególna: można ją czytać w nieskończoność, odkrywając coraz to inne konteksty, układając za każdym razem nowe warianty zakończenia poszczególnych wątków, zmieniając kolejność rozdziałów i stron. Ta książka przypomina zabawę w klocki, kiedy z małych sześcianów powstaje pałac albo most - możliwości są nieograniczone, zwłaszcza gdy klocki dostaną się w ręce dziecka,...

"Gra w klasy" to książka szczególna: można ją czytać w nieskończoność, odkrywając coraz to inne konteksty, układając za każdym razem nowe warianty zakończenia poszczególnych wątków, zmieniając kolejność rozdziałów i stron. Ta książka przypomina zabawę w klocki, kiedy z małych sześcianów powstaje pałac albo most - możliwości są nieograniczone, zwłaszcza gdy klocki dostaną się w ręce dziecka, które ożwi je swoją wyobraźnią. "Gra w klasy", najsłynniejsza pozycja w dorobku Julio Cortazara, to "zabawka dla dzieci starszych" - autor daje klocki, a sam staje z boku i patrzy, co czytelnik z nich ułoży, zmuszając go tym samym do współdziałania. Powieść ukazała się w Polsce w roku 1968, stając się niemal z miejsca - i na długie lata - biblią ówczesnej młodzieży. Czy dzisiejszy czytelnik będzie jeszcze umiał mówić po "gliglińsku"? Czy wzruszy się do łez, czytając list Magi do Rocamadoura? Żeby się przekonać, trzeba sięgnąć po tę książkę.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 277
Pola Paris | 2010-09-30
Na półkach: Przeczytane

Tę książkę można albo zrozumieć i pokochać, pozwalając jej się dać utopić w stronicach (czy tych pożółkłych, czy wybielonych, świeżo drukowanych) albo można jej nie zrozumieć, dać się nią ogłupić, nie wpuścić do domku swojej głowy, obrazić, naburmuszyć i na sam koniec powiedzieć "przerost formy nad treścią"... Owszem, jest wymagająca, ta lektura nie powinna za żadną cenę być lekka; to nie jest powiastka z dynamicznym dialogiem, którą można wcisnąć pomiędzy serial a gotowanie. Ta książka żyje własnym życiem, daje czytelnikowi mylne wrażenie prowadzenia, wciąga go bez opamiętania w swoją "grę..." i zamieszkuje w jego życiu. Zamieszkała również w moim. Jest przecudnie duszna (jeżeli można mówić o duszności jesiennego wiatru), ciepła (kiedy chłód sarkazmu wisi nad tragedią), magiczna (kiedy magię dostrzec można w unerwieniu liścia, którego Maga pozbyła miąższu, w hotelowych tapetach i pościelach, w znajdywaniu się na ulicach i kobiecie siedzącej okrakiem na desce wiszącej w upale pomiędzy dwoma oknami w Buenos). Najczystsza w swoim brudnym szaleństwie i od 5 lat, niezmiennie, najbliższa memu sercu.

Współczuję wszystkim kobietom, które odkryły w sobie Polę Paris, Magę czy Talitę, ale jeszcze bardziej współczuję (zazdroszcząc jednocześnie) tym, które spotkały Oliveirę.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Przesilenie

Pierwszy raz zetknąłem się z twórczością autorki, kiedy sięgnąłem po "Szeptuchę". Pamiętam, że byłem zachwycony stylem i fabułą. Z niecierpl...

zgłoś błąd zgłoś błąd