Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Johan Cruyff. Autobiografia

Tłumaczenie: Krzysztof Skonieczny
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,16 (25 ocen i 5 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
3
8
6
7
9
6
6
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
My turn
data wydania
ISBN
9788308063156
liczba stron
360
słowa kluczowe
sport, piłka nożna, Johan Cruyff
język
polski
dodał
0tommy

Jedna z najważniejszych książek sportowych ostatnich lat. Autobiografia trenera i piłkarza totalnego. Johan Cruyff na całym świecie znany jest jako jeden z najwybitniejszych piłkarzy w historii. Trzykrotnie zdobywał Ballon d’Or - nagrodę dla najlepszego piłkarza grającego w Europie, w latach siedemdziesiątych decydował o sile reprezentacji Holandii, współtworząc styl określany mianem...

Jedna z najważniejszych książek sportowych ostatnich lat.

Autobiografia trenera i piłkarza totalnego.

Johan Cruyff na całym świecie znany jest jako jeden z najwybitniejszych piłkarzy w historii. Trzykrotnie zdobywał Ballon d’Or - nagrodę dla najlepszego piłkarza grającego w Europie, w latach siedemdziesiątych decydował o sile reprezentacji Holandii, współtworząc styl określany mianem „futbolu totalnego”. W 1974 roku podczas pamiętnych także dla Polaków mistrzostw świata poprowadził Holendrów do finału i zdobył Złotą Piłkę jako najlepszy zawodnik całego turnieju. Jego technika, elegancja gry, a także niezwykły talent do reżyserowania zdarzeń na boisku wywarły ogromny wpływ na rozwój dyscypliny i kolejne pokolenia piłkarzy.

Ta książka to opowieść o całej karierze Cruyffa i o jego wizji futbolu. Najdłużej związany był z drużyną Ajaksu Amsterdam, z którą wywalczył 8 tytułów mistrza kraju i trzy europejskie puchary. W 1973 roku przeniósł się do Barcelony i od razu w pierwszym sezonie wygrał La Liga.

Cruyff odmienił również stronę biznesową futbolu – jako pierwszy piłkarz w historii podpisywał intratne kontrakty reklamowe, a jego umowy z klubami zawierały – znowu po raz pierwszy – wiele punktów dotyczących specjalnych premii finansowych.

Od roku 1984 Johan Cruyff osiągał sukcesy jako trener Ajaksu i Barcelony. To właśnie on powołał do życia drużynę Barçy określaną po dziś dzień jako Dream Team.

W październiku 2015 roku u Johana Cruyffa zdiagnozowano raka płuc. Zmarł 24 marca 2016 roku. Niemal do ostatniej chwili pracował nad tą książką.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1620
Sensej | 2017-04-21
Na półkach: Posiadam

Jedna z najważniejszych książek sportowych ostatnich lat. Autobiografia trenera i piłkarza totalnego. Johan Cruyff na całym świecie znany jest jako jeden z najwybitniejszych piłkarzy w historii. Trzykrotnie zdobywał Ballon d'Or - nagrodę dla najlepszego piłkarza grającego w Europie, w latach siedemdziesiątych decydował o sile reprezentacji Holandii, współtworząc styl określany mianem futbolu totalnego. W 1974 roku podczas pamiętnych także dla Polaków mistrzostw świata poprowadził Holendrów do finału i zdobył Złotą Piłkę jako najlepszy zawodnik całego turnieju. Jego technika, elegancja gry, a także niezwykły talent do reżyserowania zdarzeń na boisku wywarły ogromny wpływ na rozwój dyscypliny i kolejne pokolenia piłkarzy.

Ta książka to opowieść o całej karierze Cruyffa i o jego wizji futbolu. Najdłużej związany był z drużyną Ajaksu Amsterdam, z którą wywalczył 8 tytułów mistrza kraju i trzy europejskie puchary. W 1973 roku przeniósł się do Barcelony i od razu w pierwszym sezonie wygrał La Liga. Cruyff odmienił również stronę biznesową futbolu jako pierwszy piłkarz w historii podpisywał intratne kontrakty reklamowe, a jego umowy z klubami zawierały znowu po raz pierwszy wiele punktów dotyczących specjalnych premii finansowych. Od roku 1984 Johan Cruyff osiągał sukcesy jako trener Ajaksu i Barcelony. To właśnie ON powołał do życia drużynę Bary określaną po dziś dzień jako Dream Team. W październiku 2015 roku u Johana Cruyffa zdiagnozowano raka płuc. Zmarł 24 marca 2016 roku. Niemal do ostatniej chwili pracował nad tą książką.

Wspomnienia Johana Cruyffa jako autora książki poruszą każdego czytelnika. Holender m.in. atakuje swoich przeciwników Josepa Lluisa Núñeza i Sandro Rosella oraz przedstawia najlepszą jego zdaniem jedenastkę wszech czasów. Poniżej przedstawiam fragmenty autobiografii Cruyffa, aby nieco narobić apetytu czytelnikom... :

O śmierci swojego ojca: „Nie jestem specjalnie wierzący i nikt nie zmartwychwstał. Pewnego dnia zrobiłem test mojemu zmarłemu ojcu. Poprosiłem go, że jeśli jest blisko mnie, niech zatrzyma mój zegarek. Następnego dnia zegarek się zatrzymał”.

Jego dziedzictwo piłkarskie, o którym pisze w swojej autobiografii zamyka się w jednym komentarzu: „Cała filozofia na temat tego, jak powinno się grać w piłkę, pojawiła się na mistrzostwach świata w 1974 roku. Ta filozofia obowiązuje również dziś”.

