Książka roku 2017
w kategorii:
Literatura obyczajowa, Romans
1 688 głosów
Powiększ

Czereśnie zawsze muszą być dwie

Wydawnictwo: Filia
7,76 (2101 ocen i 406 opinii) Zobacz oceny
10
348
9
337
8
589
7
477
6
196
5
70
4
25
3
23
2
17
1
19
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380752528
liczba stron
496
język
polski
dodała
Ag2S

Drzewo czereśni potrzebuje innego drzewa, aby rosnąć i dawać owoce. Tak jak człowiek, gdy kocha – rozkwita. Zosia Krasnopolska otrzymuje w spadku od pani Stefanii zrujnowaną willę w Rudzie Pabianickiej. Rudera okazuje się domem z duszą uwięzioną w dalekiej przeszłości. Stary dom otoczony sadem – niegdyś bardzo piękny – kryje sekrety swoich mieszkańców. Zosia powoli zgłębia jego tajemnice....

Drzewo czereśni potrzebuje
innego drzewa, aby rosnąć i dawać owoce.
Tak jak człowiek, gdy kocha – rozkwita.

Zosia Krasnopolska otrzymuje w spadku od pani Stefanii zrujnowaną willę w Rudzie Pabianickiej. Rudera okazuje się domem z duszą uwięzioną w dalekiej przeszłości. Stary dom otoczony sadem – niegdyś bardzo piękny – kryje sekrety swoich mieszkańców. Zosia powoli zgłębia jego tajemnice. Kiedy na jej drodze pojawi się Szymon, odkryje najważniejszy sekret: dowie się, czym są prawdziwa przyjaźń oraz miłość. Zrozumie, że tak jak drzewa czereśni muszą rosnąć obok siebie, by wydać owoce, tak ludzie muszą się kochać, by ich wspólna droga przez życie miała sens.

Powieść o przeszłości zaklętej w każdym dniu i o darach, które otrzymujemy od losu, jeśli patrzymy także sercem…

Najnowsza powieść Magdaleny Witkiewicz to historia o tym, że nawet najbardziej niepozorna decyzja wpływa na nasze życie, a przeszłość zawsze wybrzmiewa w teraźniejszości.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 369
kAMyk | 2017-06-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2017 rok

pogodanaczytanie.blogspot.com
Nie jest żadną tajemnicą, że lubię pióro Magdaleny Witkiewicz. Autorka tworzy zwyczajne historie, nie ma w nich niewiarogodnych zdarzeń, które mogą czytelnika wprawiać w osłupienie, ani Bóg wie jakich bohaterów. Tworzy zwyczajne, lekkie, a jednocześnie bardzo ciepłe historie, które pisze nasza codzienność. Pani Magdalena potrafi z tej codzienności wyczarować magię, piękne historie osadzone w zwyczajnym, ale jednocześnie cudnym miejscu. Powieść "Czereśnie zawsze muszą być dwie" również mnie oczarowała, a czytanie jej sprawiło mi niesamowitą przyjemność.
Tak jak pisałam wcześniej, codzienność to podstawa, nasze wybory zawsze mają konsekwencje, a nasze pragnienia często zostają zrealizowane, wszystko w naszych rękach.
Zosia Krasnopolska również podjęła pewną decyzję, która skierowała jej życie na konkretne tory. Jako najlepsza uczennica zawsze była gdzieś na marginesie szkolnego towarzystwa. Pewnego dnia, jak reszta uczniów, poszła na wagary, chciała się trochę dostosować i wkręcić w grono kolegów, jednak niewiele to zmieniło w ich relacjach. Przyniosło za to coś zupełnie nieoczekiwanego. Jako karę za ucieczkę musiała wykonać prace społeczne, polegające na noszeniu zakupów do pewnej starszej pani.
Tak oto rodzi się niesamowita przyjaźń między uczennicą a emerytowaną nauczycielką, która bardzo zaważy na życiu Zosi i całkowicie je odmieni.
Powieść cudownie się czyta. W bonusie mamy również drugą historię, którą poznajemy i przeżywamy jednocześnie z Zosią Krasnopolską, a która przenosi nas do czasów przedwojennej Łodzi. Streszczać książki nie mam zamiaru, ją po prostu trzeba przeczytać, bo naprawdę warto. Jest ciepła, mądra, wyważona, trochę wzrusza, daje do myślenia, a przede wszystkim uświadamia, że najważniejsza dla człowieka jest miłość, przyjaźń i akceptacja, jeśli to otrzymujemy od najbliższych, to z wszystkim innym damy sobie radę.
I jeszcze jedno, teraz już wiem dlaczego w moim, bardzo starym ogrodzie rosną dwie czereśnie:)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Rzeczy, których nie wyrzuciłem

„Rzeczy, których nie wyrzuciłem” Marcina Wichy to książka uhonorowana Nagrodą Literacką im. Witolda Gombrowicza. Składają się na nią eseje poświęcon...

zgłoś błąd zgłoś błąd