Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017
8,22 (13595 ocen i 291 opinii) Zobacz oceny
10
2 655
9
3 684
8
3 215
7
2 794
6
725
5
403
4
41
3
52
2
7
1
19
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788370541248
liczba stron
428
język
polski

Wieża Jaskółki tom czwarty sagi o wiedźminie.Wśród zagubionych bagien ciężko ranna Ciri wraca do zdrowia pod opieką pustelnika Vysogoty. Ale tuż za nią pojawiają się wysłannicy cesarza Emhyra. Dziecko Starszej Krwi ucieka po raz kolejny i staje oko w oko ze swoim przeznaczeniem. Czy Geraltowi uda się w końcu dotrzeć do lasów druidów, gdzie może dowiedzieć się czegoś o Ciri? Jaką rolę odegra w...

Wieża Jaskółki tom czwarty sagi o wiedźminie.Wśród zagubionych bagien ciężko ranna Ciri wraca do zdrowia pod opieką pustelnika Vysogoty. Ale tuż za nią pojawiają się wysłannicy cesarza Emhyra. Dziecko Starszej Krwi ucieka po raz kolejny i staje oko w oko ze swoim przeznaczeniem. Czy Geraltowi uda się w końcu dotrzeć do lasów druidów, gdzie może dowiedzieć się czegoś o Ciri? Jaką rolę odegra w całej historii tajemnicza Wieża Jaskółki? Książka została wydrukowana na papierze ekologicznym.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 564
Dominika | 2010-05-23
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 2010 rok

Kiedy wiedźmin zaczyna planować, zaczyna myśleć, jak przyjść z pomocą swemu przeznaczeniu- Ciri, a za kompanię ma: mocnego, ale tylko w gębie poetę Jaskra, babę- łuczniczkę Milvę, niedawnego wroga Nilfgaardczyka- Cahira i oryginalnego wampira Regisa, można spodziewać się kłopotów. I słusznie. "Wieża jaskółki" w kłopoty obfituje. Pełna jest intryg, zawirowań, chaosu. Ale bynajmniej nie chaosu w akcji, fabule. O nie.



Akcja jest przemyślana, dobrze skonstruowana, szybka i ciekawa. Sapkowski wprwoadził pewne nowum do swej wiedźmińskiej sagi. Mianowicie zmienił trochę sposób narracji. W części tyczącej się Ciri co jakiś czas pojawia się ten sam fragment tekstu, który albo wprowadza do jej historii albo ją na moment zakańcza. Później, gdzieś po około połowie książki wyraźny podział na historie danych postaci kończy się. Wszystko znów (tak jak w pierwszym tomie) zazębia się powoli w jedną całość.



Sapkowski umiejętnie manipuluje faktami, jedne, znane już czytelnikowi z poprzednich tomów, wypycha i zastępuje je nowymi. Nie robi tego przypadkiem, bo zapomniał, że wcześniej napisał coś innego- tutaj wszystko zostaje zręcznie uargumentowane. Na powrót w historii pojawiają się rozbudowane wątki szpiegów, czarodziejek, spisku na Thanned. Poprzez najpierw ogólnikowe wzmianki, a później coraz bardziej rozbudowane fragmenty dowiadujemy się, co stało się z Yennefer- zdradziła Ciri i Geralta, czy nie? Poznajemy nowe, ciekawe postacie, które z pewnością w ostatnim tomie sagi odegrają ważne role.



Pojawiają się ciekawe gry słowne i potyczki polityczne. Są bijatyki i przygody. Jest poszukiwanie druidów. Są elementy fantastyczne i nader przyziemne jak okrucieństwo. Jednym słowem jest wszystko to, do czego Sapkowski przyzwyczaił nas w swojej sadze.



Jest wreszcie tytułowa Wieża jaskółki. Autor przybliża nam ten tajemniczy obiekt, opisuje, wyjaśnia, satysfakcjonuje. Ciri poszukuje właśnie tej wieży i znajduje... ale czy nie jest już za późno?



Sapkowski jak zwykle czaruje słowami. Zabiera nas w niesamowity świat archaizacji, pięknych opisów, wspaniałych postaci i wartkiej akcji. Wszystko jest takie jakie powinno być: małomówny, charakterystyczny dzięki swoim srebrzystym włosom wiedźmin Geralt, jego udana kompania, samotna, przystająca do bandy robójników księżnicka Cintry i wiedźminka w jednym- Ciri, przyjaciele, którym jak się okazuje nie można ufać, którzy tylko czekają na każde Twoje potknięcie, na każdy Twój błąd, aby wbić Ci nóż w plecy, a także wspaniale odmalowana przyroda, która oddaje nastrój toczącej się sceny.



I cóż dziwnego, że Sapkowskiego zwie się królem polskiej fantastyki?

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Boża podszewka 1

Świetna. Trochę męczyły mnie patriotyczne wątki, ale poza tym książka ma niesamowity klimat. Do tego opisy porażającego okrucieństwa i bezmyślności kt...

zgłoś błąd zgłoś błąd