Dyktatura Franco: „Kiedy przyszedłem do Barcelony, w Hiszpanii rządził generał Franco, i miałem wyrzuty sumienia, że idę tam grać”.

Sfałszowane rozgrywki ligowe: „Skradziono nam ligę w 1977 roku. Zostałem wyrzucony w meczu z Málagą. Sędzia twierdził, że nazwałem go sku*wysynem, jednak to słowo nigdy nie padło z moich ust”.

Próba porwania przed mundialem w 1978 roku: „Byłem w domu i oglądałem telewizję, kiedy zadzwonił dzwonek. Usłyszałem, że to posłaniec. Gdy otworzyłem drzwi, przystawiono mi pistolet do głowy i ten mężczyzna kazał mi położyć się na ziemi”.

Przyjście do Barçy: „Núñez nie sprowadził mnie dlatego, że podzielał moją wizję. To był transfer polityczny, on musiał ratować swoją pozycję. Później Núñez zaczął filtrować informacje w prasie, aby zaszkodzić mi poprzez fałszywe publikacje. Niewielu dziennikarzy widziało drugie dno tego, co się działo. Ukrywał przede mną coraz to więcej informacji, a porozumienia nie były przestrzegane. To było szalone, nasze relacje znacznie się pogorszyły. Do tego stopnia, że niespodziewanie przeczytałem w gazecie, że zrezygnowali ze mnie, a Núñez i Gaspart byli o krok od zaprezentowania Bobby’ego Robsona jako nowego trenera. Kilka dni wcześniej spotkałem się z Núñezem, aby porozmawiać o nowym sezonie, i przekonałem Luisa Enrique do opuszczenia Realu. On zrobił to dla mnie”.

Carles Rexach, prawa ręka Cruyffa, zostaje następcą Holendra, co ten odbiera jako prawdziwą zdradę: „Zareagował, jakby było to najnormalniejsze na świecie, a przecież on wyrażał swoją opinię o Núñezie bardziej otwarcie niż ja”.

Sandro Rosell: „Joan Laporta mianował go na wiceprezydenta, jednak szybko zaczęły się konflikty, ponieważ po zaledwie kilku miesiącach chciał wyrzucić Rijkaarda. Jako że pracował w firmie Nike, miał dobre relacje z selekcjonerem Brazylii Luizem Felipe Scolarim i chciał sprowadzić go do Barçy. Wolał zupełnie inny typ szkoleniowca i w konsekwencji także inny styl gry. Rosell zaczął mieszać się we wszystko od środka, aż w końcu po dwóch latach sobie poszedł”.

Tytuł honorowego prezydenta: „Zmuszono mnie do rezygnacji z niego. Kiedy przeczytałem w prasie, że nowy zarząd wpisał ten temat do porządku pierwszego posiedzenia, od razu zaświeciła mi się czerwona lampka. A kiedy dowiedziałem się, że nowy dyrektor generalny chciał konsultować się z prawnikiem, aby sprawdzić, czy tytuł został nadany zgodnie z przepisami, natychmiast zwróciłem medal”.

Obecna Barcelona: „Z zainteresowaniem śledzę rozwój Sergio Busquetsa. Będzie dobrym trenerem”.

Dream Team: „Aby dojść do poziomu Dream Teamu, potrzebne było 10 tysięcy godzin treningu”.

Operacja na otwartym sercu: „Chirurg dobrze wiedział, że świat na mnie patrzy. Wiedziałem, że zrobi wszystko, co możliwe, aby operacja się udała. Uwolniłem się od strachu przed wczesną śmiercią, co spotkało mojego ojca”.

Guardiola: „Jeśli nie byłoby mnie w Barçy, sprzedaliby Guardiolę do Segunda División”.

Styl: „The Beatles byli inni i robili to, co chcieli. Ja czyniłem to samo w futbolu”.

Wierność korzeniom: „Przyznaję, że sprawiłem, iż Barça zapłaciła więcej za Witschge po to, aby wyciągnąć Ajax z kłopotów”.

Najlepsza jedenastka wszech czasów: „Lew Jaszyn, Carlos Alberto, Beckenbauer, Pep Guardiola, Ruud Krol, Alfredo di Stéfano, Bobby Charlton, Garrincha, Maradona, Pelé i Piet Keizer”.

PLUSY

+ lekko się ją czyta
+ jasny i zrozumiały język autora
+ dobry styl
+ mnóstwo informacji ze świata piłki nożnej
+ opisy osobistych przeżyć Cruyffa
+ słusznie sporo miejsca poświęcił mundialom w 1974 i euro w 1976 roku (jak dla mnie to najciekawszy akcent tej autobiografii)
+ podoba mi się jak wspomina o występach w FC Barcelonie
+ informacje o jego karierze trenerskiej
+ informacje o zakulisowych przeciwnikach i walkach

MINUSY

Brak

Pozycja obowiązkowa!!! Książkę kieruje w pierwszej kolejności do wszystkich fantów futbolu w Polsce i na świecie, a zwłaszcza reprezentacji Holandii i Johana Cruyffa. ;)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Pulse

Liczyłam na więcej. Początek dobry, relacja pary po wyjaśnieniach mdla aż do przesady. Napięcie podskoczyło na spotkaniu z Dillonem, ale trochę rozwle...

zgłoś błąd zgłoś błąd